I SA/Bd 796/13

WyrokWSA w Bydgoszczy2013-11-29

Skład orzekający: Ewa Kruppik-Świetlicka, Dariusz Dudra, Urszula Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o obciążeniu kosztami badania sprawdzającego automatu do gier hazardowych jest legalne, jeśli skarżąca kwestionuje kompetencje jednostki przeprowadzającej badanie oraz jej bezstronność?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postanowienie o obciążeniu kosztami badania sprawdzającego jest legalne. Sąd podkreślił, że kontrola sądu administracyjnego w tego typu sprawach dotyczy wyłącznie legalności obciążenia kosztami, a nie oceny merytorycznej dowodu czy kompetencji jednostki badającej. Skoro badanie zostało przeprowadzone przez jednostkę posiadającą ważne upoważnienie i akredytację, a jego wynik był negatywny, organ miał podstawę do obciążenia skarżącej kosztami.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka G. Sp. z o.o. została obciążona przez Dyrektora Izby Celnej w T. kosztami badania sprawdzającego automatu do gier hazardowych. Spółka kwestionowała zasadność obciążenia, zarzucając, że czynności organów celnych nie stanowiły 'badania sprawdzającego' w rozumieniu ustawy, a Izba Celna w Przemyślu nie jest uprawnioną jednostką badającą. Organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie, wskazując na spełnienie przesłanek do obciążenia kosztami. Skarżąca wniosła skargę do WSA, podtrzymując swoje zarzuty dotyczące braku kompetencji i bezstronności jednostki badającej oraz kwestionując kwalifikację czynności jako badania sprawdzającego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Dudra sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Celnego w T. na podstawie art. 23b ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) – dalej: "u.g.h." obciążył spółkę kosztami badania sprawdzającego automatu do niskich wygranych HOT SPOT PLATIN, nr fabryczny [...], nr rejestracyjny [...], w wysokości 900 zł. W złożonym zażaleniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 23b ust. 5 cyt. ustawy poprzez jego bezzasadne zastosowanie w sytuacji, gdy czynności przeprowadzone przez organy celne w dniu 20 sierpnia 2012r. nie sposób było zakwalifikować jako "badania sprawdzającego", o którym mowa w art. 23b u.g.h. Strona podniosła również, że Izba Celna w Przemyślu Wydział Laboratorium Celne jest jednostką organizacyjną Służby Celnej, w związku z czym nie jest i nie może być jednostką badającą. Wobec powyższego, badanie przez nią wykonane nie można nazwać "badaniem sprawdzającym", o którym mowa w ustawie o grach hazardowych. Mając powyższe na uwadze, strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że obciążenie kosztami badania sprawdzającego podmiot eksploatujący może nastąpić w sytuacji, gdy wynik tego badania wykaże niespełnienie przez automat warunków określonych w ustawie o grach hazardowych. W niniejszej sprawie okoliczności wynikające z art. 23b u.g.h. zostały spełnione, a obciążenie spółki kosztami nastąpiło zgodnie z prawem. Organ przede wszystkim zauważył, że w niniejszej sprawie istniało podejrzenie uzasadniające wystąpienie przez organ z żądaniem poddania automatu badaniu sprawdzającemu. Żądanie wynikało z uzasadnionego podejrzenia, jakim była kontrola przeprowadzona w dniu [...] w punkcie gier w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, w ramach której przeprowadzono eksperyment gry na przedmiotowym automacie. W wyniku eksperymentu stwierdzono, że wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze jest wyższa niż 0,07 Euro (stawka określona w art. 2 ust. 2b wówczas obowiązującej ustawy o grach i zakładach wzajemnych). Dodatkową przesłanką dla Naczelnika Urzędu Celnego do żądania przeprowadzenia badania sprawdzającego była również opinia biegłego sądowego Sądu Okręgowego w Częstochowie R. R. z dnia [...]. uzupełniona w dniu [...]., z której wynika, że przedmiotowy automat nie spełnia warunków określonych w wówczas obowiązującej ustawie o grach i zakładach wzajemnych. W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Celnego działając w ramach uprawnienia wynikającego z art. 23b ust. 1 u.g.h., w dniu [...]. zwrócił się do strony z żądaniem poddania automatu badaniu sprawdzającemu przez jednostkę badającą - Izbę Celną w Przemyślu, Wydział Laboratorium Celne, a następnie wystawił zlecenie badania sprawdzającego przez wskazaną jednostkę. Odnosząc się do treści zarzutów podniesionych w zażaleniu, podważających wynik badania sprawdzającego w związku z faktem przeprowadzania go przez nieuprawnioną jednostkę badającą organ wyjaśnił, że Izba Celna w Przemyślu Wydział Laboratorium Celne jest upoważnioną jednostką badającą, która na dzień zlecenia oraz wykonania badania dysponowała i dysponuje upoważnieniem Ministra Finansów z dnia 08 kwietnia 2011r., co zostało wskazane w treści opinii z dnia 20 sierpnia 2012r. Powołując się na orzecznictwo sądowe organ wskazał, że przewidziane przez ustawodawcę badanie sprawdzające może wykonać jednostka badająca pozostająca w strukturze organów administracji - o ile tylko spełnia ona wymogi ustawowe i została upoważniona w trybie art. 23f ust. 5 u.g.h. do przeprowadzanie tego rodzaju badań. Zatem zarzut podniesiony przez skarżącą w zażaleniu, iż badanie zostało przeprowadzone przez jednostkę do tego nieuprawnioną organ ocenił jako bezzasadny. Odnosząc się do kwestii obciążenia strony kosztami, które nie powinny przekraczać średnich stawek za badanie konkretnego automatu organ wskazał, że w niniejszej sprawie koszt badania określono na podstawie rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne (Dz.U. Nr 94, poz. 913 ze zm.). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia, ryczałtowe stawki opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne ustalone zostały w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia. W pozycji nr 136 załącznika wskazano. że zryczałtowana stawka za badania automatów lub urządzeń do gier wynosi 900,00 zł. Zdaniem organu, niewątpliwie również wniosek końcowy badania sprawdzającego został sformułowany w sposób jednoznaczny - przesądzający o negatywnej ocenie spełnienia przez automat warunków ustawowych do jego zakwalifikowania jako automatu do gier o niskich wygranych. Świadczy o tym jednoznacznie wynik badania: negatywny, jak i użyte w treści opinii zwroty w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości: niespełnienie warunku ochrony przez możliwością modyfikacji oprogramowania, niespełnienie warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę, niespełnienie wymogu wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych, niezapewnienie warunku zabezpieczenia liczników elektromechanicznych przed próbą zmiany wskazań, niewypełnienie warunku wyposażenia automatu w widoczne dla grających informacje, umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że w niniejszej sprawie wystąpiły wyczerpujące przesłanki upoważniające organ do obciążenia strony kosztami badania sprawdzającego, albowiem w wyniku jego przeprowadzenia przez upoważniona do tego jednostkę stwierdzono, iż badany automat nie spełnia wymagań określonych przepisami prawa. Tym samym organ miał podstawę do zastosowania art. 23b ust. 5 u.g.h. W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 23b ust. 5 u.g.h. poprzez jego bezzasadne zastosowanie w sytuacji, gdy czynności przeprowadzone przez organy celne w dniu 20 sierpnia 2012 r. nie sposób zakwalifikować jako "badania sprawdzającego", o którym mowa w art. 23b u.g.h. oraz naruszenie art. 23f ust. 1 pkt 1, 2 i 4 u.g.h. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że Izba Celna w Przemyślu spełnia ustawowe wymogi obligatoryjne dla jednostek badających automaty do gier, podczas gdy w rzeczywistości owa jednostka organizacyjna Służby Celnej nie spełnia 3 z 4 warunków określonych w ustawie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Izba Celna w Przemyślu nie jest i nie może być jednostką badającą upoważnioną do badań sprawdzających automatów do gier, o którym mowa w art. 23b u.g.h. W ocenie strony, żaden obowiązujący przepis prawa materialnego nie daje jakiejkolwiek jednostce Służby Celnej tego rodzaju kompetencji. Skoro zatem Służba Celna uprawnień takich nie posiada, to tym bardziej nie może ich realizować. Skarżąca podniosła również, że Izba Celna w Przemyślu nie dysponuje obligatoryjną akredytacją Polskiego Centrum Akredytacji lub innej jednostki akredytującej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej wydaną w niezbędnym zakresie. Ponadto strona zarzuciła, że osoby, które wydały opinię z dnia [...] r. nie legitymują się jakimkolwiek wykształceniem ukierunkowanym na wiedzę niezbędną do badania urządzeń do gier. Końcowo skarżąca podniosła, że Dyrektor Izby Celnej w Przemyślu pozostaje ze spółką w licznych sporach prawnych zawisłych przed sądami administracyjnymi różnych instancji, a nadto sam prowadzi wobec strony liczne postępowania podatkowe, w tym także analogiczne do niniejszego, czyli dotyczące cofnięcia rejestracji innych automatów do gier. W ocenie strony, Dyrektor Izby Celnej w Przemyślu bez cienia wątpliwości pozostaje ze spółką, jako podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych, w tego rodzaju stosunkach, które wywołują uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, co oznacza, że skarga podlegała oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie na narusza prawa. Przedmiotem sporu jest zasadność obciążenia skarżącej kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. Zdaniem składu orzekającego trafnie ocenił organ, że w tej konkretnej sprawie sporne koszty obciążają podmiot eksploatujący automat, czyli skarżącą Spółkę. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania o cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, na podstawie przepisów nowej ustawy hazardowej - z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Należy zaznaczyć, że nowelizacja ustawy hazardowej z dnia 26 maja 2011r. .o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 134, poz. 779) d dnia 14 lipca 2011r. wprowadziła nowe przepisy art. 23 a – art. 23 f. W przepisach tych uregulowano m.in. : - zasady przeprowadzania badań sprawdzających automatów do gier - oraz wskazano (w art. 23 b ust. 4 i 5), że koszty badań sprawdzających nie powinny przekraczać średnich stawek stosowanych za dany rodzaj badania, - zaś w przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie. To oznacza, że od dnia 14 lipca 2011r. obciąża się kosztami badania sprawdzającego podmiot eksploatujący, gdy wynik tego badania wykaże niespełnienie przez automat warunków określonych w ustawie. Jak wskazano w badaniu sprawdzającym z dnia [...]. automat do gier o niskich wygranych HOT SPOT PLATIN nr fabryczny [...]nr rejestracyjny [...] nie spełniał warunków określonych w ustawie. Zatem zgodnie z art. 23 b ust. 5 u.g.h. w takiej sytuacji, jak w przedmiotowej sprawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący to urządzenie. W związku z czym organy w opinii Sądu zasadnie obciążyły stronę kosztami przedmiotowego badania sprawdzającego na podstawie art. 267 § 1 pkt 4 i art. 269 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej zwana: O.p. W skardze strona zarzuca przede wszystkim jednostce przeprowadzającej badanie przedmiotowego automatu niefachowość i brak kompetencji, uznając, iż jednostka ta nie spełnia wymagań, o których mowa w cyt. ustawie. Wprowadzona regulacja właśnie wskazuje wymagania, jakie powinna spełniać jednostka badająca i tryb wydawania (cofania) takiej jednostce upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Należy powtórzyć za WSA w Białymstoku, który w wyroku z dnia 13 września 2007r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 362/06 wskazał, że "Wydanie postanowienia o kosztach nie zamyka drogi do wydania decyzji związanej z istotą sprawy. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że zgodnie z art. 269 Ordynacji podatkowej postanowienie w sprawie kosztów postępowania jest odrębnym aktem administracyjnym (ma odrębny byt) dotyczącym kwestii incydentalnej, nie związanej z istotą sprawy, lecz z czynnościami postępowania." Z powyższym poglądem skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni się zgadza. A zatem należy uznać, że postanowienie w przedmiocie spornych kosztów ma charakter wpadkowy, a postępowanie w jego głównym nurcie dotyczy cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Kontrolując legalność postanowienia wydanego w kwestii wpadkowej, sąd nie jest zatem upoważniony do oceny, czy podmiot, któremu organ zlecił przeprowadzenie badania sprawdzającego, posiada wymagane kwalifikacje oraz zapewnia zachowanie warunku bezstronności i obiektywizmu w badaniu. Kontrolując legalność postanowienia wpadkowego w przedmiocie kosztów sąd nie ocenia zatem legalności przeprowadzonego postępowania dowodowego, ale ocenia wyłącznie czy zostały spełnione formalne warunki do obciążenia tymi kosztami zgodnie z zasadą z art. 23 b ust. 5 u.g.h. Zgodnie z treścią przepisów znowelizowanej ustawy hazardowej tj. z art. 23 b ust. 1, 3 i 4 oraz art. 23 f wynika, że: badanie sprawdzające następuje na zlecenie naczelnika urzędu celnego w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie; przeprowadzane jest przez jednostkę upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych; koszty badania nie powinny przekraczać średnich stawek za dany rodzaj badania oraz w przypadku wyniku negatywnego badania - kosztami obciążany jest podmiot eksploatujący automat. Jak wynika z akt administracyjnych badanie sprawdzające wykonane przez Izbę Celną w Przemyślu Wydział Laboratorium Celne z dnia [...]. wykazało wynik negatywny, co oznacza, że badany automat nie spełniał warunków wskazanych w ustawie. W takiej sytuacji koszty badania ponosi podmiot eksploatujący przedmiotowe urządzenie ( art. 23 b ust. 5 u.g.h.). Przypomnieć jednak należy, że zgodnie z art. 23f ust. 1 u.g.h. upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia następujące warunki: 1) posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement); 2) zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym; 3) osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń, w szczególności osoby wymienione w pkt 3 nie pozostają z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gier hazardowych w stosunkach, które mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na wniosek jednostki badającej, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1, w szczególności: 1) certyfikat akredytacji; 2) certyfikaty lub inne dokumenty określające standard przeprowadzanych badań; 3) aktualne zaświadczenia, że osoby wymienione w ust. 1 pkt 3 nie były skazane za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) oświadczenia złożone, pod rygorem odpowiedzialności karnej, przez osoby wymienione w ust. 1 pkt 3, że nie pozostają z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych ani z osobami: a) zarządzającymi takim podmiotem lub go reprezentującymi, b) będącymi akcjonariuszami (wspólnikami) takiego podmiotu lub jego pracownikami - w stosunku prawnym lub faktycznym, który może wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności. Upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji (art. 23 f ust. 3). Odmowa udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier następuje w drodze decyzji (art. 23 f ust. 4). Natomiast z ustępu 5 tego przepisu wynika, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji: 1) cofa upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w przypadku gdy jednostka badająca przestanie spełniać warunki określone w ust. 1 lub odmówi przeprowadzenia badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23b (cofnięcie obligatoryjne) 2) może cofnąć upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, jeżeli jednostka badająca nie przeprowadzi badania sprawdzającego w terminie określonym w art. 23b ust. 3 (cofnięcie fakultatywne). Minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23 f ust. 6 u.g.h.). Powołane przepisy oznaczają, że jednostka badająca działa na podstawie upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, którego udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia określone, wymienione wyżej w ustawie warunki. Upoważnienie udzielane jest na wniosek określonej jednostki badającej, do którego powinny zostać dołączone dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ustawie. I znów, dopiero odmowa udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier następuje w drodze decyzji, co zdaje się potwierdzać wniosek organu, że wyrażenie zgody w tej kwestii nie ma postaci indywidualnego aktu administracyjnego i ma charakter czynności materialno-technicznej. Wniosek ten zdaje się również potwierdzać sposób podania przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wiadomości publicznej wykazu jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, dokonywany na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra. Ocena prawidłowości dopuszczenia dowodu ze spornego badania sprawdzającego, będzie należała do organu wydającego decyzję kończącą postępowanie w jego głównym nurcie – w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu. Wówczas bowiem organ będzie zobowiązany do sprawdzenia wystąpienia przesłanek tego cofnięcia, a więc przede wszystkim będzie zobowiązany do oceny dowodów na tę okoliczność. To oznacza, że organ będzie miał możliwość zweryfikowania wartości dowodowej badania sprawdzającego, dokonanego przez Izbę Celną w Przemyślu. Mając na uwadze podniesione zarzuty strony, co do obiektywizmu i zaufania do organów prowadzących postępowanie, zdaniem Sadu, w tym postępowaniu nie jest możliwa merytoryczna ocena prawidłowości sporządzenia tego dowodu. W przedmiotowym postępowaniu bowiem ocenie Sądu podlega wyłącznie kwestia obciążenia strony kosztami badania sprawdzającego. Jest to postępowanie wpadkowe, dlatego należy tu ocenić czy organ zasadnie nałożył na stronę obowiązek poniesienia kosztów badania sprawdzającego. Jak wynika z treści informacji zamieszczonej na stronie internetowej Ministra Finansów Izba Celna w Przemyślu nadal jest wymieniona jako jednostka badająca upoważniona przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier pod poz. 3 Izba Celna w Przemyślu Wydział Laboratorium Celna ul. Siedlecka 9 Przemyśl. Zatem w dalszym ciągu, wbrew wywodom skarżącej, posiada wymagane cechy. Ponadto Certyfikat akredytacji o wskazanym numerze AB 826 jest ważny do 19 września 2015r. (art. 23 f ust. 3), co oznacza, że w dacie przeprowadzania badania jednostka spełniała wymagania, pozwalające na przeprowadzanie badań sprawdzających. Na marginesie należy wskazać, że WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 29 września 2012r., sygn. akt VI SA/Wa 839/12 oddalił skargę spółki (prowadzącej działalność w tożsamym przedmiocie jak skarżąca), która domagała się od Ministra Finansów cofnięcia upoważnienia ww. jednostce badającej. Minister odmówił wszczęcia postępowania, z uwagi na brak po stronie spółki interesu prawnego, uznając, iż spółka nie jest uprawniona do składania takich wniosków, gdyż stronami w sprawie jest Minister i jednostka ubiegająca się o akredytację. Reasumując, badania wykonała jednostka upoważniona do przeprowadzenia badań z ważną akredytacją Ministra Finansów. Skoro wynik badania był negatywny to, zdaniem Sądu, organy zasadnie obciążyły stronę kosztami przedmiotowymi badania. Sąd podtrzymuje swoją dotychczasową linię orzeczniczą dotyczącą obciążania podmiotów eksploatujących automaty do gry o niskich wygranych, w sytuacji gdy wynik badania sprawdzającego jest negatywny stwierdzając, że badania przeprowadzonego przez upoważnioną jednostkę badającą nie można utożsamiać z innym dowodem w postaci np. opinii biegłego (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2013r., I SA/Bd 999/12; dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji wynik badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23 b u.g.h. nie stanowi opinii biegłego w rozumieniu art. 197 Ordynacji podatkowej. Stąd też nie można skutecznie żądać wyłączenia wszystkich osób tej jednostki jako biegłych, czy też jednostki jako całej instytucji. WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1536/12 wskazał, że z przepisów ustawy hazardowej wynika, iż podstawowe kryteria udzielenia upoważnienia jednostce badającej odnoszą się przede wszystkim do poziomu jej fachowości (art. 23 f ust. 1 pkt 1 i 2 u.g.h.), z drugiej zaś strony – do jej bezstronności, wyrażającej się głównie w autonomii względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń, mającej konkretny wymiar podmiotowy (zakaz określonych relacji). Z żadnych przepisów ustawy o grach hazardowych nie wynika uprawnienie dla podmiotu eksploatującego automaty do zainicjowania postępowania w sprawie upoważnienia dla określonej jednostki badającej, udziału w takim postępowaniu czy złożenia wniosku o cofnięcie jednostce badającej takiego upoważnienia. Byłoby to bowiem – w płaszczyźnie wykładni celowościowej – oddanie podmiotowi eksploatującemu automaty uprawnień do wyznaczania podmiotów, których opinia przesądza o możliwości eksploatacji tych automatów (wyrok z dnia 20 listopada 2012r. dostępny na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnośnie wysokości nałożonej opłaty za wykonane badanie automatu do gier, w kwocie 900 zł, zdaniem Sądu zgodna jest ona z pkt 136 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne – według treści załącznika obowiązującej od 27 grudnia 2011r. Zatem prawidłowo organ I instancji podał przepis § 1 tego rozporządzenia jako element podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło