II SA/Kr 1230/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia 6 marca 2015 r., znak: [...] nr [...] nakazał J. S. dokonać rozbiórki samowolnie zamontowanego szlabanu drogowego na działce nr [...] położonej w miejscowości R. — stanowiącego formę ogrodzenia od strony potoku [...], jako podstawę prawną wskazując art. 49b ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 poz. 1409 z późn. zm., dalej: u.p.b.). Po rozpatrzeniu odwołania J. S. – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 1 września 2015 r., znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 u.p.b. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem postępowania jest budowa szlabanu drogowego na działce nr [...] położonej w miejscowości R. - stanowiącego formę ogrodzenia od strony potoku [...]. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania w tej sprawie zwrócił się do PINB wykonujący uprawnienia właścicielskie [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych. W dniu 6 stycznia 2015 r. pracownicy PINB przeprowadzili oględziny przedmiotowego szlabanu. W odpowiedzi na pismo PINB Urząd Miejski w A. poinformował, iż droga biegnąca po działce ewid. nr [...] w miejscowości S. stanowi własność Gminy [...], drogę wewnętrzną, bez przejazdu tzw. ślepą do granicy z korytem potoku [...] (działka nr [...]). Zajeżdżony pas terenu oraz kładka o konstrukcji drewnianej stanowiące połączenie pomiędzy drogą biegnącą po działce ewid. nr [...] w miejscowości S. a drogą gminną biegnącą po działce ewid. nr [...] na os. L. w miejscowości R. nie widnieje w ewidencji dróg gminnych w Gminie [...]. Inwestor J. S. w piśmie z dnia 22 grudnia 2014 r. podał, że decyzją z dnia 26 marca 2014 r. wydaną do sygn.. [...] Wydział Inwestycji i Drogownictwa Urzędu Miejskiego w A. wyraził zgodę na wykonanie bariery - szlabanu, na końcu drogi wewnętrznej (Dz. nr [...]), przy potoku w miejscowości S.. Zarazem w tej decyzji podano, że szlaban musi mieć możliwość otwarcia w przypadku konieczności wjazdu do potoku, w czasie prowadzenia prac konserwacyjnych. Zgodnie z oświadczeniem J. S. obiekt powstał w maju 2014 r. Mając na uwadze, iż postępowanie administracyjne zostało wszczęte przed wejściem w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 443), zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej zastosowano przepisy dotychczasowe. WINB wskazał, iż przedmiotowy stan faktyczny realizuje dyspozycję normy zawartej w art. 30 ust. 1 pkt 3 u.p.b., który stanowi: Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2.20 m (...). Zdaniem organu II instancji roboty budowlane polegały na wykonaniu elementów ogrodzenia. Powstały szlaban ma na celu odgrodzenie terenu przed swobodnym dostępem osób trzecich oraz zwierząt. Analizowane prace budowlane mają na celu uniemożliwienie swobodnego przejścia i przejazdu osobom, czym spełniają funkcję odgradzającą teren. Zatem PINB prawidłowo sklasyfikował przedmiot postępowania. WINB stwierdził również, że działka nr [...] w zakresie analizowanego obszaru spełnia definicję innego miejsca publicznego w rozumieniu u.p.b. Dostęp do niej ma nieograniczona liczba osób i jak wynika z załączonego do odwołania fragmentu gazety Kronika [...] szlakiem prowadzonym przez tą działkę uczęszczają mieszkańcy wsi B. i R.. Ze szlaku korzystają również mieszkańcy L., jako przejście wiodące do pobliskiej szkoły. Dostęp do niej ma zatem nieograniczona ilość osób, co wg orzecznictwa sadowego czyni ją innym miejscem publicznym, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawo budowlane. Prawidłowo organ I instancji oparł się na art. 10 ust 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, iż śródlądowe wody powierzchniowe płynące oraz wody podziemne stanowią własność Skarbu Państwa. Z kolei wody stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego są wodami publicznymi. Mając na względzie powyższe przepisy organ przyjął, że zarówno rzeki jak i potoki zalicza się do miejsc publicznych. W związku z tym budowa elementu ogrodzenia - szlabanu podlegała zgłoszeniu z art. 30 ust. 3 pkt 1 u.p.b. Wobec faktu braku dokonania zgłoszenia, przedmiotowa budowa nosi znamiona samowoli budowlanej. Za zgłoszenie nie można uznać uzgodnienia prac z Dyrektorem Wydziału Inwestycji i Drogownictwa Urzędu Miejskiego w A. z dnia 26 marca 2014 r., znak: [...]. Była to jedynie formą wyrażenia zgody na wykonanie bariery-szlabanu. W przypadku niedokonania przez Inwestora uprzednio zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej zastosowanie znajdzie art. 49b ust. 1 u.p.b., który stanowi: Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Z uwagi na fakt, że rozbiórka jest najbardziej dolegliwą sankcją, organ nadzoru budowlanego w pierwszej kolejności bada, czy zaistniały przesłanki do legalizacji nielegalnego obiektu mając na uwadze treść art. 49b ust. 2 u.p.b. tj. czy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza innych przepisów, w tym techniczno - budowlanych. Wedle inwentaryzacji powykonawczej obiektu budowlanego załączonej do wniosku Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. z dnia 28 listopada 2014 r., znak: [...], szlaban znajduje się na działce nr [...]. Wymieniona działka stanowi własność Skarbu Państwa i pozostaje w trwałym zarządzie Marszałka Województwa. W imieniu Marszałka Województwa [...] prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa, wykonuje Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K.. Zgodnie z treścią wniosku Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. nigdy nie wyrażał zgody na umieszczenie przedmiotowego szlabanu na swojej działce. Przedmiotowy szlaban uniemożliwia dostęp do wód powierzchniowych płynących, co stanowi naruszenie przepisów ustawy Prawo wodne. Inwestor nie legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i takiego prawa nie uzyska, co potwierdza pismo Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K.. Więc nie zostaną spełnione warunki legalizacyjne określone w art. 32 ust. 4 pkt 2 u.p.b.; złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Mając na uwadze powyższe, zasadnym było wydanie decyzji rozbiórkowej przez organ I Instancji. Powoływany przez organ I instancji przepis, będący podstawą odmowy wdrożenia procedury legalizacyjnej czyli art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U.2015.469 z późn. zm.) stanowi, iż: Zabrania się grodzenia nieruchomości przyległych do powierzchniowych wód publicznych w odległości mniejszej niż 1,5 m od linii brzegu, a także zakazywania lub uniemożliwiania przechodzenia przez ten obszar. Zgodnie ze szkicem dołączonym do protokołu z dnia 8 stycznia 2015 r. odległość od linii brzegowej wynosi 1,6 m. Jednak postawiony szlaban uniemożliwia swobodne korzystanie z cieku wodnego i stanowi przeszkodę w dostępie do linii brzegowej. Ustosunkowując się do zarzutów wskazanych w odwołaniu, stwierdzono, iż niezasadne są wnioski pełnomocnika strony o przeprowadzenie szeregu dowodów m.in. wyszczególnionych wywiadów, ponieważ wskazane okoliczności, które maja zostać udowodnione po przeprowadzeniu tych dowodów nie mają wpływu na prowadzone postępowanie i dokonaną samowolę budowlaną. Wskazano również, że z wyjaśnień PINB wynika, że omyłkowo przesłano decyzję organu I instancji do strony a nie jej pełnomocnika. Jednak doręczenie decyzji bezpośrednio stronie zamiast ustanowionemu pełnomocnikowi, mimo że stanowi uchybienie proceduralne, to w przedmiotowej sprawie nie wywiera wpływu na toczące się postępowanie i nie ogranicza czynnego udziału strony. Pełnomocnik zapoznał się z treścią decyzji, co wynika z faktu, iż złożył odwołanie, w którym ustosunkował się do treści skarżonej decyzji. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. S., zarzucając jej : 1. Naruszenie art. 48 pkt 1 Prawa budowlanego przez błędne zastosowanie w sprawie tegoż przepisu prawnego, a to na skutek błędnego braku zastosowania w sprawie art. 29 pkt 1 ust. 7 Prawa budowlanego, mocą którego - nie potrzeba pozwolenia na budowę szlabanu ani też zgłoszenia wykonania prac. 2. Naruszenie art. 7 k.p.a. przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jak również naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. przez brak zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie i brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a co polega na tym że: a) B. L., J. P., M. S., P. W., M. W. i W. Z. postawili mostek na potoku (usytuowanie mostku jest widoczne na przedłożonym wraz z artykułem red. J. D. zdjęciu obrazującym mostek i szlaban), bez żadnego zezwolenia na powyższe i nawet zgłoszenia, w związku z czym przed Powiatowym Inspektoratem Nadzoru Budowlanego w W. toczy się w tym zakresie postępowanie aktualnie do sygn. [...], które do dziś nie zakończyło się jakimkolwiek rozstrzygnięciem. Dowodu z tych akt nie przeprowadzono w sprawie, a osoby te zostały ukarane wyrokami nakazowymi Sądu Rejonowego w Wadowicach w sprawach [...], [...], [...], [...], mimo zawnioskowania dowodu do przeprowadzenia przez uczestnika J. S. w pkt. 5 jego pisma w sprawie z 22 grudnia 2014 r. b) Nie przeprowadzono dowodu w sprawie z przedłożonej wraz z wnioskiem dowodowym uczestnika J. S. ( pkt 1) decyzji z 26 marca 2014 r. wydanej do sygn. [...]. Wydział Inwestycji i Drogownictwa Urzędu Miejskiego w A. wyraził zgodę na wykonanie bariery- szlabanu, na końcu drogi wewnętrznej (Dz. nr [...]), przy potoku w miejscowości S.. Zarazem w tej decyzji podano, że szlaban musi mieć możliwość otwarcia w przypadku konieczności wjazdu do potoku, w czasie prowadzenia ewentualnych prac konserwacyjnych. c) Nie przeprowadzono dowodu w sprawie z decyzji wydanej przez Urząd Miejski w A. wydanej w dniu 26 marca 2014r. Uczestnik J. S. w dniu 11 kwietnia 2014 r. za fakturą [...] zakupił w PHU [...] w C. ul. O., za kwotę 701,10 zł rogatkę motelową 4 mb wraz z dodatkową podporą, również jako dowód w sprawie zawnioskowanej przez uczestnika J. S. w jego wniosku dowodowym z pkt 2 pisma z 22 grudnia 2014 r. d) Nie uwzględniono Faktury VAT [...] wystawionej w dniu 6 maja 2014 r. przez Zakład [...] Spółka z.o.o w A., ul. B. za dokonanie wykonania założenia bariery-szlabanu w miejscu podanym w decyzji Urzędu Miasta w A., a w którym to zakresie uczestnik J. S. złożył wniosek dowodowy w pkt 3 pisma w sprawie z 22 grudnia 2014 r. e) Nie przeprowadzono wywiadu w Wydziale Budownictwa Starostwa Powiatowego w W. a to na okoliczność, że na postawienie przedmiotowego szlabanu stosowanie do art. 29 pkt 1 Ust.7 Prawa budowlanego nie potrzeba pozwolenia ani też zgłoszenia, a ponadto, że przedmiotowy szlaban pod względem budowlanym jest zaliczany do ogrodzeń, o których mowa w art. 29 pkt 1 ust.7 Prawa budowlanego, a w którym to zakresie uczestnik złożył wniosek dowodowy pkt. 1 jego pisma w sprawie z 13 stycznia 2015 r. f) Nie przeprowadzono wywiadu w Wydziale Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w W., a to na okoliczność, że szlaban stanowi zabezpieczenie przed niszczeniem środowiska naturalnego przez osoby, które bezprawnie przejeżdżają przez potok w tym miejscu przeciwko którym Komisariat Policji w A. złożył wnioski o ukaranie do Sądu Rejonowego w W. o popełnienie wykroczeń z art. 194 ust.4 i 11 Ustawy Prawo wodne w związku z innymi przepisami prawa miejscowego i kodeksu wykroczeń zaś Sąd Rejonowy w Wadowicach wyrokami nakazowymi wydanymi w sprawach [...], [...], [...] ukarał ich za powyższe grzywnami, a w którym to zakresie uczestnik J. S. złożył wniosek dowodowy w pkt. 2 jego pisma w sprawie z 13 stycznia 2015 r. g) Nie przeprowadzono wywiadu w Wydziale Geodezji i Gospodarki Gruntami Starostwa Powiatowego w W. a to na okoliczność że ogrodzenie jest postawione na działce [...], a nie na działce [...], w którym to zakresie uczestnik J. S. złożył wniosek dowodowy w pkt 3 jego pisma w sprawie z 13 stycznia 2015 r.W ogóle nie zbadano sprawy i błędnie faktycznie przyjęto że ten szlaban jest na działce [...], gdy faktycznie jest on na działce [...]. h) Nie przeprowadzono wywiadu w wydziale Dróg Starostwa Powiatowego w W., na okoliczność, że ogrodzenie nie wymaga zgłoszenia stosownie do art. 30 pkt 1 ust 2 prawa budowlanego, albowiem nie jest od strony drogi, lecz potoku, w celu zabezpieczenia osób w tym małoletnich dzieci przed upadkiem do tegoż potoku, co może spowodować nieodwracalne skutki, a których stawiając to ogrodzenie chciał uniknąć uczestnik J. S., który to wniosek dowodowy również bezskutecznie złożył w piśmie w sprawie z 13 stycznia 2015 r. 3. Naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. przez niedoręczenie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi przez J. S., zaskarżonej decyzji w sprawie, a co wynika w sposób ewidentny z rozdzielnika doręczeń tejże decyzji znajdującego się na końcu przedmiotowej decyzji. Skarżący wniósł o przeprowadzenie licznych dowodów, w tym dowodów z akt Sądu Rejonowego w Wadowicach dotyczących ukarania B. L. J. P., M. S., P. W., M. W., W. Z., z akt sprawy [...] Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W., z przedłożonej w załączeniu do odwołania z dnia 20 marca 2015r uwierzytelnionej kserokopii artykułu wraz ze zdjęciem obrazującym "miejsce lokalnego konfliktu" sporządzonego przez redaktora J. D., a zamieszczonego w wydaniu z 19 marca 2015 r. tygodnika "Kroniki [...]". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na zasadzie art. 106 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270) oddalił wnioski dowodowe złożone przez skarżącego, bowiem wnioskowane dowody były zbędne do należytego wyjaśnienia sprawy a ich przeprowadzenie spowodowałoby nadmierne przedłużenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przeprowadzono logiczny i prawidłowy wywód, z którego jednoznacznie wynika, że przedmiotowy szlaban stanowi samowolę budowlaną, a jej zalegalizowanie w niniejszej sprawie nie jest możliwe. W pierwszej kolejności trafnie ustalono, że w postępowaniu administracyjnym dotyczącym budowy szlabanu będą miały zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane w wersji sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 443). W ocenie Sądu należyte było również zakwalifikowanie wykonanych robót budowlanych, jako budowę ogrodzenia. Zgodzić należy się ze stanowiskiem obu organów, że budowa szlabanu miała na celu wygrodzenie fragmentu terenu i uniemożliwienie swobodnej komunikacji przez ten teren. Tak wykonane ogrodzenie, nie związane z innymi obiektami stanowi samodzielny, bo wyodrębniony obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89 , poz. 414 ze zm.) Możliwe jest, bowiem przyjęcie, że ogrodzenie służy wydzieleniu nieruchomości od otoczenia i stanowi samodzielny obiekt budowlany, nie będąc urządzeniem związanym z jakimkolwiek innym obiektem budowlanym. ( Komentarz do prawa budowlanego pod red. prof. Zygmunta Niewiadomskiego , Wydawnictwo C.H. Beck , Warszawa 2013 r, art. 3, str 63). Ponieważ budowa ta została wykonana w miejscu publicznym, do których bez wątpienia należą rzeki i potoki - to wymagała dokonania zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że zgłoszenia takiego skarżący nie dokonał. Nie ma również żadnych wątpliwości, co do położenia w terenie wybudowanego szlabanu ani stanu własnościowego nieruchomości, których dotyczy postępowanie. W trakcie trwania postępowania pracownicy PINB w W. przeprowadzili w obecności stron szczegółowe oględziny w terenie w dniu 8 stycznia 2015 r., wraz ze szczegółowym szkicem sytuacyjnym. Geodeta uprawniony inż. A. H. sporządził inwentaryzację powykonawczą z umiejscowieniem posadowionej zapory drogowej (szlabanu) na mapie w skali 1: 500. Zaporę drogową umieszczono na działce [...] w terenie wód płynących. Po działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości S. biegnie droga będąca własnością Gminy [...], wewnętrzna , bez przejazdu do granicy z korytem potoku [...] ( dz. o nr [...]). Potok [...] należy do śródlądowych wód powierzchniowych stanowiących własność publiczną w stosunku, do których wykonywanie uprawnień Skarbu Państwa powierzono Marszałkowi Województwa, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną ( Dz. U. z 2003 r , nr 16 , poz. 149). Stosownie do art. 10 ust 1 a i 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r Prawo wodne ( t.j. Dz.U. z 2015 , poz. 469 ) śródlądowe wody powierzchniowe płynące oraz wody podziemne stanowią własność Skarbu Państwa. Wody stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego są wodami publicznymi. Należy zgodzić się z organami nadzoru budowlanego, iż pismo Dyrektora Wydziału Inwestycji i Drogownictwa Urzędu Miejskiego w A. z dnia 26 marca 2014 r., znak [...] nie uprawniało do wykonania zapory drogowej - szlabanu. Pismo to nie stanowi zgody właściciela na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, bowiem to nie autor pisma jest właścicielem nieruchomości. Pismo nie jest również pozwoleniem na budowę, ani też nie ma cech innej decyzji administracyjnej. W piśmie z dnia 26 marca 2014 r nie wskazano żadnej podstawy prawnej zajętego stanowiska. Nie sposób stwierdzić, z jakiego przepisu autor pisma wywodzi swoje kompetencje do "wyrażenia zgody na wykonanie bariery - szlabanu na końcu drogi wewnętrznej (dz. nr [...]) przy potoku w miejscowości S.", jak również wymóg dotyczący zgłoszenia wykonania prac "celem ich odbioru". Działając w ten sposób naruszono art. 6 k.p.a. ("Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa") oraz art. 7 Konstytucji RP ("Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa"). Z tych względów dla oceny zgodności wykonania szlabanu z przepisami prawa budowlanego powyższe pismo nie ma żadnego znaczenia. Nie można jednak zgodzić się z zarzutem skargi, iż organy nadzoru budowlanego pominęły powyższe pismo Dyrektora Wydziału Inwestycji i Drogownictwa Urzędu Miejskiego w A. z dnia 26 marca 2014 r., znak [...] i nie przeprowadziły dowodu z tego pisma. Jego kopia znajduje się w aktach sprawy, a w zaskarżonej decyzji przeanalizowano ten dowód i wyjaśniono, że nie można go uznać za zgłoszenie wykonania robót budowlanych. W tym miejscu należy odnieść się do licznych wniosków dowodowych zawartych w skardze. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Nie było podstaw do zastosowania powyższego przepisu w niniejszej sprawie, bowiem stan sprawy nie budził żadnych wątpliwości, a dowody, których przeprowadzenia domagał się skarżący pozostawały bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Przedmiotem sprawy jest kontrola decyzji o nakazie rozbiórki szlabanu, nie sposób więc znaleźć związku pomiędzy sprawą [...] toczącą się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w W. w zakresie innego obiektu budowlanego - mostku na potoku niedaleko szlabanu, ani też związku ze sprawami karnymi dotyczącymi okoliczności budowy tego mostku. Sąd nie przeprowadził dowodów wnioskowanych w skardze z uwagi na brak przesłanek wskazanych w art. 106 § 3 p.p.s.a. Również jako prawidłowe - z tych samych powodów - należy ocenić pominięcie wnioskowanych dowodów w postępowaniu administracyjnym oraz pominięcie przez organy nadzoru budowlanego wymienionych w skardze "wywiadów" w poszczególnych wydziałach Starostwa Powiatowego w W.. Wprawdzie kodeks postępowania administracyjnego przewiduje otwarty katalog środków dowodowych, jednakże zajęcie stanowiska w sprawie przez inny organ odbywa się w przypadkach i na zasadach określonych w art. 106 k.p.a., który w niniejszej sprawie nie miał zastosowania. Ponadto ocena co do legalności wykonanych robót budowlanych należy do organów nadzoru budowlanego, nie zaś do Starostwa Powiatowego. Faktury VAT dołączone przez skarżącego do pisma z dnia 22 grudnia 2014 r. potwierdzają jedynie fakt, że to skarżący był inwestorem przedmiotowych robót budowlanych, bowiem to na niego właśnie zostały wystawione faktury za zakup rogatki oraz za jej ustawienie na drodze dojazdowej. Konsekwencją uznania, że przedmiotowy szlaban został wykonany bez wymaganego prawem zgłoszenia było wszczęcie procedury, o której mowa w art. 49b ustawy Prawo budowlane. W myśl art. 49b ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane legalizacja samowoli budowlanej wymaga między innymi przedłożenia dokumentów wskazanych w art. 30 ust. 2 jako tych, które powinny być dołączone do zgłoszenia robót budowlanych. Z kolei ten przepis odsyła do art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy, gdzie wymieniono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skarżący oświadczenia takiego nie złożył i złożyć nie może, co wynika z faktu, że uprawnionym do dysponowania przedmiotową nieruchomością jest podmiot, na wniosek którego wszczęto postępowanie przed organami nadzoru budowlanego. Skoro, więc podmiot ten tj. Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. nie wyraża zgody na istnienie szlabanu w tym miejscu, a ponadto jest to sprzeczne z art. 27 ust. 1 ustawy Prawo wodne, to prawidłowe było przyjęcie, że legalizacja szlabanu nie jest możliwa i nakazanie rozbiórki przedmiotowego fragmentu ogrodzenia. Biorąc powyższe pod uwagę skargę, jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.