II SA/Sz 521/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale II w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi H. K.-G. i K. G. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji przebudowy i rozbudowy ulic postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić solidarnie skarżącym H. K.-G. i K. G. kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta ustalił lokalizację dróg publicznych w zakresie przebudowy i rozbudowy ulic: [...] wraz z przebudową i budową sieci i urządzeń infrastruktury technicznej oraz rozbiórką kolidującej zabudowy. Wojewoda, decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W dniu 30 września 2008 r. H.K. – G. i K. G. -właściciele sąsiadującej z przedmiotową inwestycją działki nr [...] -wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody z dnia [...] powołując jako podstawy wznowienia art. 145 § 1 pkt 3, 4 i 5 k. p. a. oraz wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji organów obu instancji. Po rozpatrzeniu wniosku z dnia 30 września 2008 r. H. K. –G. i K.G. postanowieniem z dnia [...] Wojewoda wznowił postępowanie administracyjne zakończone jego decyzją z dnia [...]. Pismem, które wpłynęło do Wojewody w dniu 6 stycznia 2009 r., H.K.G i K. G. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję Wojewody z dnia [...] podnosząc w niej te same zarzuty, jakie zostały uprzednio wniesione we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...]. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2009 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując, że skarga H. K.-G. i K. G. została złożona po wszczęciu postępowania o wznowienie postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją Wojewody z dnia [...] Ostatecznie, w wyniku kontroli rozstrzygnięć podjętych w toku postępowania zainicjowanego ww. wnioskiem skarżących o wznowienie postępowania przez sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny, w obrocie prawnym pozostała decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia października [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody z dnia [...] stwierdzającą, że decyzja Wojewody z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa – art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w brzmieniu wówczas obowiązującym, polegającym na niezawiadomieniu stron o wydanej decyzji w drodze obwieszczenia oraz, że nie uchyla się decyzji, stosownie do przepisu art. 146 § 2 kpa, ponieważ w wyniku wznowienia postepowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść skutecznie w terminie 30 dni, przy czym termin ten liczy się od dnia doręczenia decyzji skarżącemu. Podkreślić należy, że powyższy przepis, określając termin do wniesienia skargi, określa początek jego biegu jedynie w przypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje natomiast wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu będącemu stroną postępowania administracyjnego, rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Pomimo jednak braku w tym zakresie wyraźnej regulacji ustawowej, uznać należy, iż aktualny w tej kwestii jest pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania administracyjnego. O ile z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (por. postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 413/97, niepublikowany, treść zamieszczona w Systemie Informacji Prawnej LEX nr 44541). Nie można natomiast w odniesieniu do takiej sytuacji zgodzić się z tezą, iż w stosunku do osoby której nie doręczono decyzji, termin do złożenia skargi w ogóle nie rozpoczął biegu (por. wyrok NSA z dnia 4 września 2001 r., sygn. akt II SA/Kr 585/01, niepublikowany). Takie stanowisko byłoby bowiem sprzeczne z wyrażoną w art. 16 § 1 K.p.a., zasadą trwałości decyzji administracyjnych. Według art. 110 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Chodzi o doręczenie decyzji adresatom. Decyzja ostateczna wchodzi do obrotu prawnego wywołując skutki prawne wobec jej adresatów, jak również wobec innych uczestników obrotu prawnego (patrz: Czesław Martysz [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I", Kantor Wyd. Zakamycze 2005, s. 188). To wywołanie skutków prawnych polega także na zastosowaniu specjalnej regulacji, dla sytuacji polegającej na pozbawieniu strony udziału w postępowaniu. Przez pozbawienie strony udziału w postępowaniu należy rozumieć także przypadki, gdy stronie nie doręczono decyzji. Dotyczy to m.in. spraw, w których występuje wielość stron, gdy jednej ze stron nie doręczono decyzji. W takich przypadkach strona ma prawo żądać wznowienia postępowania w sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (por. Barbara Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2000, s. 579). W związku z powyższym należy stwierdzić, że strona postępowania administracyjnego, która nie brała udziału w postępowaniu odwoławczym i której nie doręczono decyzji, gdyż organ odwoławczy nie uczynił jej adresatem decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, wynikającym z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje odrzuceniem skargi, chyba ze skarżący złoży skuteczny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 86 § 1 tej ustawy). W niniejszej sprawie ostatnim terminem, w jakim zaskarżona decyzja doręczona została jednej ze stron (A. K.) biorących udział w postępowaniu odwoławczym, był dzień 26 czerwca 2008 r. Uznać zatem wypada, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez H. K.G. i K. G., których organ II instancji nie uczynił adresatami swojej decyzji z dnia [...], upłynął w dniu 26 lipca 2008 r. Z uwagi jednak na to, że ostatni dzień terminu przypadał na sobotę, to zgodnie z art. 83 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, przyjąć trzeba, iż w niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu był dzień 28 lipca 2008 r. Skoro zatem skarga H. K.-G. i K.G. wniesiona została w dniu 6 stycznia 2009 r. uznać należy, iż złożona została po upływie terminu. Przy czym wskazać również należy, iż skarżący nie wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie, Zdaniem Sądu, stwierdzenie, że skarżący uchybili terminowi do złożenia skargi w niniejszej sprawie i odrzucenie ich skargi z tej przyczyny nie uszczupla prawa ww. stron do obrony swoich interesów, gdyż służyło im ponadto prawo do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją Wojewody ego, w myśl art. 148 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., z którego, jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, skorzystali. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w toku tego postępowania oraz z informacji znanych Sądowi z urzędu, w ww. sprawie wszczętej z wniosku skarżących o wznowienie postępowania wypowiedział się ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2143/13 oddalającym skargę kasacyjną H. K.-G. i K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2013 r. sygn. akt IV Sa/Wa 2866/12. Konsekwencją ww. wyroku Sądu II instancji było, jak już wyżej wskazano, pozostanie w mocy decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody z dnia [...], którą stwierdzono, że decyzja Wojewody z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa – art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w brzmieniu wówczas obowiązującym, polegającym na niezawiadomieniu stron o wydanej decyzji w drodze obwieszczenia oraz, że nie uchyla się decyzji, stosownie do przepisu art. 146 § 2 kpa, ponieważ w wyniku wznowienia postepowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wobec powyższego, należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić skargę. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.