I OZ 1779/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S., R. S., J. R., B. M., A. C., Ł. Ł., D. K., M. M., M. M., P. W., M. S., R. S., M. S., M. M., K. K., A. G., K. M., A. M., K. K., M. K., R. N., M. S. i M. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1489/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. S., R. S., J. R., B. M., A. C., Ł. Ł., D. K., M. M., M. M., P. W., M. S., R. S., M. S., M. M., K. K., A. G., K. M., A. M., K. K., M. K., R. N., M. S. i M. R. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1489/15 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." wezwał D. S., R. S., J. R., B. M., A. C., Ł. Ł., D. K., M. M., M. M., P. W., M. S., R. S., M. S., M. M., K. K., A. G., K. M., A. M., K. K., M. K., R. N., M. S. i M. R. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych, w kwocie po 200 zł od każdego ze skarżących, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D. S., R. S., J. R., B. M., A. C., Ł. Ł., D. K., M. M., M. M., P. W., M. S., R. S., M. S., M. M., K. K., A. G., K. M., A. M., K. K., M. K., R. N., M. S. i M. R., zarzucając naruszenie art. 214 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że złożona skarga dotyczy wspólnych dla wszystkich skarżących praw i obowiązków, wynikających z tego samego stanu faktycznego i wniesiona została przez wszystkich skarżących dla osiągnięcia wspólnego, zgodnego z prawem celu. Sąd zatem, bez uzasadnionej podstawy, nie zastosował art. 214 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. wzywając do uiszczenia wpisu w wysokości po 200 zł od każdego ze skarżących, podczas gdy w niniejszej sprawie winien być jeden i wynosić 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 P.p.s.a., stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Wysokość należnego wpisu ustalana jest w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. § 2 ust. 6 tego rozporządzenia, który stał się podstawą wyznaczenia należnej w niniejszej sprawie kwoty wpisu, stanowi, iż wpis stały w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1 – 5 wynosi 200 zł. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie ochrony danych osobowych. W sprawie znajduje zatem zastosowanie § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia. Wysokość wpisu została wobec tego ustalona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, iż Sąd I instancji zobowiązany był do wezwania skarżących do uiszczenia jednego wpisu od skargi wskazać należy, że stosownie do art. 214 § 2 P.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Jednakże przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Wynikająca z powołanego przepisu zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest w sytuacji, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy przedmiotem jest wspólne uprawnienie a skarżący mogą występować tylko wspólnie. Przykładem jest sytuacja, kiedy skargę wnoszą osoby będące współwłaścicielami jednej nieruchomości, i z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości, wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1079/10). W rozpoznawanej sprawie każdy ze skarżących we własnym imieniu realizuje uprawnienia przyznane mu odrębnie przez prawo do ochrony danych osobowych. Nie zmienia tego fakt, że skargi wniesione zostały jednym pismem. Wobec powyższego każdy ze skarżących reprezentuje w sprawie swój własny interes prawny, czego nie zmienia okoliczność, że cel, który chcą oni osiągnąć zaskarżając decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, jest dla nich wspólny. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. oddalił zażalenie.