V SA/Wa 4720/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi C. w S. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem skargi złożonej przez C. z siedzibą w S. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżąca") jest rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: "NCBiR") zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...], w sprawie negatywnego rozpatrzenia protestu dotyczącego wniosku o numerze kancelaryjnym [...], pn. [...], złożonego przez C. w konkursie Nr [...]. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. C. w S. wystąpiła do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z wnioskiem o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja i Rozwój, Oś priorytetowa III "Szkolnictwo wyższe dla gospodarki i rozwoju", Działanie: 3.4 "Zarządzanie w instytucjach szkolnictwa wyższego" (Nr naboru:[...]). Celem głównym projektu było [...]. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...], Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało Skarżącą, że wniosek pozytywnie przeszedł weryfikację poprawności i został przekazany do oceny formalno – merytorycznej. Następnie pismem z dnia [...] października 2015 r. Nr [...], Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało Skarżącą, że ww. wniosek został oceniony negatywnie z powodu niespełnienia kryteriów wyboru projektu. Do pisma dołączono kopię Karty oceny formalno – merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER, z której wynika, że Skarżący nie spełnił kryterium formalnego Nr 5, wskazanego w części B karty oceny formalno – merytorycznej, tj. nie podał w treści wniosku informacji wymaganych w punkcie 4.5., iż partnerzy nie podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, o którym mowa w art. 207 ust. 4 ustawy o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.), dalej: "u. f. p.", co sprawia iż brak możliwości zbadania, czy kryterium dostępu Nr 5 zostało w całości spełnione. Pismem z dnia [...] października 2015 r. C. złożyła protest wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności przedmiotowego wniosku z kryteriami wyboru projektów. W uzasadnieniu podniosła, że wszyscy partnerzy wskazani we wniosku o dofinansowanie podpisali oświadczenie, o treści: "Oświadczam, że podmiot który reprezentuje nie podlega wykluczeniu z możliwości otrzymania dofinansowania, w tym wykluczeniu, o którym mowa w art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.)." (część VIII pkt 4) oraz stwierdzili, iż zapoznali się z informacjami zawartymi we wniosku i zobowiązują się do realizacji projektu zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku. Jedną z takich informacji jest wskazanie [...] jako partnerów projektu, tj. podmiotów spełniających przesłanki zawarte w art. 33 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz.U. z 2014 r. poz. 1146 ze zm.), dalej: "ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności". Natomiast oceniający nie wskazali na jakiej podstawie uznali, że partnerzy są podmiotami wykluczonymi. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało Skarżącą, że protest dotyczący wniosku Nr [...], pn. [...], został rozpatrzony negatywnie. Powodem takiego rozstrzygnięcia, jak wskazał organ, było niespełnienie przez projekt ogólnego kryterium Nr 5, tj. brak wskazania w treści wniosku informacji wymaganych w punkcie 4.5, iż partnerzy nie podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, o którym mowa w art. 207 ust. 4 u. f. p., co sprawia iż brak możliwości zbadania, czy kryterium dostępu Nr 5 zostało w całości spełnione. NCBiR wskazało, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, dalej: "Instrukcja wypełniania wniosku", przedmiotowa informacja nie stanowi braku formalnego, który w trakcie procedury rozpatrywania wniosku mógłby być uzupełniany lub poprawiany. Zdaniem organu uzupełnienie wniosku w zakresie informacji, czy partnerzy nie podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, należałoby uznać za dodanie do wniosku nowych treści, prowadzących w istocie do modyfikacji elementów treściowych wniosku. Instytucja Organizująca Konkurs powołała się również na Regulaminu konkursu na projekty dotyczące obsługi systemów antyplagiatowych w ramach wsparcia zmian organizacyjnych i podniesienia kompetencji kadr w systemie szkolnictwa wyższego, dalej: "Regulamin konkursu" i wyjaśniła, że nie wystarczy faktycznie spełniać wskazane wymogi, ale informację o spełnianiu tych wymogów należy również zawrzeć we wniosku o dofinansowanie w wyznaczonych do tego częściach. Zauważyła także, że w części III Regulaminu znajduje się informacja, że dla uniknięcia wątpliwości w toku oceny formalno-merytorycznej wnioskodawca powinien w treści wniosku wskazać precyzyjnie, które dane i twierdzenia dowodzą spełnienia danego kryterium dostępu. Jest to postanowienie jednoznacznie wskazujące, że informacja o spełnieniu kryterium musi znaleźć się we wniosku z dodatkową adnotacją, spełnieniem którego kryterium jest. Ostatecznie NCBiR stanęło na stanowisku, że Wnioskodawca nie spełnił ogólnego kryterium formalnego Nr 5 i dlatego zgodnie z częścią V pkt 2 ppkt 3 Regulaminu konkursu wniosek nie podlegał dalszej ocenie i winien być odrzucony. C. pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. zaskarżyła powyższy akt wnosząc o uwzględnienie skargi i uznanie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzucając mu: - dowolność stosowania przepisów prawa w ocenie wniosku, bowiem organ zarządzający powinien był wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych, co nie zostało uczynione, - nieadekwatność punktu 4.5 wniosku, który dotyczy zupełnie innych danych – Sposób zarządzania projektem (Opisz, w jaki sposób projekt będzie zarządzany, w tym, wskaż w jaki sposób w zarządzaniu projektem uwzględniona zostanie zasada równości szans kobiet i mężczyzn), co powoduje, iż stwierdzenie zawarte w Karcie oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER, że projekt złożony przez wnioskodawcę nie spełnia ogólnego kryterium formalnego Nr 5, wskazanego w części B karty oceny formalno – merytorycznej, gdyż we wniosku nie podano informacji, iż partnerzy nie podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, w tym wykluczeniu, o którym mowa w art. 207 ust. 4 u. f. p., - brak podpisu karty oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER, która nie została podpisana przez eksperta, w związku z czym posiada cechy nieważności, - bezpodstawne uznanie, iż podpisanie w pkt VIII wniosku przez partnerów w projekcie jest niewystarczające do uznania, iż nie podlegają oni wykluczeniu, o którym mowa w art. 207 ust. 4 u. f. p. Skarżąca powołała się również na treść art. 43 ust.1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 i wskazała, że powinna zostać wezwana do uzupełnienia wniosku, gdyż ewentualna ocena wniosku, z zastosowaniem procedury z art. 43 ust.1 ustawy nie spowodowałaby istotnej modyfikacji wniosku w rozumieniu przepisu ust.2 tego artykułu. W odpowiedzi na skargę NCBiR podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – t. j. Dz. U. z 2014 r. poz.1647, z późn.zm.). Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonego aktu. Skarga nie jest zasadna. Należy wskazać, że dokonywana przez sądy administracyjne kontrola spraw o dofinansowanie projektów na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 w związku z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p. p. s. a., odbywa się na podstawie kryterium legalności działania właściwej władzy publicznej (tu: Instytucji Pośredniczącej - NCBiR). Sposób oceny projektu podlega zatem sądowej weryfikacji z punktu widzenia tego, czy przeprowadzono ją nie naruszając prawa (czy m.in. wyjaśniono istotne okoliczności sprawy, nie popełniono błędów logicznych, uwzględniono wszystkie elementy wniosku, jakie powinny zostać w sprawie zbadane). Prawidłowy efekt takiej oceny powinien być więc należycie uzasadniony oraz wyjaśniać okoliczności, które zdecydowały o wyniku postepowania (por. wyrok NSA z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. II GSK 1783/12). W myśl art. 61 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1 tej ustawy. C. w S. wystąpiła do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z wnioskiem o dofinansowanie projektu Program Operacyjny Wiedza Edukacja i Rozwój. Celem głównym projektu było [...]. Ww. wniosek został przez NCBiR oceniony negatywnie ze względu na niespełnienie ogólnego kryterium Nr 5, tj. brak wskazania w treści wniosku (pkt 4.5.) informacji, iż partnerzy nie podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, o którym mowa w art. 207 ust. 4 u. f. p., co spowodowało brak możliwości zbadania, czy kryterium dostępu Nr 5 zostało w całości spełnione. Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest, czy NCBiR, wobec stwierdzonego braku wniosku, miał obowiązek wezwania Wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku na etapie dokonywania oceny formalno – merytorycznej, a także treść oświadczeń złożonych we wniosku w kontekście art. 207 ust. 4 u. f. p. Zgodnie z Regulaminem konkursu Nr [...] na projekty dotyczące [...], wnioski złożone w odpowiedzi na konkurs są poddawane: - wstępnej weryfikacji poprawności wniosku, na tym etapie wnioskodawca może zostać wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku lub poprawienia oczywistych omyłek w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku (część IV pkt 2 Regulaminu konkursu), - jeżeli wstępna weryfikacja poprawności wniosku jest pozytywna projekt zostaje poddany ocenie formalno – merytorycznej. Na tym etapie sprawdzeniu podlega, czy wniosek spełnia ogólne kryteria formalne, kryteria dostępu, ogólne kryteria horyzontalne, ogólne kryteria merytoryczne oraz kryteria premiujące, a niespełnienie któregokolwiek z kryteriów powoduje odrzucenie wniosku (część V pkt 2 Regulaminu konkursu). Sąd – odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 43 powołanej wyżej ustawy– stwierdza, że są one chybione. Skarżąca podnosi, iż organ zarządzający dokonujący oceny merytorycznej wniosku powinien Ją wezwać do uzupełnienia wniosku, w sytuacji kiedy podane informacje były niewystarczające. Sąd nie podziela tego poglądu. Jak wynika z przytoczonych wyżej zapisów Regulaminu konkursu wezwanie do uzupełnienia wniosku może dotyczyć wyłącznie braków formalnych wniosku, nie może dotyczyć uzupełnienia treści merytorycznych. W kontekście rozpatrywanej sprawy brakami formalnymi będą braki, które uniemożliwiają nadanie biegu wnioskowi, np. brak podpisu, numeru konkursu na który złożono wniosek, czy też nieprawidłowe wskazanie Jednostki Organizującej Konkurs. Natomiast ocena formalno – merytoryczna wniosku to ocena spełnienia przez projekt konkursowy kryteriów konkursu. Ewentualne braki wniosku w tym zakresie powodują, iż wniosek nie spełnia kryteriów konkursu, co stanowi przesłankę odrzucenia projektu. Powoływany przez Skarżącą art. 43 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności w ust. 2 zawiera stwierdzenie, że uzupełnienie wniosku nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Wobec powyższego Sąd podziela stanowisko NCBiR, że brak wskazania w treści wniosku informacji wymaganych w punkcie 4.5., iż partnerzy nie podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, o którym mowa w art. 207 ust. 4 u. f. p., nie może być usunięty w drodze wezwania do uzupełnienia wniosku. Ponadto wezwanie do uzupełnienia tego rodzaju braków wniosku, jak w przypadku wniosku złożonego przez Skarżącą, prowadziłoby do naruszenia przez NCBiR zasady równego traktowania wnioskodawców. Należy również podkreślić, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Skarżąca przystępując do konkursu winna zapoznać się z jego zasadami, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich zainteresowanych w jednakowy sposób. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku, w przypadku projektu realizowanego z udziałem partnerów, w punkcie 4.5. wniosku należy również zamieścić informacje, czy partnerzy nie podlegają wykluczeniu z możliwości otrzymania dofinansowanie, w tym wykluczeniu o którym mowa w art. 207 ust. 4 u. f. p. (str. 31 Instrukcji wypełniania wniosku). W Instrukcji wypełniania wniosku podkreślono, oznaczając jako "WAŻNE!", że podanie w punkcie 4.5 informacji w zakresie, o którym mowa w lit. a-c, tj. m.in. wskazanej wyżej informacji, jest warunkiem niezbędnym do spełnienia jednego z ogólnych kryteriów formalnych obowiązujących w ramach PO WER. Nie znajduje zatem uzasadnienia twierdzenie Skarżącej, że nie było żadnego wskazania, które naprowadziłoby wnioskodawcę na to, że informacje dotyczące wykluczenia powinien we wniosku zawrzeć. W karcie oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER, dalej: "karta oceny" w pozycji uzasadnienie oceny spełniania kryteriów formalnych (str. 3), NCBiR przedstawiła dlaczego uznano, że nie zostało spełnione kryterium formalne Nr 5. Wskazano, że we wniosku złożonym przez Skarżącą nie podano informacji, iż partnerzy nie podlegają wykluczeniu z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, w tym wykluczeniu, o którym mowa w art. 207 ust. 4 u. f. p. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że działania organu w kwestionowanym przez Skarżącą zakresie, jest zgodne z prawem. Odnosząc się do argumentu Skarżącej dotyczącego złożenia wymaganego oświadczenia w pkt VIII wniosku, Sąd podziela stanowisko organu, że oświadczenie dotyczące wykluczenia w tym punkcie złożył wyłącznie Wnioskodawca, tj. C. Oświadczenia partnerów zaś dotyczą wyłącznie potwierdzenia, że zapoznali się z informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie i zobowiązują się do realizowania projektu zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie. Zatem żaden punkt wniosku nie potwierdza, że partnerzy również nie podlegają wykluczeniu. Przy czym Sąd stoi na stanowisku, że spełnieniem wymogów określonych powołanymi przepisami byłoby zawarcie ww. informacji również w innej części wniosku. W niniejszej sprawie jednak, wbrew twierdzeniom Skarżącej, przedmiotowa informacja nie została zawarta we wniosku. Podobnie zarzut Skarżącej dotyczący nieważności karty oceny, w kontekście zapisów Regulaminu konkursu, że pisemna informacja o negatywnej ocenie projektu zawiera całą treść wypełnionych kart oceny formalno - merytorycznej albo kopie wypełnionych kart oceny w postaci załączników z zastrzeżeniem, że IOK, przekazując wnioskodawcy tę informację, zachowuje zasadę anonimowości osób dokonujących oceny (część V pkt 7 Regulaminu konkursu), nie znajduje uzasadnienia. Wobec powyższego należy stwierdzić, że NCBiR w swoim rozstrzygnięciu odniósł się do zarzutów protestu w sposób prawidłowy uznając, że wniosek Skarżącej winien być odrzucony, gdyż Wnioskodawca nie podał w tym wniosku wymaganych kryteriami oceny informacji, a odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że są one niezasadne. Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p. p. s. a. oddalił skargę.