I SA/Bd 943/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 27 października 2015r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 2 akt sądowych). Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi w dniu 9 listopada 2015r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru, k. 16 akt sądowych). Termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi upływał z dniem 16 listopada 2015r. Pismem z dnia 16 listopada 2015r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu17 listopada 2015r.) pełnomocnik skarżącej Spółki wskazał, że ww. przesyłka zawierała jedynie pismo zatytułowane "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" nie zawierała natomiast odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Do pisma załączył kserokopię karty księgi kancelaryjnej (k. 29 akt sąd.). Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie odnosząc się zarzutu pełnomocnika o niezałączeniu przez Sąd do przesyłki z dnia 29 października 2015r. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi wskazać należy, że zgodnie z art. 65 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – dalej jako: "p.p.s.a." Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Do doręczania pism w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym (art. 65 § 2 p.p.s.a.), a zatem przepisy wydanego na podstawie art. 131 § 2 k.p.c. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 12 października 2010r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz.U. z 2015r., poz. 1222) dalej jako: "rozporządzenie M.S.". Podstawowym warunkiem prawidłowości doręczenia pisma przez pocztę jest wysłanie pisma listem poleconym za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 2 rozporządzenia M.S.). W formularzu potwierdzenia odbioru winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 4, wzór formularza potwierdzenia odbioru). Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. post. Sądu Najwyższego z 26 lipca 2000r., I CZ 87/00, Lex nr 548760). Wskazać należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z dnia 29 października 2015r. (k. 16 akt sąd.) zawiera opisaną wprawdzie skrótowo, lecz czytelnie informację o zawartości przesyłki. Opisano tam mianowicie, że przesyłka zawiera: "zarz. wpis + wezw. (braki)". Takie sformułowania niewątpliwie wskazują, iż przesyłka zawierała zarządzenie dotyczące wpisu. Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 kodeksu postępowania cywilnego, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998r. III CZ 51/98). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010r., sygn. akt I FSK 1929/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z takim dowodem w okolicznościach sprawy nie mamy do czynienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo sądowi. Z powyższych względów Sąd uznał, że kopia wyciągu z książki korespondencji kancelarii (k. 29 akt sąd.) nie jest wystarczająca do skutecznego podważenia domniemania prawidłowego doręczenia przesyłki. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że otrzymał jedynie część pism wyszczególnionych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Reasumując, w niniejszej sprawie przesyłka, która zawierała odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz odpisu odpowiedzi na skargę, została odebrana w dniu 9 listopada 2015r. w placówce pocztowej. W momencie odbioru przesyłki nie stwierdzono, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W sytuacji gdy tego nie uczyniono, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia. Wskazać należy, że zaprezentowane poglądy znajdują oparcie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2015r., sygn. akt II GSK 2636/15; z dnia 11 grudnia 2013r., sygn. akt II GSK 2285/13 dostępne j.w.) Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec niewykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.