II GZ 412/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. Spółki z o.o. w C. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 22 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Gd 671/15 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o doręczenie odpisu wyroku w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. w C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. I Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., zarządzeniem objętym zażaleniem, pozostawił bez rozpoznania wniosek radcy prawnego, reprezentującego P. Spółkę z o.o. w C., o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa. Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2015 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżącej w terminie 7 dni do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wydanie wyroku z uzasadnieniem poprzez nadesłanie "aktualnego odpisu KRS-u spółki". Zdaniem Sądu z akt sprawy wynika, że radca prawny nie uzupełnił braku formalnego wniosku, gdyż nadesłał "nieaktualny odpis KRS spółki, tj. według stanu na dzień 10 października 2014 r." W podstawie prawnej zarządzenia Sąd powołał art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) II Zażalenie wniosła Spółka, zaskarżając zarządzenie w całości i wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła naruszenie poprzez błędne zastosowanie i wykładnię: - art. 37 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż wypis z KRS dołączony do pełnomocnictwa musi być z dnia wystawienia pełnomocnictwa; - art. 29 p.p.s.a. poprzez pominięcie faktu, iż w aktach znajduje się już wypis z KRS; - art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie z urzędu wątpliwości, co do osoby upoważnionej do udzielenia pełnomocnictwa, zwłaszcza, że w aktach sprawy znajduje się wypis z KRS złożony wraz ze skargą. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 15 grudnia 2015 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia wezwano radcę prawnego reprezentującego skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wydanie wyroku z uzasadnieniem poprzez nadesłanie "aktualnego odpisu KRS-u". Na wstępie należy podkreślić, że zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu strony do usunięcia braków pisma procesowego powinno być sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, tak, aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Takich warunków nie spełnia wydane w sprawie zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz sformułowane na jego podstawie pismo. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że pojęcie pełnomocnictwa w sensie dokumentu należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę, a pełnomocnik działający w imieniu osoby prawnej przy dokonaniu pierwszej czynności obowiązany jest oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu osoby prawnej (art. 29 p.p.s.a.). Przytoczne przepisy prawa nie określają jaki konkretnie musi to być dokument. Okoliczność, że w orzecznictwie przyjęto, iż takim dokumentem może być aktualny odpis z KRS nie wyklucza jednakże możliwości przedstawienia innego niebudzącego wątpliwości dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w imieniu spółki. Należy również zauważyć, że w świetle § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. Nr 297, poz. 1760) aktualny odpis z KRS zawiera aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS. Aktualna treść wpisu w rozumieniu omawianego przepisu dotyczy zatem stanu na dzień wystawiania odpisu. Wzywając w sprawie o "aktualny odpis KRS-u" Sąd I instancji mógł jedynie oczekiwać, że będzie to odpis zawierający dane na dzień jego wystawienia. Aktualny odpis z KRS strona mogła uzyskać tylko po dacie wezwania, a zatem nie mogła uzyskać odpisu aktualnego "wstecz", czyli na dzień udzielenia pełnomocnictwa (15 grudnia 2015 r.). Wykonując wezwanie radca prawny nadesłał aktualny odpis z KRS na dzień 2 października 2014 r., który zawiera dane aktualne właśnie na ten dzień. Przy tak sformułowanym wezwaniu nie można zarzucić pełnomocnikowi, że nie uzupełnił braków formalnych. Jak już wyżej wskazano wezwania kierowane do stron postępowania powinny być redagowane w sposób precyzyjny i zrozumiały dla adresata. Właściwie sformułowane wezwanie daje możliwość udzielenia jednoznacznej odpowiedzi. Należy też podkreślić, że pozostawienie bez rozpoznania wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem spowoduje dalsze konsekwencje dla strony postępowania, w postaci niemożliwości wniesienia skargi kasacyjnej, a przez to zrealizowania przysługującego jej prawa do sądu. Biorąc pod uwagę treść zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych należy stwierdzić, że zaskarżone zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku radcy prawnego o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem bez rozpoznania z powodu ich nieuzupełnienia, naruszało prawo i jako takie podlega uchyleniu. Z powyższych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.