II SA/Wr 606/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ireneusz Dukiel, Sędziowie Sędzia WSA - Olga Białek, Sędzia NSA - Zygmunt Wiśniewski (spr.), , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej S. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na przebudowę budynków handlowo-usługowych I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Wojewody D. na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], Prezydent W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. sp. jawna pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynków handlowo-usługowych przy ul. [...] we W., remont elewacji podwórzowych budynków przy ul. [...] we W., oraz remont nawierzchni utwardzonych podwórza (dz. nr 105/2, 105/3, 105/4, AM-9, obręb Plac G.). W piśmie z dnia 5 grudnia 2014 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "S." we W. wniosła o natychmiastowe wstrzymanie wykonania w/w decyzji i wstrzymanie użytkowania nieruchomości i obiektów objętych w/w pozwoleniami na budowę, wyburzenia rozbudowy budynków wykraczających poza obrys budynków istniejących przed przebudową oraz o wznowienie postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie w/w decyzji o pozwoleniu na budowę. We wniosku podniesiono, że przebudowa miała odbywać się w granicach bryły, ścian zewnętrznych wcześniej istniejących budynków. Wbrew zapisom opisu technicznego projektu budowlanego stanowiący załącznik do w/w decyzji dokonano rozbudowy tych budynków w zakresie zwiększenia powierzchni zabudowy, długości, szerokości i wysokości, zmieniono sposób zagospodarowania terenu, a tym samym zmieniono (zwiększono) zakres oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 152 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.", Prezydent W. odmówił wstrzymania wykonania w/w decyzji z dnia [...] r. Nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych przy realizacji inwestycji, która w sposób istotny odbiega od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach może nastąpić na podstawie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Po wstrzymaniu robót budowlanych PINB wydaje na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego w terminie 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia decyzję. Po wydaniu zaś decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej uchyla na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego decyzję pozwolenia na budowę. Natomiast wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. może nastąpić tylko, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Prezydent Wrocławia na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego z powodu braku przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a.. Skoro nie ma podstaw formalnych do wznowienia postępowania, to nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a tym samym nie ma także podstawy prawnej do wstrzymania wykonania decyzji. W piśmie z dnia 5 grudnia 2014 r. Spółdzielnia – jak wskazał Prezydent - nie wskazała, która z w/w przesłanek ma miejsce, lub zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo jej wystąpienia. Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej w trybie art. 152 § 1 k.p.a. może nastąpić tylko, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Brak podstaw do uchylenia decyzji oznacza także brak możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "S." we W., zarzucając naruszenie art. 152 § 2 k.p.a. przez przyjęcie, że w sprawie nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia w/w decyzji w wyniku wznowienia postępowania i tym samym nie ma podstaw do wstrzymania jej wykonania, pomimo tego, że w aktach sprawy znajduje się dowód w postaci projektu budowlanego, który może wskazywać na jego fałszywość poprzez fakt, że dołączone do niego rysunki technicznej są sprzeczne z treścią z częścią opisową projektu, tj. w części opisowej na s. 9 w pkt 2 ust. 2.1 jest napisane, że "przebudowa obu budynków handlowo-usługowych (D i E) nie zmienia ich dotychczasowej funkcji i nie zmienia dotychczasowych charakterystycznych parametrów budynków, w tym gabarytowych, a dołączone do projektu rysunki wykazują na zmienione gabaryty, wymiary i kształty w/w budynków, co zostało także zrealizowane przez inwestora w ramach wykonanych już prac budowlanych, a które to okoliczności są przesłanką do wznowienia postępowania i wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ponadto zarzucono naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego i wydanie przedwcześnie zaskarżonego postanowienia. Na tej podstawie strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podjęcie samodzielnie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji z dnia [...] r. lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem wydania, bez zbędnej zwłoki, postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania. Po rozpatrzeniu powyższe zażalenia, Wojewoda D. wydał w dniu [...] r. postanowienie Nr [...], którym na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu zaś wskazano, że zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie wykonania może nastąpić z urzędu lub na żądanie strony. Wstrzymanie wykonania decyzji jest obligatoryjne, o ile organ stwierdzi że zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej, w wyniku wznowionego postępowania. Jak dalej wskazał Wojewoda, postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r., uznając tym samym, że okoliczności analizowanej sprawy nie dają podstaw do uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Więc mając na względzie wyżej przytoczony przepis art. 152 § 1 k.p.a. prawidłowo – w ocenie Wojewody - rozpatrzył złożony przez stronę skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "S." we W., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: 1. art. 152 § 1 k.p.a. przez przyjęcie, że w sprawie nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia w/w decyzji w wyniku wznowienia postępowania i tym samym nie ma podstaw do wstrzymania jej wykonania, pomimo tego, że w aktach sprawy znajduje się dowód w postaci projektu budowlanego, który może wskazywać na jego fałszywość poprzez fakt, że dołączone do niego rysunki technicznej są sprzeczne z treścią z częścią opisową projektu, tj. w części opisowej na s. 9 w pkt 2 ust. 2.1 jest napisane, że "przebudowa obu budynków handlowo-usługowych (D i E) nie zmienia ich dotychczasowej funkcji i nie zmienia dotychczasowych charakterystycznych parametrów budynków, w tym gabarytowych, a dołączone do projektu rysunki wykazują na zmienione gabaryty, wymiary i kształty w/w budynków, co zostało także zrealizowane przez inwestora w ramach wykonanych już prac budowlanych", a które to okoliczności są przesłanką do wznowienia postępowania i wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. 2. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego i wydanie przedwcześnie zaskarżonego postanowienia w szczególności nieprzeprowadzenie dowodów z map dla celów projektowych z dnia 21 maja 2012 r. i 2 grudnia 2014 r., wyrysu z mapy z dnia 28 lutego 2014 r., zdjęć z ortomapy - i innych dokumentów znajdujących się w Katastrze Miejskim W., z których wynika, że inwestor pod pozorem sporządzania mapy dla celów projektowych podczas realizacji inwestycji, tj. po 21 lutego 2013 r., wprowadził zmiany ewidencyjne dla nieruchomości objętych inwestycją polegające na zmianie (zwiększeniu) wymiarów (gabarytów) zewnętrznych budynków ich wysokości (ilości kondygnacji) i przeznaczenia, gdzie w projekcie budowlanym zapewniał o niezmienności parametrów remontowanych budynków. Z dokumentów tych wynika również to, że projekt nie został sporządzony na mapie do celów projektowych. Na podstawie art. 146 w związku z art. 3 § 2 pkt 1, art. 53 § 1 oraz art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji i zwrot kosztów postępowania sądowego. Strona skarżąca podniosła ponadto, że w wyniku własnych działań kontrolnych prowadzonych prac budowlanych w ramach wydanej przez Prezydenta decyzji ostatecznej stwierdziła rażące odstępstwa wykonywanych prac z dokumentacją projektową (zawartą w części opisowej) będącą podstawą wydania w/w decyzji. O powyższym został zawiadomiony Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego dla m. W., przed którym toczy się niezależne postępowanie. Niezależnie od powyższego, po dogłębnej analizie akt postępowania, a w szczególności projektu budowlanego, Spółdzielnia dopatrzyła się elementów wskazujących na nieprawdziwość zawartych danych w w/w dokumencie. Przede wszystkim projekt budowlany zawiera w swojej treści sprzeczności, albowiem dołączone do projektu rysunki techniczne są sprzeczne w treści z częścią opisową projektu. Mianowicie w części opisowej na stronie 9 w pkt 2 ust. 2.1 jest napisane, że "przebudowa obu budynków handlowo-usługowych (D i E) nie zmienia ich dotychczasowej funkcji i nie zmienia dotychczasowych charakterystycznych parametrów budynków. ... w wyniku przebudowy budynków D i E, remontu elewacji podwórzowych budynków A, B i C oraz remontu nawierzchni utwardzonych następujące elementy nie ulegną zmianie: charakterystyczne parametry budynków w tym kubatura, ilość kondygnacji, wymiary zewnętrzne, wysokość, sposób kształtowania dachu, funkcja budynków, sposób zagospodarowania terenu, zakres oddziaływania inwestycji, w szczególności na nieruchomości sąsiednie" oraz na s. 16 ust. 4.2.1 jest napisane: "wykonanie nowych słupów konstrukcyjnych i wzmocnień ścian obwodowych - wszystkie nowe elementy wyłącznie wewnątrz budynku". Powyższe jest niezgodne z rysunkami technicznym dołączonymi do projektu budowlanego, albowiem: na rysunku nr 3 i 6 i 6a jest narysowany budynek E bez uskoku w elewacji od strony podwórza, natomiast na mapie zasadniczej geodezyjnej (rastrowo-wektorowej) rys. nr 7 - aktualnej z okresu projektowania - budynek E jest zinwentaryzowany w jego dotychczasowym wymiarze i kształcie, gdzie taki uskok jest dobrze widoczny - nadto wymiar tego budynku na rysunku 3 i 6 i 6a odbiega wielkościami od wymiarów jego uwidocznionych na mapie geodezyjnej zasadniczej rys. 7 - widoczne różnice w odniesieniu do charakterystycznych elementów terenowych zaznaczonych na mapie, np. krawędzi ściany południowej budynku E w stosunku do budynku przy ul. [...]; na rysunku 4 i 6 i 6a jest narysowany budynek D o innym kształcie i wymiarach w elewacji od strony podwórza, natomiast na mapie geodezyjnej( rastrowo-wektorowej) rys. nr 7 aktualnej z okresu projektowania - budynek D jest zinwentaryzowany w jego dotychczasowym wymiarze i kształcie odbiegającym od tego narysowanego na rys. 4 i 6 i 6a. Różnice w kształtach i wymiarach obu budynków D i E są pokazane na rysunku nr 5 kolorami żółtym i czerwonym (kolorem żółtym zaznaczono obrys budynków przed przebudową, a kolorem czerwonym kształty budynków mających powstać w wyniku przebudowy). W ten sposób wprowadzono w błąd organ wydający decyzję i uczestników postępowania, gdzie zaprojektowano przebudowę budynków D i E wykraczającą wielkością poza dotychczasowe wymiary budynków. Powyższe spowodowało ograniczenie dostępu światła dziennego do okien w nieruchomości budynkowej położonej przy ul. [...], a należącej do zasobów Spółdzielni. Powyższe może wskazywać, że projektant mógł się dopuścić poświadczenia nieprawdy w dokumencie - projekcie budowlanym - który był podstawą wydania decyzji administracyjnej - pozwolenia na przebudowę. Spółdzielnia była stroną postępowania administracyjnego jako bezpośredni sąsiad inwestycji objętych wyżej wskazanym pozwoleniem na przebudowę i została takim zabiegiem projektanta wprowadzona w błąd co do projektowanej inwestycji, albowiem zapoznając się z częścią opisową projektu jednoznacznie można było odczytać, iż planowana inwestycja remontowa nie zmieni parametrów nieruchomości budynkowych. Obecnie remontowane budynki D i E mają po wykonaniu prac budowlanych wyraźnie zmienione parametry (znacznie większe), co skłoniło spółdzielnię do ponownej analizy dokumentacji projektowej, gdzie zauważono obecnie w/w zjawisko niezgodności danych w treści samego dokumentu jakim jest projekt budowlany. Spółdzielnia pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. zawiadomiła Prokuraturę Rejonową dla W.-S.M. o powyższym z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego, które jest obecnie na etapie rozpoznania zażalenia Spółdzielni na umorzenie postępowania. Strona skarżąca zarzuciła, że Prezydent wydał zaskarżone postanowienie przedwcześnie, nie przeprowadzając w sprawie żadnego postępowania dowodowego, do czego był zobowiązany na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., zaś Wojewoda rozpoznając zażalenie, w ogóle nie odniósł się do tego zarzutu. Wskazane powyższej okoliczności są po pierwsze przesłanką do wznowienia postępowania oraz - w dalszej konsekwencji - przesłanką do wstrzymania wykonania w/w decyzji, albowiem okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie doszło do naruszenia o jakim mowa w powołanym art. 145 § 1 P.p.s.a.. Należy w pierwszej kolejności wskazać, że zakwestionowane w niniejszej sprawie postanowienia zostały podjęte w postępowaniu nadzwyczajnym, tj. w sprawie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] r. Nr [...], która zatwierdzono projekt budowlany i udzielono E. sp. jawna pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynków handlowo-usługowych przy ul. [...] we W., remont elewacji podwórzowych budynków przy ul. [...] we W., oraz remont nawierzchni utwardzonych podwórza (dz. nr 105/2, 105/3, 105/4, AM-9, obręb Plac G.). Podstawą zaś ich wydania jest przepis art. 152 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie organy orzekające jako uzasadnienie swoich rozstrzygnięć wskazały – bez rozważania przesłanek zastosowania art. 152 § 1 k.p.a., tj. zbadania, czy w sprawie zachodzą okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania – na fakt wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r.. Organy uznały, że skoro nie ma podstaw formalnych do wznowienia postępowania, to nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a tym samym nie ma także podstawy prawnej do wstrzymania wykonania decyzji. Należy jednak zwrócić tutaj uwagę, że wyrokiem z dnia 7 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 605/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił postanowienie zarówno I jak i II instancji o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] r.. Ta okoliczność uzasadnia uchylenie również w niniejszej sprawie obu postanowień jako naruszające przepisy postępowania w sposób taki, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. winno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych dowodach. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., właściwy organ powinien wziąć zatem pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, a przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona. Przy czym, istotne jest, że użyte w przepisie art. 152 § 1 k.p.a. sformułowanie "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji" nie nakłada na organ obowiązku udowodnienia, że decyzja zostanie uchylona. Do zastosowania w/w przepisu wystarczy wskazanie na wystąpienie przesłanki prawdopodobieństwa bez względu na jej stopień. Podkreślić również przy tym należy, że treść art. 152 § 1 k.p.a. nie uzależnia dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji od wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Nie ogranicza jej się także ze względu na etap tego postępowania (formalny, rozpoznawczy). Postanowienie o wstrzymaniu może co do zasady zostać podjęte tak przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (przepisy nie wymagają bowiem, aby czynność ta poprzedzona była postanowieniem o wznowieniu), równocześnie z tym postanowieniem, jak i w fazie postępowania rozpoznawczego. Termin wydania postanowienia o wstrzymaniu wyznacza przesłanka prawdopodobieństwa. W zasadzie powinno się to odbyć pomiędzy tzw. postępowaniem wstępnym, zmierzającym do ustalenia spełnienia wymogów formalnych, a postępowaniem rozpoznawczym, którego przedmiotem jest już ustalenie istnienia przesłanek będących podstawą wznowienia postępowania (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 1103/12, publ. LEX nr 1329199). Postanowienie, o którym mowa w art. 152 k.p.a., może być wydane łącznie z postanowieniem o wznowieniu postępowania, bowiem w tym czasie organ dysponuje już wystarczającą wiedzą pozwalającą na rozstrzygnięcie, na wniosek strony lub z urzędu, czy zachodzą warunki do wstrzymania wykonania decyzji dotychczasowej. Przy czym, użyte w art. 152 § 1 k.p.a. określenie "prawdopodobieństwo" nie uprawnia do dowolności w zakresie oceny ani też nie oznacza zwolnienia organu od dokonywania oceny możliwości uchylenia decyzji. Dokonując zaś oceny prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, powinien to incydentalne postępowanie wyjaśniające przeprowadzić z poszanowaniem reguł procesowych k.p.a.. W tego rodzaju postanowieniu właściwy organ powinien wskazać, że w sprawie zaistniała (bądź nie) przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 k.p.a., brak jest przesłanki negatywnej do uchylenia decyzji dotychczasowej (art. 146 k.p.a.) oraz że zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji. Takich ustaleń i rozważań w niniejszej sprawie nie poczyniono, ograniczając się jedynie do samego faktu wydania przez organ postanowienia o odmowie wznowienia postepowania administracyjnego. Jednakże postanowienie to wyrokiem z dnia 7 stycznia 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 605/15) zostało uchylone z uwagi na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a co zostało szczegółowo omówione w uzasadnieniu tegoż wyroku. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że zarówno postanowienie I jak i II instancji naruszają przepisy postępowania administracyjnego, a to obliguje do ich uchylenia. Stąd opierając się na przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.