I SAB/Wa 581/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. K., B.K., W. K., M. K., J.K., H.K., M. A., A.K. i T. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. K., B.K., W. K., M.K., J.K., H. K., M. A., A.K. i T. K. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 6 lipca 2015 r. M. K., B.K., W. K., M.K., J. K., H.K., M. A., A. K. i T.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. Podniesiono, że w związku z nierozpoznaniem ww. wniosku o odszkodowanie w terminie przewidzianym w kodeksie postępowania administracyjnego skarżący wnieśli zażalenie do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie, czyniąc zadość wymaganiom wyczerpania trybu przed wniesieniem skargi na bezczynność. Jednocześnie podniesiono, że Prezydent otrzymał akta wraz z postanowieniem Wojewody nr [...] w dniu [...] stycznia 2015 r. i od tego momentu nie wykonuje żadnych czynności, jak również nie podjął żadnych kroków zmierzających do wydania decyzji odszkodowawczej. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że przedmiotowe postępowanie jest na etapie gromadzenia dokumentacji mającej na celu określenie czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w przepisie art. 215 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Jednocześnie wskazał, że pismem z 20 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżących poinformowany został o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w postanowieniu Wojewody z [...] stycznia 2015 r. nr [...] oraz o tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone do dnia 31 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłość organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta W., a tym samym wydanie orzeczenia o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., tj. zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie. Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent W. nie rozpoznał wniosku skarżących z [...] stycznia 2014 r. Od ww. daty rozpoczął bieg termin z art. 35 § 3 k.p.a. do załatwienia sprawy nim objętej. W ocenie Sądu postępowanie Prezydenta W. niewątpliwie pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. oraz podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów państwa. Wskazówka sprawnego procedowania w sprawie indywidualnej wypływa z treści art. 7 i art. 12 § 1 k.p.a. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku skarżących należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem Prezydentowi W. dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Oceniając charakter bezczynności Sąd uznał, że nosi ona cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 353/11; WSA w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 60/10, WSA w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Gd 30/11; https://cbois.nsa.gov.pl). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że akta sprawy wraz z postanowieniem Wojewody [...] nr [...] rozpoznającym zażalenie skarżących na niezałatwienie sprawy w terminie wpłynęły do Prezydenta w dniu 22 maja 2014 r. i od tego momentu organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do merytorycznego zakończenia przedmiotowej sprawy. Wskazać również należy, że po wydaniu przez Wojewodę postanowienia z [...] stycznia 2015 r. nr [...] uznającego kolejne zażalenie skarżących za uzasadnione, dodatkowy termin nim wskazany także upłynął bezskutecznie. Jedyną czynnością Prezydenta było pismo z 20 sierpnia 2015 r., którym poinformował skarżących o przyczynach niedotrzymania dodatkowego terminu wyznaczonego przez Wojewodę oraz dodatkowym terminie załatwienia sprawy, do czego obliguje go norma zawarta w art. 36 § 1 k.p.a., wyznaczając go wówczas do dnia 31 grudnia 2015 r. Jednakże nie sposób nie zauważyć, że uczynił to w konsekwencji wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność, co wynika z zestawienia daty jej wpływu (tj. 7 lipca 2015 r.) oraz daty pisma organu (tj. 20 sierpnia 2015 r.). Wyżej opisane postępowanie organu godzi niewątpliwie w zasadę szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.), co z kolei prowadzić musi do podważenia zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Biorąc wszystkie wyżej poczynione ustalenia pod uwagę, zasadnym jest orzeczenie o rażącym naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności podstawowych zasad wynikających z art. 7, art. 8, art. 9, art. 12, jak również art. 35 oraz art. 36 k.p.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 202 § 2 niniejszej ustawy.