I SAB/Wa 604/15

WyrokWSA w Warszawie2015-11-20

Skład orzekający: Iwona Kosińska, Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Marta Kołtun-Kulik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, i czy ta bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy, uznając zasadność zarzutu bezczynności organu, który nie załatwił sprawy w ustawowych terminach. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę złożoność sprawy, prowadzone postępowanie wyjaśniające oraz wskazanie przez organ dodatkowego terminu zakończenia postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. W uzasadnieniu wskazali, że organ nie rozpoznał wniosku w ustawowym terminie. Prezydent w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi, wskazując na podjęte czynności wyjaśniające. Sąd uznał zarzut bezczynności za uzasadniony, jednak stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. Stwierdzono, że bezczynność Prezydenta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Prezydenta na rzecz skarżących solidarnie kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A. W., A. W., G. W., J. K., K. W., M. K., M. C., O. W. i S. U. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...], dz. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz A. W., A. W., G. W., J. K., K. W., M. K., M. C., O. W. i S. U. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. | | Pismem z 29 lipca 2015 r. K. W., A. W., J. K., O. W., A. W., M. K., M. C., S. U. oraz G. W., reprezentowani przez adw. [...], wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku z [...] maja 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" dz. nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że wobec nierozpoznania wniosku o ustalenia odszkodowania w ustawowym terminie, pismem z dnia 20 lipca 2015 r., wnieśli do Wojewody [...] zażalenie w tym zakresie, zaś powyższą skargą z dnia 29 lipca 2015 r. wnieśli o zobowiązanie organu do wydania, w określonym przez Sąd terminie, decyzji rozstrzygającej wniosek o odszkodowanie oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Prezydent wskazał, że w toku postępowania podjęto szereg czynności mających na celu określenie czy nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2015 r., poz. 782), zaś pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. poinformowano strony o przewidywanym terminie zakończenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), mającego zastosowanie w sprawie, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U z 2013 r. poz. 267) – powołana dalej jako: "k.p.a.". Oceniając skargę w tym zakresie uznać należy, że zasadnie skarżący zarzucają organowi bezczynność. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W rozpoznawanej sprawie Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Z analizy akt sprawy wynika, że w dniu 8 czerwca 2015 r. (ponad miesiąc od wpływu wniosku do organu) Prezydent zwrócił się do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami [...] o przesłanie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości, które otrzymał w lipcu 2015 r. Z kolei, pismami z dnia 28 sierpnia 2015 r. wystąpił do: 1) Urzędu [...] Biuro Geodezji i Katastru o przesłanie informacji z rejestru gruntów oraz fragmentu mapy ewidencyjnej z naniesionymi granicami hipotecznymi i granicami działek ewidencyjnych przedmiotowej nieruchomości; 2) Archiwum Państwowego o udzielenie m.in. informacji jakie było przeznaczenie przedmiotowego terenu przed wejściem w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) w Ogólnym Planie Zabudowania [...] zatwierdzonym przez Ministerstwo Robót Publicznych w dniu [...] sierpnia 1931 r. wraz z odpowiednim opisem dotyczącym tego terenu; 3) Urzędu [...] Wydział Architektury i Budownictwa [...] o udzielenie m.in. informacji: czy przedmiotowy teren został objęty jakąkolwiek decyzją lokalizacyjną, kiedy rozpoczęto prace inwestycyjne, kiedy ewentualnie inwestycja została zrealizowana, czy teren przedmiotowej nieruchomości przed zrealizowaniem inwestycji był zagospodarowany przez osobę (instytucję) inną niż poprzedni właściciel lub jego następca prawny. Jednocześnie, pismem o tej samej dacie, tj. z 28 sierpnia 2015 r. organ poinformował skarżących o przewidywanym terminie zakończenia postępowania, tj. do dnia 31 grudnia 2015 r. Nie sposób nie zauważyć, że powyższe czynności Prezydent uczynił w konsekwencji wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy oraz skargi na bezczynność, co wynika z zestawienia daty ich wpływu (tj. zażalenia – 20 lipca 2015 r. i skargi – 29 lipca 2015 r.). Taki sposób działania godzi niewątpliwie w zasadę szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.), co z kolei prowadzić musi do podważenia zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Sąd stwierdził jednak, że choć istotnie rozpoznanie przez organ wniosku skarżących nastąpiło z naruszeniem terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, to bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako celowe unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu. Taka sytuacja, w ocenie Sądu, nie miała miejsca. Oceniając w tym zakresie sprawę Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że przedmiotowy wniosek o odszkodowanie został złożony w nieodległym okresie (tj. w dniu [...] maja 2015 r.), postępowanie wyjaśniające przez organ było prowadzone, a także wziął pod uwagę skomplikowany, historyczny charakter sprawy. Jednocześnie należy zauważyć, że organ wskazał dodatkowy termin zakończenia postępowania (31 grudnia 2015 r.) - stosując się w tym względzie do dyspozycji prawnej z art. 36 § 1 k.p.a., który w dacie rozpoznawania sprawy jeszcze nie upłynął, choć uczynił to niewątpliwie dopiero pod wpływem wniesionej skargi. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu powyższego wniosku uznać należało za w pełni uzasadniony, co skutkować musiało wyznaczeniem organowi terminu do załatwienia sprawy. Wyznaczając ten termin, Sąd miał na względzie realną możliwość jej załatwienia przez organ w powyższym terminie, tym bardziej, iż organ zobowiązał się ją załatwić do dnia 31 grudnia 2015 r. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło