I SA/Po 1867/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. [...] Spółka Cywilna na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu przekazania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2015 r. do czasu zakończenia jego weryfikacji; postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę [...] zł tytułem wpisu sądowego od skargi (słownie: [...] złotych). Skarżąca spółka, reprezentowana przez pełnomocników pismem z dnia 26 sierpnia 2015 r. wniosła skargę na wymienione w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w P. przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W petitum skargi skarżąca powołała się przy tym na postanowienia art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a"). W skardze wniesiono o uchylenie wymienionego w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienia organu podatkowego stosownie do postanowień art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w P. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie zaś z regulacjami art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg: na decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Aktualne brzmienie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jest wynikiem wejścia w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Co przy tym istotne przed dniem wejścia w życie wskazanej ustawy nowelizującej art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. stanowił, że – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Porównując zatem treść aktualnie obowiązujących postanowień art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z ich brzmieniem sprzed nowelizacji należy wskazać, że na chwile obecną nie jest możliwe zaskarżenie do sądu administracyjnego aktów nie wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a. podjętych m.in. w ramach postępowań uregulowanych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 – dalej w skrócie "O.p."). Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy wskazać, że przedmiot skargi stanowi postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w P. przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Co przy tym istotne w aktach sprawy (k. [...] akt adm.) znajduje się wystawione przez organ upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej skarżącej obejmujące m. in. zasadność zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2015 r. Jak wynika przy tym z tego dokumentu zostało ono doręczone skarżącej w dniu 30 czerwca 2015 r. W tym też dniu doszło do wszczęcia kontroli podatkowej, bowiem stosownie do postanowień art. 284 § 1 zdanie pierwsze O.p. – wszczęcie kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem § 4 i art. 284a § 1, następuje przez doręczenie kontrolowanemu lub osobie, o której mowa w art. 281a, upoważnienia do jej przeprowadzenia oraz okazanie legitymacji służbowej. W kontekście powyższego należy zauważyć, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w dniu 29 czerwca 2015 r., mając ten fakt na uwadze należy stwierdzić, że postanowienie to zostało wydane na etapie czynności sprawdzających, które to zostały uregulowane w dziale V O.p. Wyjaśnić przy tym należy, że stosownie do postanowień art. 272 pkt 3 O.p. celem podejmowanych przez organy podatkowe I instancji czynności sprawdzających jest między innymi ustalenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami. Również regulacje ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) przewidują możliwość wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym już w ramach czynności sprawdzających. Stosownie bowiem do postanowień art. 87 ust. 2 zdanie drugie powołanej ustawy – jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że skarga mająca za przedmiot postanowienie wydane w toku czynności sprawdzających uregulowanych w dziale V O.p. jest niedopuszczalna. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wskazuje się przy tym w doktrynie brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) [tak: J. P. Tarno, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, dostępny w bazie danych LEX – dokument nr 420218]. Z powyższych rozważań wynika, że postanowienie, którego dotyczy skarga nie jest objęte właściwością sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, że skarżąca może uzyskać ochronę prawną w swojej sprawie poprzez wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie bowiem z postanowieniami art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika zatem z treści przytoczonego przepisu sąd administracyjny jest władny skontrolować postępowanie organu podatkowego na etapie czynności sprawdzających czy też kontroli podatkowej pod kątem ewentualnej bezczynności organu czy też przewlekłości postepowania. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie I. sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II. sentencji zostało dokonane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.