II GSK 769/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędzia del. WSA Sylwester Miziołek Protokolant Patrycja Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 918/15 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. oddala skargę, 3. zasądza od D. K. na rzecz Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 10 listopada 2015 r. o sygn. akt III SA/Łd 918/15, po rozpoznaniu skargi D. K. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor ARiMR) z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego. Z uzasadnienia wyr. wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia. D. K. złożył [...] maja 2014 r. (data stempla pocztowego) w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności na rok 2014, w treści którego ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej do działek rolnych o łącznej powierzchni 2,80 ha. Następnie [...] maja 2014 r. skarżący złożył formularz zmiany do wniosku, w treści którego do uprzednio wniesionego żądania dodał działki rolne o łącznej powierzchni 66,96 ha (formularz zmiany do wniosku z dnia [...] maja 2014 r. , doręczony w dniu [...] maja 2014 r. , wraz z załącznikiem). Organ l instancji wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień wskazując, że rolnik nie dostarczył załączników graficznych dla działek ewidencyjnych nr 421, 486, 403, 413, 412, 26, 414, 483, 22, 386, 388/1, 407, 187/2, 385, na których położone były zadeklarowane we wniosku działki rolne. Skarżący w Biurze Powiatowym ARiMR uzupełnił brakujące załączniki graficzne. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z [...] marca 2015 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanych płatności. Skarżący wniósł odwołanie. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi decyzją z [...] lipca 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że materiał graficzny stanowi integralną część wniosku o przyznanie płatności na dany rok, na której w formie szkicu wnioskodawca składa oświadczenie o położeniu oraz wskazuje granice zgłoszonych do płatności działek rolnych. Ponadto na materiale tym rolnik zaznacza obszary uprawy zbóż oraz znajdujące się w obrębie działek drzewa stanowiące pomniki przyrody, rowy oraz oczka wodne, co umożliwia organowi weryfikację spełnienia przez rolnika norm i wymogów wzajemnej zgodności. Tym samym niedołączenie do wniosku wypełnionych materiałów graficznych dotyczących działek ewidencyjnych i rolnych, uniemożliwia organowi weryfikację spełnienia przez rolnika warunków kwalifikowalności do pomocy. Skarżący składając formularz wniosku o przyznanie płatności na rok 2014, a następnie w dniu [...] maja 2014 r. formularz zmiany do wniosku, do których nie dołączył załączników graficznych dla działek ewidencyjnych nr 421, 486, 403, 413, 412, 26, 414, 483, 22, 386, 388/1, 407, 187/2, 385, na których położone były zadeklarowane we wniosku działki rolne. W konsekwencji organ I instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień, które wnioskodawca złożył w dniu [...] września 2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR na podstawie art. 23 ust. 1 akapit trzeci i ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, który stanowią, iż wnioski o przyznanie płatności, jak i zmiany do wniosków, złożone po ostatecznym terminie, tj. [...] czerwca, są niedopuszczalne przez co nie uwzględnił działek rolnych położonych na działkach ewidencyjnych, dla których brak było załączników graficznych. W ocenie organu odwoławczego, rozstrzygniecie organu I instancji jest prawidłowe. Skarżący zadeklarował do płatności trzynaście działek rolnych oznaczonych literami: A, B, D, E, AA, AB, AC, AD, AE, AF, AG, AH, AI, o łącznej powierzchni 69,76 ha, przy czym działki te położone były na działkach ewidencyjnych nr 421, 486, 403, 413, 412, 26, 414, 483, 22, 386, 388/1, 407, 187/2, 385 dla których brak było załączników graficznych, stąd płatności, o które wnioskowała strona do przedmiotowych gruntów, zostały odmówione. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podzielił ustalenia organu I instancji oraz stwierdził, że postępowanie w sprawie przyznania płatności zostało przeprowadzone przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając skargę skarżącego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uznał ją za zasadną. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że przeprowadzona przez sąd kontrola aktu administracyjnego wykazała, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Sąd wskazał, że w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.) rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu [...] maja r. , w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli spełnia określone warunki. Zgodnie z art. 18 ust. 1 i ust. 2 powołanej ustawy, płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika i składa się go w terminie od 15 marca do 15 maja. Termin, o którym mowa, nie podlega przywróceniu (art. 18 ust. 3 ustawy). Dodatkowo we wniosku o przyznanie płatności obszarowych rolnik podaje wszystkie grunty rolne będące w jego posiadaniu, niezależnie od tego, czy ubiega się o przyznanie płatności obszarowych do tych gruntów (art. 18 ust. 4 ustawy). Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego o przyznanie płatności obszarowych, uwzględniwszy regulacje § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2010 r. nr 39, poz. 215 ze zm.) w zw. z art. 25 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jest podaniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.), którego ewentualne braki formalne winny być usunięte w trybie art. 64 § 2 k.p.a. W ocenie sądu, okoliczności sprawy wskazują, że wniosek dotknięty był brakami formalnymi i w takiej sytuacji, pracownik Biura Powiatowego ARiMR w Radomsku, który otrzymał korespondencję zawierającą przedmiotowy formularz zmiany do wniosku powinien dokonać jego wstępnej kontroli poprzez sprawdzenie, czy wniosek jest kompletny, a więc czy jest podpisany, czy zawiera wypełnione wszystkie strony, oraz czy załączono do niego wymaganą dokumentację i w przypadku ewentualnych braków pouczyć stronę o konieczności ich uzupełnienia. Powyższe czynności są rutynowymi, sprawdzającymi czynnościami, które każda osoba przyjmująca wniosek winna przeprowadzić, gdyż jest to warunek konieczny, aby nadać wnioskowi dalszy bieg i rozpoznać go merytorycznie. Stwierdziwszy zatem jakiekolwiek braki formalne wniosku, organ powinien w trybie art. 64 § 2 k.p.a. wezwać wnioskodawcę do ich uzupełnienia w terminie 7 dni i pouczyć o ewentualnych konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Organ wezwał stronę na podstawie art. 50 § 1 k.p.a. do złożenia wyjaśnień w zakresie niedostarczenia załączników graficznych dopiero pismem z dnia [...] września 2014 r. Powyższe wezwanie było, w ocenie Sądu, wezwaniem w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do usunięcia braków formalnych skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie uzupełnił braki. Wprawdzie uzupełnienie wniosku nastąpiło po ostatecznym terminie na złożenie wniosku, który upływał [...] czerwca 2014 r., ale nie można pominąć faktu, że wniosek został złożony z zachowaniem tego terminu w dniu [...] maja 2014 r., uzupełniony w dniu [...] maja 2015 r., a wezwanie do uzupełnienia braków wysłane zostało dopiero w dniu [...] września 2014 r. Zdaniem sądu, organ I instancji wydając w dniu [...] marca 2015 r. decyzję o odmowie przyznania płatności przerzucił negatywne konsekwencje własnych zaniedbań na producenta rolnego - skarżącego. Takie działanie organu jest niedopuszczalne, podważa niewątpliwie zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, naruszając art. 8 k.p.a. Uzupełnienie braków wniosku miało miejsce w zakreślonym przez organ siedmiodniowym terminie, to oznacza, że wniosek o przyznanie płatności został złożony w terminie określonym w art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, tj. przed [...] czerwca 2014r. Wobec powyższego stwierdzić należy, że organy administracji naruszyły art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie uzupełnienia przez wnioskodawcę na wezwanie organu, braków formalnych wniosku w związku z art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i pkt 3, art. 25 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a w konsekwencji także art. 8 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR złożył skargę kasacyjną od wyr. Sądu I instancji wnosząc: 1. uchylenie zaskarżonego wyr. w całości i oddalenie skargi ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyr. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, oraz: 2. zasądzenie od D. K. na rzecz Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; 3. dopuszczenie jako dowodu w sprawie wydruku z krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności dotyczących strony, na okoliczność składanych przez nią w latach 2007-2014 wniosków o przyznanie płatności obszarowych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz płatności ONW. Skargą kasacyjną zarzucono naruszenie: 1) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 133 § 1, art. 135, art. 106, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4 oraz art. 151 ustawy p.p.s.a. w zw. art. 8, i art. 64 § 2 i art. 50, art. 35 § 1 i § 3, art. 80, art. 76, ustawy z dnia 14czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. dalej: "k.p.a." lub "kodeks postępowania administracyjnego") w zw. z art. 3 ust. 1, ust 2 pkt 1, pkt 2 pkt 3-3, ust 3, art. 25 ust. 6, art. 18 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35 poz. 217 ze zm., dalej: "ustawą z 26 stycznia 2007r.") w zw. z art. 12 ust 1 i ust. 3, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE z 2 grudnia 2009 r., Nr L 316, str. 65 – dalej: Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1122/2009) w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez to, iż Sąd błędnie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji ze względu na naruszenie przez organ przepisów postępowania a mianowicie art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie uzupełnienia przez wnioskodawcę na wezwanie organu, braków formalnych wniosku w związku z art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i pkt 3, art. 25 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a w konsekwencji także art. 8 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, mimo iż okoliczności wynikające z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz ustalone prawidłowo w decyzji organu zarówno I i II instancji, okoliczności niesporne, okoliczności i fakty powszechnie znane ocenione z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, w wskazują, iż organ działał zgodnie z prawem, stosując przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim pozostawały one zgodne z zasadami i warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej i w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz w zakresie w jakim nie podlegały wyłączeniu, nadto nie wzywał strony do uzupełnienia braków formalnych w trybie art. 64 § 2 k.p.a., ani nie był uprawniony do wystosowania skutecznego wezwania do uzupełnienia wniosku w tym trybie po dniu [...].06.2014 r., a nadto po dniu [...].06.2014 r. nie było dopuszczalne jakiekolwiek uzupełnienie (zmiana, poprawka wniosku) poza oczywistą omyłką, która nie miała miejsca, a organ wzywał działając w oparciu o art. 50 k.p.a. o złożenia wyjaśnień w sprawie nieścisłości dokumentów w aktach sprawy, działając zgodnie z dyrektywą z art. 8 k.p.a. i dając stronie możliwość przedłożenia dowodu uzupełnienia wniosku w terminie t.j. do dnia [...].06.2014 r., a nadto organ działał nie tylko zgodnie z prawem, ale zgodnie z zasadą zaufania do organów władzy publicznej w zakresie postępowania organu z całą pewnością nie można mu skutecznie zarzucić "zaniedbania", organ podejmował czynności w terminach i zgodnie z wpływem spraw a to strona składając wniosek pocztą w ostatnim dniu, i rozszerzając go o ponad 66 ha poprzez zmianę do wniosku wysyłając ją listem poleconym pocztą i nadając ją listem poleconym w dniu [...] maja 2014 r. dopuściła się na pewno zaniedbań biorąc pod uwagę doręczenie przez organ tzw. spersonalizowanego wniosku z załącznikami graficznym (formularzami) i daty początkowej przyjmowania wniosków na 2014r. od dnia [...] marca 2014 r. to spowodowało, iż nawet wystosowanie przez organ wezwania o zmianę wniosku w terminie wynikającym z art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. byłoby po terminie [...].06.2014 r., a nadto strona nie składała żądania w trybie art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy z 2007 r., a wobec tego nie miało miejsca naruszenie przez organ w niniejszej sprawie tych wskazanych w uzasadnieniu wyr. przepisów postępowania, nie było podstaw do uchylenia decyzji i skarga winna być oddalona, a Sąd nie rozważył całości materiału zgromadzonego w sprawie, w tym w szczególności dokumentów złożonych do akt administracyjnych, treści odwołania, skargi i ustaleń zawartych w uzasadnieniu decyzji II-ej instancji, oraz nadto w sposób błędny nie zastosował art. 3 ust. 1, ust. 2 pkt 3, ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35 poz. 217 ze zm.), co łącznie miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem organ w sposób należyty prowadził postępowanie i wydał rozstrzygniecie w sprawie, a brak było podstaw do formułowania wezwania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. a złożenie załączników graficznych w dniu [...].09.2014 r. było nieskuteczną zmianą (uzupełnieniem, poprawką) wniosku gdyż nastąpiło po terminie [...].06.2014 r., a wobec tego Sąd winien skargę oddalić, uchylenie zaskarżonej skargą decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z uwagi na naruszenie art. 64 § 2 k.p.a. w związku z art. 3 ust. 1 i ust 2 pkt 1 i pkt 3, art. 25 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. i art. 8 k.p.a., nastąpiło z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów postępowania w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 133 § 1, art. 135, art. 106, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4 oraz art. 151 ustawy p.p.s.a. w zw. art. 8, i art. 64 § 2 i art. 50, art. 35 § 1 i § 3, art. 80, art. 76, k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1, ust. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 3 -3 , ust. 3, art. 25 ust. 6, art. 18 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35 poz. 217 ze zm., dalej: "ustawą z 26 stycznia 2007 r.") w zw. z art. 12 ust. 1 i ust. 3, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE z 2 grudnia 2009 r., Nr L 316, str. 65 – dalej: Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1122/2009) w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez to, iż Sąd błędnie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji ze względu na naruszenie przez organ przepisów postępowania a mianowicie art. 64 § 2 k.p.a. w sytuacji gdy organ przepisu tego nie stosował i brak było podstaw do jego zastosowania, po pierwsze gdyż przedmiotowy wniosek złożony przez stronę nie był kompletny z punktu widzenia kompletności merytorycznej, albowiem nie zostało określone miejsce położenia działek rolnych na działkach ewidencyjnych poprzez ich oznaczenie na załącznikach graficznych, a nadto po dniu [...].06.2014r. nie było możliwe złożenie przez stronę skutecznej zmiany (uzupełnienia, poprawki) do wniosku o płatność obszarową za 2014r., a tym samym nie było możliwe skuteczne wezwanie strony do złożenia uzupełnienia/zmiany/poprawki wniosku, a nadto nieoznaczenie miejsca położenia działek rolnych na działkach ewidencyjnych nie stanowi braku formalnego w rozumieniu art. 64 § k.p.a., a uzupełnienie/zmiana/poprawka wniosku jest skuteczna z dniem złożenia takiego uzupełnienia/zmiany/poprawki wniosku, a nadto organ wezwał stronę w trybie art. 50 k.p.a. do wyjaśnienia nieścisłości, braku załączników graficznych dotyczących poszczególnych działek ewidencyjnych w aktach sprawy administracyjnej na dzień formułowania wezwania; 3) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 133 § 1, art. 135, art. 106, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4 oraz art. 151 ustawy p.p.s.a., w zw. art. 8, i art. 64 § 2 i art. 50, art. 35 § 1 i § 3, art. 80, art. 76, k.p.a. zw. z art. 3 ust. 1, ust. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 3 -3, ust. 3, art. 25 ust. 6, art. 18 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35 poz. 217 ze zm., dalej: ustawą z 26 stycznia 2007 r.) w zw. z art. 12 ust. 1 i ust. 3, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE z 2 grudnia 2009 r., Nr L 316, str. 65 – dalej: Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1122/2009), w stopniu który miał istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez to, iż Sąd błędnie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji ze względu na naruszenie przez organ przepisów postępowania a mianowicie art. 64 § 2 k.p.a. i błędne przyjęcie, iż wezwanie do wyjaśnień wystosowane na podstawie art. 50 k.p.a. z dnia 11 września 2014r. stanowiło wezwanie do uzupełnienia braków formalnych w trybie art. 64 §2 k.p.a. w sytuacji gdy było to sprzeczne z treścią wezwania a nadto organ przepisu art. 64 § 2 k.p.a. nie stosował i brak było podstaw do jego zastosowania, po pierwsze gdyż przedmiotowy wniosek złożony przez stronę nie był kompletny z punktu widzenia kompletności merytorycznej, albowiem nie zostało określone miejsce położenia działek rolnych na działkach ewidencyjnych poprzez ich oznaczenie na załącznikach graficznych, a nadto po dniu [...].06.2014r. nie było możliwe złożenie przez stronę skutecznej zmiany (uzupełnienia, poprawki) do wniosku o płatność obszarową za 2014 r., a tym samym nie było możliwe skuteczne wezwanie strony do złożenia uzupełnienia/zmiany/poprawki wniosku, a nadto nieoznaczenie miejsca położenia działek rolnych na działkach ewidencyjnych nie stanowi braku formalnego w rozumieniu art. 64 § k.p.a., a uzupełnienie/zmiana/poprawka wniosku jest skuteczna z dniem złożenia takiego uzupełnienia/zmiany/poprawki wniosku, a nadto organ wezwał stronę w trybie art. 50 k.p.a. do wyjaśnienia nieścisłości, braku załączników graficznych dotyczących poszczególnych działek ewidencyjnych w aktach sprawy administracyjnej na dzień formułowania wezwania; 4) naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 104 i art. 107 k.p.a. poprzez błędne z naruszeniem dyrektyw sporządzenia uzasadnienia wskazanych w art. 141 § 4 ustawy p.p.s.a. sporządzenia uzasadnienia, w tym w szczególności pominięcie istotnej okoliczności wyjaśnienia na jakiej podstawie Sąd przyjął odmienne od organu II instancji ustalenia faktyczne co do przedmiotu rozstrzygnięcia i podstawy prawnej rozstrzygnięcia organu I instancji, a nadto poprzez błędne pominięcie w uzasadnieniu podstawy prawnej oraz rozważań dotyczących podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia, w tym w szczególności przepisów prawa wspólnotowego, zwłaszcza Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE z 2 grudnia 2009 r., Nr L 316, str. 65), w szczególności art. 12 ust. 1 i ust. 3, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 2, mimo iż tak w decyzji, jak i w skardze, a także w odpowiedzi na skargę strony, w tym organ dokonywały wyjaśnienia treści tychże przepisów i zastosowanej przez nie wykładni, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem utrudniło ocenę legalności zaskarżonego orzeczenia; 5) naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię a mianowicie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2010 r. nr 39, poz. 215 ze zm.) w zw. z art. 25 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 i ust. 6, art. 7 ust. 1 i art. 18 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 3 ust. 1 i ust 2 pkt 1 i pkt 3, art. 1 pkt 1 lit. lit. a) i d) ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz art. 23 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE z 2 grudnia 2009 r. Nr L 316, str. 65) w zw. z art. 12 ust. 1, ust. 3, art. 14 ust. 1 i art. 23 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE z 2 grudnia 2009 r., Nr L 316, str. 65 oraz art. 19 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiając określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (DZ.Urz. L. 2009.30.16 dalej: rozporządzeniem 73/2009) oraz w zw. z art. 64 § 2 i art. 50 ustawy z dnia 14czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz w zw. z art. 90 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i w rezultacie błędne przyjęcie przez Sąd, iż złożenie przez stronę wnioskodawcę płatności obszarowych na 2014r. załączników graficznych do wniosku, na którym strona oznaczyła położenie działek rolnych na działkach ewidencyjnych, w dniu [...].09.2014r. czyli po upływie terminu, do którego dopuszczalna jest zmiana/uzupełnienie/poprawka wniosku inna niż oczywista omyłka wnioskodawcy, jest skuteczna i stanowi "uzupełnienie braków formalnych wniosku" złożonego do dnia [...].06.2014r., co "oznacza, że wniosek o przyznanie płatności został złożony w terminie określonym w art. .23 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE nr 1122/2009 t.j. przed [...] czerwca 2014r., mimo iż należyta wykładnia powołanych przepisów dokonana zarówno zgodnie z dyrektywami wykładni językowej jak i systemowej, pozwala na postawienie jednoznacznej normy prawnej, iż w przypadku uzupełnienia przez rolnika braku dotyczącego kwalifikowalności wniosku (tj. polegającego na nieoznaczeniu działek rolnych na załącznikach graficznych i niepodpisaniu wniosku), po dopuszczalnym terminie składania wniosków, jednak nie później niż do dnia wydania decyzji, wówczas płatność do tych działek rolnych nie zostanie przyznana, albowiem jest to niedopuszczalna zmiana wniosku o przyznanie płatności i nie może wywołać skutków prawnych; 6) naruszenie prawa materialnego przez j ego błędne niezastosowanie a mianowicie art. 12 ust. 1, ust. 3, art. 14 ust. 1 i art. 23 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. UE z 2 grudnia 2009 r., Nr L 316, str. 65 oraz art. 19 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (DZ.Urz. L. 2009.30.16)- zwanego dalej rozporządzeniem 73/2009, w zw. z w zw. z art. 25 ust. 1 i ust. 6, art. 7 ust. 1 i art. 18 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, ust. 4, art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i pkt 3, art. 1 pkt 1 lit. lit. a) i d) ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i w konsekwencji zastosowanie wyłącznie przepisów prawa polskiego do oceny treści wniosku i dopuszczalności dokonywania zmian i uzupełnień wniosku, mimo iż w tym zakresie regulacja zawarta w prawie Unii Europejskiej w rozporządzeniach Komisji i Rady ma prymat nad prawem krajowym, w tym zgodnie z art. 90 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz dokonanie przez Sąd w konsekwencji błędnej wykładni przepisów prawa materialnego powołanych w poprzednim punkcie petitum skargi kasacyjnej i błędne przyjęcie, przez Sąd, iż złożenie przez stronę wnioskodawcę płatności obszarowych na 2014r. załączników graficznych do wniosku, na którym strona oznaczyła położenie działek rolnych na działkach ewidencyjnych, w dniu [...].09.2014r. czyli po upływie terminu, do którego dopuszczalna jest zmiana/uzupełnienie/poprawka wniosku inna niż oczywista omyłka wnioskodawcy, jest skuteczna i stanowi "uzupełnienie braków formalnych wniosku" złożonego do dnia [...].06.2014r., co "oznacza, że wniosek o przyznanie płatności został złożony w terminie określonym w art. .23 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE nr 1122/2009 t.j. przed [...] czerwca 2014r., mimo iż należyta wykładnia powołanych przepisów dokonana zarówno zgodnie z dyrektywami wykładni językowej jak i systemowej, pozwala na postawienie jednoznacznej normy prawnej, iż w przypadku uzupełnienia przez rolnika braku dotyczącego kwalifikowalności wniosku (tj. polegającego na nieoznaczeniu działek rolnych na załącznikach graficznych i niepodpisaniu wniosku), po dopuszczalnym terminie składania wniosków, jednak nie później niż do dnia wy dania decyzji, wówczas płatność do tych działek rolnych nie zostanie przyznana, albowiem jest to niedopuszczalna zmiana wniosku o przyznanie płatności i nie może wywołać skutków prawnych, na co wskazują w sposób niewątpliwy przepisy, których Sąd nie zastosował. Skarżący złożył odpowiedz na skargę kasacyjną organu, wnosząc o jej oddanie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyr. oraz po rozpoznaniu skargi skutkuje jej oddaleniem. W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Podkreślić należy, że istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny czy zasadne jest stanowisko Sądu I instancji wskazujące na to, że w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy dopuszczalne było przedłożenie przez wnioskodawcę brakujących załączników graficznych po terminie wskazanym w przepisach prawa materialnego i jednoczesne uznanie, że przy zastosowaniu regulacji zawartej w art. 64 § 2 k.p.a., czynność ta stanowi uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2014 r. producent złożył wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014, w którym zadeklarował pięć działek ewidencyjnych, na których znajdowały się działki rolne objęte treścią wniosku. Łączna powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o płatności wynosiła 2,80 hektara. W dniu [...] maja 2014 r. został złożony wniosek dotyczący zmiany wniosku z dnia [...] maja 2014 r., w którym producent zadeklarował do płatności dziesięć działek ewidencyjnych, na których znajdowały się działki rolne objęte treścią wniosku o zmianę z 30 maja 2014 r. Łączna powierzchnia działek rolnych zgłoszonych do płatności we wniosku z dnia [...] maja 2014 r. wynosiła 66,96 hektara. Do dziewięciu działek ewidencyjnych i dziewięciu działek rolnych zgłoszonych we wniosku z dnia 30 maja 2014 r. do płatności nie zostały dołączone załączniki graficzne. Producent załączniki graficzne dołączył do wniosku w dniu 19 września 2014 r. . W związku z powyższym podkreślić należy, że zgodnie z art. 11 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina, wnioski (w tym - jak w niniejszej sprawie - wniosek o płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 maja. Jednocześnie zauważyć należy, że w motywach 19 i 28 rozporządzenia nr 1122/2009 stwierdzono, iż określenie przez państwa członkowskie terminów składania wniosków o przyznanie pomocy i załączonych do tych wniosków dokumentów uzupełniających jest niezbędne dla osiągnięcia realizowanego przez prawo Unii celu skutecznego zarządzania i kontroli w zakresie pomocy rolnej. W tym miejscu przypomnieć należy, że przepis art. 23 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, mający zastosowanie do płatności, o które ubiegał się skarżący, stanowi, że z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy po wyznaczonym terminie, prowadzi do obniżki kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1% za każdy dzień roboczy. Istotne jest to, że, zgodnie z akapitem drugim przywołanego art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009 pierwszy akapit tegoż przepisu prawa stosuje się również do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy, lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. Ponadto z treści art. 23 rozporządzenia nr 1122/2009 wyraźnie wynika, że powinien być przewidziany w ramach procedur związanych ze składaniem wniosków i dokumentów uzupełniających dodatkowy termin wynoszący 25 dni po wyznaczonym terminie określonym przez państwa członkowskie w celu zezwolenia, z zastrzeżeniem stosowania przewidzianej w tym przepisie sankcji, na złożenie po terminie wspomnianych wniosków i przedstawienie dokumentów (vide wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 17.12. 2015 r., C-330/14, pkt 45). Stosownie do art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia, możliwe jest zatem złożenie wniosku o przyznanie pomocy po wyznaczonym terminie (co wiąże się ze zmniejszeniem kwoty płatności), jednak jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny. Tak więc przepis art. 23 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009 określa termin prawa materialnego, w jakim musi zostać złożony kompletny wniosek o przyznanie płatności. Zagadnieniem tym zajmował się już Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyrokach z dnia 6 grudnia 2016 r. sygnatura akt II GSK 3674/16 oraz z dnia 7 kwietnia 2017 r. sygnatura akt II GSK 514/16 wskazał, że określony w art. 23 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009 termin do złożenia wniosku o przyznanie płatności jest terminem prawa materialnego, w którym winien być złożony kompletny wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Stosownie do art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009 wniosek musi zawierać wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy. Z kolei przepis art. 12 rozporządzenia nr 1122/2009 w ust. 3 zdanie drugie wyraźnie wskazuje, że materiały graficzne przekazane rolnikowi określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej. Jednoznaczna treść akapitu drugiego art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009 wskazuje, iż obniżkę płatności należy zastosować również w przypadku, jeśli po terminie zostały złożone jakiekolwiek dokumenty, umowy i oświadczenia stanowiące o kwalifikowalności do płatności, w szczególności te wymienione w art. 12 i 13 tego rozporządzenia, a więc również - jak słusznie wskazuje skarżący kasacyjnie organ - załączniki graficzne z zaznaczonymi przez producenta rolnego działkami rolnymi deklarowanymi do płatności oraz wskazanym sposobem użytkowania w przypadku określonej płatności. Oznacza to, że termin prawa materialnego, przewidziany na złożenie kompletnego wniosku o przyznanie płatności i określony w art. 23 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009 odnosi się także do obowiązkowych załączników graficznych, na których producent rolny powinien zaznaczyć granice zadeklarowanych działek rolnych. W związku z powyższym podzielić należy stanowisko zaprezentowane w skardze kasacyjne organu, iż uchylając obie decyzje Sąd I instancji wadliwie uznał, że organy przy rozpatrywaniu wniosku D. K. dopuściły się naruszenia przepisów prawa bowiem bezpodstawnie uznały, iż nie jest dopuszczalne uzupełnienie wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, po upływie terminu określonego w art. w art. 23 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009, przy zastosowaniu regulacji prawnej zawartej w art. 64 § 2 k.p.a. Poza sporem pozostaje okoliczność, że wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 D. K. złożył w dniu 30 maja 2014 r. bez załączników graficznych na których winien zaznaczyć granice zadeklarowanych działek rolnych. Również bezspornym w sprawie jest okoliczność, że załączniki graficzne dotyczące zadeklarowanych do płatności działek rolnych zostały złożone w dniu 19 września 2014 r., a więc po upływie terminu prawa materialnego określonego do złożenia wniosku. W tym miejscu należy podkreślić, że w sytuacji złożenia kompletnego wniosku, a więc obejmującego załączniki wskazane w art. 12 i 13 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z opóźnieniem wynoszącym ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny - art. 23 ust. 1 in fine rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Reasumując uznać należy, że skoro przepisy unijnego prawa materialnego (art. 23 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009) określają w sposób wyczerpujący termin do złożenia wniosku o przyznanie płatności (25 dni kalendarzowych od 15 maja), to stwierdzić należy, że po 9 czerwca danego roku nie jest możliwe złożenie takiego wniosku. Wobec tego, że złożony wniosek musi być kompletny, nie jest dopuszczalne uzupełnianie go po tym terminie o jego integralne części, takie jak załączniki graficzne w których oznaczone są granice zdeklarowanych działek rolnych. Tylko w przypadku oczywistych błędów stosownie do art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009 wniosek o przyznanie pomocy może zostać poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu. W tym stanie rzeczy uznać należało, że WSA naruszył art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, ponieważ błędnie przyjął, iż należało zastosować tryb z art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia wniosku w zakresie dotyczącym istotnego elementu wniosku, to jest dołączenia załączników graficznych po upływie wskazanego w tym przepisie rozporządzenia terminu materialnoprawnego. Mając na względzie, że okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok zgodnie z art. 188 p.p.s.a. i rozpoznał skargę. Podzielając pogląd organów, że materiał graficzny stanowi integralną część wniosku o przyznanie płatności na dany rok oraz to, że uzupełnienie załącznika graficznego, po upływie materialnoprawnego terminu do złożenia wniosku nie jest dopuszczalne uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. O kosztach orzeczono stosownie do art. 203 pkt 2 p.p.s.a.