I SA/Kr 1439/15

|Sygn. akt I SA/Kr 1439/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.), WSA Waldemar Michaldo, Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r., sprawy ze skargi Powiatu K., na postanowienie Zarządu Województwa M., z dnia 30 czerwca 2015 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, , , - s k a r g ę o d d a l a -, Zarząd Województwa M. postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015r., znak [...], wydanym na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 207 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.) odmówił Powiatowi K. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Zarządu Województwa M. z dnia 9 kwietnia 2015 r., znak [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich. W uzasadnieniu wskazano, że decyzją znak: [...] z dnia 9 kwietnia 2015 r., wydaną na podstawie art. 207 ust. 9 i ust. 2 w związku z ust. 8 i ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, art. 25 pkt 1 i art. 26 ust. 1 pkt 15 i 15a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa oraz § 6 ust. 1 umowy nr [...] o dofinansowanie projektu pod nazwą "Przebudowa ciągu dróg powiatowych nr 2191K i nr 2189K" organ orzekł o obowiązku zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich przez beneficjenta - Powiat K. w związku z naruszeniem w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. "Przebudowa ciągu dróg powiatowych nr 2191K i nr 2189K", nr [...] przepisów art. 7 ust. 1 w związku z art. 29 ust. 3 oraz art. 40 ust. 3 w związku z art. 32 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych. Decyzję doręczono Powiatowi w dniu 24 kwietnia 2015 r. z pouczeniem o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Powiat K. nie złożył takiego wniosku w ustawowym terminie, natomiast w dniu 22 maja 2015r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu strona wskazała, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony przez niego w dniu 8 maja 2015 r. na dzienniku podawczym Urzędu Marszałkowskiego Województwa M. za pokwitowaniem. Jednak wobec poinformowaniu telefonicznie o braku wpływu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z "ostrożności procesowej" Powiat złożył wniosek o przywrócenie terminu. Potwierdzenie wpływu środka odwoławczego w terminie nie zostało jednak dołączone do wniosku o przywrócenie terminu. Zarząd Województwa omówił następnie treść art. 58 k.p.a., wskazując, że aby możliwe było przywrócenie terminu, muszą zostać łącznie spełnione cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, wniesienie wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, dochowanie terminu 7 - dniowego do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu liczonego od dnia ustania przeszkody oraz dopełnienie wraz wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której określony był termin. Zdaniem organu w niniejszej sprawie, skoro Powiat podtrzymuje stanowisko, że nie uchybił terminowi, gdyż wniósł środek odwoławczy w terminie, to nie uprawdopodobnił , że do uchybienia doszło bez jego winy. Nie podjął on nawet próby takiego uprawdopodobnienia, utrzymując, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w terminie. Organ zaznaczył też, że w dniu 8 maja 2015r. Powiat K.i wniósł środek zaskarżenia, ale dotyczący innej sprawy. Powiat K. nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77, art. 107, art.58 i art. 105 k.p.a. W uzasadnieniu Powiat podniósł, że złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Zarządu Województwa M. z dnia 9 kwietnia 2015r. znak: [...] w dniu 8 maja 2015r. to jest w ustawowym 14-dniowym terminie wraz z drugim wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Zarządu Województwa M. z dnia 9 kwietnia 2015r. znak: [...] , również dotyczącej zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich. Skoro złożony w dniu 8 maja 2015r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją [...] zaginął (wniosek o ponowne rozpatrzenie drugiej sprawy to jest rozstrzygniętej decyzją [...] został przez Zarząd Województwa rozpatrzony i załatwiony decyzją z dnia 2 czerwca 2015r. znak [...]), to strona z ostrożności, w obawie przed zamknięciem drogi odwoławczej, postanowiła drugi egzemplarz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyć jako załącznik do wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Powiatu jeżeli organ uważa, że w opisanym stanie faktycznym strona mogła złożyć drugi egzemplarz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w innym trybie, to jest na wezwanie organu do przedłożenia drugiego egzemplarza wraz z potwierdzeniem jego uprzedniego złożenia, to powinien ten tryb zastosować oraz dokonać ponownego rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej decyzją [...] , a sprawę z wniosku o przewrócenie terminu do złożenia wniosku umorzyć jako bezprzedmiotową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity : Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku niestwierdzenia takich wad, sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie do art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Zgodnie z treścią przepisu art. 58 § 1 k.p.a. przywrócenie terminu oparte jest na uprawdopodobnieniu. Przepis ten nie wymaga udowodnienia istnienia faktu. Stąd też nie mogą mieć tu zastosowania zasady wynikające z art. 75 k.p.a. dotyczące dowodu. Ustawa nie rozstrzyga przy tym, jaki stopień prawdopodobieństwa jest dostateczny do uznania, że pewien fakt jest uprawdopodobniony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 stycznia 1997r., sygn. akt III SA 394/96, Lex Omega nr 35442). Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Nie oznacza zatem udowodnienia braku winy, ale wskazanie z dużym stopniem prawdopodobieństwa, że dana czynność w określonym przez przepisy prawa czasie nie mogła zostać dokonana z przyczyn nieleżących po stronie zainteresowanego (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 20 stycznia 2015r., sygn. akt II SA/Ol 1119/14, Lex Omega nr 1634899). To na stronie, która uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, spoczywa obowiązek wykazania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Nie jest wymagane udowodnienie braku winy, wystarczające jest uprawdopodobnienie tej okoliczności. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 23 października 2014r., sygn. akt II SA/Łd 573/14, Lex Omega nr 1534389). W niniejszej sprawie strona skarżąca zarówno we wniosku o przywrócenie terminu, jak i w skardze nie wskazała na jakiekolwiek okoliczności, mogące uprawdopodobnić, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Słusznie zauważa organ administracji publicznej, że Powiat K. stoi na stanowisku, że czynności (złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) dokonał w terminie. Gdyby tak było w istocie, to uchybienie terminu nie miałoby miejsca. W konsekwencji tych twierdzeń Powiat K nie wskazał na żadną przeszkodę, która miałaby mu uniemożliwić wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie. Skoro wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał żadnej argumentacji, zmierzającej do uprawdopodobnienia braku winy, a jedynie stanowił polemikę odnośnie tego, czy środek zaskarżenia w ogóle został wniesiony, to przesłanki z art. 58 § 1 k.p.a. nie zostały zrealizowane. Należy również zauważyć, że dołączona do skargi kopia potwierdzenia odbioru nie pozwala przyjąć – jak chce tego Powiat K. – że w dniu 8 maja 2015r. złożony został wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której zapadła decyzja [...] z dnia 9 kwietnia 2015 r. Potwierdzenie odbioru powołuje bowiem wyłącznie znak sprawy, nadany w wewnętrznej klasyfikacji akt przez stronę skarżącą ([...]), pod którym to znakiem Powiat K. prowadził korespondencję zarówno w tej sprawie, jak i w sprawie o znaku [...]. Organ administracji nie kwestionuje przy tym, że w tej drugiej sprawie środek zaskarżenia został wniesiony w terminie i rozpatrzony. Za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skargi. Wskazany w niej art. 107 k.p.a. nie znajduje zastosowania w przypadku postanowień, ponieważ wymogi odnośnie tego, jakie elementy winno zawierać postanowienie, wynikają z art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. Stosownie do tych przepisów postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania lub, jeżeli postanowienie wydane zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu; nadto postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie spełnia te wymogi; w szczególności, skoro strona skarżąca nie wskazuje na żadne okoliczności mogące uprawdopodobnić, że doszło do uchybienia terminu bez jej winy, szersze omawianie stanu sprawy nie było konieczne, ponieważ sam brak uprawdopodobnienia wystarcza dla stwierdzenia, że przywrócenie terminu nie jest możliwe. Bezzasadne są i te zarzuty skargi, które dotyczą naruszenia przepisów, normujących postępowanie wyjaśniające (art. 7, art. 77 k.p.a.). Z treści art. 58 § 1 k.p.a. wynika bowiem wyraźnie, że to zainteresowany ma powołać takie okoliczności, które uprawdopodobnią brak winy po jego stronie. Organ administracji nie ma zatem obowiązku poszukiwać takich okoliczności we własnym zakresie. Do zarzutu naruszenia art. 105 k.p.a. nie sposób się natomiast odnieść, ponieważ przepis ten, dotyczący umorzenia postępowania administracyjnego, nie był w niniejszej sprawie stosowany, natomiast zarzutu naruszenia art. 105 k.p.a. Powiat K. w skardze nie rozwinął. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu, wobec czego Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.