VI SA/Wa 1156/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2015 r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2013 r.; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej "T." Sp. z o.o. z siedzibą w C. kwotę 1 617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/WA 1156/15 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., Urząd Patentowy RP, na podstawie art. 245 w związku z art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2013 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny "1000", zgłoszony [...] czerwca 2010 r. pod numerem [...] przez A. Sp. z o.o. w C. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Urząd Patentowy wyjaśnił, że podstawą wydania decyzji z dnia [...] listopada 2013 r., o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny 1000 zgłoszony dnia [...].06.2010 r. przez A. Sp. z o.o., pod numerem [...], przeznaczonego do oznaczania takich towarów z klasy 16 jak: czasopisma krzyżówkowe, szaradziarskie był art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410). We wniosku ponowne rozpatrzenie sprawy zgłaszający przedstawił argumenty wskazujące jego zdaniem na posiadanie pierwotnej zdolności odróżniającej. Na wypadek gdyby Urząd nie przychylił się do nich przedstawił również argumenty wskazujące jego zdaniem na nabycie wtórnej zdolności odróżniającej zgłoszonego oznaczenia 1000 oraz zarzucił Urzędowi niewystarczająco dokładne przeanalizowanie materiału zebranego w sprawie. Urząd Patentowy RP, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, podtrzymał w pełni stanowisko wyrażone w decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. W obszernym uzasadnieniu stwierdził, że sporne oznaczenie nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust 2 pkt 2 p.w.p., bowiem składa się w całości z elementów niewyróżniających, mogących służyć w obrocie do wskazania właściwości i przeznaczenia towarów, do oznaczania, których został przeznaczony przedmiotowy znak towarowy. Podkreślił, że przedmiotem oceny jest zawsze oznaczenie jako całość i w zgłoszonej formie a oceny dostatecznych znamion odróżniających dokonuje się zawsze przy uwzględnieniu towarów i usług do oznaczania, których przeznaczony jest dany znak. Organ argumentował, że przedmiotowy znak składa się z jedynie z jednego elementu, który dodatkowo pozbawiony jest zdolności odróżniającej w stosunku do towarów objętych zgłoszeniem. Rzeczony element rozumiany jest natychmiastowo i bezpośrednio. Sporne oznaczenie pozbawione jest cech charakterystycznych, które mogłyby utkwić w świadomości przeciętnego odbiorcy i w konsekwencji nie nadaje się do identyfikacji towaru jako pochodzącego od zgłaszającego. Jest to wyrażenie na tyle oczywiste, że przypisanie go do konkretnych towarów jako pochodzącego od konkretnego przedsiębiorcy nie jest możliwe. Wskazuje na towary jakie zgłaszający wprowadza do obrotu, nie posiada cech fantazyjnych, wskazuje jedynie na ilość umieszczonych szarad, krzyżówek, czy chociażby stron. Przez przeciętnego odbiorcę będzie odbierane jako oznaczenie informujące o ilości umieszczonych w danym wydawnictwie utworów, zawartych stron, a nie o związku tych wydawnictw ze zgłaszającym. Organ stwierdził, że oznaczenie 1000 pozbawione jest jakichkolwiek cech, które mogłyby utkwić w świadomości przeciętnego odbiorcy jako wskazanie, że tak oznaczony towar pochodzi z jednego, konkretnego źródła. Fakt ten potwierdza dość powszechna praktyka innych przedsiębiorców działających w tej samej branży. Przedmiotowe oznaczenie przeznaczone jest do oznaczania towarów ogólnie dostępnych i powszechnie kupowanych, a miarodajny krąg ich odbiorców jest nieograniczony i obejmuje niemal wszystkich konsumentów. Na poparcie swojej argumentacji organ powołał się na konkretnie wskazane orzeczenia Naczelnego jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a także ETS-u. Odnosząc się do kwestii nabycia przez sporne oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej organ zauważył, że w świetle utrwalonych poglądów doktryny uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania musi mieć miejsce przed złożeniem zgłoszenia znaku towarowego, (tak m.in. U. Promińska "Prawo własności przemysłowej"). Dlatego "środki dowodowe na okoliczność używania spornego znaku, które zostały przedłożone po dacie zgłoszenia, mogą zostać uwzględnione jedynie w przypadku, gdy pozwalają one na wyciągniecie wniosków w zakresie używania znaku towarowego w postaci, w której występuje on w dacie zgłoszenia." (tak WSA w wyroku z dnia 31 października 2006r., sygn. akt. VI SA/Wa 1420/06). Wskazał, iż w przedmiotowej sprawie, przedstawione przez stronę dowody powinny wykazywać na długotrwałe i intensywne używanie przez wnioskodawcę oznaczenia słownego "1000" przed datą dokonania zgłoszenia, tj. przed dniem [...] czerwca 2010 r. Urząd Patentowy RP wskazał, że strona przedstawiła liczne materiały, mające potwierdzać, fakt nabycia przez przedmiotowe oznaczenie zdolności odróżniającej, w tym: 1. zbiór okładek wydawnictw krzyżówkowych z lat 1994-2006, 2. wizualizacje szablonów z krzyżówkami, szaradami samoistne oraz z okładkami pod różnymi tytułami prasowymi, 3. artykuł prasowy "[...]", 4. postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie z dnia [...].02.1996r w przedmiocie rejestracji tytułu prasowego: "200 panoramicznych", [...].05.1996 "300 panoramicznych", [...].11.1996 "500 panoramicznych", [...].11.1996 "1000 panoramicznych", 5. wyrok Sądu Najwyższego w przedmiocie zakazania czynów nieuczciwej konkurencji przeciwko B. O., R. S.A., K. S.A., 6. wyrok Sądu Okręgowego w B. w przedmiocie zakazania czynów nieuczciwej konkurencji przeciwko W. K., 7. wydruki stron internetowych pod hasłami "[...]", 8. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w lutym 2012 r. przez I., 9. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w styczniu 2008 r. przez I., 10. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w marcu 2008 r. przez I., 11. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w styczniu 2006 r. przez I., 12. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w styczniu 2004 r. przez I., 13. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w styczniu 2003 r. przez I., 14. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w marcu 2002 r. przez I., 15. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w kwietniu 2001 r. przez I., 16. zestawienie faktur za reklamę za lata 1997-2008 w prasie, radiu, telewizji i na billboardach, 17. wydruki ze stron internetowych, w których pojawiły się oznaczenia zgłaszającego jak sponsora imprezy sportowej, 18. wydruki danych liczbowych nakładów wydawniczych Zgłaszającego w latach l995- 2001, 19. ranking miesięczników krzyżówkowych Zgłaszającego przeprowadzony przez R. S.A. za rok 2009, 2007, 2006, 2005,2004,2003,2002,2001, 20. oświadczenie dot. Udziału sprzedaży miesięczników krzyżówkowych Zgłaszającego przedstawiony przez R. S.A. za rok 2006,2007"2003, 21. opinia prawna prof. nadzw. dr hab. U.P. z [...].07.2000 r., 22. stanowisko prokuratora generalnego w sprawie sygn.akt [...] w przedmiocie oceny zasadności wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie czynów nieuczciwej konkurencji, 23. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie uchylenia wyroku WSA w Warszawie i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, dodatkowo do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zgłaszający załączył: 24. wizualizację okładek zgłaszającego za lata 1995-2009 przedstawiające różne tytuły, 25. prasowe zawierające cyfry, 26. list czytelnika z [...].08.2009 r., 27. raport z ogólnopolskiego badania sondażowego [...] przeprowadzonego w lutym 2014 r. przez I. na rozpoznawalność oznaczeń liczbowych: 100,200,300,400,500,1000 jako czasopism wydawanych przez tego samego wydawcę. Urząd Patentowy RP obszernie wywodził, że przedłożone materiały nie wskazują, że mamy do czynienia z oznaczeniem słownym, będącym przedmiotem zgłoszenia a ich dogłębna analiza nie pozwala na przyznanie przedmiotowemu oznaczeniu wtórnej zdolności odróżniającej. Przedstawione środki dowodowe nie dowodzą bowiem tezy, że znaczna część osób identyfikuje towary z oznaczeniem słownym, "1000" jako pochodzące od zgłaszającej. Poddane analizie materiały nie pozwalają zatem przyjąć, że właściwy krąg odbiorców uznaje przedmiotowe oznaczenie słowne za znak wyróżniający towary na rynku. W ocenie organu, udzielenie prawa na znak o charakterze informacyjnym spowodowałby, że inni producenci pozbawieni zostaliby możliwości rzetelnego i zgodnego z prawdą informowania o swoim towarze. Uzyskanie prawa ochronnego na takie oznaczenie uniemożliwiłoby stosowanie tego typu określeń przez innych uczestników obrotu gospodarczego prowadzących podobną działalność gospodarczą. Dlatego od rejestracji wyłączone są takie oznaczenia, które składają się jedynie z wyrażeń mających charakter opisowy. Brak jest zatem przeszkód prawnych, aby wyrażenia takie zostały zarejestrowane, jako elementy znaku o charakterze mieszanym np. w takich oznaczeniach, w których zastosowano bogatą grafikę czy też umieszczono nazwę strony. W sytuacji, gdy oznaczenia takie są jedynie elementem chronionego znaku towarowego, to jego właściciel na mocy art. 156 p.w.p. nie może zakazać innym producentom ich używania, jeśli celem takiego użycia, jest chęć opisywania właściwości oferowanych przez nich towarów (np. gramatury, czy miejsca wytworzenia). Urząd Patentowy RP wyjaśnił, że znaki o charakterze informacyjnym uznane są za pozbawione zdolności odróżniającej, ponieważ znak towarowy powinien przekazywać informacje o pochodzeniu towaru, a nie o nim samym. Ponadto z faktu udzielenia prawa ochronnego na znak wynika wyłączność jego używania. Tym samym udzielenie takiego prawa na znak o charakterze informacyjnym spowodowałby, że inni producenci pozbawieni zostaliby możliwości rzetelnego i zgodnego z prawdą informowania o swoim towarze. Uzyskanie prawa ochronnego na takie oznaczenie uniemożliwiłoby stosowanie tego typu określeń przez innych uczestników obrotu gospodarczego prowadzących podobną działalność gospodarczą. Organ odnosząc się do kwestii udowodnienia samoistnej zdolności odróżniającej znaku "1000", ponownie podkreślił, iż przedmiotem zgłoszenia jest znak w postaci liczby "1000" i w takiej formie oceniana jest jego zdolność rejestracyjna (tak w wyroku NSA z 14 grudnia 2001 r. sygn. S.A. 3446/01). W ocenie organu, nawet gdyby znak zostałby zgłoszony z innymi elementami słownymi, których jest częścią np. w postaci oznaczenia "1000 panoramicznych", to z załączonych materiałów również dla takiego oznaczenia zdolność odróżniająca nie wynika. Zdaniem organu, ani oznaczenie "1000 panoramicznych", ani tym bardziej samo oznaczenie "1000" nie posiada zdolności odróżniającej, zwłaszcza, iż sąd administracyjny wypowiedział się już w przedmiocie zdolności odróżniającej innych znaków strony, zawierających podobne elementy, zaś rozpoznawalność przedmiotowego znaku "1000" przez konsumentów nieodłącznie związana jest z pozostałymi elementami, stanowiącymi okładkę tej publikacji. Mając powyższe na uwadze Urząd Patentowy RP stwierdził, że oznaczenie słowne "1000", nie posiada pierwotnej zdolności odróżniającej, a zgromadzone materiały dowodowe nie potwierdzają tezy o nabyciu przez nie wtórnej zdolności odróżniającej, gdyż żaden z omówionych materiałów nie stanowi dowodu, że oznaczenie słowne "1000" traktowane jest przez właściwy krąg odbiorców za informację o pochodzeniu tak oznaczonego czasopisma od strony. W ocenie organu przedstawione w sprawie dokumenty na okoliczność wtórnej zdolności odróżniającej nie odnosiły się do znaku słownego, tym samym nie mogły świadczyć o jego używaniu w celu odróżniania wydawanych przez stronę czasopism od publikacji konkurentów. Ich dokładna analiza nie pozwala stwierdzić, że oznaczenie to zakorzeniło się w świadomości odbiorców w stopniu umożliwiającym powiązanie z pochodzeniem pism szaradziarskich. Zdaniem organu brak jest także dowodów, że oznaczenie słowne "1000" nie będzie kojarzone z pierwotnymi opisowymi jego treściami, lecz ze źródłem jego pochodzenia, czyli konkretnym towarem określonego producenta. Uznając nawet, że nadesłane materiały mogłyby wykazać, iż relewantny odbiorca miał szansę zetknąć się z przedmiotowym oznaczeniem, to nie wynika z nich w żaden sposób, że jest ono kojarzone z określonym przedsiębiorcą. Przedstawione przez skarżącą materiały wskazują jedynie na popularność czasopism o nazwie: "100, 200, 300, 400 etc. panoramicznych" na rynku, lecz nie dowodzą przekonania właściwej grupy konsumentów, że przedmiotowe oznaczenie słowne "1000" pochodzi od strony. ponownego rozpatrzenia sprawy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, A. sp. z o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i zasądzenie kosztów postępowania. Podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez: - dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i stwierdzenie, że znak towarowy "1000" nie posiada ani pierwotnej ani też nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej; - pominięcie dowodu w postaci raportu z badania przeprowadzonego w lutym 2014 r., a w konsekwencji błędne przyjęcie, że znak towarowy "1000" nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej; - dokonanie wadliwych ustaleń faktycznych i uznanie, wbrew zebranemu w sprawie materiałowi dowodowemu, że znak towarowy "1000" nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej wskutek używania go jako części znaku towarowego "1000 Panoramicznych", 2. art. 80 k.p.a. poprzez: - dowolną ocenę dowodów i w konsekwencji uznanie, że znak towarowy słowny "1000" służy w obrocie do wskazania właściwości i przeznaczenia towarów (czasopisma krzyżówkowe, szaradziarskie); - brak wyjaśnienia powodów uznania, że odbiorcy postrzegają oznaczenie "1000" wyłącznie jako wskazanie określonej cechy towarów (czasopisma krzyżówkowe, szaradziarskie); -przyjęcie, że dla oceny pierwotnej zdolności odróżniającej oznaczenia słownego "1000" znaczenie mają wyroki w innych sprawach, podczas gdy każdą sprawę należy oceniać indywidualnie na podstawie zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego; 3. art. 8, art. 11 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji i w konsekwencji brak przekonywującego wyjaśnienia powodów odmowy wiarygodności i mocy dowodowej przedłożonym w niniejszej sprawie dowodom, w sytuacji gdy treść tych dowodów przeczy dokonanym przez organ ustaleniom o braku nabycia przez znak "1000" wtórnej zdolności odróżniającej; oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 129 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 129 ust.2 pkt 2 p.w.p. poprzez: - błędne zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że znak towarowy "1000" stanowi opis cech odnoszących się do towarów (czasopisma krzyżówkowe, szaradziarskie); - błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten obejmuje okoliczności wskazane w art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p., a w konsekwencji uznanie, że na rynku prasowym istnieje praktyka wydawania publikacji takich jak krzyżówki czy szarady w formie zbiorowej; -art. 130 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, poprzez przyjęcie błędnej metodyki oceny wtórnej zdolności odróżniającej znaku towarowego, a w konsekwencji przyjęcie, że znak towarowy "1000" nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej, podczas gdy prawidłowa ocena normatywna prowadzi do wniosku, że znak ten nabył wtórną zdolność odróżniającą. W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła i szczegółowo uzasadniła podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r., skarżąca wzmocniła swoją argumentację zawartą w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd uznał, że skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie zawarte w niej zarzuty zasługiwały na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przez Urząd Patentowy RP przepisów art. 129 ust. 1 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. oraz przepisów postępowania w zakresie ustalenia braku pierwotnej zdolności odróżniającej słownego znaku towarowego "1000", Sąd nie podzielił słuszności wykazywanych przez stronę uchybień. W ocenie Sądu Urząd Patentowy RP przeprowadził w tym zakresie pełną analizę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i na podstawie całokształtu okoliczności prawidłowo uznał, że sporny znak słowny "1000" nie ma dostatecznych znamion odróżniających, albowiem składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Swoje stanowisko Urząd Patentowy RP oparł na samodzielnej ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, zaś przytoczone orzeczenia sądów administracyjnych oraz odwołanie się do wyników innych postępowań z udziałem skarżącej, w ocenie Sądu miały na celu uwiarygodnienie wydanego rozstrzygnięcia. Zajęte stanowisko organ uzasadnił zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Skład Sądu orzekający w rozpatrywanej sprawie w całości zgadza się ze stanowiskiem organu w powyższym względzie i aprobuje jego argumentację, podaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Urząd Patentowy RP dokonał oceny zdolności odróżniającej znaku towarowego z punktu widzenia uczestników obrotu gospodarczego przy uwzględnieniu towarów, do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy. W wyniku przeprowadzonego badania organ doszedł do słusznego wniosku, że słowny znak towarowy "1000" pozbawiony jest dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do towarów w klasie 16 jak: czasopisma krzyżówkowe, szaradziarskie albowiem wskazuje na liczbę krzyżówek, bądź szarad zawartych w czasopismach lub innych publikacjach skarżącej. Podkreślić należy, iż sporny znak jest jedynie oznaczeniem słownym, stanowiącym wyłącznie kryterium ilości (cyfry odzwierciedlającej ilość zadań logicznych zawartych w danej publikacji) i w przypadku towarów do sygnowania których został przypisany trudno domniemywać, aby nie był kojarzony przez ich nabywców z ilością krzyżówek, szarad itp. stanowiących treść publikacji skarżącej. Brak w tym przypadku jakiejkolwiek szaty graficznej znaku "1000" powoduje, iż ma on wyłącznie charakter informacyjny oraz opisowy, zaś ogólnoinformacyjne oznaczenie powinno być dostępne dla wszystkich uczestników rynku (wydawniczego) i wyłączne prawo do jego używania nie może zostać przypisane konkretnemu podmiotowi, z wyjątkiem wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 130 p.w.p. Przy czym podkreślenia wymaga także, że stanowisko Urzędu znajduje potwierdzenie w obszernym orzecznictwie sądów administracyjnych, na które powołał się organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Należy natomiast zgodzić się z pozostałymi zarzutami skargi, albowiem organ orzekając w niniejszej sprawie dokonał wadliwej wykładni pojęcia używania znaku towarowego, która sprzeczna jest z aktualną wykładnią prawa wspólnotowego a przede wszystkim z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości. Od dnia wejścia w życie Traktatu Akcesyjnego z dnia 16 kwietnia 2003 r. (Dz. U. nr 2004, nr 90, poz. 864), na mocy którego Polska stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej, kontrola sądu administracyjnego obejmuje również zgodność rozstrzygnięć organów administracji publicznej z prawem wspólnotowym (prawem Unii Europejskiej), rozumianym jako całokształt dorobku prawnego Wspólnoty Europejskiej, w tym zasad ogólnych prawa wspólnotowego (prawa Unii Europejskiej), interpretowanych oraz stosowanych w sposób jednolity na całym obszarze Unii Europejskiej. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, dokonując oceny legalności spornej decyzji Urzędu Patentowego RP pod kątem zgodności z przepisami europejskimi, w tym przede wszystkim z regulacjami zawartymi w Pierwszej Dyrektywie Rady nr 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz. Urz. UEL z dnia 11 lutego 1989 r., 40.1 – Dz. Urz. UE. Sp. 17-1-92 ze zm.) oraz regulacjami obecnie obowiązującej Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja skodyfikowana) (Dz. Urz. UEL z dnia 8 listopada 2008 r. 299.25) miał na względzie to, że podstawową zasadą Unii Europejskiej, ustaloną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest zasada nadrzędności, która przewiduje, że prawo pierwotne oraz akty wydane na jego podstawie będą stosowane przed prawem krajowym. Sąd zobowiązany był więc uwzględnić fakt, że z chwilą przystąpienia Polski do Unii Europejskiej system prawny Unii stał się naszym własnym systemem, czyli porządek prawny Polski obejmuje od tego czasu nie tylko system prawa narodowego – krajowego, ale i cały dorobek wspólnotowy i w tym systemie musi poruszać się polski sędzia (jak również organy administracji publicznej), dokonując wykładni prawa zgodnie z jedną z podstawowych zasad prawa wspólnotowych – zasadą prowspólnotowej wykładni prawa krajowego. Nie ulega wątpliwości, że wykładnia prawa krajowego musi być dokonywana z uwzględnieniem okoliczności wspólnotowych, te zaś zgodnie z doktryną effet utile (zasadą efektywności prawa wspólnotowego) wymagają skoncentrowania się na funkcji (celu) unormowania i rozważenia jej zgodności z funkcją (celem) założoną przez normodawcę unijnego. Należy przy tym pamiętać, że pojęcia występujące w prawie krajowym, które mają swoje odpowiedniki w prawie europejskim, muszą być używane w takim znaczeniu, jakie nadają im dyrektywy czy rozporządzenia. Dotyczy to zwłaszcza pojęć określonych w definicjach legalnych, zawartych w niektórych rozporządzeniach, czy też dyrektywach wspólnotowych. Dotyczy to również wykładni niektórych pojęć ogólnych, którym wiele poświęcono uwagi w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (vide: m.in. L. Florek Wykładnia prawa pracy zgodna z prawem wspólnotowym /w:/ Teoria i praktyka wykładni prawa, pod red. P. Winczorka Liber 2005, s. 345-353 i powołane tam orzecznictwo ETS). Ponadto, należy uznać, że bezpośrednią konsekwencją (następstwem) wadliwej wykładni przepisów prawa materialnego było niewyjaśnienie przez organ wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz brak dokonania pełnej oceny przesłanek koniecznych przy ustaleniu podstaw do stwierdzenia nabycia przez sporny znak wtórnej zdolności odróżniającej, co stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a., 107 § 3 k.p.a. W skarżonej decyzji Urząd Patentowy RP stwierdził, iż nabycie wtórej zdolności odróżniającej znaku towarowego stosownie do dyspozycji art. 130 p.w.p. jest możliwe poprzez wykazanie używania danego znaku (konkretnego oznaczenia), nie zaś jako elementu innego znaku towarowego. Nie dotyczy więc sytuacji, gdy zmieniona forma znaku jest chroniona jako inny odrębny znak towarowy. Mając powyższe na uwadze, Urząd Patentowy RP uznał, że skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na obecność spornego znaku "1000" na rynku, gdyż przedłożone materiały dotyczyły innego znaku, a mianowicie słowno-graficznego znaku towarowego "1000 Panoramicznych", którego używanie przez skarżącą w obrocie nie dowodzi nabycia wtórnej zdolności odróżniającej spornego znaku towarowego. Zdaniem Sądu, powyżej przedstawiona analiza pojęcia używania znaku towarowego w rozumieniu przepisu art. 130 w zw. z art. 129 ust. 1 pkt 2 jest sprzeczna z wykładnią pojęcia rzeczywistego używania znaku, dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości UE w wyrokach wydanych w sprawie HaVE A BREaK (wyrok z 7 lipca 2005 r. C – 353/03) oraz w sprawie Cristal (wyrok z dnia 8 grudnia 2005, T – 29/04). Aktualnie w orzecznictwie europejskim powszechnie przyjęto stanowisko, że dodawanie do znaku dodatkowych elementów lub też używanie znaku w połączeniu z innym zarejestrowanym znakiem towarowym lub jako część złożonego znaku towarowego, także zarejestrowanego nie stanowią same z siebie przeszkody do stwierdzenia jego rzeczywistego używania. Należy w tym miejscu powołać się przede wszystkim na wyroki Trybunału Sprawiedliwości UE wydane w sprawach PROTI (wyrok z dnia 25 października 2012, C-533/11), LEVI’S (wyrok z dnia 18 kwietnia 2013 r. C – 12/12, a także Specsavers (wyrok z dnia 18 lipca 2013 r., C-252/12) oraz w wyroku z dnia 19 czerwca 2014 r. C-217/13 (pkt 74 w zw. z pkt 3 sentencji wyroku). W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, w świetle wyżej wymienionych orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE, Urząd Patentowy RP dokonał wadliwej wykładni art. 130 p.w.p. przez brak zbadania możliwości nabycia wtórnej zdolności odróżniającej spornego znaku słownego "1000", w wyniku jego używania jako elementu innego znaku towarowego należącego do skarżącej. Podobny pogląd tut. Sąd wyraził w wyrokach z dnia 23 września 2014 r. sygn. akt: VI SA/Wa 3386/13, 9 lutego 2015 r. sygn. akt: VI SA/Wa 1509/14 oraz 30 lipca 2015 r. sygn. akt: VI SA/Wa 1219/15. Ponownie rozpoznając sprawę Urząd Patentowy RP dokona w tym zakresie uzupełniającej analizy przedłożonych przez skarżącą dowodów na okoliczność wykazania używania znaku towarowego "1000" w kontekście ewentualnego nabycia przez ten znak tzw. wtórnej zdolności odróżniającej jako elementu innego znaku towarowego, a w szczególności oznaczenia "1000 Panoramicznych". Urząd Patentowy RP zobowiązany będzie także dokonać jeszcze raz pogłębionej analizy całego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim szczegółowo odnieść się do przedłożonych przez skarżącą argumentów i przedstawionych dowodów na okoliczność wykazania używania znaku towarowego "1000" w kontekście ewentualnego nabycia przez ten znak tzw. wtórnej zdolności odróżniającej. Z powyższych względów Sąd uznał, że z uwagi na naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania zaskarżona decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 200 p.p.s.a. ----------------------- 12