I SA/Op 89/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. S. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 listopada 2014 r., o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad 2010 r. w związku z wnioskami o uzupełnienie postanowień Sądu z dnia 16 listopada 2015r w sprawach o sygn. akt I SA/Op 89/15 do I SA/Op 95/15 postanawia: oddalić wnioski Przedmiotem skarg wniesionych przez A. S. (skarżący), połączonych na rozprawie w dniu 20 listopada 2015r., na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) do wspólnego rozstrzygnięcia i rozpoznania pod sygn. akt I SA/Op 89/15 - są decyzje Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 listopada 2014 r. od nr [...] do nr [...], wydane w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za miesiące: maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2010 r. Postanowieniami z dnia 15 października 2015 r. zapadłymi w sprawach o sygn. akt I SA/Op 89/15 do I SA/Op 95/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie uwzględnił zawartych w skargach wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Nie zgadzając się z tymi rozstrzygnięciami, w dniu 26 października 2015 r. skarżący wniósł zażalenia, uiszczając jednocześnie od każdego z nich należny wpis w kwocie 100 zł. (łącznie w połączonych obecnie sprawach 700 zł). Postanowieniami z dnia 16 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił postanowienia z dnia 15 października 2015 r. i orzekł o wstrzymaniu wykonana zaskarżonych decyzji. Pismami z dnia 23 listopada 2015r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie powyższych postanowień w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego. Uzasadniając złożone wnioski odwołując się do regulacji art. 205 § 2 i art. 220 § 2 p.p.s.a. w związku z 195 § 2 p.p.s.a., pełnomocnik zważył, iż w sytuacji gdy doszło do uwzględnienia przez Sąd wniesionych przez skarżącego zażaleń poprzez zmianę zaskarżonych rozstrzygnięć i orzeczenie zgodnie z jego wnioskiem o wstrzymaniu zaskarżonych decyzji, przysługuje mu również prawo do zwrotu kosztów postępowania, na które składają się wynagrodzenie pełnomocnika według norm przypisanych oraz uiszczony wpis od zażaleń, wynoszący w każdej ze spraw po 100 zł. Ponieważ w tym przedmiocie nie orzeczono w postanowieniach Sądu z dnia 16 listopada 2015r., wydanych na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., zasadnym stało się złożenie wniosku o ich uzupełnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W ramach złożonych przez pełnomocnika wniosków o uzupełnienie wydanych w dniu 16 listopada 2015r. postanowień uwzględniających zażalenia skarżącego od wcześniejszych postanowień z dnia 15 października 2015r o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, zwarto żądanie dotyczące zasądzenia kosztów postępowania obejmujących zarówno zwrot uiszczonych wpisów od wniesionych środków zaskarżenia jak i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika procesowego według nor przypisanych. W pierwszej z podnoszonych przez pełnomocnika kwestii dotyczącej konieczność orzeczenia o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od zażaleń, w sytuacji podjęcia przez Sąd postanowień w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a., stanowisko jego co do zasady jest prawidłowe. Niewątpliwie, z czym należy się zgodzić, w wypadku uwzględnienia zażalenia na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. jako "oczywiście uzasadnionego", wpis od zażalenia uiszczony przez stronę podlega zwrotowi jednakże, i to Sąd miał na względzie, zwrot ten następuje z urzędu jako koszty nienależne na podstawie art. 225 p.p.s.a. Dlatego też, w tym przedmiocie Sąd z urzędu uwzględniając, co istotne upływ terminu do zaskarżenia postanowień z dnia 16 listopada 2015r. przez stronę przeciwną (organ) zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2015r. orzekł o zwrocie, z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, uiszczonych przez skarżącego wpisów od zażaleń złożonych w sprawach oznaczonych pierwotnie sygnaturami od I SA/Op 89/15 do I SA/Op 95/15 w kwotach po 100 zł w każdej ze spraw, łącznie w kwocie 700 zł. Z tego też już względu, nie jest zasadnym uwzględnienie wniosku pełnomocnika o uzupełnienie postanowień Sądu z dnia 16 listopada 2015r. o orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego co do wpisów uiszczonych od złożonych zażaleń, skoro na co sam wskazywał, zwrot ten następuje z urzędu w trybie art. 225 p.p.s.a., a nie w oparciu o regulacje dotyczące kosztów postępowania, o co wnosił on w pkt 2 złożonych zażaleń. Odrębnym zagadnieniem jest ocena zasadności zgłoszonego przez pełnomocnika żądania uzupełnienie omawianych postanowień Sądu w zakresie zawarcia w nich orzeczenia o kosztach postępowania co do zasądzenia od strony przeciwnej należnego mu wynagrodzenia według norm przypisanych. Uwzględnienie zażalenia w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a., skutkujące wprawdzie obowiązkiem zwrotu uiszczonego wpisu, nie stanowi już podstawy do zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, jako części kosztów postępowania sądowego. Sąd orzeka bowiem o zwrocie stronie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw tylko w orzeczeniach wydanych na podstawie art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 w zw. art. 209 P.p.s.a. W szczególności, na co wskazuje się w licznych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (przykładowo postanowienie z dnia 24.03.2015r sygn. akt I OZ 113/15 czy też wyroku z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 395/12- opublikowane na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl, jak i pozostałe powołane poniżej orzeczenia) nie ma takiej możliwości w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą być bowiem interpretowane w sposób rozszerzający (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07). Skoro zatem brak jest stosownych ustawowych przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym, zgłoszone w tym przedmiocie żądanie uzupełnienia postanowień Sądu z dnia 16 listopada 2015 r. o orzeczenie, co do kosztów zastępstwa procesowego okazało się niezasadne. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 157 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.