II OZ 234/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "[...]"sp. j. z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 3200/15 o odrzuceniu skargi "[...] sp. j. z siedzibą w T. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odroczenia terminu płatności administracyjnej kary pieniężnej wymierzonej za wprowadzenie ścieków postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 3200/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę "[...] sp. j. z siedzibą w T. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odroczenia terminu płatności administracyjnej kary pieniężnej wymierzonej za wprowadzenie ścieków. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 października 2015 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS) oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe wezwania skutecznie doręczono skarżącej w dniu 29 października 2015 r. W zakreślonym terminie uiszczony został wpis sądowy, nie nadesłano natomiast odpisu z KRS spółki. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca podniosła, że wśród pism otrzymanych z Sądu nie było zarządzenia wzywającego do złożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji spółki (odpis z KRS). Gdyby takie wezwanie było skierowane, spółka natychmiast udzieliłaby na nie odpowiedzi załączając odpis z KRS. Do zażalenia skarżąca dołączyła kopie trzech pism otrzymanych z Sądu: zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz pouczenie o treści wybranych przepisów. Wraz z zażaleniem skarżąca nadesłała również odpis z KRS spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przytoczne wyżej przepisy nie określają jaki konkretnie musi to być dokument. W przypadku spółki prawa handlowego uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niezłożenie wraz ze skargą dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania spółki w myśl art. 29 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a., czyli w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie do skarżącej spółki skierowano przesyłkę zawierającą 6 pism: Doręczenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, Pouczenie o treści wybranych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Doręczenie opisu odpowiedzi na skargę, Odpowiedź na skargę, Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS). Przesyłka została doręczona stronie skarżącej w dniu 29 października 2015 r. wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od otrzymania pisma będzie skutkować jej odrzuceniem. W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 5 listopada 2015 r. strona skarżąca nie nadesłała wymaganego odpisu z KRS, zatem prawidłowo Sąd pierwszej instancji w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. Twierdzenie skarżącej spółki, jakoby nie otrzymała ona wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), nie znajduje potwierdzenia w aktach sądowych. W aktach tych (k. 16) znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącą pism sądowych, na którym to potwierdzeniu znajduje się adnotacja (w skróconej formie), wskazująca, że przesyłka zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie odpisu z KRS, doręczenie odpowiedzi na skargę oraz pouczenie o przepisach. Fakt ten znajduje potwierdzenie także w tym, że w aktach sądowych znajduje się wezwanie adresowane do skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej (aktualny odpis z KRS) (k. 14). Załączenie do zażalenia kserokopii wybranych pism znajdujących się w odebranej przesyłce nie stanowi dowodu potwierdzającego, że w rzeczywistości przesyłka sądowa nie zawierała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu z KRS spółki. Zauważyć warto, że wśród nadesłanych kopii pism brak jest kserokopii pisma o doręczeniu odpowiedzi na skargę ani odpowiedzi na skargę, które także znajdowały się w przesyłce. W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia skarżącej w dniu 29 października 2015 r. wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu z KRS spółki. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też że nie otrzymał żadnego (odebrał pustą kopertę) (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1284/15 i z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 63/16, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.