III SA/Wa 2620/15

Dnia 8 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z 19 sierpnia 2015 r. Skarżąca - F. z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych. W skardze zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję. Z akt sprawy wynika, że decyzję niniejszą Skarżącemu uznano za doręczoną zastępczo w dniu 6 stycznia 2015 r. Pełnomocnik Skarżącej we wniosku wskazał, iż zaskarżona decyzja została nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. przesyłką poleconą nr [...] na adres pełnomocnika Spółk. W dniu 22 grudnia 2014 r. pracownik Poczty Polskiej podjął próbę doręczenia ww. przesyłki pełnomocnikowi Spółki. W związku z nieobecnością pełnomocnika pod wskazanym adresem do doręczeń, pracownik Poczty Polskiej pozostawił awizo na recepcji spółki K. Sp. k. W dniu 30 grudnia 2014 r. pracownik Poczty Polskiej pozostawił pod tym samym adresem powtórne awizo. W dniu 7 stycznia 2015 r. Poczta Polska podjęła procedurę zwrotu przesyłki poleconej do nadawcy. Dyrektor otrzymał zwrot niedoręczonej przesyłki nr w dniu 9 stycznia 2015 r. Zgodnie adnotacjami Poczty Polskiej na. potwierdzeniu odbioru, przesyłka została zwrócona nadawcy z uwagi na zarówno: odmowę przyjęcia, jak i nie podjęcie przesyłki w terminie. Z uwagi na niejednoznaczność ww. adnotacji, Organ odwoławczy sporządził w dniu 13 stycznia 2015 r. reklamację do Poczty Polskiej celem wyjaśnienia powyższych rozbieżności. W odpowiedzi Poczta Polska sporządziła odpowiedź na reklamację, w której wyjaśniono, że z uwagi na odmowę przyjęcia przesyłki przez osobę uprawnioną do odbioru przesyłek w imieniu adresata w dniu 22 grudnia 2014 r., przesyłkę pozostawiono do odbioru w Urzędzie Pocztowym [...], po czym powtórnie ją awizowano w dniu 30 grudnia 2014 r., a następnie, z powodu nieodebrania w terminie zwrócono do nadawcy w dniu 7 stycznia 2015 r. W dniu 12 sierpnia 2015 r. pełnomocnik Spółki skontaktował się z Dyrektorem celem ustalenia stanu postępowania. W trakcie rozmowy telefonicznej pełnomocnik został poinformowany o wydaniu w dniu [...] grudnia 2014 r. zaskarżonej decyzji, a także o tym, że przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję została zwrócona do organu. W związku z powyższym Pełnomocnik podjął czynności wyjaśniające i ustalił, że powodem niedoręczenia ww. przesyłki poleconej było jej niewydanie przez pracowników Urzędu Pocztowego [...] osobie upoważnionej przez pełnomocnika, która w dniu 5 stycznia 2015 r. (z zachowaniem terminu) pojawiła się w ww. Urzędzie Pocztowym i przedstawiła awizo dotyczące ww. przesyłki. Pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z dnia 10 września 2015 r. dołączył odpowiedź na skargę złożoną do Poczty Polskiej SA z dnia 4 września 2015 r. z treści której wynikało, iż zaistniały nieprawidłowości ze strony operatora pocztowego co do sposobu wydania przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. W wyjaśnieniach operatora pocztowego nie została wykluczona pomyłka pracownika poczty, który przez przeoczenie nie wydał awizowanej przesyłki, zgodnie z przedłożonym dokumentem awiza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a." sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści wyżej przytoczonych uregulowań wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Natomiast, zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że pełnomocnik Skarżącego składając przedmiotowy wniosek dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z jego oświadczenia, o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedział się w dniu 12 sierpnia 2015 r. od pracownika organu podatkowego. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu Skarżący nadał na placówce pocztowej w dniu 19 sierpnia 2015 r., a więc z dochowaniem 7-dniowego terminu przewidzianego dla tej czynności. Pełnomocnik Skarżącej spełnił równocześnie warunek dokonania czynności, której termin został uchybiony, przesyłając skargę. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu – pełnomocnik Skarżącej uprawdopodobnił również okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wskazać należy, że z dołączonych do wniosku o przywrócenie terminu z dnia 19 sierpnia 2015 r. oraz późniejszego pisma z 10 września 2015 r. dokumentów (awizo, kopii koperty zawierającej przesyłkę poleconą nr [...], kopi reklamacji DIS, kopia odpowiedzi Poczty Polskiej na reklamację Dyrektora, koperty zawierające przesyłki odebrane 5 stycznia 2015 r. oraz z potwierdzeniem daty wpływu, kopia reklamacji pełnomocnika Spółki oraz pisma Poczty Polskiej z dnia 4 września 2015 r.) oraz wyjaśnień pełnomocnika Skarżącej wynikało, iż w dniu 22 grudnia 2014 r. pracownik Poczty Polskiej pozostawił w siedzibie pełnomocnika awizo, na którym umieszczono 3 różne przesyłki polecone (3 różne numery) nadane przez Dyrektora Izby Skarbowej do M.R. (pełnomocnika Spółki), w tym przesyłkę zawierającą ww. decyzję wydaną w sprawie Spółki. Pozostawione przez pracownika Poczty Polskiej awizo, na którym znajdują się 3 numery przesyłek (tj. jedno awizo dokumentuje pozostawienie 3 przesyłek do odbioru w placówce pocztowej), z czego tylko 2 numery przesyłek zawierają kod kreskowy, natomiast jedna przesyłka (tj. przesyłka nr [...], zawierająca zaskarżoną decyzję) została oznaczona tylko numerem, bez kodu kreskowego. Jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika w dniu 5 stycznia 2015 r. (tj. z zachowaniem terminu do odbioru przesyłek awizowanych w dniu 22 grudnia 2014 r.) w Urzędzie Pocztowym [...] pojawiła się osoba upoważniona przez niego do odbioru korespondencji, która przedstawiła opisane powyżej awizo, prosząc o wydanie wszystkich przesyłek wymienionych w awizie. Pracownik ww. placówki pocztowej wydał na tej podstawie tylko 2 przesyłki (tj. te, których kod kreskowy znajdował się w awizie), natomiast nie wydał przesyłki nr [...]. W tym miejscu należy wskazać, iż wymogi uprawdopodobnienia są odmienne od udowodnienia, co stanowi istotę indywidualnego postępowania o przywrócenie terminu, w wyniku czego strona zachowuje prawo do kontroli zgodnej z trybem instancyjnym. Ze względu na wagę konsekwencji związanych z doręczaniem orzeczeń, tylko prawidłowa procedura doręczenia może wywołać jakiekolwiek skutki prawne dla adresata korespondencji. Organ posługuje się pocztą jako pośrednikiem, jednak udzielenie gwarancji procesowych stronie spoczywa na organie. Wątpliwości co do dochowania przez pocztę obowiązku wydania adresatowi korespondencji pomimo stawiennictwa w placówce przechowującej przesyłkę nie mogą obciążać Skarżącej (por. postanowienie NSA z 20 lutego 2012 r., sygn. II FZ 795/11). Sąd podziela poglądy doktryny i orzecznictwa, zgodnie z którymi przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, jednakże fakt wniesienia skargi z opóźnieniem został spowodowany przez zdarzenie niezależne od podatnika (pełnomocnika), wynikające z błędnego działania (przeoczenia) Poczty Polskiej, czego nie wykluczył operator pocztowy w piśmie Poczty z dnia 24 września 2015 r. nr [...], dołączonym do pism z dnia 10 września 2015 r. W ocenie Sądu argumentację pełnomocnika Skarżącej należy uznać za wiarygodną. Wykazane nieprawidłowości związane z okolicznością wydania przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, w ocenie Sądu, nie powinny wpływać na możliwość poddania kontroli Sądu zaskarżonego aktu. Niezachowane terminu na wniesienie skargi nie wynikało bowiem z winy pełnomocnika Skarżącej. W przedstawionych okolicznościach sprawy zasadne było przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.