II SAB/Rz 106/15

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-01-18

Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Zaborniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zarządzenia zastępczego na podstawie art. 98a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zarządzenia zastępczego na podstawie art. 98a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zarządzenie zastępcze nie jest aktem wymienionym w art. 3 § 2 PPSA, a postępowanie w sprawie jego wydania nie jest postępowaniem administracyjnym, co wyłącza możliwość zaskarżenia bezczynności organu w tym zakresie do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga R. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zarządzenia zastępczego na podstawie art. 98a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący domagał się nakazania Wojewodzie wydania zarządzenia w związku z naruszeniem przez radnych zakazu prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę i zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł tytułem wpisu od odrzuconej skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania zarządzenia zastępczego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić R. K. kwotę 200 zł /słownie: dwustu złotych/ tytułem wpisu od odrzuconej skargi. W dniu 14 grudnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga R. K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania zarządzenia zastępczego, zgodnie z art. 98a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 z późn. zm.) – dalej: "usg", w związku z naruszeniem przez trójkę radnych Rady Miejskiej [...] ustawowego zakazu prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego przy jednoczesnym sprawowaniu mandatu radnego. Skarżący wniósł o nakazanie Wojewodzie wydania zarządzenia w tym przedmiocie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Kontrola ta obejmuje w myśl art. 3 § 2 Ppsa orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto stosownie do treści art. 3 § 3 Ppsa, Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przedmiot zaskarżenia wskazał bezczynność Wojewody [...] polegającą na niewydaniu, w związku z pisemnym wnioskiem skarżącego, zarządzenia zastępczego w myśl art. 98a ust. 2 usg. Zgodnie z art. 98a ust. 1 usg, jeżeli właściwy organ gminy, wbrew obowiązkowi wynikającemu z przepisów art. 383 § 2 i 6 oraz art. 492 § 2 i 5 ustawy, o której mowa w art. 24b ust. 6, oraz art. 5 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, w zakresie dotyczącym odpowiednio wygaśnięcia mandatu radnego, wygaśnięcia mandatu wójta, odwołania ze stanowiska albo rozwiązania umowy o pracę z zastępcą wójta, sekretarzem gminy, skarbnikiem gminy, kierownikiem jednostki organizacyjnej gminy i osobą zarządzającą lub członkiem organu zarządzającego gminną osobą prawną, nie podejmuje uchwały, nie odwołuje ze stanowiska lub nie rozwiązuje umowy o pracę, wojewoda wzywa organ gminy do podjęcia odpowiedniego aktu w terminie 30 dni. W myśl zaś art. 98a ust. 2 tej ustawy, w razie bezskutecznego upływu terminu określonego w ust. 1, wojewoda, po powiadomieniu ministra właściwego do spraw administracji publicznej, wydaje zarządzenie zastępcze. Stwierdzić należy, że tak określony przedmiot skargi nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zarządzenie zastępcze nie jest bowiem żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a Ppsa, wobec czego bezczynność organu polegająca na niewydaniu takiego zarządzenia nie stanowi bezczynności organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa. Nie jest również bezczynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 9 Ppsa, jako że postępowanie w sprawie wydania zarządzenia zastępczego na podstawie art. 98a ust. 2 usg nie jest postępowaniem administracyjnym. Kontroli sądowej z powodu niezgodności z prawem podlegają tylko rozstrzygnięcia organu nadzoru, ponieważ zadania sądów administracyjnych określone w przytoczonym przepisie Ppsa polegają na kontrolowaniu rozstrzygnięć organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, nie zaś na wymuszaniu przez sąd wydawania określonych rozstrzygnięć (zob. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 5 marca 2014 r. II SAB/Rz 22/14 – dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie istnieje bowiem żaden przepis prawa, który uprawniałby podmiot do żądania wydania zarządzenia zastępczego i jednocześnie rodziłby po stronie wojewody obowiązek przeprowadzenia w tym przedmiocie postępowania zakończonego takim zarządzeniem. Wywiązanie się przez Wojewodę z ciążącym na nim obowiązków może natomiast przedmiotem skargi, o której mowa w dziale VIII Kpa, kierowanej do organu wyższego stopniem. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło