II SA/Sz 1135/15
WyrokWSA w Szczecinie2015-11-25
Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Danuta Strzelecka-Kuligowska, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, uznając, że inwestor nie wykazał wystarczająco przesłanek do wydania decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Wojewoda błędnie ocenił zebrany materiał dowodowy i nieprawidłowo zastosował art. 138 § 2 K.p.a. Argumentacja Wojewody dotycząca braku precyzyjnego scharakteryzowania prac, obszaru zajęcia, czasu trwania prac oraz braku pełnomocnictwa była chybiona. Sąd stwierdził, że inwestor dostatecznie wykazał przesłanki do wydania decyzji, a Wojewoda powinien był samodzielnie uzupełnić ewentualne braki lub ocenić istniejący materiał, zamiast uchylać decyzję organu pierwszej instancji.Stan faktyczny
Spółka A. złożyła skargę na decyzję Wojewody Z., która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta S. zobowiązującą użytkowników wieczystych nieruchomości do udostępnienia jej w celu naprawy kabla energetycznego. Organ pierwszej instancji wydał decyzję na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, uznając potrzebę pilnej naprawy. Właściciele nieruchomości odwołali się, zarzucając naruszenie przepisów i brak wystarczających informacji od inwestora. Wojewoda uchylił decyzję, wskazując na brak precyzyjnego określenia prac, obszaru, czasu, a także wątpliwości co do pełnomocnictwa inwestora. Spółka A. zaskarżyła decyzję Wojewody do WSA, argumentując, że przesłanki do wydania decyzji zostały spełnione, a organ odwoławczy błędnie zastosował art. 138 § 2 K.p.a.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Z. i zasądził od Wojewody Z. na rzecz skarżącej Spółki A. zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody Z. na rzecz skarżącej Spółki A. kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta S., na podstawie art. 124b w zw. z art. 6 pkt. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, po rozpatrzeniu wniosku ENEA Spółka w P. orzekł o prawach i obowiązkach stron w sposób następujący:
1) Zobowiązał użytkowników wieczystych nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha położonej w S. przy ul. [...] do udostępnienia ww. nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z usuwaniem awarii urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, nienależących do części składowych nieruchomości, polegających na naprawie kabla 15 kV.
2) Obowiązek udostępnienia nieruchomości polega na umożliwieniu osobom upoważnionym przez ENEA wstępu na teren działki nr [...] w celu dokonania naprawy. Przewidywany czas niezbędny do wykonania prac związanych z naprawą linii 15 kV nr [...] na przedmiotowej nieruchomości wynosi
od 1 do 7 dni. Obszar niezbędny do wykonania prac remontowych, o których mowa w pkt 1 wynosi 80m2 i został zaznaczony na załączniku mapowym do niniejszej decyzji.
3) Obowiązek udostępnienia nieruchomości ustanawia się na czas 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja niniejsza podlega wykonaniu.
4) ENEA zobowiązana jest do przywrócenia nieruchomości,
o której mowa w pkt I decyzji, do stanu poprzedniego, niezwłocznie po dokonaniu czynności związanych z naprawą, a w przypadku, gdyby było to niemożliwe albo powodowało nadmierne trudności lub koszty, do uzgodnienia z właścicielami nieruchomości odszkodowania za powstałe szkody, a także do uzgodnienia odszkodowania za udostępnienie nieruchomości - w terminie 30 dni od dnia, kiedy upłynął termin udostępnienia nieruchomości.
5) ENEA zobowiązana jest do inwentaryzacji szkód powstałych w wyniku działań prowadzonych na podstawie niniejszej decyzji w formie protokólarnego ich opisu, dokonanego z udziałem rzeczoznawcy majątkowego i stron postępowania oraz przedłożenia w Wydziale Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta S. protokołu w terminie 60 dni od zakończenia prac na nieruchomości wraz z opinią rzeczoznawcy majątkowego określającą wartość poniesionych szkód – w przypadku, jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty oraz wartość ewentualnego zmniejszenia wartości nieruchomości, a także wartość odszkodowania za udostępnienie nieruchomości.
6) W przypadku, gdy do uzgodnienia odszkodowania, o którym mowa w pkt IV niniejszej decyzji nie dojdzie w terminie 30 dni od dnia, kiedy upłynął termin udostępnienia nieruchomości, ustalenie odszkodowania nastąpi w drodze decyzji Prezydenta Miasta S.
7) Obowiązek udostępnienia nieruchomości, o którym mowa w pkt I, podlega egzekucji administracyjnej.
8) Ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej nr [...].
Organ wyjaśnił, że ENEA w rozpatrywanym wniosku z dnia 5 lutego 2015 r. wskazała, iż istnieje pilna potrzeba naprawy kabla, gdyż stanowi on ważny element składowy sieci dystrybucyjnej wnioskodawcy. Za jej pośrednictwem zasilanych jest pięć stacji transformatorowych, z których zasilanych jest
36 odbiorców, w tym osoby fizyczne jak i przedsiębiorcy. W chwili składania wniosku odbiorcy zasilani są z linii rezerwowej, ale w przypadku jakiegokolwiek uszkodzenia linii rezerwowej zostaną oni bez zasilania.
Opisując stan faktyczny w sprawie organ podał, że ENEA w dniu 23 września 2014 r., po uzyskaniu zgody K.G. na wejście na teren nieruchomości, podjęła próbę naprawy kabla, jednakże zakres uszkodzenia wymagał dłuższej naprawy. Dnia 24 września 2014 r. M.G. zakazała wstępu na nieruchomość. Prośbę o udostępnienie nieruchomości w celu naprawy kabla Spółka ponowiła e-mailem w dniu 25 września 2014 r. oraz pismami z dnia 6 października 2014 r. i 25 listopada 2014 r.
Państwo G. w piśmie z dnia 10 grudnia 2014 r. oświadczyli, że gotowi są udostępnić nieruchomość celem dokonania naprawy kabla za wynagrodzeniem
[...] złotych za każdy dzień. ENEA w piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r. skierowanym do właścicieli nieruchomości wyjaśniła, że kabel który uległ uszkodzeniu stanowi własność ENEA i służy do realizacji zadań publicznych, które polegają na zapewnieniu dostawy energii elektrycznej odbiorcom. Precyzyjne określenie czasu potrzebnego na naprawę kabla nie jest możliwe, gdyż nie jest znany zakres prac do wykonania. Prace wykonywane będą w sposób umożliwiający jak najszybsze opuszczenie ww. nieruchomości oraz doprowadzenie nieruchomości do stanu poprzedniego, tj. sprzed awarii. ENEA zaproponowała kwotę [...] złotych dziennie za każdy dzień zajęcia nieruchomości w celu naprawy kabla. Spółka zaprosiła właścicieli nieruchomości na spotkanie w dniu 12 stycznia 2015 r., informując, że odmowa udostępnienia nieruchomości spowoduje skierowanie na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami wniosku do Prezydenta Miasta S. o wydanie decyzji administracyjnej zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości.
Organ opisał próby wzajemnego kontaktowania się między wnioskodawcą a właścicielami nieruchomości zarówno drogą e-mailową jak i telefoniczną w dniach 9 stycznia 2015 r.,13 stycznia 2015 r., 20 stycznia 2015 r., 28 stycznia 2015 r. i 3 lutego 2015 r. Do chwili złożenia wniosku przez ENEA nie doszło do porozumienia w sprawie zezwolenia na udostępnienie nieruchomości w celu naprawy sieci energetycznej. Organ stwierdził, że rokowania nie doszły do skutku,
a tym samym nie uzgodniono warunków udostępnienia nieruchomości w celu naprawy kabla 15 kV nr [...]. W ocenie organu, dokonanie naprawy jest konieczne
i uzasadnione. Ustanawiając obowiązek udostępnienia nieruchomości na czas trzech miesięcy organ I instancji wziął pod uwagę konieczność wyłączenia sieci poprzedzonego powiadomieniem odbiorców energii elektrycznej, z odpowiednim wyprzedzeniem, czas niezbędny na zorganizowanie i przeprowadzenie prac na działce, z uwzględnieniem możliwego niekorzystnego wpływu warunków atmosferycznych.
Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 124b ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności związanych z naprawą linii elektroenergetycznej, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między użytkownikiem działki nr [...], a ENEA. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości określony w niniejszej decyzji, zostanie wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania.
W odwołaniu od powyższej decyzji M.G. i K.G. wnieśli o jej uchylenie zarzucając naruszenie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania tego przepisu.
Odwołujący się wskazali, że nie odmówili zgody na wykonanie określonych prac modernizacyjnych na nieruchomości, ponieważ strony rokowań prowadziły rozmowy w celu ustalenia konkretnych warunków jej udostępnienia, a po stronie skarżących była wola udostępnienia nieruchomości, a także chęć uzgodnienia terminu spotkania. Jednakże nie uzyskali oni od Spółki podstawowych informacji
w zakresie warunków udostępnienia działki nr [...], m.in. w zakresie wskazania okresu niezbędnego do wykonania prac remontowych, wskazania na mapie dokładnego obszaru który będzie wykorzystywany do prowadzenia prac, wskazania godzin w jakich niniejsze prace miałyby się odbywać oraz rodzaju sprzętu wykorzystywanego do przeprowadzenia prac.
Wojewoda decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) w zw. z art. 124b ustawy dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, po rozpatrzeniu odwołania K.G. i M.G., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji, po przytoczeniu treści art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, organ stwierdził, że zasadniczą przesłanką dla oceny zasadności wydania decyzji w oparciu o ww. przepis jest ustalenie, czy operator sieci przesyłowej zwrócił się do właścicieli bądź użytkowników wieczystych nieruchomości o uzyskanie wymaganej przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgody na wykonanie prac remontowych. W aktach sprawy znajduje się co prawda korespondencja prowadzona pomiędzy stronami rokowań, jednakże, zdaniem organu odwoławczego, nie wyczerpuje ona wszystkich niezbędnych elementów dla uznania, że zgromadzona dokumentacja dawała podstawę do złożenia wniosku
o wydanie decyzji administracyjnej.
Zarówno na etapie rokowań, jak również w toku wszczętego postępowania administracyjnego, inwestor nie scharakteryzował przebiegu prac, ani też nie zaproponował stosownego odszkodowania.
Korespondencja kierowana przez Spółkę do stron nie określała w sposób precyzyjny na czym polegać miało udostępnienie nieruchomości. Tymczasem propozycja powinna określać konkretny przedmiot instalacji, sposób jej zamontowania, sposób korzystania z urządzeń i ich działanie, szczególnie
w kontekście racjonalnego korzystania z nieruchomości oraz zasady odpłatności.
Organ odwoławczy stwierdził również brak należytego scharakteryzowania w osnowie decyzji zakresu oraz przebiegu prac związanych z udostępnieniem działki nr [...] wskazując, że organ I instancji ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że "obszar niezbędny do wykonania prac remontowych wynosi 80 m2 i został zaznaczony na załączniku mapowym do niniejszej decyzji". Decyzja ograniczająca prawo własności, bądź prawo użytkowania wieczystego winna wskazywać w sposób opisowy przebieg i charakter planowanych robót. Z treści załącznika graficznego, załączonego do zaskarżonej decyzji nie wynika, w jaki sposób, a w szczególności
z której strony nieruchomości, osoby realizujące prace remontowe będą miały zapewniony dostęp do obszaru zaznaczonego na mapie.
Ponadto, organ I instancji wskazał w osnowie decyzji dwa terminy udostępnienia nieruchomości. W treści wniosku oraz w piśmie uzupełniającym do wniosku z dnia 27 lutego 2015 r. inwestor wskazał jedynie, że okres zajęcia nieruchomości nie będzie dłuższy niż 7 dni. Wobec powyższego organ odwoławczy nie dopatrzył się podstaw zasadności określenia w decyzji, że obowiązek udostępnienia nieruchomości ustanowiono na czas 3 miesięcy od dnia wykonalności decyzji, zważywszy, że każdy dzień zajęcia nieruchomości wiąże się z obowiązkiem ustalenia stosownego odszkodowania.
Zdaniem Wojewody, organ I instancji nie dokonał należytej analizy prac, jakie mają być wykonane na działce nr [...] w kontekście przepisów Prawa budowlanego. Zakres planowanych robót ma jednoznacznie wskazywać na ich remontowo-konserwacyjny charakter i winien być szczegółowo opisany w uzasadnieniu decyzji. Ma to istotne znaczenie nie tylko dla prawidłowego zastosowania art. 124b u.g.n., ale jest też niezbędne dla rzetelnego określenia obszaru terenu, który ma zostać udostępniony oraz wskazania realnego, niezbędnego na wykonanie czynności, terminu udostępnienia nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego, elementy objęte hipotezą art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, warunkujące wraz z innymi przesłankami wydanie nakazu udostępnienia terenu, wymagają przeprowadzenia procesu wykładni co do używanych w nim pojęć, przy wykorzystaniu między innymi definicji legalnych z art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Brak takiej oceny świadczy o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 K.p.a.
Organ odwoławczy nie podzielił poglądu zawartego w odwołaniu o braku przesłanek co do możliwości wydania stosownej decyzji w trybie art. 124b u.g.n., gdyż udostępnienie nieruchomości w celu wykonania czynności związanych
z usuwaniem awarii urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, nienależących do części składowych nieruchomości, polegających na naprawie kabla 15 kV, mieści się w katalogu przedmiotowym spraw regulowanych na podstawie tego przepisu.
Organ zauważył, że inwestor nie dołączył dokumentu potwierdzającego prawo własności do kabla średniego napięcia oraz nie wykazał się stosownym pełnomocnictwem osoby działającej w imieniu inwestora. Dodatkowo wnioskodawca nie uzupełnił dokumentacji z przebiegu rokowań, a jedynie ograniczył się do stwierdzenia, że prowadził "liczną korespondencję".
Wojewoda uznając, że w sprawie zaszła potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, zobowiązał organ pierwszej instancji aby przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zwrócił się do inwestora o uzupełnienie dokumentacji z przebiegu rokowań, z uwzględnieniem doprecyzowania elementów wskazanych w uzasadnieniu niniejszej decyzji, dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego, a także w szczegółowy sposób określił zakres prac związanych z udostępnieniem nieruchomości.
ENEA powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
- art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr [...] położoną w S., w celu naprawy kabla 15 kV nr [...] położonego na ww. nieruchomości;
- art. 138 § 2 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że
w niniejszej sprawie doszło do nieprawidłowości w zakresie przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez organ I instancji oraz że zachodzi potrzeba jego ponownego przeprowadzenia, a w konsekwencji uchylenie decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 15 maja 2015 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, podczas gdy nie było takiej potrzeby, albowiem wszelkie okoliczności zostały na gruncie niniejszej sprawy dostatecznie wyjaśnione;
- art. 7 K.p.a. w zw. z art. 75, art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie przez organ dowolnych ustaleń stanu faktycznego, bez uwzględnienia całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i jego wszechstronnego rozważenia.
W uzasadnieniu skargi Spółka odnosząc się do zarzucanego przez organ II instancji braku dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do urządzeń będących przedmiotem prac remontowych wskazała, że w piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r. oraz we wniosku z dnia 5 lutego 2015 r. oświadczyła wprost, że przedmiotowa linia elektroenergetyczna stanowi część składową jej majątku trwałego. Okoliczność ta nie była kwestionowana zarówno przez organ I instancji, ani przez uczestników postępowania.
Spółka nie zgodziła się twierdzeniem organu, że działała bez pełnomocnictwa gdyż stosowne pełnomocnictwo przedłożyła organowi I instancji.
Skarżąca podkreśliła, że jeżeli organ II instancji miał wątpliwości odnoszące się do materiału dowodowego przedmiotowej sprawy, mógł skorzystać z możliwości określonej w art. 50 § 1 art. 136 K.p.a. i wezwać skarżącą do jego uzupełnienia.
W ocenie skarżącej, w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, co potwierdza materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Tożsame stanowisko przedstawił pełnomocnik organu na rozprawie w dniu
25 listopada 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem zaskarżenia stała się decyzja o charakterze kasacyjnym, tzn. uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jej podstawę prawną stanowi art. 138 § 2 K.p.a., zgodnie z którym, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Rola sądu administracyjnego kontrolującego decyzję o charakterze kasacyjnym sprowadza się do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 2 K.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK 2279/13). Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji we wskazanym zakresie, Sąd uznał, że wydając ją Wojewoda naruszył prawo.
Właściwe zastosowanie przepisów prawa i wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia o określonej treści uzależnione jest od poczynienia należytych ustaleń stanu faktycznego oraz dokonania ich odpowiedniej oceny.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda wskazał m.in., że ENEA w ramach negocjacji nie zaproponowała stosownego odszkodowania, zasad odpłatności za korzystanie z nieruchomości i nie scharakteryzowała przebiegu prac.
Zdaniem Sądu, dokonana na przez organ ocena zebranego w aktach materiału dowodowego nie była trafna. Z akt sprawy wynika, że inwestor kierował do współużytkowników nieruchomości przy ul. [...] pisma, których motywem było ustalenie warunków udostępnienia tej nieruchomości celem naprawy kabla średniego napięcia 15kV. Korespondencja ta, przekazywana również drogą elektroniczną, zapoczątkowana była już co najmniej we wrześniu 2014 r., o czym świadczy m.in. odpowiedź M.G. i K.G. z dnia 10 grudnia 2014 r. adresowana do ENEA oraz wydruk z poczty elektronicznej z dnia 25 września 2014 r. Istotnie, część korespondencji nie była odebrana przez M.G. i K.G., jednak próba wynegocjowania warunków udostępnienia nieruchomości była podejmowana również w trakcie postępowania administracyjnego, co samo w sobie nie przekreśla znaczenia tych działań, które
w istocie poprzedzały wydanie zaskarżonej, ostatecznej decyzji w administracyjnym toku instancji. Pismo w tej sprawie kierowali do ENEA M.G.
i K.G. jeszcze w dniu 11 maja 2015 r. Z korespondencji tej wynika, że pierwotnie M.G. i K.G. żądali kwoty [...] zł za każdy dzień korzystania z nieruchomości, zaś w maju 2015 r. kwotę [...] zł. Tymczasem, oferta strony skarżącej opiewała na kwotę ponad czterokrotnie niższą, tj. [...] zł za każdy dzień zajęcia wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości, czyli [...] zł dla M.G. i K.G. (propozycja określona w piśmie z dnia 20 grudnia 2014 r., podtrzymana w piśmie z dnia 27 lutego 2015 r.). W toku prowadzonej korespondencji i rozmów doszło zatem do złożenia konkretnych propozycji cenowych, które jednak znacznie odbiegały od oczekiwań stron negocjacji, pomimo wielomiesięcznego upływu czasu.
Ponadto, ze stanowiska prezentowanego przez M.G. i K.G. w tym postępowaniu wynika, że warunkiem od którego uzależniali oni udostępnienie nieruchomości, były kwestie nie tylko związane z usunięciem zgłaszanej awarii kabla energetycznego, ale rozwiązanie przy tej okazji zupełnie odrębnego problemu, a mianowicie ustalenia wysokości wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości w przeszłości, za 10 lat wstecz oraz ustalenie zasad korzystania z nieruchomości w przyszłości (pisma uczestników postępowania z dnia 11 maja 2015 r., z dnia 10 grudnia 2014 r. ).
W ocenie Sądu, w trakcie postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji ENEA w sposób dostatecznie precyzyjny scharakteryzowała przebieg prac. Miały one dotyczyć naprawy linii kablowej 15 kV o nr [...], zaś maksymalny czas zajęcia określony został na 7 dni. Brak możliwości precyzyjnego wskazania czasu niezbędnego do naprawy linii został przez wnioskodawcę wyjaśniony potrzebą uprzedniego odkopania kabla i ujawnieniu wielkości uszkodzeń. Również obszar zajęcia został przedstawiony w metrach kwadratowych (80 m2) oraz na załączniku mapowym do decyzji organu I instancji. W decyzji tej, w pkt 2 wskazano, że obowiązek udostępnienia nieruchomości polega na umożliwieniu osobom upoważnionym przez ENEA wstępu na teren działki w celu wykonania naprawy. Przewidywany czas niezbędny do wykonania prac związanych z naprawą linii 15 kV nr [...] określono od 1 do 7 dni.
W pkt 3 decyzji organu I instancji wskazano, że obowiązek udostępnienia nieruchomości ustanawia się na czas 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się wykonalna.
Skoro Wojewoda uznał, że sposób scharakteryzowania obszaru zajęcia był niewystarczający na załączonej do decyzji mapie i winno to nastąpić w sentencji decyzji, to niedostatek ten mógł konwalidować samodzielnie, w ramach kompetencji wynikających z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.
Wojewoda niewłaściwie odczytał treść pkt 2 i 3 zaskarżonej decyzji wywodząc, że organ I instancji określił w osnowie decyzji dwa terminy udostępnienia nieruchomości i brak było podstaw zasadności wskazania w decyzji, że obowiązek udostępnienia nieruchomości ustanowiono na 3 miesiące, skoro każdy dzień zajęcia nieruchomości wiąże się z obowiązkiem ustalenia stosownego odszkodowania. Oczywistość błędnego zrozumienia pkt 2 i 3 decyzji organu I instancji została trafnie wykazana w skardze. Prawidłowa interpretacja postanowień wynikających z pkt 2 i 3 decyzji Prezydenta Miasta S. prowadzić winna do wniosku, że maksymalny termin zajęcia nieruchomości określony został na 7 dni, zaś możliwość tego 7- dniowego zajęcia ustanowiono na 3 miesiące od dnia wykonalności decyzji. Wojewoda winien zatem ocenić, czy pierwszy z tych terminów, zgodny z wnioskiem inwestora, jest terminem odpowiednim zważywszy na zakres i obszar planowanych prac oraz czy drugi, 3- miesięczny termin do skorzystania z prawa zajęcia nieruchomości celem dokonania prac naprawczych, jest uzasadniony takimi okolicznościami jak konieczność zorganizowania przedsięwzięcia pod względem organizacyjnym (materiałowym, sprzętowym) i uwzględnienie zmiennych warunków pogodowych.
Niezasadne było również przyjęcie przez Wojewodę, że inwestor i osoba występująca w jego imieniu z ofertą poddaną negocjacjom nie wykazała się pełnomocnictwem do działania w imieniu ENEA. W aktach sprawy znajdują się pełnomocnictwa przedstawione przez stronę skarżącą, które należało co najwyżej odpowiednio ocenić.
Zasadnie organ odwoławczy zwrócił natomiast uwagę na potrzebę wykazania się przez ENEA. tytułem prawnym do urządzeń przesyłowych mających być przedmiotem prac naprawczych. Poczynienie ustaleń w tym zakresie sprowadzających się w istocie do sformułowania wobec Spółki stosownego wezwania, nie wykraczało poza zakres uprawnień organu odwoławczego do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewoda uwzględni wytyczne Sądu zawarte w niniejszym wyroku oraz korzystając z własnych uprawnień do prowadzenia postępowania wyjaśniającego, czy też wynikających
z art. 136 K.p.a., ustali kwestię posiadania przez Enea. tytułu prawnego do urządzeń przesyłowych na działce nr [...], które to czynności służą wyłącznie dodatkowemu uzupełnieniu materiału dowodowego, nie naruszając zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wynikającej z art. 15 K.p.a.
Reasumując. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wobec wadliwych ustaleń stanu faktycznego przyjętych za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia organ naruszył art. 138 § 2 K.p.a., poprzez jego zastosowanie, bowiem argumentacja mająca uzasadnić skorzystanie z uprawnień kasacyjnych organu odwoławczego okazała się chybiona. Z tego względu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło