II SA/Lu 306/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Jacek Czaja, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. W. L. złożył w dniu 25 marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na Uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia 30 września 2014 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w granicach administracyjnych miasta P. i wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, w części obejmującej: - § 19 - § 34 w brzmieniu "3ZP (wyznaczonego w załączniku nr [...])", - § 34 ust. 4 pkt 1, - § 34 ust. 6 pkt 1 w brzmieniu "c. teren 3ZP – od ulicy [...]", - § 34 ust. 7 pkt 5 w brzmieniu "3ZP części tekstowej uchwały oraz tereny oznaczone symbolami 7MN/U i 3ZP na załączniku graficznym Nr [...] do uchwały. W uzasadnieniu skargi W. L. wskazał, że przedmiotowa uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem trybu uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647, ze zm.) plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. W myśl art. 27 ustawy zmiana planu następuje w takim trybie, w jakim jest on uchwalany. Natomiast stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Zdaniem W. L. pojęcie trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmują organy w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego (zmiany planu), począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu (zmiany planu), a skończywszy na uchwaleniu planu (zmiany planu). Tryb ten został unormowany w przepisach art. 14 ust. 1 i art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które organ przywołał. W myśl art. 19 ustawy, jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian (ust. 1). Przedmiotem ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu objęta zmianą (ust. 2). Zdaniem organu w sprawie nie wszystkie wymogi, określone powyższymi przepisami ustawy, zostały spełnione. W przeprowadzeniu procedury planistycznej zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w granicach administracyjnych miasta P., doszło do istotnego naruszenia art. 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W trakcie procedury planistycznej, zgodnie z treścią wykazu uwag, stanowiącego Załącznik Nr [...] do przedmiotowej uchwały, po wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w granicach administracyjnych miasta P. w związku z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia 26 stycznia 2012 r., w sprawie przystąpienia do sporządzania zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla obszaru poza granicami administracyjnymi miasta P. do organu wykonawczego w dniu 23 czerwca 2014 r. wpłynęły uwagi od właścicieli działek o nr ewid.: [...]. Pierwsza uwaga, zgłoszona przez właścicieli działki o nr ewid. [...] dotyczyła: 1. Przesunięcia granicy strefy ograniczonego zainwestowania (Przyrodniczy System Miasta) zgodnie z opracowaniem ekofizjograficznym z 2008 r., przy pozostawieniu dla działki nr [...] funkcji oznaczonej na planie zagospodarowania przestrzennego z 2003 r. (Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia 7 listopada 2003r.) symbolem U/MN, 2. Pozostawienia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na poziomie z uchwały Nr [...] [...] Druga uwaga, zgłoszona przez właścicieli działki o nr ewid. [...] w całości odpowiadała treści uwagi zgłoszonej przez właścicieli działki o nr ewid. [...]. Ostatnia uwaga, zgłoszona przez właścicieli działki o nr ewid. [...] dotyczyła: 1. Przesunięcia granicy strefy ograniczonego zainwestowania (Przyrodniczy System Miasta) zgodnie z opracowaniem ekofizjograficznym z 2008 r., przy pozostawieniu dla działki nr [...] funkcji oznaczonej na planie zagospodarowania przestrzennego z 2003 r. (Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia 7 listopada 2003r.) symbolem U/MN, 2. Usytuowania terenu 3ZP w pasie 15 m, mierzonego od linii brzegowej rzeki, 3. Zniesienia zapisu dla terenu 3ZP, zakazującego lokalizacji ogrodzeń jako niezgodnego z prawem, 4. Przesunięcia linii nieprzekraczalnej zabudowy na linię rozgraniczającą teren JMN/U i 3 ZP, 5. Wprowadzenia dla działki nr [...] (część budowlana) następujących zapisów: - wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej maksymalnie 30%; - udział procentowy powierzchni terenu biologicznie czynnego w stosunku do powierzchni działki budowlanej minimalnie 40%; 6.Obniżenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości do 10%. Zdaniem W. L. z wykazu uwag wynika, iż zostały one częściowo uwzględnione przez Burmistrza P. w następujący sposób: w przypadku uwag zgłoszonych przez właścicieli działek o nr ewid. [...] i [...] zostały one uwzględnione w części obejmującej pkt 2 uwag. W odniesieniu do uwagi wniesionej przez właścicieli działki o nr ewid. [...] organ wykonawczy uwzględnił uwagę w części obejmującej pkt 6. Zgodnie z art. 17 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Burmistrz P. na sesji, która odbyła się w dniu 30 września 2014 r. przedstawił Radzie Miejskiej projekt planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag. Zdaniem W. L. z zapisów protokołu sesji, która odbyła się w dniu 30 września 2014 r., przedłożonego organowi nadzoru wynika, iż po przedłożeniu Radzie wykazu uwag wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w granicach administracyjnych miasta P.: - "I uwaga złożona przez (...), w wyniku głosowania Rada przyjęła większością głosów przy 1 głosie przeciw ", - "II uwaga złożona przez (...), w wyniku głosowania Rada przyjęła większością głosów przy 1 głosie przeciw ", - "III uwaga złożona przez (...), w wyniku głosowania Rada przyjęła większością głosów przy 1 głosie przeciw". Wskazane powyżej wyniki głosowania wskazują, że Rada przyjęła uwagi w drodze głosowania przeprowadzonego kolejno nad każdą z uwag. Przyjęcie przez Radę, nieuwzględnionych wcześniej przez Burmistrza P. uwag znajduje potwierdzenie także w treści załącznika Nr [...] do przedmiotowej uchwały (znak "plus" w rubryce Rozstrzygnięcie Rady Miejskiej w P. załącznik do uchwały Nr [...] z dn. 30.09.2014 r. - uwaga uwzględniona). Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Zdaniem W. L. analiza protokołu z sesji wskazuje w sposób jednoznaczny, iż po rozpatrzeniu uwag przez Radę Miejską, Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały w brzmieniu przedstawionym przez Burmistrza, który został jednogłośnie przyjęty przez Radę. W związku z powyższym nie zostały powtórzone czynności, o których mowa w art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Doszło także do sytuacji, w której pomimo przyjęcia przez Radę Miejską uwag nieuwzględnionych przez Burmistrza, a zatem uznania przez Radę tych uwag za zasadne, uchwalono zmianę planu w treści odpowiadającej projektowi, w którym nie naniesiono ustaleń wynikających z treści przyjętych uwag. O zakresie ponowienia procedury planistycznej - w przypadku gdy Rada stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie, a taka sytuacja zachodzi w razie uwzględnienia przez Radę uwag wcześniej odrzuconych przez organ wykonawczy gminy - decyduje charakter i rozmiar dokonanych zmian. Jeżeli dokonane zmiany miałyby charakter jednostkowy, niewywierający wpływu na sytuację prawną sąsiednich nieruchomości, mogą one zostać wprowadzone bez konieczności ponowienia procedury planistycznej. Dopiero wprowadzenie zmian o charakterze ogólniejszym oraz w sytuacji istnienia konfliktu interesów różnych grup właścicieli działek położonych na obszarze objętym zmianami, powtórzenie czynności planistycznych w tym zakresie należy uznać za konieczne. Jak wskazał organ nadzoru z treści art. 17 pkt 12, 13 i 14 oraz art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że los wniesionej do projektu planu miejscowego uwagi może być trojaki. Organ wykonawczy gminy może ją uwzględnić i zmienić projekt planu (art. 17 pkt 13). Może jej nie uwzględnić i przedstawić radzie gminy, która podzielając stanowisko organu wykonawczego odrzuci uwagę i uchwali projekt planu według jego propozycji (art. 17 pkt 14). W końcu uwaga nieuwzględniona przez organ wykonawczy może zostać uwzględniona przez radę gminy (art. 19 ust. 1). Ustalenia dla terenów oznaczonych symbolami 7MN/U oraz 3ZP (w § 19 i § 34 części tekstowej uchwały oraz na załączniku graficznym Nr [...] do uchwały) w przedmiotowej uchwale nie uwzględniają treści uwag, które zostały przyjęte przez Radę. Pomimo tego, po przyjęciu w drodze głosowania przedłożonych uwag, Rada uchwaliła zmianę planu w brzmieniu projektu przedłożonego przez Burmistrza. W. L. wskazał ponadto, iż przy określeniu zasad zagospodarowania terenu dla obszaru 3ZP - tereny zieleni urządzonej (§ 34 przedmiotowej uchwały), Rada dokonała ustaleń planistycznych dla ww. obszaru, które skutkują ingerencją w prawo własności właścicieli działek położonych w obszarze 3ZP. W § 34 ust. 9 pkt 7 uchwały na terenach zieleni urządzonej, w odniesieniu do ogrodzeń, postanowiono, że: "a. zakazuje się lokalizacji ogrodzeń z wyjątkiem realizacji ogrodzeń wyłącznie w strefie lokalizacji urządzeń sportowo - rekreacyjnych oraz dla placów zabaw i gier, przy czym ogrodzenia te nie mogą kolidować z przebiegiem ścieżek pieszych i rowerowych; b. zakazuje się budowy ogrodzeń pełnych oraz z prefabrykatów betonowych;". W. L. podkreślił, że, gmina jest władna do samodzielnego kreowania ładu przestrzennego, tj. przeznaczenia i określenia warunków zagospodarowania terenu na swoim obszarze (władztwo planistyczne gminy). Kształtowanie polityki przestrzennej przez gminę nie może się jednak odbywać w sposób arbitralny, opierając się na dowolności ustaleń zawartych w planie zagospodarowania przestrzennego. Powołując się na orzecznictwo sądowe organ nadzoru wskazał, że treść planu zagospodarowania przestrzennego wkracza bowiem, niejednokrotnie je ograniczając, w sferę praw rzeczowych właścicieli bądź użytkowników wieczystych nieruchomości, a także uprawnień innych podmiotów zainteresowanych określonym przeznaczeniem terenu. W trakcie rozwiązywania wspomnianych konfliktów uwzględniać należy ogólne zasady konstytucyjne w tym ustanowioną w art. 2 Konstytucji RP zasadę demokratycznego państwa prawa oraz wyrażoną w art. 31 ust. 3 zasadę proporcjonalności. W kontekście prawa własności zezwalają one na jego ograniczanie jedynie wówczas gdy niezbędnie wymaga tego inne dobro chronione w postaci np. interesu publicznego bądź prawa własności innych osób. W razie kolizji przyznanie prymatu jednemu interesowi ponad drugim wymaga zatem każdorazowo porównania wartości chronionych z tymi, które w efekcie wprowadzanej regulacji ulec mają ograniczeniu. W konsekwencji uczynienie jednego z interesów nadrzędnym, wymaga szczególnej rozwagi i szczególnie pieczołowitego umotywowania (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w wyroku z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/G1 1519/14) W opinii W. L. powyższe wymogi w odniesieniu do obszaru 3ZP nie zostały spełnione. Jak wynika z treści uwagi złożonej właścicieli działki nr ewid. [...], wnosili oni o zniesienie zapisu dla terenu 3ZP zakazującego lokalizacji ogrodzeń jako niezgodnego z prawem. Z treści rozstrzygnięcia o nieuwzględnieniu tej uwagi zawartego w wykazie uwag załączonym do uchwały nie wynika, jakie dobra chronione zostały uznane za istotniejsze, mające większą wagę niż interes właścicieli działki położonej na tym terenie. Gmina ma prawo wskazać w studium i w planie miejscowym tereny przeznaczone na zieleń ogólnodostępną, by zaspokoić interes całej lokalnej społeczności w dostępie do terenów zielonych oraz formalnie posiada prawo do zaplanowania terenów zieleni także na nieruchomości, którą jeszcze nie włada i która stanowi własność osób fizycznych. Takie działanie winno być jednak poprzedzone wnikliwą i wszechstronną analizą interesu indywidualnego i publicznego oraz uzasadnieniem prawidłowości przyjętych rozwiązań planistycznych, ich racjonalności i zachowania wymogu proporcjonalności ingerencji w sferę wykonywania chronionego Konstytucją RP prawa własności. W odniesieniu do terenu 3ZP, zasadność prymatu interesu publicznego - utworzenie terenów zieleni urządzonej jako terenu ogólnodostępnego, na którym obowiązuje zakaz lokalizacji ogrodzeń, nad interesem indywidualnym właścicieli działki nie została wykazana. Wprowadzenie zakazu lokalizacji ogrodzeń na obszarze 3ZP skutkuje tym, iż z terenu będącego własnością osób prywatnych, położonego na tym obszarze, w sposób swobodny będą mogły korzystać osoby trzecie. Nie ulega wątpliwości, że tego typu rozwiązanie istotnie narusza interes indywidualny właścicieli działek na obszarze 3ZP. W konsekwencji, takie ustalenie rozwiązań planistycznych dla ww. obszaru - w braku należytego uzasadnienia, W. L. uznał za przyjęte arbitralnie, z przekroczeniem granic władztwa planistycznego gminy wynikającego z art. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w P. wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazała, że dokonane zmiany w projekcie zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w granicach administracyjnych miasta P. nie stanowią kwalifikowanego istotnego naruszenia trybu postępowania, a tym samym nie mogą powodować nieważności uchwały ponieważ zostały dokonane w granicach przewidzianych prawem. Po wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w granicach administracyjnych miasta P. w dniu 23 czerwca 2014 r. wpłynęły uwagi od właścicieli działek o nr ewid.: [...], [...] i [...]. Wykaz uwag wniesionych po wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w granicach administracyjnych miasta P. stanowi załącznik Nr [...] do projektu uchwały Rady Miejskiej, w którym przedstawiono czy wniesione uwagi zostały uwzględnione czy nie. Przedstawione uwagi zostały częściowo uwzględnione przez Burmistrza P. w ten sposób, że w przypadku uwag zgłoszonych przez właścicieli działek nr [...] i [...] zostały one uwzględnione w części obejmującej pkt 2 czyli pozostawienie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na poziomie z uchwały Nr [...], zaś w przypadku uwagi wniesionej przez właścicieli działki nr [...], uwzględniono uwagę w części obejmującej pkt 6 tj. obniżenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości do 10%. Rada Miejska w P. wskazała, że działając w oparciu o art. 19 ustawy wyraziła zgodę na dokonanie zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w ten sposób, że opłatę z tytułu wzrostu wartości przedstawiono w projekcie planu ustalono na 10% zgodnie z treścią uchwały Nr [...], zaś w odniesieniu do uwagi właściciela działki nr [...] obniżono opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości do 10%. Pozostałe uwagi nie zostały uwzględnione przez organ wykonawczy i nie zostały uwzględnione przez organ stanowiący. Rada wskazała, że przyjęła sposób rozstrzygnięcia uwag w drodze głosowania przeprowadzonego kolejno nad każdą z uwag. Znak "plus" oznacza uwzględnienie skargi i odnosi się do pkt 2 treści uwagi w przypadku właścicieli działek nr [...] i [...] oraz pkt 6 uwagi właściciela działki [...]. Znak "minus" oznacza nieuwzględnione uwagi odnośnie pkt 1 i 2 w przypadku właścicieli działek nr [...] i [...] oraz nieuwzględnienie pkt 1-5 uwagi wniesionej przez właściciela działki [...]. Taką formę zapisu rozstrzygnięcia uwag przyjęto ze względu na to, że każda uwaga w swej treści odnosi się do kilku żądań właścicieli nieruchomości. Wprowadzona zmiana w części tekstowej planu, odnosząca się do zmiany wysokości opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w żaden sposób nie wpłynęła na zmianę zagospodarowania działek objętych zmianą, ani też działek sąsiednich, nie narusza też interesu osób trzecich. Dokonując analizy wprowadzonych zmian do projektu planu, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy nie było konieczne ponowienie czynności planistycznych w niezbędnym zakresie. Odnosząc się do skargi W. L. w zakresie zakazu lokalizacji ogrodzeń w terenie oznaczonym symbolem 3ZP Rada Miejska w P. wyjaśniła, że powyższe zgodne jest z rozstrzygnięciami ustalonymi w studium (tereny ZP traktowane jako ogólnodostępne) i nie można uznać ich za przyjęte arbitralnie, z przekroczeniem władztwa planistycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 pkt 5, 6 i 7 powyższej ustawy kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego Stosownie natomiast do treści art. 147 § 1 powyższej ustawy sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Zgodnie z treścią art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90 ustawy. W myśl art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 ustawy organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Powołany powyżej przepis art. 93 ust. 1 powyższej ustawy nie wprowadza ograniczenia konkretnym terminem prawa organu nadzoru do zaskarżenia uchwały organu gminy do sądu administracyjnego. Skarga organu nadzoru na uchwałę organu gminy nie musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pogląd, iż organ nadzoru nie jest ograniczony żadnym terminem do wniesienia skargi w trybie art. 93 ust. 1 powyższej ustawy wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 13 stycznia 2005 r., sygn. akt OSK 1575/04 (nie publikowany), z dnia 15 lipca 2005 r., sygn. akt II OSK 320/05 (ONSAiWSA 2006/1/7) oraz w postanowieniu z dnia 29 listopada 2005 r., I OSK 572/05 (Lex Nr 196772). Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podstawę do stwierdzenia nieważności uchwał rady gminy w całości lub w części stanowi naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie. Natomiast w art. 15 ust. 1 powyższej ustawy określono zasadę, zgodnie z którą, wójt, burmistrz albo prezydent miasta, sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną zgodnie przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem miejscowym. Niesporne w sprawie jest, że w trakcie procedury planistycznej, zgodnie z treścią wykazu uwag, stanowiącego Załącznik Nr [...] do przedmiotowej uchwały, po wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do organu wykonawczego w dniu 23 czerwca 2014 r. wpłynęły uwagi od właścicieli działek o nr ewid.: [...]. Z wykazu uwag wynika, iż zostały one częściowo uwzględnione przez Burmistrza P. w ten sposób: w przypadku uwag zgłoszonych przez właścicieli działek o nr ewid. [...] i [...] zostały one uwzględnione w części obejmującej pkt 2 uwag. W odniesieniu do uwagi wniesionej przez właścicieli działki o nr ewid. [...] organ wykonawczy uwzględnił uwagę w części obejmującej pkt 6. Uwzględnione uwagi dotyczyły ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Jeżeli chodzi o kolejny etap procedury planistycznej to W. L. uważa, że na sesji, która odbyła się w dniu 30 września 2014 r., po przedłożeniu Radzie wykazu uwag wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Rada przyjęła uwagi w drodze głosowania przeprowadzonego kolejno nad każdą z uwag i w konsekwencji Rada przyjęła nieuwzględnione wcześniej przez Burmistrza P. uwagi, co znajduje potwierdzenie w treści załącznika Nr [...] do przedmiotowej uchwały (znak "plus" w rubryce Rozstrzygnięcie Rady Miejskiej w P. załącznik do uchwały Nr [...] z dn. 30.09.2014 r. - uwaga uwzględniona). Zdaniem W. L. analiza protokołu z sesji wskazuje w sposób jednoznaczny, iż po rozpatrzeniu uwag przez Radę Miejską, Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie projekt uchwały w brzmieniu przedstawionym przez Burmistrza, który został jednogłośnie przyjęty przez Radę. Doszło zatem do sytuacji, w której pomimo przyjęcia przez Radę Miejską uwag nieuwzględnionych przez Burmistrza, a zatem uznania przez Radę tych uwag za zasadne, uchwalono zmianę planu w treści odpowiadającej projektowi, w którym nie naniesiono ustaleń wynikających z treści przyjętych uwag. Z kolei ze stanowiska Rady Miejskiej w P. zawartego w odpowiedzi na skargę wynika, że Rada działając w oparciu o art. 19 ustawy wyraziła zgodę na dokonanie zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jedynie dotyczących ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Pozostałe uwagi nie uwzględnione przez organ wykonawczy nie zostały również uwzględnione przez organ stanowiący. Rada wskazała, że przyjęła sposób rozstrzygnięcia uwag w drodze głosowania przeprowadzonego kolejno nad każdą z uwag. Znak "plus" oznacza uwzględnienie skargi i odnosi się do pkt 2 treści uwagi w przypadku właścicieli działek nr [...] i [...] oraz pkt 6 uwagi właściciela działki [...]. Znak "minus" oznacza nieuwzględnione uwagi odnośnie pkt 1 i 2 w przypadku właścicieli działek nr [...] i [...] oraz nieuwzględnienie pkt 1-5 uwagi wniesionej przez właściciela działki [...]. Taką formę zapisu rozstrzygnięcia uwag przyjęto ze względu na to, że każda uwaga w swej treści odnosi się do kilku żądań właścicieli nieruchomości. W ocenie Sądu błędne jest stanowisko W. L. wyrażone w skardze bowiem zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Powołany przepis ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma charakter proceduralny. Jego treść w zestawieniu z punktami 12-14 art. 17 tej ustawy, w świetle których burmistrz: - rozpatruje uwagi wniesione do projektu planu wyłożonego do publicznego wglądu, - wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag, a następnie w niezbędnym zakresie ponawia uzgodnienia, - przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag, wskazuje na to, że powtórzenie procedury planistycznej w niezbędnym zakresie ma miejsce, jeżeli to rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym jej do uchwalenia przez burmistrza projekcie planu miejscowego, na przykład ze względu na uwzględnienie uwag nieuwzględnionych przez burmistrza. Tymczasem pozostałe uwagi dotyczące działek [...] nieuwzględnione przez Burmistrza P., nie zostały uwzględnione przez również przez Radę Miejską w P.. Jak wynika z załącznika Nr [...] do zaskarżonej uchwały, Rada Miejska podzieliła stanowisko Burmistrza P. co do uwzględnienia uwag dotyczących ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, a zmiany w projekcie planu wynikające z uwzględniania tych uwag były już wprowadzona w projekcie planu przedstawionym Radzie do uchwalenia. W tej sytuacji nie można mówić o istotnym naruszeniu trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W świetle art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przedmiotowej sprawie przepis ten nie miał zastosowania. W świetle § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wykonanie czynności, o których mowa w art. 17 ustawy, dokumentuje się poprzez sporządzenie dokumentacji prac planistycznych, składającej się m.in. z wykazu uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu miejscowego, którego wzór określa załącznik nr [...] do rozporządzenia (§ 12 pkt 16). Załączony do zaskarżonej uchwały wykaz uwag odpowiada wzorowi tego wykazu stanowiącemu załącznik nr [...] do powołanego rozporządzenia, w którym w rubryce "uwagi" szczegółowo opisano sposób procedowania na zgłoszonymi uwagi. Wynika z niego w sposób bezsprzeczny, że Rada Miejska w P. nie uwzględniła w głosowaniu uwag zgłoszonych przez właścicieli działek [...], wcześniej nie uwzględnionych przez Burmistrza P.. Odnosząc się do zarzutu przekroczenia granic władztwa planistycznego, który W. L. upatruje w określeniu zasad zagospodarowania terenu dla obszaru 3ZP - tereny zieleni urządzonej, które skutkują ingerencją w prawo własności właścicieli działek położonych w obszarze 3ZP to wskazać należy, że przede wszystkim działka nr [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem 7MN/U, uregulowanym w § 19 zaskarżonej uchwały. Z treści § 19 ust. 9 pkt 7) zaskarżonej uchwały nie wynika bezwzględny zakaz lokalizacji ogrodzeń, a jedynie zakazuje się ogrodzeń pełnych oraz z prefabrykatów batonowych. Natomiast zakazu lokalizacji ogrodzeń określonego w § 34 ust. 9 pkt 7) nie można odnosić do działki nr ewid. [...]. W. L. wniósł ponadto o stwierdzenie nieważności § 34 ust. 4 pkt 1, § 34 ust. 6 pkt 1 w brzmieniu "c. teren 3ZP – od ulicy [...]" oraz § 34 ust. 7 pkt 5 w brzmieniu 3ZP części tekstowej uchwały oraz tereny oznaczone symbolami 7MN/U i 3ZP na załączniku graficznym Nr [...] do uchwały. Powyższego wniosku nie uzasadnił. Jednakże związany treścią art. 134 ppsa Sąd podnosi, że § 34 ust. 4 pkt 1 określa, że teren 3ZP położony na granicy strefy ścisłej ochrony konserwatorskie wpisanej do rejestru zabytków woj. [...] i obowiązują w stosunku do niego przepisy odrębne ma swoje odzwierciedlenie w art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z powołanym przepisem ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w planie miejscowym określa się zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej. Określenie zasad, na jakich poszczególne zabytki mają być chronione nie pozwalają na pełną dowolność i muszą odpowiadać powszechnie obowiązującym przepisom. § 34 ust. 6 pkt 1 w brzmieniu "c. teren 3ZP – od ulicy [...]" ma swoje odzwierciedlenie w art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zobowiązujące do ustanowienia w miejscowym planie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej. Natomiast § 34 ust. 7 pkt 5 jest wynikiem zastosowania art. 15 ust. 2 pkt 6ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zobowiązujące do ustanowienia w miejscowym planie zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu, maksymalną i minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę miejsc do parkowania i sposób ich realizacji oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów. Reasumując Sąd uznał, że kwestionowane ustalenia planu nie przekraczają granic władztwa planistycznego w sposób naruszający zasadę proporcjonalności i równości i ograniczający prawa własności oraz z urzędu nie dopatrzył się w procedurze planistycznej żadnych uchybień formalnoprawnych, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).