I GSK 736/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. NSA Anna Apollo (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Monika Tutak-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1818/15 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie częściowego udzielenia wsparcia dla producentów owoców i warzyw 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od D. K. na rzecz Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z 1 grudnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1818/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę D. K., dalej określanej jako skarżąca, na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie częściowego udzielenia wsparcia dla producentów owoców i warzyw. Stan sprawy sąd I instancji przedstawił następująco: W dniu [...] sierpnia 2014 r. skarżąca D. K. złożyła w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w Bydgoszczy Powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia wycofania owoców lub warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym rosyjskim embargiem dotyczące: czarnej porzeczki, czereśni, śliwek, gruszek, jabłek oraz cebuli uprawianych łącznie na obszarze 65,57 ha, a następnie w dniu 24 września 2014 r. – złożyła korektę przedmiotowego Powiadomienia, uzupełnionego o część B1, informując o zamiarze dokonania w terminie 8-15 września 2014 r. niezbierania: śliwek uprawianych w gruncie na powierzchni 14,00 ha, gruszek uprawianych w gruncie na powierzchni 7.00 ha oraz jabłek uprawianych w gruncie na powierzchni 31,50 ha. W dniach [...] września, [...], [...] oraz [...] października 2014 r. została przeprowadzona kontrola upraw objętych Powiadomieniem, z której sporządzono raport kontroli. Następnie [...] października 2014 r. skarżąca złożyła w OT ARR w Bydgoszczy wniosek o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia, w którym ubiegała się o udzielenie dopłaty z tytułu działania dotyczącego niezbierania: śliwki o kodzie CN 0809 40 05 w ilości 492 000 kg, uprawianej na działce rolnej o powierzchni 5,60 ha, gruszki o kodzie CN 0808 30 w ilości 270.00,00 kg, uprawianej na działce rolnej o powierzchni 4,40 ha, jabłka o kodzie CN 0808 10 w ilości 3 889 600 kg, uprawianego na działce rolnej o powierzchni 25,00 ha. Decyzją z [...] listopada 2014 r. nr [...], Dyrektor OT ARR w Bydgoszczy udzielił skarżącej częściowego wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej. Przedmiotową decyzją przyznał skarżącej dopłatę w łącznej wysokości 53 726,30 EUR, stanowiącej równowartość 224 446,99 zł z tytułu niezbierania: śliwek w ilości 50 400,00 kg z powierzchni 5,60 ha gruntów rolnych, gruszek w ilości 50.160,00 kg z powierzchni 4,40 ha gruntów rolnych oraz jabłek w ilości 765 000,00 kg z powierzchni 25,00 ha gruntów rolnych. Jednocześnie odmówił udzielenia wsparcia do: śliwek w ilości 441 600,00 kg, gruszek w ilości 219 840,00 kg oraz jabłek w ilości 3 124 600,00 kg. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ przyznał, ze skarżąca spełniła wymagane warunki określone w treści §. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz.U. z 2014 r., poz. 1190, dalej określanego skrótem rozporządzenie Rady Ministrów). Jednakże ustalając wysokość rekompensaty uwzględnił współczynnik, o którym mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 932/2014 z 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz. U. UE L 2014.259.2dalej określanego jako rozporządzenie delegowane nr 932/2014), zgodnie z którym kwoty pomocy finansowej na operacje niezbierania plonów dla producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów, są równe 50% kwot określonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia. Jednocześnie, w świetle § 7 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów poziom płatności nie mógł przekroczyć maksymalnej stawki na 1 ha, określonej w załączniku nr 1 do przedmiotowego rozporządzenia i musiało być wyliczone wyłącznie na poziomie nieprzekraczającym maksymalnego plonu uzyskanego z 1 ha upraw, określonego w załączniku nr 2 rozporządzenia. W wyniku odwołania Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podzielając argumenty zawarte w decyzji organu I instancji i prezentując mechanizm wyliczenia wielkości wsparcia podkreślił, iż Dyrektor OT ARR w Bydgoszczy zasadnie przyznał wsparcie tylko do ilości produktów, które spełniają określone w przepisach zasady wyliczenia wysokości wsparcia dotyczące przeprowadzonych przez skarżącą operacji. W skardze na powyższą decyzję skarżąca, domagając się uchylenia decyzji, zarzuciła naruszenie § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów poprzez ich niezastosowanie oraz § 7 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów i załączników nr 1 i nr 2 do tego rozporządzenia poprzez ich zastosowanie jako przepisów będących wynikiem wadliwej implementacji art. 5 ust. 2 w związku z art. 6 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014. Uzasadniając zarzuty wskazała, że organ I instancji wydając decyzję powinien obliczyć wsparcie jako iloczyn poziomu płatności na 1 ha powierzchni uprawy produktów objętych tą operacją, przy czym poziom płatności na 1 ha stanowi iloczyn stawki na 1 ha określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów oraz ilorazu: stosunku faktycznej ilości produktów objętych daną operacją i powierzchni uprawy, na której operacja ta została przeprowadzona, oraz maksymalnego plonu uzyskiwanego z upraw owoców i warzyw objętych wsparciem określonego w załączniku nr 2 do ww. rozporządzenia. I tak uczynił organ. Jednakże dalsze obliczenia wysokości należnego wsparcia są niezgodne z przepisem § 7 rozporządzenia Rady Ministrów, gdyż w zaskarżonej decyzji dokonano mnożenia powierzchni upraw objętych operacją niezbierania przez maksymalne stawki na 1 ha w euro wynikające z załącznika nr 1 do powołanego rozporządzenia. Zdaniem skarżącej rozporządzenie RM jest skutkiem niepełnej i niewłaściwej implementacji przepisów rozporządzenia unijnego, która polega na tym, że rozporządzenie RM nie zawiera regulacji wskazujących, że załączniki nr 1 i nr 2 tego rozporządzenia stanowią konkretyzację norm wynikających z art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 2 rozporządzenia unijnego. W rezultacie skarżąca nie wie, na jakiej podstawie i w jaki sposób ustalono stawki wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów i jak one się mają do stawek określonych na podstawie art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 2 rozporządzenia unijnego. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając powyższą skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) stwierdził, że organy nie naruszyły w tej sprawie norm prawa materialnego, ani też przepisów postępowania. Uzasadniając tę konkluzję na wstępie omówił zasady wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określone w rozporządzeniu delegowanym nr 932/2014 oraz rozporządzeniu Rady Ministrów. Sąd I instancji podkreślił, że zasady naliczania pomocy finansowej za wycofanie z rynku dla producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów określone zostały w art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014. Produkt można było podać operacji wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji lub operacji wycofania do przeznaczeń innych jest bezpłatna dystrybucja. Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014 producenci, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, zobowiązani byli do zawarcia umowy z uznaną organizacją producentów w odniesieniu do całkowitej ilości produktów, które mają zostać dostarczone na mocy ww. artykułu. Ze względu na spełnienie przesłanek art. 4 ust. 5 ww. rozporządzenia polskim producentom niebędącym członkami organizacji umożliwiono zastąpienie zawarcia umowy, powiadomieniem właściwego organu państwa członkowskiego. Krajowe rozporządzenie Rady Minist®ów z dnia 4 września 2014., które weszło w życie dnia 5 września 2014 r., w par. 4 ust. 3-5 wprowadziło obowiązek powiadamiania o zamiarze dokonania operacji na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARR, najpóźniej na 2 dni przed dniem planowanego dokonywania tej operacji, stanowiąc jednocześnie w par 11, że powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, złożone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia podlegają rozpatrzeniu. Obowiązek składania powiadomień jest ściśle powiązany z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli. W myśl art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 operacje wycofania, o których mowa w art. 3 i 4 tego rozporządzenia, podlegają kontrolom pierwszego szczebla zgodnie z art. 1108 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2011, str. 1 z późn. zm., w odniesieniu do operacji wycofania, o których mowa w art. 4 ust. 5, kontrole obejmują 100% ilości produktów wycofanych z rynku. Zgodnie z delegacją wynikającą z przepisu art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014, w załączniku nr 2 rozporządzenia Rady Ministrów, określone zostały maksymalne plony (w dt/ha) uzyskiwane z upraw owoców i warzyw objętych wsparciem. Co do jabłek – 306 dt/ha; gruszek 114 dt/ha oraz śliwek 90 dt/ha. Ponadto. w ramach wskazanej delegacji w załączniku nr 1 rozporządzenia RM, określone zostały maksymalne stawki na 1 ha w odniesieniu do operacji niezbierania i zielonych plonów, o których mowa w art. 5 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 932/2014, tj. na poziomie przekraczającym 90% kwot ustalonych w odniesieniu do wycofania z rynku do przeznaczeń innych niż bezpłatna dystrybucja, (określonych w załączniku nr 3 rozporządzenia RM), które w przypadku jabłek, gruszek i śliwek wynoszą odpowiednio: dla jabłek maksymalna stawka na 1 ha wynosi w euro 3 641, dla gruszek 1 631 euro i dla śliwek 1 652 euro. Kierując się dalej wskazaniami wynikającymi z § 7 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 rozporządzenia RM sąd I instancji uznał, że organ prawidłowo dokonał kalkulacji poziomu wsparcia, oceniając w stosunku do każdego produktu maksymalną stawkę na 1 ha w euro (załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów), ilość produktów objętych operacją niezbierania, areał uprawy objętej operacją niezbierania, maksymalny plon w dt/ha. (zał. nr 2 rozporządzenia RM) wykazując poziom płatności na 1 ha w euro: co do jabłek 18 512,46; gruszek 8 779,31; śliwek 16 126,67. Wyliczony w ten sposób poziom płatności na 1 ha dla jabłek, gruszek i śliwek był większy od maksymalnej stawki wsparcia na 1 ha określonej w załączniku nr 1 rozporządzenia Rady Ministrów do przedmiotowych produktów. Wobec powyższego organ do wyliczenia wsparcia użył maksymalnej stawki wsparcia. Trafnie także, w oparciu o art. 6 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 stanowiący, że w przypadku producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów, kwoty pomocy finansowej Unii na operacje niezbierania plonów są równe 50% kwot określonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2. obniżył kwotę wsparcia o 50%. Ostateczne wyliczenie kwoty wsparcia z tytułu działania niezbierania jabłek, gruszek i śliwek prawidłowo wyniosło co do jabłek (45 512,5 Euro), gruszek (3 588, 2 Euro) oraz śliwek (4 625,6 Euro), łącznie 53 726,30 Euro. W konkluzji uznał, że kalkulacja poziomu wsparcia wraz z obliczeniem co do założeń i sposobu obliczenia dokonana przez organy jest prawidłowa. W skardze kasacyjnej skarżąca zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: 1. art. 6 ust. 3 zdanie drugie i trzecie w związku z art, 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 przez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż przepisy te dają państwom członkowskim UE prawo określania w przepisach krajowych ściśle oznaczonych liczbowo kwot maksymalnego wsparcia realizowanego na podstawie przepisów tego rozporządzenia; 2. § 7 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 4 września 2014 r, w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej poprzez jego zastosowanie, jako przepisu sprzecznego z celem w/w rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 i jego przepisami art. 6 ust. 3 zdanie drugie i trzecie w związku z art. 5 ust. 2. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie podniesionych zarzutów. Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej jako w całości nieuzasadnionej oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest niezasadna. Na wstępie przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 P.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zmiana lub rozszerzenie podstaw kasacyjnych ograniczone jest natomiast, określonym w art. 177 § 1 P.p.s.a. terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozwiązaniu temu towarzyszy równolegle uprawnienie strony postępowania do przytoczenia nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych sformułowanych w skardze. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Ze skargi kasacyjnej wynika, że istota spornej w sprawie kwestii dotyczy oceny prawidłowości stanowiska sądu I instancji, który kontrolując zgodność z prawem decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego w przedmiocie udzielenia skarżącej wsparcia dla producentów owoców i warzyw stwierdził, że decyzja ta nie jest niezgodna z prawem. Z tego mianowicie powodu, że udzielając skarżącej określonego rozporządzeniem delegowanym Komisji nr 932/2014 wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw - w rozpatrywanej sprawie jabłek, gruszek i śliwek - według sądu I instancji organ administracji zasadnie, w świetle zebranych w sprawie dowodów stwierdził, że stronie przysługuje wsparcie w kwocie wynikającej z decyzji organów obu instancji. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena zgodności z prawem zaskarżonego wyroku dokonywana w granicach wyznaczonych stawianymi w skardze kasacyjnej zarzutami, których komplementarny charakter uzasadnia, aby rozpoznać je łącznie, prowadzi do wniosku, że wyrok ten odpowiada prawu. Zarzuty skargi kasacyjnej zostały bowiem oparte na nieusprawiedliwionych podstawach. Uwzględniając towarzyszące prawodawcy unijnemu motywy oraz cele wsparcia udzielanego na podstawie rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 (por. zwłaszcza pkt 1 - 4, pkt 7, pkt 10 – 11, pkt 16 preambuły do tego rozporządzenia), a w tym kontekście istotę pomocy finansowej adresowanej do organizacji producentów oraz producentów niektórych owoców i warzyw oraz determinowaną nadzwyczajnym charakterem tej pomocy potrzebę stosowania odpowiednich instrumentów kontroli spełniania warunków jej udzielania, w sytuacji, gdy pomoc ta udzielana jest między innymi w związku z wycofaniem produktów z rynku i przeznaczeniem ich do niezbierania, polega na swoistym skompensowaniu nakładów poniesionych na ich wytworzenie. Zasady przyznawania tej pomocy zostały uregulowane przepisami rozporządzenia delegowanego 932/2014 oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 4 września 2014 r. Natomiast art. 1 ust. 3 Rozporządzenia 932/2014 wskazuje, że nadzwyczajne unijne środki wsparcia, które mają być przyznane organizacjom producentów w sektorze owoców i warzyw, uznanym zgodnie z art. 154 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz producentom, którzy nie są członkami takich organizacji, obejmują operacje wycofania z rynku, zielonych zbiorów i niezbierania plonów, przeprowadzone w okresie od dnia 18 sierpnia do dnia 30 listopada 2014 r. Zasady naliczania pomocy finansowej na niezbieranie plonów i zielone zbiory dla producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów określone zostały w art. 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014. Produkt można było poddać operacji wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji lub operacji wycofania do przeznaczeń innych niż bezpłatna dystrybucja. Pomoc finansową Unii przyznaje się producentom, którzy nie są członkami uznanych organizacji producentów, na przeprowadzenie operacji niezbierania plonów i zielonych zbiorów, w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2, i w okresie, o którym mowa w art. 1 ust. 3. Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 3. Producenci, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, dokonują odpowiedniego powiadomienia właściwego organu danego państwa członkowskiego zgodnie z przepisami szczegółowymi, przyjętymi przez dane państwo członkowskie na podstawie art. 85 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011.W takich przypadkach właściwy organ państwa członkowskiego wypłaca pomoc finansową Unii bezpośrednio producentom. W tym celu państwa członkowskie przyjmują nowe lub stosują obowiązujące przepisy krajowe lub procedury. Krajowe rozporządzenie Rady Ministrów, które weszło w życie dnia 5 września 2014 r. w § 7 ust 1 pkt 3, ust. 2, ust. 3 oraz ust. 5 określa zasady ustalania wysokości wsparcia w ramach operacji niezbierania plonów, przy zastosowaniu odpowiednio stawek określonych w załączniku nr 1 i wielkości plonów określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z uwzględnieniem współczynników wynikających z rozporządzenia delegowanego UE nr 932/10214. Zatem zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów w przypadku operacji niezbierania wysokość wsparcia określa się jako iloczyn poziomu płatności na 1 ha oraz powierzchni uprawy produktów objętych tą operacją, przy czym poziom płatności na 1 ha stanowi iloczyn stawki na 1 ha określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia oraz ilorazu: a) stosunku faktycznej ilości produktów objętych daną operacją i powierzchni uprawy, na której operacja ta została przeprowadzona, oraz b) maksymalnego plonu uzyskiwanego z upraw owoców i warzyw objętych wsparciem określonego w załączniku nr 2 do ww. rozporządzenia. Ponadto zgodnie z pkt 5 § 7 rozporządzenia w przypadku operacji zielonych zbiorów i niezbierania, poziom wsparcia na 1 ha nie może przekraczać maksymalnej stawki na 1 ha określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 w przypadku producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów, kwoty pomocy finansowej Unii na operacje niezbierania plonów są równe 50% kwot określonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2. Zaś zgodnie z powołanym art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego wsparcie dla zielonych zbiorów obejmuje tylko produkty, które fizycznie znajdują się na polach i faktycznie zostają zebrane w ramach zielonych zbiorów. Na zasadzie odstępstwa od art. 85 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 państwa członkowskie określają kwoty wsparcia, obejmujące zarówno pomoc finansową Unii, jak i wkład organizacji producentów w odniesieniu do niezbierania plonów i zielonych zbiorów, na hektar na poziomie nieprzekraczającym 90 % kwot ustalonych w odniesieniu do wycofania z rynku do przeznaczeń innych niż bezpłatna dystrybucja w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 oraz w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. W przypadku pomidorów ta kwota jest równa 90 % kwoty określonej w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 maja w odniesieniu do operacji wycofania z rynku do przeznaczeń innych niż bezpłatna dystrybucja. Na zasadzie odstępstwa od art. 34 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 pomoc finansowa Unii na niezbieranie plonów i zielone zbiory jest równa 75 % kwot ustalonych przez państwa członkowskie zgodnie z akapitem pierwszym. Wreszcie rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 932/2014 w art. 2 określa maksymalną kwotę pomocy finansowej Unii wskazując nieprzekraczalne kwoty ogółem wydatków Unii na cele wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw. W kontekście zaprezentowanych regulacji nie zasługuje na akceptację argumentacja skarżącej, iż w świetle regulacji rozporządzenia delegowanego UE nr 932/2014 , wsparcie powinno być przyznane do całej produkcji warzyw lub owoców, które wskutek embarga nie mogły być wyeksportowane do Federacji Rosyjskiej. Zaś § 7 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 4 września 2014 r. określający maksymalne kwoty wsparcia jako sprzeczny z art. 6 ust 3 zdanie drugi i trzecie w związku z art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014 i z delegacją wynikającą z art. 12a. ustawy z 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 633 z późn. zm.), a obecnie zwaną ustawą o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 401 j.t. z późn. zm.). Bowiem w ocenie skarżącej wspomniana delegacja upoważnia Radę Ministrów do wydania jedynie przepisów określających sposób i tryb realizacji zadań wynikających z rozporządzenia delegowanego Komisji, a nie do wydawania przepisów materialnoprawnych, kształtujących prawa producentów rolnych. Stanowisko to jest błędne. Wykładając normy art., 12 a powołanej sprawy nie można się ograniczać tylko do części regulacji zawartej w ust. 1 i 2 art.12 a. Tymczasem ze wspomnianego artykułu wynika, że Rada Ministrów, w przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej dotyczące Wspólnej Polityki Rolnej określają obowiązek podjęcia działań lub przewidują możliwość realizacji uprawnień przez państwo członkowskie lub właściwy organ państwa członkowskiego, lub agencję płatniczą, lub agencję interwencyjną w zakresie rynków, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 i art. 11 ust. 5, może, w drodze rozporządzenia nie tylko wyznaczyć Agencję jako jednostkę organizacyjną wykonującą określone obowiązki lub uprawnienia, określić jej określić zadania realizowane, mające na celu wykonanie obowiązków lub uprawnień, o których mowa w pkt 1, lub sposób i tryb realizacji tych zadań, ale także, wydając rozporządzenie, uwzględnia m. in uprawnienia podmiotów uczestniczących w mechanizmach administrowanych przez Agencję w zakresie Wspólnej Polityki Rolnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz możliwość zapewnienia szerokiego dostępu do udziału w tych mechanizmach ust. 1 i 2 pkt ppk1b, art. 12 a powołanej ustawy. Ponadto kieruje się potrzebą zapewnienia skutecznego i efektywnego stosowania przepisów Unii Europejskiej dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pkt 2 ppkt 2 art. 12a powołanej ustawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w ramach przytoczonej regulacji oraz m.in. przepisu art. 6 ust. 3 w związku z art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014 mieści się zawarta w § 7 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów regulacja określająca maksymalny poziom wsparcia. Tym bardziej, że maksymalny poziom wsparcia został także przewidziany w ust. 2 art. 5 rozporządzenia delegowanego. W rozpatrywanej sprawie sąd pierwszej instancji, podobnie jak organ odwoławczy, trafnie zinterpretował zależność pomiędzy przytoczonymi już § 7 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów i art. 6 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014. Maksymalny poziom wsparcia na operację niezbierana plonów określa się na hektar na poziome 90 % kwot ustalonych w odniesieniu do wycofywania z rynku do innych przeznaczeń niż bezpłatna dystrybucja i wskazanych w załączniku nr I do rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014 oraz w załączniku nr XI do rozporządzenia wykonawczego nr 543/2011. W odniesieniu do jabłek i gruszek podstawowe kwoty wsparcia zostały określone we wspomnianym załączniku XI i wynosiły w dacie wystąpienia przez skarżącą o udzielenia wsparcia: dla jabłek 13, 22 EUR, dla gruszek 15,90 EUR - za 100 kg. Natomiast kwoty wsparcia dla śliwek określono w załączniku nr I do rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014 i wynosiły one 20,4 EUR za 100 kg. Zatem, skoro przepis art. 5 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia delegowanego zakładał, że maksymalny poziom wsparcia nie może przekroczyć 90% tych kwot podstawowych, to ulegały one obniżeniu odpowiednio: za jabłka do wysokości 11,90 ER, za gruszki do wysokości 14,31 EUR i za śliwki do wysokości 18,36 EUR. Z kolei Rada Ministrów w załączniku nr 2 do swojego rozporządzenia z 2014 r., kierując się wskazaną wyżej delegacją, wynikającą także ze wspominanego art. 5 ust 2 rozporządzenia delegowanego, określiła maksymalne plony z hektara (w dt/ha), wynoszące odpowiednio dla jabłek 306 dt/ha, gruszek, 114/dt/ha i śliwek 90 dt/ha. Wobec tego stawka dofinansowania na jeden hektar upraw, zgodnie z art. 6 ust ust. 2 w związku z art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014 wynosiła odpowiednio: dla jabłek 3.641 EUR (11,90 x 306), dla gruszek 1.631 EUR (114 x 14,31) i dla śliwek 1.652 EUR (90 x 18,36). Takie stawki zostały określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z 2014 r. Zgodnie z §. 7 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 2014r., w przypadku operacji zielonych zbiorów i niezbierania, poziom wsparcia na 1 ha, obliczony oparciu o § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nie może przekraczać maksymalnej stawki na 1 ha określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko sądu pierwszej instancji, że organ odwoławczy organ dokonał prawidłowej analizy przepisów prawa, w następstwie której dokonał prawidłowej kalkulacji poziomu wsparcia, oceniając w stosunku do każdego produktu maksymalną stawkę na 1 ha w euro (załącznik Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów), ilość produktów objętych operacją niezbierania, areał uprawy objętej operacją niezbierania, maksymalny plon w dt/ha. (zał. nr 2 rozporządzenia) wykazując poziom płatności na 1 ha w euro: co do jabłek 18 512,46; gruszek 8 779,31; śliwek 16 126,67. Zgodzić się także należy, ze stanowiskiem sądu pierwszej instancji, że skoro poziom płatności na 1 ha dla jabłek, gruszek i śliwek, wyliczony na podstawie § 7 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 2014 r. był większy od maksymalnej stawki wsparcia na 1 ha określonej w załączniku nr 1 rozporządzenia Rady Ministrów do przedmiotowych produktów. To zasadnie organ do wyliczenia wsparcia użył maksymalnej stawki wsparcia, która jest zgodna z mechanizmem wyliczenia poziomu wsparcia wynikającym z art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014. Która w świetle art. 6 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 w przypadku producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów, kwoty pomocy finansowej Unii na operacje niezbierania plonów są równe 50% kwot określonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2. Wobec powyższego zarzuty skargi kasacyjnej wymienione w pkt 1 i 2 petitum skargi kasacyjnej należało uznać za niezasadne. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a.