II SAB/Bk 74/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 r. sprawy ze skargi P. G. - redaktora naczelnego Dziennika "Ł." w G. na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ł. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. W dniu [...] października 2015 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skarga P. G. – redaktora naczelnego dziennika "Ł." na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ł. w zakresie udzielenia informacji prasowej. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. (wpływ do organu – [...] czerwca 2015 r.) redaktor naczelny dziennika "Ł." zwrócił się do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ł. na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.) o udzielenie informacji poprzez "wydanie kopii protokołów oraz podjętych uchwał z posiedzeń Zarządu Okręgowego PZŁ odbytych w 2015 r. do chwili obecnej". Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Związek, działając na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej odmówił udostępnienia żądanej informacji wyjaśniając, że nie widzi możliwości udzielenia informacji, gdyż zawierają one informacje wrażliwe oraz informacje z życia osób prywatnych. Dodatkowo wskazano, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje możliwości anonimizacji udostępnianych dokumentów. Decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] Zarząd Główny Polskiego Związku Łowieckiego uchylił decyzję Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ł. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazano, że organ pierwszej instancji winien w pierwszej kolejności ustalić, czy żądana informacja podlega udostępnieniu w trybie przepisów ustawy Prawo prasowe. Należało też rozważyć, czy przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nakładają na Polski Związek Łowiecki obowiązek przekazania żądanej informacji. Zdaniem organu odwoławczego wnioskodawca powinien dokładnie wykazać, o jaką informację mu chodzi oraz że mamy do czynienia z informacją publiczną. Dalej organ podkreślił, że przedmiotem posiedzeń zarządów okręgowych i podejmowanych uchwał są nie tylko sprawy mające charakter publiczny (związany z działalnością łowiecką), ale najczęściej sprawy niemające takiego charakteru (sprawy indywidualnych członków, sprawy wewnątrzorganizacyjne). Ponadto nakazano organowi I instancji zwrócić się do wnioskodawcy o wykazanie istnienia szczególnego interesu w uzyskaniu informacji przetworzonej. W skardze do Sądu, redaktor naczelny dziennika "Ł." zarzucił Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w Ł. naruszenie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. i zażądał zobowiązania go do udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. Wskazał, że organ ten nie udzielił informacji ani nie wykonał żadnej czynności w sprawie. Skarżący wskazał, że nie ma też wiedzy, czy jego odwołanie zostało przekazane jednostce nadrzędnej. W odpowiedzi na skargę Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kluczową kwestią w sprawie jest ustalenie, czy na jej gruncie istnieją podstawy do stosowania przez Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w szczególności czy wnioskowana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy. Wobec faktu, że wniosek został złożony na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy Prawo prasowe należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 3a tej ustawy – w zakresie prawa dostępu do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej: u.d.i.p.). Oznacza to, że udostępnianie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie określonym w u.d.i.p. (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13). Regulacja zawarta w art. 4 ust. 1 prawa prasowego. poszerza zbiór podmiotów zobowiązanych do udzielania prasie informacji o niektóre podmioty niewymienione w u.d.i.p., a mianowicie o przedsiębiorców i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko władze publiczne, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna. Informacją publiczną jest zaś, zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych. W ust. 2 art. 1 u.d.i.p. zastrzeżono, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Sąd rozpoznając skargę złożoną w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności zobowiązany był do dokonania oceny charakteru żądanej przez skarżącego informacji w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał. Tylko bowiem przyjęcie, że informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. uzasadniałoby stwierdzenie, że Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego dopuścił się bezczynności. Należy zauważyć, że ustawodawca przekazał Polskiemu Związkowi Łowieckiemu zadania z zakresu administracji publicznej. Zostały one określone w art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2013 r., poz. 1226 z zm.). Są nimi m.in.: prowadzenie gospodarki łowieckiej w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła łowieckie, troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących, a ponadto zadania powierzone przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Zadania nałożone na Polski Związek Łowiecki, ze względu na ich cel, niewątpliwie mają publiczny charakter. Zatem - co do zasady – organy Polskiego Związku Łowieckiego, w tym zarządy okręgowe, są zobowiązane do udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie oznacza to jednak, że każda informacja i każdy dokument, jakimi dysponuje zarząd okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego ma walor informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1974/14, z mocy art. 32 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie, Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. Do nadzoru nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego na podstawie art. 35a ust. 2 tej ustawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) regulujące zasady nadzoru nad stowarzyszeniami. Również do gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego stosuje się odpowiednio przepisy regulujące zasady gospodarki finansowej stowarzyszeń (art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie). W cytowanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w kontekście tego, do zrzeszenia, jakim jest Polski Związek Łowiecki odnieść można odpowiednio stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 8 lipca 2015 r. (I OSK 1514/14 http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a mianowicie, że nie sposób stowarzyszeniom stawiać analogiczny standard wymagań, jak organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji Polskiego Związku Łowieckiego bądź odnosząca się do jego funkcjonowania będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez ten Związek w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Zdaniem NSA, tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, pozostałą zaś materię a contrario uznać należy za niepubliczną, a zatem stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. za niebędącą informacją publiczną. Takie ograniczenie zakresowe dostępu do informacji o działalności osób i jednostek innych niż organy władzy państwowej czy osoby pełniące funkcje publiczne oraz samorządy gospodarcze i zawodowe, przewidział ustrojodawca, co wynika z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, stanowiącego, że "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa." Przyjęcie zatem, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotów można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań władzy publicznej czy gospodarowania mieniem publicznym – byłoby nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny. W kontekście gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego, jako ewentualnego gospodarowania mieniem publicznym, Naczelny Sąd Administracyjny w cyt. wyroku zwrócił uwagę, że art. 35 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo Łowieckie stanowi, że działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej, zaś dochód z działalności gospodarczej Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między członków. Majątek Polskiego Związku Łowieckiego nie stanowi więc mienia publicznego. Kwestie majątkowe zrzeszenia zostały uregulowane w dziale V Statutu. Zgodnie z treścią § 175 Statutu majątek i fundusze Zrzeszenia powstają w wpłat wpisowego, składek członkowskich, opłat, dochodów z własnej działalności i imprez organizowanych przez Zrzeszenie, dochodów z majątku Zrzeszenia oraz z darowizn i innych uznanych źródeł. Mając na uwadze powyższe, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela stanowisko wyrażone w cyt. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak też w wyroku tego Sądu z 7 października 2015 r. w sprawie o sygn. I OSK 1928/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że informacje w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał Zarządu Okręgowego – objęte wnioskiem – nie stanowią ani informacji bezpośrednio odnoszącej się do wykonywania przez Polski Związek Łowiecki zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa, ani do gospodarowania mieniem publicznym, a tym samym żądane we wniosku skarżącego informacje nie mają charakteru informacji publicznej. Wobec stwierdzenia, że żądane informacje w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., nie można zarzucić Zarządowi Okręgowemu bezczynności w udzieleniu informacji publicznej. Powyższej oceny nie może zmienić okoliczność, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. ([...]) Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy w Ł. odmówił P. G. udostępnienia wnioskowanej informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie orzekającym w tej sprawie nie podziela poglądu wyrażonego w wyroku tegoż Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. na gruncie sprawy o sygn. II SAB/Bk 23/15, gdzie stwierdzono, że protokoły z posiedzeń Zarządu Okręgowego PZŁ oraz treść uchwał podjętych na posiedzeniach mieszczą się w pojęciu "informacji publicznej". Z powyższych względów Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).