II FZ 860/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia V.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 września 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 999/15 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi V. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku Białej z dnia 6 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 28 września 2015r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał pełnomocnika V. P. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia 6 lipca 2015r. w kwocie 1209 zł zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pismem z dnia 2 października 2015r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 45 oraz 78 Konstytucji RP w zakresie prawa obywatela do sądu; § 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. § 3 pkt 3 Rozporządzenie, poprzez jego niezastosowanie w związku z art. 3 p.p.s.a. , art. 1 § 2 p.u.s.a. W uzasadnieniu wskazano, że właściwa wysokość opłaty od skargi powinna wynosić 200 zł zgodnie z § 2 pkt 2 Rozporządzenia, który stanowi przepis lex specialis w stosunku do ogólnego przepisu, na który powołał się WSA w Gliwicach wydając zaskarżone orzeczenie. Autor zażalenia stwierdził również, że art. 231 p.p.s.a. jest niezgodny z art. 2 oraz art. 45 pkt 1 Konstytucji RP, zatem skarżąca wnosi o wniesienie zapytania w tej kwestii przez NSA do Trybunału Konstytucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy tego, czy w przypadku zaskarżenia decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości pobiera się wpis stały czy wpis stosunkowy. W przepisie art. 230 § 1 p.p.s.a. przewidziano dwa rodzaje wpisów: wpis stosunkowy i wpis stały. Z kolei art. 231 p.p.s.a. wyraźnie ogranicza możliwość pobierania wpisów stałych do wypadków innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Z tego względu skoro w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia 6 lipca 2015r. w zakresie podatku od nieruchomości ustalono wysokość podatku w kwocie 40. 292, 70 zł to Przewodniczący Wydziału WSA w Gliwicach zobowiązany był pobrać wpis stosunkowy Jednocześnie w art. 233 p.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z § 1 pkt 2 tego rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Z tego względu należało uznać za prawidłowe zaskarżone zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1209 zł. Natomiast zgodnie z przywołanym przez stronę przepisem 2 ust. 1 pkt 2 RM wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - 200 zł. Jednak przepis ten nie rozstrzyga o tym, że we wszystkich tych rodzajach spraw pobiera się wpis stały. Przepis ten określa bowiem wysokości wpisów stałych w wymienionych rodzajach spraw, pod warunkiem, że skargi w tych sprawach nie podlegają wpisowi stosunkowemu. W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.