II OZ 1085/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 90/15, o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi E. S. i T. M. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 90/15, odrzucił sprzeciw E. S. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu Sąd podał, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2015 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2015 r. Skarżący w dniu 15 czerwca 2015 r. wniósł sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. WSA w Białymstoku odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OZ 775/15. Z tych względów Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, podkreślił, że jako osoba samotna i schorowana nie jest w stanie terminowo wykonywać czynności procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") od postanowień referendarzy sądowych wydanych w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpis postanowienia referendarza sądowego 10 kwietnia 2015 r. został doręczony skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2015 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem w dniu 7 maja 2015 r., tymczasem skarżący złożył go dopiero w dniu 15 czerwca 2015 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Prawidłowo zatem Sąd Wojewódzki odrzucił sprzeciw skarżącego. Podkreślić przy tym należy, że na obecnym etapie postępowania Sąd Wojewódzki był już związany prawomocnym postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OZ 775/15, którym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 22 czerwca 2015 r. WSA w Białymstoku o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W takim stanie sprawy wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogły być uwzględnione. Skoro termin do złożenia sprzeciwu nie został przywrócony, to Sąd Wojewódzki miał obowiązek orzec o odrzuceniu sprzeciwu, jako złożonego z przekroczeniem terminu ustawowego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.