II SA/Kr 1074/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Polskiego Związku Działkowców Zarząd w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej Polskiego Związku Działkowców Zarząd w K. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z 1 grudnia 2014 r. znak [...] Starosta K. orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako części działek: nr [...] o pow. 4,2584 ha i nr [...] o pow. 108,27 ha, poł. w obr. M. , jedn. ewid. W. , objętej księgą wieczystą nr [...] , w granicach wywłaszczonych parcel: l. kat. [.,..] o pow. 0,3389 ha i l. kat. [...] o pow. 0,3209 ha, b. gm. kat. M. , na rzecz: J.M.J. , R.B. L. , M.M.L. i M.A.L. Organ I instancji wskazał, że nieruchomość została wywłaszczona (nabyta) umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego z 2 lipca 1968 r. Rep. [...] na cele wynikające z decyzji nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 21 kwietnia 1965 r. znak [...] o lokalizacji szczegółowej, zgodnie z którą dawne parcele l. kat. [...] i l. kat. [...] b. gm. kat. M. , położone były na terenie przeznaczonym jako strefy ochronne - "Przyszłościowy wykup terenu [...] ." W ocenie organu I instancji jako konkretny cel wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości należało przyjąć zorganizowanie placu ćwiczeń wojskowych na terenie "[...] " w miejscowości M. , którego lokalizację zatwierdzała decyzja z 21 kwietnia 1965 r. Jak wykazało postępowanie wyjaśniające, przedmiotowa nieruchomość została wykorzystana na tak określony cel jej wywłaszczenia, a tym samym nie stała się ona zbędna na ten cel w rozumieniu przepisów art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ponadto organ I instancji ustalił, iż aktualnie przedmiotowa nieruchomość zajęta jest w części przez Rodzinny Ogród Działkowy "[...] ", który powstał za zgodą władz wojskowych w 1983 r., co nastąpiło na podstawie obowiązującego wówczas zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr[...] z dnia 9 kwietnia 1982 r. w sprawie ogrodów działkowych. Powyższe ustalenia nie miały jednak w ocenie organu I instancji znaczenia dla uznania przedmiotowej nieruchomości za wykorzystaną na cel jej wywłaszczenia, w związku z czym organ ten stwierdził, iż należało orzec o odmowie jej zwrotu na rzecz wnioskodawców. Odwołanie od ww. decyzji Starosty K. złożyli: J.M.J. , R.B.L. , M.M.L. i M.A.L. podnosząc, iż organ I instancji nieprawidłowo ustalił konkretny cel wywłaszczenia, odwołując się do postanowień decyzji nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z 21 kwietnia 1965 r. znak [...] o lokalizacji, a całkowicie pomijając fakt, iż w umowie sprzedaży z 2 lipca 1965 r. wskazano, iż nabycie przedmiotowej nieruchomości następuje w związku z jej przeznaczeniem pod strefę ochronną. Tego celu w ocenie stron odwołujących się nie osiągnięto, bowiem zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa, obowiązującymi w dacie wywłaszczenia (nabycia) przedmiotowej nieruchomości, dla ustanowienia stref ochronnych koniecznym było wydanie odrębnej decyzji administracyjnej, a co jak ustalono nie nastąpiło w odniesieniu do terenu, na którym położona jest nieruchomość. Niezależnie od powyższego w odwołaniu zarzucono, iż nawet w kontekście przyjętego przez organ celu wywłaszczenia jako zorganizowania placu ćwiczeń wojskowych, w zaskarżonej decyzji nie wskazano precyzyjnie, jakie elementy tego obiektu organ I instancji miał na myśli. Wojewoda decyzją z dnia 26 czerwca 2015 r., znak [...] na podstawie art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782) oraz art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że odpowiednie zarzuty odwołania, co do zasady zasługiwały na uwzględnienie. Przedmiotowa nieruchomość została wywłaszczona (nabyta) umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego z 2 lipca 1968 r. Rep. [...] W powołanej umowie wskazano jednoznacznie, iż zgodnie z decyzją nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z 21 kwietnia 1965 r. znak [...] o lokalizacji szczegółowej, przedmiotowa nieruchomość położona była "na terenach przeznaczonych jako strefy ochronne "Przyszłościowy wykup terenu [...] "." W związku z powyższym, nieprawidłowym było w ocenie organu odwoławczego uznanie przez organ I instancji, iż celem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości było "niewątpliwie zorganizowanie placu ćwiczeń", bowiem decyzja lokalizacyjna "ustalała lokalizację szczegółową placu ćwiczeń wojskowych". Z kolei błędne (nieprecyzyjne) określenie w zaskarżonej decyzji celu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości podaje w wątpliwość również ustalenia w zakresie jej zbędności na ten cel. Wskazano, że rację mają zarówno organ I instancji, jak i strony odwołujące się, iż w oparciu o analizę całej zebranej dokumentacji całkowicie uzasadnionym jest twierdzenie, iż przejęcie nieruchomości było związane z realizacją obiektu wojskowego, co wprost wynika z treści sentencji ww. decyzji o lokalizacji szczegółowej, w której wskazano, iż ustalała ona "lokalizację szczegółową terenów wojskowych na terenie położonym w P. pow. K. oznaczonym na załączonym planie w skali 1:2880 kolorem czerwonym", zaś z pozostałej dokumentacji wynika, iż planowano wówczas na tym terenie zorganizowanie placu ćwiczeń, jednakże jak słusznie wskazano w odwołaniu, celem wprost wskazanym w ww. umowie sprzedaży była strefa ochronna - zgodnie z ww. decyzją lokalizacyjną. Słusznym jest również podniesiony w odwołaniu zarzut, że jakkolwiek organ I instancji uznał za konkretny cel wywłaszczenia nieruchomości "zorganizowanie placu ćwiczeń", to jednak w zaskarżonej decyzji nie wskazano, o jaki konkretnie element tego obiektu chodziło (zaś z powołanej umowy sprzedaży wynika, iż była to strefa ochronna - zgodnie z decyzją lokalizacyjną nr [...] z 21 kwietnia 1965 r.). Dalej organ odwoławczy zwrócił uwagę, że pismem Starostwa Powiatowego w K. z 6 marca 2015 r. znak [...] (a więc już po wpłynięciu do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. rozpatrywanego odwołania wraz aktami organu I instancji) przekazano organowi odwoławczemu "dokumentację dotyczącą realizacji placu ćwiczeń wojskowych m.in. na terenie parcel: l. kat. [...] o pow. 0,3389 ha i l. kat. [...] o pow. 0,3209 ha, b. gm. kat. M. z prośbą ojej załączenie do akt sprawy nr [...] ", tj. uwierzytelnioną kserokopię dokumentacji sporządzonej przez płk. dypl. w st. spocz. S.B. , która zawiera wykaz obiektów zrealizowanych w ramach urządzania placu ćwiczeń wojskowych na terenie "[...] " oraz wykonany przez ww. osobę wraz z ppłk. mgr. inż. w st. spocz. A.M. załącznik graficzny przedstawiający umiejscowienie poszczególnych elementów tego placu ćwiczeń ("wg danych z lat 1964-1982"). Z uwagi na pozyskanie tej dokumentacji już po wydaniu zaskarżonej decyzji z 1 grudnia 2014 r. znak [...] organ I instancji nie uwzględnił tego środka dowodowego przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy, jak również strony nie mogły zapoznać się z treścią tej dokumentacji i zając stanowisko w tym zakresie. Konieczność dokonania analizy i oceny przydatności dowodowej ww. dokumentacji jest istotna również z tej przyczyny, iż jej treść wydaje się korespondować (uszczegóławiać) ustalenia, jakie wynikają ze zgromadzonego dotychczas w sprawie materiału dowodowego, w tym zwłaszcza z pisma Agencji Mienia Wojskowego z 19 lutego 2001 r. (k.a. organu I instancji nr [...] ), do którego załączono mapę przedstawiającą w sposób bardzo ogólny plan rozmieszczenia ośrodków byłego kompleksu wojskowego [...] . Powyższa okoliczność powoduje, iż pomiędzy wydaniem przez organ I instancji zaskarżonej decyzji a rozpatrzeniem przez organ II instancji odwołania od tego rozstrzygnięcia nastąpiła istotna (biorąc pod uwagę treść powołanej dokumentacji) zmiana stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, którą to okoliczność Wojewoda zobligowany jest uwzględnić z urzędu. W kontekście otwartego na gruncie procedury administracyjnej katalogu środków dowodowych (art. 75 § 1 k.p.a.), dla wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia prawidłowości rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, zasadnym jest zwrócenie organowi I instancji uwagi na możliwość podjęcia próby pozyskania z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. archiwalnych zdjęć lotniczych przedstawiających stan zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości w okresie od dnia odjęcia jej prawa własności (przy uwzględnieniu skutków powołanego wcześniej wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 marca 2014 r., sygn. akt P 38/11), bądź też zwrócenia się do Centralnego Archiwum Wojskowego w W. , które również może posiadać w swoich zasobach materiały mogące mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Na zakończenie organ odwoławczy zwrócił uwagę na niewyczerpująco wyjaśniony przez organ I instancji aspekt podmiotowy sprawy, wynikający z faktu położenia przedmiotowej nieruchomości na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...] " oraz stwierdzonych na niej nakładów związanych z funkcjonowaniem tego ogrodu działkowego-poczynionych przez użytkowników poszczególnych działek. Jakkolwiek bowiem organ I instancji zwracał się zarówno do Rejonowego Zarządu Infrastruktury w K. o wyjaśnienie, czy do przedmiotowej nieruchomości przysługują osobom trzecim jakiekolwiek prawa rzeczowe lub obligacyjne, jak również do Prezesa Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]", S.L. oraz do Polskiego Związku Działkowców – [...] o wskazanie osób posiadających tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 40 ze zm.), to jednak odpowiedź (przeczącą) otrzymano jedynie od ww. wojskowej jednostki organizacyjnej, w związku z czym zachodzi obecnie obawa pominięcia potencjalnych stron postępowania (tj. "działkowców" - użytkowników działek, którymi zgodnie art. 2 pkt 1 ww. ustawy są pełnoletnie osoby fizyczne uprawnione do korzystania z działki w rodzinnym ogrodzie działkowym na podstawie prawa do działki). Ponadto z akt sprawy nie wynika, czy Rodzinny Ogród Działkowy [...] " jest samodzielnym stowarzyszeniem ogrodowym, o którym mowa w ww. ustawie (reprezentowanym w niniejszej sprawie przez swój wyodrębniony organ - prezesa), czy też stanowi część Polskiego Związku Działkowców i tym samym nie został należycie wyjaśniony fakt uczestnictwa w omawianym postępowaniu obu ww. podmiotów. W świetle powyższego zdaniem organu odwoławczego należało uchylić w całości zaskarżoną decyzję Starosty K. z 1 grudnia 2014 r. znak [...] , zaś sprawę przekazać temu organowi do ponownego rozpatrzenia celem wyjaśnienia wskazanych wcześniej aspektów przedmiotowej sprawy oraz dokonania oceny znajdującego się w aktach, a nieocenionego dotychczas we właściwy sposób materiału dowodowego, jak również ewentualnych środków dowodowych pozyskanych zgodnie ze wskazanymi powyżej zaleceniami w ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym w przedmiotowej sprawie. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Polski Związek Działkowców [...] w K. , zarzucając jej naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy to jest: - art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy przez organ II instancji, przejawiające się między innymi w nakazaniu organowi I instancji zwrócenia się do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. o archiwalne zdjęcia lotnicze przedstawiające stan zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości w okresie od dnia odjęcia jej prawa własności bądź też zwrócenia się do Centralnego Archiwum Wojskowego w W. , podczas gdy czynności takie leżą również w kompetencji organu II instancji; - art. 12 § 1 k.p.a. poprzez nieuzasadnione nierozpoznanie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podczas gdy organ II instancji miał możliwość załatwienia sprawy, bowiem przedłożone dokumenty potwierdziły jedynie rozstrzygnięcie Starosty K; - art. 28 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż organ I instancji niewyczerpująco wyjaśnił aspekt podmiotowy, podczas gdy wszystkie strony postępowania brały udział na każdym etapie sprawy; - art. 75 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż dowód powołany przed organem II instancji uzasadnia uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, podczas gdy nie zmienia on ustaleń organu I instancji; - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie rozpoznania całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przerzucenie tego obowiązku na organ I instancji, podczas gdy postępowanie dowodowe winno być prowadzone przez organy obu instancji; - art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka zbędności wywłaszczonej nieruchomości na cel wywłaszczenia, podczas gdy ustalenia dokonane przez organ I instancji wprost wskazują, że cel na który zostały wywłaszczone działki stanowiące poprzednio parcele: 1. kat [...] oraz [...] został zrealizowany, a później dołączone do akt sprawy dokumenty potwierdzają tylko te ustalenia; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niezastosowanie trybu reformatoryjnego w niniejszej sprawie, podczas gdy istniały uzasadnione podstawy do takiego działania; - art. 138 § 2 k.p.a. poprzez zastosowanie trybu kasatoryjnego, podczas gdy zakres sprawy konieczny do wyjaśnienia nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, a czynności zmierzające do wyjaśnienia sprawy należały również do kompetencji organu II instancji. Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja ma charakter kasatoryjny. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zakres rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję wydaną na podstawie tego przepisu był przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. II OSK 2279/13 (LEX nr 1592135), gdzie stwierdzono: "Dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. sąd administracyjny nie jest władny odnosić się do meritum sprawy, gdyż wskutek uchylenia decyzji organu pierwszej instancji sprawa wraca do merytorycznego rozpatrzenia przed tym organem. Rola sądu administracyjnego kontrolującego decyzję o charakterze kasacyjnym sprowadza się natomiast do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 2 k.p.a., a w przypadku uznania, iż uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy nie wynikało z przyczyn wymienionych w tym przepisie, sąd jest władny uwzględnić skargę". Z kolei w wyroku z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. II OSK 2846/12 (LEX nr 1575600) NSA zwrócił uwagę, że zwrot normatywny: "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie" (art. 138 § 2 k.p.a.) jest zwrotem ocennym. Należy przyjąć, że stwierdzenie "koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy" jest równoznaczne z nieprzeprowadzeniem przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Na uwagę zasługuje również pogląd wyrażony przez NSA w wyroku z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. II OSK 2323/12 (LEX nr 1495262): "Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 138 § 2 k.p.a., może zapaść, jeżeli wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie można wyeliminować w trybie art. 136 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Konieczność natomiast uzupełnienia w niewielkim zakresie postępowania dowodowego, przeprowadzenia określonego dowodu, mieści się w kompetencjach organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania, wyłączając dopuszczalność decyzji kasacyjnej". Jak wynika z powyższych orzeczeń wydanie decyzji o charakterze kasatoryjnym ma charakter wyjątkowy i następuje jedynie w sytuacjach, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Konieczność przeprowadzenia pojedynczego dowodu bądź jedynie ocena już złożonego dowodu mieści się w ramach kompetencji organu odwoławczego, który jest również organem merytorycznym. Organ odwoławczy może przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające w trybie art. 136 k.p.a., jeżeli taką potrzebę dostrzegł w ramach rozpoznania sprawy. Zgodzić się należy z ogólnymi stwierdzeniami organu II instancji (z uzasadnienia zaskarżonej decyzji), że należy opierać się na dosłownym brzmieniu decyzji wywłaszczeniowej, a cel wywłaszczenia musi być interpretowany ściśle, a także że analiza dokumentacji planistycznej nie może prowadzić do wniosków sprzecznych z postanowieniami decyzji wywłaszczeniowej lub umowy sprzedaży, przy czym doprecyzowanie celu może opierać się o następujący po zdarzeniu sposób korzystania z niej. Jednakże organ II instancji nie wyjaśnił, na czym miałaby polegać sprzeczność sformułowań położenia wywłaszczonej nieruchomości (powoływanej w umowie sprzedaży z dnia 2 sierpnia 1968 r. - decyzji nr [...] z dnia 21 kwietnia 1965 r.) "na terenach przeznaczonych jako strefy ochronne Przyszłościowy wykup terenu [...] (nie rozważono w ogóle znaczenia tego pojęcia jako celu wywłaszczenia) a urządzeniem faktycznie na jej terenie "strefy ochronnej obiektu wojskowego" - również wynikającej z decyzji o lokalizacji szczegółowej nr [...] z dnia 21 kwietnia 1965 r. ustalająca lokalizację terenów wojskowych (k - [...] ). W tym celu i zgodnie z ogólnymi wskazaniami, o których wspominał organ II instancji w decyzji należy ocenić dokument - wykaz obiektów zrealizowanych w ramach urządzenia planu ćwiczeń wojskowych wraz z załącznikiem graficznym jaki wpłynął do organu odwoławczego po odwołaniu oraz zwrócić się do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. bądź Centralnego Archiwum Wojskowego w W. o materiały dokumentacyjne mogące mieć znaczenie dla sprawy. Takie czynności dowodowe mieszczą się w zakresie art. 136 k.p.a. i mogą zostać wykonane przez organ odwoławczy bez naruszania zasady dwuinstancyjności postępowania. Wydanie decyzji kasacyjnej w tych okolicznościach jest jedynie przerzuceniem ciężaru oceny materiału dowodowego na organ I instancji. Równocześnie należy mieć na uwadze, że po roku 1964 r. do 1982 r. na nieruchomościach były podejmowane działania realizujące cel wywłaszczenia. Na znajdujących się w aktach mapach - nieruchomości, których dotyczy postępowanie usytuowane są w pasie terenu oddzielającego elementy placu ćwiczeń wojskowych i teren znajdujący się poza granicami terenu użytkowanego przez MON – a więc w terenie strefy ochronnej obiektu wojskowego. Samo istnienie strefy ochronnej jest, zatem wykazane: położenie w strefie bezpieczeństwa od rzutu granatem, materiałów wybuchowych i strzelań ,w pasie terenu oddzielającym elementy placu ćwiczeń wojskowych od terenu znajdującego się poza granicą terenu użytkowanego przez MON. Już 4 listopada 1964 r. Dowódca Garnizonu K., akceptował projekt lokalizacji strzelnic w terenie. Wydania decyzji kasatoryjnej w niniejszej sprawie nie uzasadniała również wskazywana w zaskarżonej decyzji zupełnie potencjalna możliwość pominięcia osób fizycznych - konkretnych działkowców, użytkowników poszczególnych działek, jako uczestników postępowania. Okoliczność ta nie ma znaczenia dla jej prawidłowego rozstrzygnięcia, bowiem stronami są zarówno Polski Związek Działkowców [...] oraz Rodzinny Ogród Działkowy "[...] ". Biorąc powyższe pod uwagę zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.