I FZ 593/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 892/15, odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 sierpnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 892/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku skarżącego odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji podejmując takie rozstrzygnięcie ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawił jedynie obawy i wskazał ogólne skutki, które mogą nastąpić. Do wniosku nie załączył jednak żadnych dokumentów i wyliczeń obrazujących jego rzeczywistą kondycję finansową. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżący wnosząc o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.). W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że zaskarżona decyzja dotyczy ustalenia zobowiązania podatkowego w wysokości 32.237 zł. Prowadzenie egzekucji takiej kwoty wobec złożenia przez skarżącego skargi jest przedwczesne. Naraziłoby skarżącego na wyrządzenie znacznej szkody oraz skutków trudnych do odwrócenia. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący przed Sądem pierwszej instancji wnioskował o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w przedmiocie określenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek warunkujących podjęcie takiego orzeczenia. Z zaskarżonym postanowieniem Sądu pierwszej instancji należało się zgodzić. Z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. wynika bowiem, że wnioskodawca powinien uprawdopodobnić istnienie przesłanek w nim określonych. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, dostępne w internetowej bazie CBOIS). Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 649/14, dostępne w bazie internetowej CBOSA). W zażaleniu skarżący odwołuje się do przesłanek wynikających z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Nie przedstawia jednak argumentacji uprawdopodobniającej, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki czy też wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę. Żalący nie wskazał na jakiekolwiek dane, które przemawiałyby za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie może wyrządzić szkodę w prowadzonej przez skarżącego działalności. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia (wyliczenia) czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 u.p.p.s.a.