I SA/Po 1279/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 marca 2016 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione w sprawie egzekucji administracyjnej oddala skargę I SA/Po 1279/15 Uzasadnienie Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. dalej "k.p.a.") oraz art. 17 § 1, art. 18, art. 33 § 1 pkt 1, art. 34 § 1 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm. dalej "u.p.e.a."), oddalił zarzuty [...] ( strona, skarżąca) i odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] września 2014 r., wystawionego wobec [...] przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...], na podstawie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., obejmującego zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące 4,6,7/2010, organ egzekucyjny dokonał próby zajęcia rachunków bankowych (zawiadomienia o numerach: [...] i [...] z dnia [...] września 2014 r.) oraz zajęcia wierzytelności z tytułu kaucji gwarancyjnej (zawiadomienie nr [...] z dnia [...] września 2014 r.). Z akt sprawy wynika, iż zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisem w/wym. tytułu wykonawczego zostały doręczone zobowiązanej w dniu [...] września 2014 r. W dniu [...] września 2014 r. pełnomocnik [...] wniósł zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oparty na podstawie art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. tj. zarzut nieistnienia obowiązku. Zdaniem pełnomocnika strony, obowiązek wynikający z decyzji stanowiącej podstawę wystawienia w/wym. tytułu wykonawczego nie istnieje, o czym ma świadczyć to, że decyzja dotyczy zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące 4,6,7/2010, zaś Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] w dniu [...] października 2013 r. wystawił zobowiązanej zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach a w dniu [...] listopada 2013 r. przyjął kaucję gwarancyjną (w sytuacji gdy warunkiem złożenia kaucji jest nieposiadanie zaległości podatkowych). Ponadto, według pełnomocnika, w/w decyzja nie została doręczona stronie, co winno skutkować uznaniem jej za nieistniejącą. W uzasadnieniu postanowienia, odnosząc się do twierdzeń pełnomocnika strony, organ podniósł, że postępowanie kontrolne w zakresie dotyczącym prawidłowości rozliczenia miesiąca kwietnia, czerwca i lipca 2010 r. zostało wszczęte przez Dyrektora Kontroli Skarbowej w [...] w dniu [...] czerwca 2013 r. Po przeprowadzeniu ww. postępowania kontrolnego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] w dniu [...] czerwca 2014 r. decyzją o nr [...] określił wysokość odmienną od zadeklarowanej przez podatnika kwotę zobowiązania w podatku VAT za ww. okresy rozliczeniowe. Wobec faktu zakwestionowania prawidłowości doręczenia tej decyzji pełnomocnikowi strony kwestia ta była przedmiotem prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] postępowania w sprawie wznowienia postępowania kontrolnego, które zakończyło się wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. w której odmówiono uchylenia w całości decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., z uwagi na niestwierdzenie istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 O.p. W dniu [...] marca 2015 r. pełnomocnik [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie: 1. art. 59 § 1 u.p.e.a. poprzez błędne uznanie, że nie zachodzi podstawa do umorzenia postępowania egzekucyjnego podczas gdy zachodzą przesłanki uprawniające organ do umorzenia tego postępowania i organ, mając na względzie słuszny interes strony oraz ogólne zasady postępowania administracyjnego winien uznać umorzenie tego postępowania za konieczne i uzasadnione; 2. art. 35 u.p.e.a. przez błędne uznanie, iż nie zachodzi podstawa do uwzględnienia zarzutów dłużnika w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, podczas gdy zachodzą przesłanki do uwzględnienia zarzutu zgłoszonego przez dłużnika. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 34 § 5 u.p.e.a. zaskarżone postanowienie organu I instancji utrzymał w mocy. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w odniesieniu do podniesionego przez skarżącą zarzutu w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w przedmiocie uznania go za nieuzasadniony. Ponadto organ zauważył, iż w sytuacji, gdy przesłanka wskazana przez pełnomocnika w trybie zarzutów nie została uznana za spełnioną, nie ma również podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał na przepis art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. dalej: O.p.). Postępowanie kontrolne w zakresie dotyczącym prawidłowości rozliczenia miesiąca kwietnia, czerwca i lipca 2010 r. zostało wszczęte przez Dyrektora Kontroli Skarbowej w [...] w dniu [...] czerwca 2013 r. Tego samego dnia [...] udzieliła pełnomocnictwa [...]między innymi do prowadzenia wszelkich spraw związanych z prowadzonym wobec niej przez Dyrektora UKS postępowaniem kontrolnym. Po przeprowadzeniu ww. postępowania kontrolnego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] w dniu [...] czerwca 2014 r. decyzją o nr [...] określił wysokość odmienną od zadeklarowanej przez podatnika kwotę zobowiązania w podatku VAT za ww. okresy rozliczeniowe. Wobec faktu zakwestionowania prawidłowości doręczenia tej decyzji pełnomocnikowi strony kwestia ta była przedmiotem prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] postępowania w sprawie wznowienia postępowania kontrolnego, które zakończyło się wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. w której odmówiono uchylenia w całości decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., z uwagi na niestwierdzenie istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 O.p. Odnosząc się z kolei do okoliczności wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach zauważyć należy, że zgodnie z art. 306a § 3 O.p., zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania. Organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych, znajdujących się w jego posiadaniu (art. 306b § 1 O.p.). Natomiast zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych (art. 306e § 1 O.p.). Jak wynika ze stanu faktycznego zaświadczenie o niezaleganiu zostało wydane podatnikowi przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zatem organ był uprawniony do wydania takiego zaświadczenia pomimo toczącego się postępowania kontrolnego w niniejszej sprawie. Jak wynika ponadto z analizy akt przedmiotowej sprawy, w dniu [...] października 2013 r. [...] złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wniosek o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Ustalono, że na dzień [...] października 2013 r. strona posiadała ujawnione w rejestrach organu podatkowego zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące: 8/2011 i 6,7,10/2012 - w łącznej wysokości [...] zł, należności głównej oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. - w kwocie [...] zł, należności głównej. Ponadto, z danych będących w posiadaniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wynikało, że, oprócz w/wym. zaległości podatkowych, strona posiadała również zaległości wobec innych wierzycieli: a) podatkowe, wobec: Gminy [...] - [...] zł, należności głównej, Urzędu Miejskiego w [...] – [...] zł, należności głównej, Urzędu Miejskiego w [...] – [...] zł, należności głównej; b) niepodatkowe, wobec: Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w [...] – [...]zł, należności głównej, Państwowej Inspekcji Pracy – [...] zł, należności głównej. Zatem, z akt sprawy wynika, iż ujawnione zaległości podatkowe wynosiły łącznie [...] zł należności głównej, a zaległości niepodatkowe – [...] zł należności głównej. Wszystkie w/wym. zaległości (wraz z odsetkami, kosztami upomnienia i kosztami egzekucyjnymi) [...] uregulowała w dniu [...] października 2013 r., na okoliczność czego przedłożyła dowody wpłaty. Wobec powyższego z uwagi na brak zaległości podatkowych, w dniu [...] października 2013 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił [...] zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach. Zgodnie zaś z art. 105b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (tj. Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.), podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nieposiadający zaległości podatkowych, może złożyć w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną stanowiącą zabezpieczenie zapłaty podatku w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów. Warunek nieposiadania zaległości podatkowych ocenia się według stanu na dzień składania kaucji gwarancyjnej. Z akt sprawy wynika, iż o przyjęcie kaucji gwarancyjnej Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] prowadził dwa postępowania: jedno - z wniosku zobowiązanej z dnia [...] listopada 2013 r., które na prośbę wnioskodawczyni zostało umorzone i drugie - z wniosku, złożonego w dniu [...] listopada 2013 r. Wpłata z dnia [...] listopada 2013 r. została, zgodnie z dyspozycją [...], przyjęta (przerachowana) do wniosku złożonego w dniu [...] listopada 2013 r. Na dzień [...] listopada 2013 r., [...], według ewidencji, rejestrów i innych danych będących w posiadaniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...], nie miała ujawnionych zaległości podatkowych, w związku z czym, wskazany powyżej organ postanowił o przyjęciu od niej kaucji gwarancyjnej. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, iż o występowaniu bądź niewystępowaniu zaległości podatkowych w danym podatku (potwierdzeniu faktów lub stanu prawnego, objętych żądaniem wnioskodawcy), przesądzają zasady i terminy powstania tych zobowiązań, określone w ustawach podatkowych, bądź decyzja podatkowa właściwego organu, określająca lub ustalająca zobowiązanie podatkowe Jak już wyżej wskazano, postępowanie kontrolne wobec [...], w zakresie podatku od towarów i usług za 2010 r., przeprowadzono na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nr [...], z dnia [...] czerwca 2013 r. W wyniku tego postępowania, w dniu [...] czerwca 2014 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wydał decyzję nr [...], w której określił wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące [...] r. Zakończenie postępowania wydaniem decyzji administracyjnej, określającej zobowiązanie podatkowe, powoduje zmianę dotychczasowego stanu faktycznego - określenie podatnikowi zaległości podatkowej. Po wydaniu takiej decyzji, w rejestrach organu podatkowego, z których czerpie się dane dla celów wydania zaświadczenia o niezaleganiu, następuje istotna zmiana, albowiem na karcie kontowej podatnika zostają przypisane (ujawnione) zaległości podatkowe, wynikające z tej decyzji. Zaległości zobowiązanej w podatku od towarów i usług za miesiące 4,6,7/2010 zostały zatem ujawnione w rejestrze organu podatkowego, po wydaniu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, z dnia [...] czerwca 2014 r. Reasumując, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, iż zarówno w dniu wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach ([...] października 2013 r.) jak i w dniu przyjęcia kaucji gwarancyjnej ([...] listopada 2013 r.) [...] nie posiadała ujawnionych w organie podatkowym zaległości podatkowych. Na marginesie należy zauważyć, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż sposób ustalenia stanu faktycznego na dzień przyjęcia kaucji gwarancyjnej oraz na dzień wystawienia zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, wydanego stronie, został wcześniej wyjaśniony w piśmie nr [...], z dnia [...] września 2014 r., skierowanym do zobowiązanej w odpowiedzi na zapytanie, przesłane po wystawieniu upomnienia. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. pełnomocnik strony wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy: art. 34 § 4 u.p.e.a., przez nieumorzenie postępowania egzekucyjnego i uznanie zgłoszonych zarzutów za niezasadne, mimo ich oczywistej zasadności; art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a w zw. z art. 144 k.p.a. przez jego zastosowanie i wydanie zaskarżonego postanowienia, podczas gdy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] zasługiwało na uchylenie w całości z uwagi na nieistnienie obowiązku podatkowego; art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. przez jego niezastosowanie i nieuchylenie w całości postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] art. 306e O.p. przez jego błędną interpretację polegającą na uznaniu, że zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości nie wydaje się na podstawie informacji otrzymanych od innych organów podatkowych. Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o: 1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]; 2. przeprowadzenie dowodów powołanych w uzasadnieniu niniejszej skargi na okoliczności tam wskazane; 3. zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, obejmujących koszty zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazując na przepis z art. 21 § 1 pkt 1 O.p i art. 21 § 3 O.p. stwierdził, że wbrew twierdzeniom organu, zadeklarowana przez stronę kwota zobowiązania w podatku VAT za przedmiotowe okresy rozliczeniowe kwiecień, czerwiec, lipiec 2010 r. była prawidłowa. Wydana w dniu [...] czerwca 2014 r. deklaratoryjna decyzja w tym zakresie, określająca wysokość odmienną od zadeklarowanej przez skarżącą kwotę zobowiązania w podatku VAT, była decyzją błędną. Przy czym nie sposób uznać jej za wiążącą w sytuacji, gdy nie została ona doręczona skarżącej. Skarżąca nie miała zatem możliwości złożyć w przepisanym terminie stosowanego środka zaskarżenia na tę decyzję, wskutek którego decyzja ta mogłaby zostać uchylona. Pełnomocnik nie zgadza się z twierdzeniem organu, jakoby sprawa w przedmiocie uznania doręczenia zastępczego przedmiotowej decyzji za nieskuteczne została zakończona. Prowadzona przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] sprawa wznowienia z tej przyczyny postępowania kontrolnego faktycznie zakończyła się wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r., utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], odmawiającą uchylenia w całości ostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i lipiec 2010 r. Jednak decyzja ta została zaskarżona przez [...] skargą do WSA w Poznaniu. Istnieje zatem wysokie prawdopodobieństwo, że decyzja ta zostanie uchylona w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Obecnie sprawa toczy się przed WSA w Poznaniu pod sygnaturą akt I SA/Po 653/15. Pełnomocnik podtrzymał twierdzenie, że obowiązek wynikający z decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] nie istnieje, a wystawienie zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach oraz przyjęcie kaucji gwarancyjnej potwierdza je w całości. Zdaniem pełnomocnika nie sposób zgodzić się więc ze stwierdzeniem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, by o występowaniu bądź niewystępowaniu zaległości podatkowych w podatku VAT, przesądzała decyzja podatkowa właściwego organu, określająca zobowiązanie podatkowe. Ewentualna zaległość podatkowa w podatku VAT wynika bowiem z samej ustawy. Zgodnie natomiast z art. 306e § 1 O.p., zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych. Na dzień wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach ([...] października 2013 r.), trwała zaś już u skarżącej kontrola podatkowa w sprawie podatku VAT (wszczęcie kontroli: [...] czerwca 2013 r.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zarzuty określone przez ustawodawcę w przepisie art. 33 u.p.e.a., są szczególnym środkiem zaskarżenia, który służy zobowiązanemu w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Zaznaczyć należy, iż zarzuty są dla zobowiązanego podstawowym środkiem ochrony przed niezgodnym z prawem skierowaniem i prowadzeniem do jego majątku egzekucji administracyjnej. Pełnomocnik skarżącej kwestionuje istnienie obowiązku wynikającego z decyzji stanowiącej podstawę wystawienia w/wym. tytułu wykonawczego. W ocenie pełnomocnika świadczyć o tym ma to, że decyzja dotyczy zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące 4,6,7/2010, zaś Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] w dniu [...] października 2013 r. wystawił zobowiązanej zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach oraz w dniu [...] listopada 2013 r. przyjął kaucję gwarancyjną (w sytuacji gdy warunkiem złożenia kaucji jest nieposiadanie zaległości podatkowych). Ponadto, według pełnomocnika, w/wym. decyzja nie została doręczona stronie, co winno skutkować uznaniem jej za nieistniejącą. Zdaniem pełnomocnika, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], w piśmie z dnia [...] września 2014 r. potwierdził, że skarżąca nie posiada zaległości podatkowych. W ocenie Sądu, zarzuty pełnomocnika skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. Podnieść należy, iż zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 O.p., zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, a w myśl § 2 tego artykułu - w przypadku obowiązku złożenia przez podatnika deklaracji, podatek wskazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty. Jeżeli jednak w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie zaś z treścią art. 21 § 4 O.p., przepisy § 3 i art. 53a stosuje się odpowiednio, gdy podatnik obowiązany jest do zapłaty podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku bez złożenia deklaracji, a obowiązku tego nie wykonał w całości lub w części. W myśl art. 53a § 1 O.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie - odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek. Natomiast w myśl art. 51 § 1 O.p., zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę podatku (art. 51 § 2 O.p.). Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 306a § 3 O.p., zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania. Organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych, znajdujących się w jego posiadaniu (art. 306b § 1 O.p.).Natomiast zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych (art. 306e § 1 O.p.). Sąd zauważa, że organ podatkowy, wydający zaświadczenie, nie ma obowiązku rozpytywania innych organów podatkowych (teoretycznie - wszystkich w kraju), czy wnioskodawca posiada u nich zaległości. Natomiast, ma obowiązek taką informację wykorzystać, jeżeli do niego wpłynęła. Sąd zauważa, iż z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w dniu [...] października 2013 r. [...]złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wniosek o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Ustalono, że na dzień [...] października 2013 r. wnioskodawczym posiadała ujawnione w rejestrach organu podatkowego zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące: 8/2011 i 6,7,10/2012 - w łącznej wysokości [...] zł, należności głównej oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. - w kwocie [...] zł, należności głównej. Ponadto, z danych będących w posiadaniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wynikało, że, oprócz w/wym. zaległości podatkowych, skarżąca posiadała również zaległości wobec innych wierzycieli w łącznej kwocie [...] zł. należności głównej, a zaległości niepodatkowe – [...] zł należności głównej. Wszystkie w/wym. zaległości (wraz z odsetkami, kosztami upomnienia i kosztami egzekucyjnymi) [...] uregulowała w dniu [...] października 2013 r., na okoliczność czego przedłożyła dowody wpłaty. Wobec powyższego z uwagi na brak zaległości podatkowych, w dniu [...] października 2013 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił [...] zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach. Zważywszy na powyższe zauważyć należy, iż zarówno w dniu wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach ([...] października 2013 r.) jak i w dniu przyjęcia kaucji gwarancyjnej ([...] listopada 2013 r.) [...]nie posiadała ujawnionych w organie podatkowym zaległości podatkowych. Zgodnie jednak z art. 105b ust. 1 ustawy o VAT, podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nieposiadający zaległości podatkowych, może złożyć w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną stanowiącą zabezpieczenie zapłaty podatku w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów. Warunek nieposiadania zaległości podatkowych ocenia się według stanu na dzień składania kaucji gwarancyjnej. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż o przyjęcie kaucji gwarancyjnej Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] prowadził dwa postępowania: jedno - z wniosku Zobowiązanej z dnia [...] listopada 2013 r., które na prośbę wnioskodawczym zostało umorzone i drugiego wniosku, złożonego w dniu [...] listopada 2013 r. Wpłata z dnia [...] listopada 2013 r. została zgodnie z dyspozycją [...], przyjęta (przerachowana) do wniosku złożonego w dniu [...] listopada 2013 r. Na dzień [...] listopada 2013 r. [...], według ewidencji, rejestrów i innych danych będących w posiadaniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...], nie miała ujawnionych zaległości podatkowych, w związku z czym organ postanowił o przyjęciu kaucji gwarancyjnej od [...]. O występowaniu bądź niewystępowaniu zaległości podatkowych w danym podatku (potwierdzeniu faktów lub stanu prawnego, objętych żądaniem wnioskodawcy), przesądzają zasady i terminy powstania tych zobowiązań, określone w ustawach podatkowych, bądź decyzja podatkowa właściwego organu, określająca lub ustalająca zobowiązanie podatkowe. Z materiału zgromadzonego w sprawie postępowania kontrolnego wobec [...], w zakresie podatku od towarów i usług za 2010 r., wynika, że w dniu [...] czerwca 2014 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wydał decyzję nr [...], w której określił wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące 4,6,7/2010 r. Nadmienić należy, że zakończenie postępowania wydaniem decyzji administracyjnej, określającej zobowiązanie podatkowe, powoduje zmianę dotychczasowego stanu faktycznego - określenie podatnikowi zaległości podatkowej. Po wydaniu takiej decyzji, w rejestrach organu podatkowego, z których czerpie się dane dla celów wydania zaświadczenia o niezaleganiu, następuje istotna zmiana, albowiem na karcie kontowej podatnika zostają przypisane (ujawnione) zaległości podatkowe, wynikające z tej decyzji. Zaległości zobowiązanej w podatku od towarów i usług za miesiące 4,6,7/2010 zostały zatem ujawnione w rejestrze organu podatkowego, po wydaniu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, z dnia [...] czerwca 2014 r. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu zarzuty skargi są niezasadne. W myśl art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), Sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W ocenie Sądu, mając na uwadze treść wyżej przytoczonego przepisu, wniosek strony o przeprowadzenie dowodów powołanych w uzasadnieniu skargi, nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie Sąd podnosi, że z urzędu wiadomo mu, że wyrokiem z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 653/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę [...]. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 i art. 120 p.p.s.a. oddalił skargę.