II SAB/Ke 48/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Obrona Zwierząt z siedzibą [...] na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe; II. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Gminy na rzecz Stowarzyszenia Obrona Zwierząt z siedzibą w [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych - tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na bezczynność Wójta Gminy z 17 grudnia 2014 r., Stowarzyszenie [...], reprezentowane przez adwokata M. S., domagało się zobowiązania organu do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 6 stycznia 2014 r., stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsc z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, że 6 stycznia 2014 r. drogą elektroniczna Stowarzyszenie wystąpiło do 102 gmin, w tym do Gminy na adres wskazany w BIP tej Gminy, z wnioskiem o udostępnienie informacji w zakresie: 1. z kim gmina miała obowiązujące w 2013 r. umowy albo komu udzielała doraźnych zleceń wyłapywania bezdomnych zwierząt, 2. z kim w 2013 r. gmina miała zawarte umowy albo komu udzielała doraźnych zleceń zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom, 3. ilu bezdomnym psom/kotom zapewniono opiekę na koszt gminy w 2013 r., 4. jaki był w 2013 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt. Nadto Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie treści i postaci umowy (umów) o zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom. Ponieważ w terminie wynikającym z ustawy o dostępnie do informacji publicznej Wójt Gminy nie zareagował w jakikolwiek sposób, 11 lutego 2014 r. wnioskodawca drogą elektroniczną ponowił wniosek. Do dnia wniesienia skargi organ nie udostępnił żądanych informacji ani też nie wydał decyzji odmownej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi oraz o obciążenie Stowarzyszenia kosztami postępowania w kwocie 600 złotych. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że wniosek skarżącego Stowarzyszenia, wbrew dyspozycji art. 63 § 3, 63 § 3a kpa w zw. z art. 20a ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1114) nie został w żaden sposób podpisany, w związku z czym nie mógł być traktowany jako wystarczający powód wszczęcia stosownego postępowania i udzielenia odpowiedzi. Organ zasadnie oczekiwał w takiej sytuacji wpływu należycie podpisanego wniosku, zwłaszcza, że w latach ubiegłych skarżąca składała stosowne wnioski opatrzone właściwym podpisem. Tymczasem zamiast złożyć wniosek właściwie podpisany, Stowarzyszenie skierowało do Sądu skargę. W dacie jej wpływu – 17 grudnia 2014 r. organ uznał, że tego właśnie dnia wyczerpany został obowiązek wynikający z przepisów kpa i niezwłocznie udzielił stosownej informacji. Skoro więc skarżąca z naruszeniem prawa o postępowaniu administracyjnym nie przedłożyła należycie podpisanego wniosku o udzielenie informacji publicznej, nie może skutecznie podnosić, że organ znalazł się w zwłoce z udzieleniem odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z odpowiedzi na skargę i co znajduje potwierdzenie w piśmie z 19 grudnia 2014 r., tego właśnie dnia organ udzielił żądanej informacji. Dlatego też postępowanie w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia informacji podlegało jako bezprzedmiotowe umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), dalej P.p.s.a. Wbrew stanowisku organu, w sprawie miała miejsce bezczynność i to rażąco naruszająca prawo. Po pierwsze zauważyć należy, że ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zmianami) w żadnym miejscu nie wymaga, aby wniosek o udostępnienie informacji publicznej mógł zostać złożony tylko na piśmie, a drogą elektroniczną tylko z elektronicznym podpisem. Co do tej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 16 marca 2009 r. sygn. I OSK 1277/08, wskazując, że za wniosek pisemny o udzielenie informacji publicznej uznawać należy również przesłane zapytania pocztą elektroniczną i to nawet gdy do jej autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny (tak samo komentarze do ustawy o dostępie do informacji publicznej I. Kamińska W-ctwo LexisNexis 2012 oraz T.R. Aleksandrowicz Warszawa 2004 r.). Po drugie, jeżeli zdaniem organu wniosek z 6 stycznia 2014 r. zawierał brak formalny w postaci braku podpisu, powinien był wezwać Stowarzyszenie do podpisania tego wniosku. Tymczasem organ nie podjął żadnych działań, mimo otrzymania kolejnego pisma w tej sprawie z 11 lutego 2014 r., i udzielił żądanej informacji dopiero 19 grudnia 2014r., a więc już po wniesieniu skargi na bezczynność. Informacja została więc udzielona z rażącym naruszeniem 14 - dniowego terminu o jakim mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co Sąd stwierdził stosownie do wymogu art. 149 zd. 2 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 201 P.p.s.a w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 461). Sąd w kosztach tych nie uwzględnił uiszczonego przez Stowarzyszenie wpisu albowiem jak wynika z jego wniosku z 11 marca 2015 r. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi (w sprawie II SA/Ke 3/15), w dniu 31 grudnia 2014 organ zwrócił skarżącemu na jego konto kwotę 100 zł. Odnosząc się natomiast do wniosku organu, aby to na jego rzecz zasądzić koszty, to stwierdzić należy, że jest on zupełnie bezzasadny. Przede wszystkim P.p.s.a. w ogóle nie przewiduje możliwości zasądzania kosztów postępowania od skarżącego na rzecz organu. Po drugie zauważyć należy, że w niniejszej sprawie organ udostępnił żądaną informację dopiero po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność.