VI SA/Wa 3937/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek Asesor WSA Marek Maliński (spr.) Protokolant ref. Klaudia Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 września 2024 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja z dnia 25 września 2024 r. nr [...], którą Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskie (dalej także: "Urząd Patentowy", "UP RP", "Organ") odmówił Przedsiębiorstwu [...] S.A. z siedzibą w J. (dalej: "Wnioskodawca", "Spółka", "Skarżąca", "Zgłaszający") udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny SUB zgłoszony pod nr [...] w dniu 21 czerwca 2024 r. pod numerem [...]. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art.1291 ust. 1 pkt 2 oraz art. 1291 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1170 ze zm.; dalej: "p.w.p."). Jak wynika z akt sprawy, 21 czerwca 2024 r. pod numerem [...] został zgłoszony w celu uzyskania prawa ochronnego przez Spółkę na znak towarowy słowny SUB, przeznaczony do oznaczania następujących towarów: Kl. 9: Bloki połączeniowe [kable elektryczne]; Bloki do rozprowadzania prądu elektrycznego; Złączki do przewodów [elektryczność]; Złączki [elektryczność]; Terminale odgałęźne. Pismem z dnia 25 lipca 2024 r. Urząd Patentowy RP poinformował Zgłaszającego, że na przedmiotowe oznaczenie, zgłoszone w charakterze znaku towarowego, ze względu na brak dostatecznych znamion odróżniających w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, nie może zostać udzielone prawo ochronne. W odpowiedzi Zgłaszający w piśmie z dnia 4 września 2024 r. nie zgodził się ze stanowiskiem Urzędu i stwierdził, że przedmiotowe oznaczenie słowne wykazuje wystarczające cechy odróżniające, umożliwiające odróżnienie objętych zgłoszeniem towarów od innych podobnych oferowanych przez innych przedsiębiorców. W opinii Zgłaszającego warstwa słowna znaku nie stanowi informacji o zakresie ochrony, nie sugeruje żadnych konkretnych cech związanych z towarami dla których został zgłoszony. Zgłaszający stwierdził, że UP RP w piśmie z dnia 25 lipca 2024 r. nie wskazał na okoliczności uzasadniające badanie zdolności odróżniającej znaku z perspektywy odbiorcy profesjonalnego, zamiast przeciętnego odbiorcy. W ocenie Zgłaszającego docelowy odbiorca towarów wskazanych w zgłoszeniu to ogół odbiorców, ze względu na przystępną cenę tych towarów. Zgłaszający podkreślił, że w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek przesłanek uzasadniających uznanie poziomu uwagi odbiorców jako wysokiego. Ponadto, Zgłaszający podkreślił, że znaki towarowe które wymagają od odbiorcy dokonania pośredniego wnioskowania, analizy czy interpretacji są pozbawione charakteru opisowego. Zgłaszający wskazał, że oznaczenie SUB ma konkretne znaczenie w języku polskim jako pierwszy człon wyrazów oznaczających zmniejszanie czegoś, położenie pod czymś, zależność od kogoś i czegoś oraz w języku angielskim oznacza "zastąpić", a także skrót od słowa "subscribe", "submarine", "substitute". Każde z tych znaczeń ma abstrakcyjne znaczenie dla towarów wskazanych w zgłoszeniu. Decyzją z dnia 25 września 2024 r. Urząd Patentowy odmówił Spółce udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny SUB zgłoszony w dniu 21 czerwca 2024 r. pod nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ wskazał, że przedmiotowe oznaczenie słowne SUB zostało przeznaczone do sygnowania następujących towarów z kl. 9: KL. 9: Bloki połączeniowe [kable elektryczne]; Bloki do rozprowadzania prądu elektrycznego; Złączki do przewodów [elektryczność]; Złączki [elektryczność]; Terminale odgałęźne. Zdaniem UPRP oznaczenie słowne jako całość będzie odbierane przez relewantny krąg odbiorców jako informacja o przeznaczeniu, zastosowaniu sygnowanych znakiem towarów w postaci bloków połączeniowych do kabli elektrycznych, bloków do rozprowadzania prądu, złączek do przewodów elektrycznych oraz terminali odgałęźnych. Przeciętny odbiorca ww. towarów sygnowanych SUB zostanie bowiem poinformowany, iż ww. towary służą do instalacji umożliwiającej transmisję analogową, pozwalającą na łączenie komputerów ze starszym monitorem bądź telewizorem nie posiadającym nowocześniejszych złącz (źródło: https://www.morele.net/wiadomosc/kabel-d-sub-dsub-jak-wybrac-najlepszy-kabel-na-co-zwrocic-uwage/3123/). Przeciętni odbiorcy będą – zdaniem Organu - odbierali przedmiotowe oznaczenie bezpośrednio, jednoznacznie wprost, bez dokonywania skomplikowanych procesów myślowych, element słowny SUB będzie znany technikom, monterom, elektrykom, a także odbiorcom - osobom prywatnym posiadającym wiedzę i umiejętności z tego zakresu. Element słowny SUB występuje w obrocie i jest używany w nazewnictwie elementów instalacji o ww. przeznaczeniu, służy do poinformowania odbiorców o połączeniu elektrycznym umożliwiającym analogowe przesyłanie obrazu. Złącza elektryczne typu D, zwane także złączami D-sub, to – zdaniem UP RP - rodzaj złączy elektrycznych używanych do analogowych i cyfrowych sygnałów wideo, szeregowej i równoległej transmisji danych. Fraza-skrót SUB w oznakowaniu towarów d-SUB pochodzi od słowa w języku angielskim subminiature i w tłumaczeniu na język polski oznacza "subminiaturowy". Odnośnie kręgi odbiorców UP RP wskazał na odbiorców profesjonalnych, którzy będą głównymi odbiorcami towarów (technicy, monterzy, elektrycy, sprzedawcy sprzętu i akcesoriów rtv etc), ale również na innych odbiorców – w tym osoby prywatne. Odbiorcą zgłoszonych towarów może być każdy posiadający wystarczającą wiedzę z zakresu instalacji elektrycznej jako całość, w tym instalowanych bloków, złączek, terminali etc. do wykorzystania w połączeniu elektrycznym umożliwiającym analogowe przesyłanie obrazu. Odbiorca wskazanych towarów musi posiadać wiedzę z tego zakresu w związku z rozmaitością towarów tego asortymentu o różnym zastosowaniu i spełniających różne wymogi, kryteria. W przypadku towarów – elementów i urządzeń podpiętych do instalacji elektrycznej, niska cena i dostępność nie wpływają w żaden sposób na niski poziom uwagi konsumentów, decydujące jest zastosowanie, przeznaczenie towarów i konieczność posiadania niezbędnej wiedzy z tego zakresu. Zdaniem UP RP zgłoszony znak SUB dla odbiorcy zorientowanego, konsumenta zgłoszonych towarów jest wskazówką odnośnie zastosowania towaru, który jest nim oznaczony. Występująca w obrocie w nazewnictwie towarów fraza SUB będzie stanowiła i informację dla przeciętnego odbiorcy, iż towary w postaci: bloków połączeniowych do kabli elektrycznych, bloków do rozprowadzania prądu, złączek do przewodów elektrycznych oraz terminali odgałęźnych – oznakowane SUB służą do instalacji pozwalającej na łączenie komputerów ze starszym monitorem albo odbiornikiem telewizyjnym, które nie posiadają nowocześniejszych złącz, umożliwiają transmisję analogową. Oznaczenie nie zawiera – w ocenie Organu - żadnego elementu słownego pozwalającego na identyfikację pochodzenia gospodarczego, a w związku ze specyfiką znaków słownych również fantazyjnej grafiki, która mogłaby przejąć funkcję odróżniania w obrocie. Odnosząc się do uwagi Zgłaszającego, iż podany link internetowy odsyła do informacji o złączach D-SUB, a znak zgłoszony to SUB, Urząd Patentowy wskazał na oznaczenie towarów występujących w obrocie, a każdy z elementów tego oznaczenia ma określone znaczenie – litera D nawiązuje bowiem do kształtu złącza, jego fizycznej budowy. Natomiast element słowny SUB używany w nazewnictwie wskazanych towarów pochodzi od słowa w języku angielskim – "subminiature". Przeciętni odbiorcy zgłoszonych towarów nie będą zapewne dochodzili znaczenia tych symboli, dla odbiorców zgłoszonych do ochrony towarów oznakowanie ich znakiem SUB będzie miało walor ogólnoinformacyjny w związku z pojawianiem się frazy/skrótu SUB na towarach o poszukiwanych przez nich właściwościach – pozwalających na zastosowanie w instalacji umożliwiającej transmisję analogową. Zdaniem UP RP sporne oznaczenie ma charakter opisowy, gdyż nabywcy towarów sygnowanych znakiem, nie będą odbierali oznaczenia SUB inaczej, niż tylko jako informację o tych towarach. Konkludując Organ stwierdził, że oznaczenie słowne SUB ma charakter opisowy, a nie fantazyjny względem wskazanego zakresu ochrony. Urząd Patentowy stoi na stanowisku, że oznaczenie SUB nie będzie odróżniało oferowanych towarów, gdyż nie ma cech umożliwiających ich odróżnienie, co oznacza, że nie spełnia podstawowej funkcji znaku towarowego. Jest oznaczeniem niedystynktywnym, ogólnoinformacyjnym, pozbawionym znamion odróżniających, które pozwalają na zindywidualizowanie zgłoszonych dla oznaczenia nim towarów na rynku pod względem źródła oznaczenia. Nie można na nie udzielić prawa wyłącznego tylko jednemu podmiotowi bez naruszania uprawnień innych podmiotów. Przedmiotowe oznaczenie ze względu na interes ogólny nie powinno być – zdaniem UP RP -monopolizowane przez jeden podmiot, ponieważ mogłoby to prowadzić do utrudnień w obrocie gospodarczym. Z rozstrzygnięciem Urzędu Patentowego nie zgodziła się Skarżąca, wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia 25 września 2024 r., zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 7 w zw. z art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i niezebranie w sposób wyczerpujący i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) art.1291 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. poprzez jego błędne zastosowanie i wydanie decyzji o odmowie udzielenia prawa ochronnego na słowny znak "SUB". Formułując powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Dodatkowo Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonych do skargi dokumentów, w tym katalogu produktów Skarżącej, folderu reklamowego, wydruku ze strony internetowej Skarżącej, instrukcji złączki SUB. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2024 r. Sąd oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja Urzędu Patentowego z dnia 25 września 2024 r. odmawiająca Skarżącej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny SUB zgłoszony w dniu 21 czerwca 2024 r. pod numerem [...]. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do rozsądzenia czy w realiach niniejszej sprawy zaistniały przesłanki udzielenia Skarżącej ochrony na słowny znak SUB. Zdaniem Organu oznaczenie słowne SUB ma charakter opisowy, a nie fantazyjny względem wskazanego zakresu ochrony. Urząd Patentowy stoi na stanowisku, że oznaczenie SUB nie będzie odróżniało oferowanych towarów, gdyż nie ma cech umożliwiających ich odróżnienie, co oznacza, że nie spełnia podstawowej funkcji znaku towarowego. W ocenie Organu, udzieleniu prawa ochronnego na zgłoszony słowny znak sprzeciwia się okoliczność, że oznaczenie SUB nie będzie odróżniało oferowanych towarów. Zdaniem UP RP złącza elektryczne typu D, zwane także złączami D-sub, to rodzaj złączy elektrycznych używanych do analogowych i cyfrowych sygnałów wideo, szeregowej i równoległej transmisji danych. Fraza-skrót SUB w oznakowaniu towarów d-SUB pochodzi od słowa w języku angielskim subminiature i w tłumaczeniu na język polski oznacza "subminiaturowy". Zdaniem UP RP dla odbiorców zgłoszonych do ochrony towarów oznakowanie ich znakiem SUB będzie miało walor ogólnoinformacyjny w związku z pojawianiem się frazy/skrótu SUB na towarach o poszukiwanych przez nich właściwościach – pozwalających na zastosowanie w instalacji umożliwiającej transmisję analogową. Zdaniem Skarżącej sporne oznaczenie słowne wykazuje wystarczające cechy odróżniające, umożliwiające odróżnienie objętych zgłoszeniem towarów od innych podobnych oferowanych przez innych przedsiębiorców. W ocenie Sądu w zaistniałym sporze rację należy przyznać Urzędowi Patentowemu, jednakże Sąd nie podziela oceny Organu w kwestii możliwości zastosowania art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p., co zostanie przedstawione w dalszej części uzasadnienia. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 1291 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 3 p.w.p. Zgodnie z treścią art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenia, które nie nadają się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostały zgłoszone. Natomiast w pkt 3 powołanego przepisu ustawodawca postanowił, że nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Jako znak towarowy może być zarejestrowane tylko takie oznaczenie, które ma dostateczne znamiona odróżniające w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. W ocenie Sądu dostateczne znamiona odróżniające znaku towarowego to inaczej takie jego cechy, które mogą utkwić w świadomości i pamięci kupującego powodując, że będzie on utożsamiał towary objęte podaniem o rejestrację z konkretnym przedsiębiorstwem i w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego umożliwiać odróżnianie towarów lub usług tego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. Sąd stwierdził również, że oznaczenia opisowe służące przekazywaniu informacji o towarach i ich cechach lub właściwościach uznawane są za niezdolne do pełnienia podstawowej funkcji znaku towarowego, polegającej na wskazywaniu pochodzenia towarów lub usług, a w konsekwencji nie mogą być zarejestrowane. Zwrócić należy uwagę na wypracowany w literaturze przedmiotu pogląd, zgodnie z którym znak towarowy, aby mógł zostać uznany za odróżnialny, musi dzięki swoim cechom pozostać w świadomości nabywców, przy czym odróżnialność znaku zawsze należy badać poprzez towar, którym znak jest oznaczony (U. Promińska; Ustawa o znakach towarowych; komentarz Wyd. Prawnicze PWN 1998 r. str. 27). Innymi słowy znak towarowy musi dla uzyskania ochrony wykazywać się przynależnymi tylko jemu, szczególnymi cechami, które pozwolą nabywcom wyróżnić towar nim oznaczony jako pochodzący z określonego źródła od innych towarów tego samego rodzaju mających inne pochodzenie. W świetle art.1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p. opisowo informacyjny charakter oznaczenia eliminuje możliwość jego rejestracji, a taki charakter ma oznaczenie, jeżeli wykazujące wystarczająco bezpośredni i konkretny związek z przypisanymi mu towarami lub usługami, może pozwolić docelowemu kręgowi odbiorców "natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis towarów lub usług lub jednej z ich podstawowych cech" (wyroki Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 listopada 2009 r. ze spraw połączonych T-64/07 – T-66/07 oraz w sprawach połączonych T-200/07 – 202/07). W orzecznictwie przyjmuje się, że rolą znaku towarowego nie jest przekazywanie informacji o towarze, jego cechach, właściwościach, przeznaczeniu, ale o źródle jego pochodzenia od danego przedsiębiorcy. Zasada swobodnego dostępu wszystkich przedsiębiorców do oznaczeń służących przekazywaniu informacji o towarach, usługach i ich cechach lub jakości ich wykonywania nie zezwala na ich monopolizację przez jednego tylko uczestnika rynku. Celem wyłączenia z ochrony oznaczeń opisowych jest eliminowanie oznaczeń, które nie zapewniają realizacji podstawowej funkcji znaku towarowego, tzn. nie wskazują źródła pochodzenia towarów (wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1969/09). Ustanowienie zakazu rejestracji oznaczeń opisowych ma zatem na celu zapewnienie swobodnego używania ich w obrocie przez wszystkich przedsiębiorców dla określania cech towarów lub usług (wyrok Sądu UE z dnia 10 lutego 2010 r., T-344/07, O2 (Germany) GmbH, EU:T:2010:35, Homezone, pkt 20). Chodzi o to, aby nie przyznawać monopolu na posługiwanie się takimi oznaczeniami jako znakami towarowymi jednemu przedsiębiorcy, który mógłby innym firmom zakazywać używania tych oznaczeń. Monopolizacja oznaczeń opisowych przez jednego przedsiębiorcę wiązałaby się z istotnym ograniczeniem działalności gospodarczej innych przedsiębiorców. Z tego właśnie względu oznaczenia ogólnoinformacyjne nie mogą być zastrzeżone jako znaki towarowe. Dotyczy to zarówno znaków opisowych, które zawierają wyłącznie elementy słowne, jak i znaków kombinowanych (słowno-graficznych, przestrzennych) oraz graficznych (obrazowych). Z orzecznictwa wynika również, iż okoliczność, że zgłoszony znak towarowy opisuje właściwość nieistniejącą na obecnym etapie rozwoju techniki, nie wyklucza tego, że będzie on postrzegany przez właściwy krąg odbiorców jako znak o charakterze opisowym (wyrok Sądu UE z 16 dnia października 2014 r., T–458/13, Larrañaga Otaño, EU:T:2014:891, GRAPHENE, pkt 21). Za opisowe uznać należy takie oznaczenia, które zbudowane zostały wyłącznie z elementów opisowych. Wystarczy przy tym, że oznaczenie takie będzie stanowić opis nawet jednej właściwości towarów, dla których oznaczania ma być przeznaczone (zob. wyr. TSUE z dnia 10 marca 2011 r., C 51/10 P, Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. v. OHIM, Zb.Orz. 2011, s. I–1541). W orzecznictwie wskazuje się również, że w przypadku gdy dane oznaczenie słowne posiada kilka znaczeń, dla odmowy rejestracji wystarczające jest, gdy jedno z nich ma charakter opisowy w stosunku do towarów, do których oznaczania ma być przeznaczony (zob. wyr. Trybunału ETS z 23 października 2003 r., C-191/01, OHIM v. Wrigley, Zb.Orz. 2003, s. I–12447, pkt 32). Ocenę opisowego charakteru oznaczenia przeprowadza się poprzez odniesienie, po pierwsze, do sposobu jego odbioru przez dany krąg odbiorców, a po drugie, do danych towarów lub usług. Aby oznaczenie zostało objęte zakazem przewidzianym przez ten przepis, musi mieć wystarczająco bezpośredni i konkretny związek z rozważanymi produktami lub usługami, który pozwala danemu kręgowi odbiorców na natychmiastowe postrzeganie go, bez głębszego zastanowienia, jako opisu kategorii tych towarów lub usług lub jednej z ich cech (wyr. SPI z dnia 14 czerwca 2007 r., T-207/06, Europig SA v. OHIM, "EUROPIG", Zb.Orz. 2007, s. II–1961). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd rozpoznający sprawę zauważa, że Urząd Patentowy prawidłowo uznał, że zgłoszony słowny znak "SUB" nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, aby samodzielnie mógł pełnić funkcję znaku towarowego używanego do sygnowania towarów pochodzących od Skarżącej. W ocenie Sądu Urząd Patentowy trafnie wskazał, że zgłoszone oznaczenie jest niedystynktywne, bowiem nie nadaje się do odróżnienia towarów nim sygnowanych, jako pochodzących od konkretnego przedsiębiorcy (Skarżącej). Będzie ono postrzegane jako skrót od oznaczenia D-SUB, czyli sposobu przesłania obrazu drogą analogową. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, znaki niedystynktywne to oznaczenia nienadające się do odróżniania towarów lub usług, bowiem nie posiadają na tyle charakterystycznych cech strukturalnych, które umożliwiłyby identyfikację towarów nimi oznaczonych w obrocie. Odróżniający charakter znaku towarowego oznacza, że znak towarowy pozwala na określenie towaru, dla którego wniesiono o rejestrację, jako pochodzącego z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw (zob. wyr. WSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1705/06). Sąd nie podziela stanowiska prezentowanego przez Skarżącą, że zgłoszony znak będzie kojarzył się jego odbiorcy (przeciętnemu klientowi) z towarami pochodzącymi od Spółki. Oznaczenie słowne "SUB" - jak prawidłowo wykazano w zaskarżonej decyzji - nie jest postrzegane przez odbiorcę tego oznaczenia jako powiązane z towarami: Kl. 9: Bloki połączeniowe [kable elektryczne]; Bloki do rozprowadzania prądu elektrycznego; Złączki do przewodów [elektryczność]; Złączki [elektryczność]; Terminale odgałęźne. Dokonując tej analizy Organ prawidłowo odwołał się do sposobu rozumienia oznaczenia SUB. Podsumowując, Sąd wskazuje, że zgłoszony znak słowny "SUB" nie posiada pierwotnej zdolności odróżniającej. Tym samym rozstrzygniecie Organu w tym zakresie jest prawidłowe, bowiem nie odróżnia on towarów, którymi miałby być sygnowany jako pochodzących od konkretnego przedsiębiorcy – Skarżącej. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania art.1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p. Sporne oznaczenie słowne "SUB" w żaden sposób nie pozwala dostrzec podstawowych cech towarów oferowanych przez Skarżącą. Tym samym nie jest uprawnione twierdzenie, że ww. oznaczenie służyłoby do przekazywania informacji o towarze, jego cechach, właściwościach, przeznaczeniu. Powyższe pozostaje bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji, gdyż Organ wykazał w przedmiotowej sprawie zaistnienie przesłanek do zastosowania art.1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. W konsekwencji sformułowany w skardze zarzut naruszenia art.1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p. nie mógł samodzielnie doprowadzić do zakwestionowania zaskarżonej decyzji. Sąd oddalając wnioski dowodowe zgłoszone przez Skarżącą w skardze miał na uwadze, że dowody te nie przyczynią się do wyjaśnienia istoty sprawy, która w przedmiotowej sprawie koncentruje się wokół zagadnienia sposobu rozumienia określenia SUB, a nie dotyczy (co wskazano na str. 3 skargi) zagadnienia w jakich branżach obecnie mają zastosowanie produkty Skarżącej. Kwestia zakresu towarów, których dotyczyć ma sporne oznaczenia, wynika bowiem z wniosku Skarżącej zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego przez Spółkę na znak towarowy słowny SUB. Końcowo uznać należy, że organ w przedmiotowej sprawie dokonał należytej analizy całości materiału dowodowego, w tym przedłożonego przez Skarżącą, dochodząc do zasadnej konkluzji, iż w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowania przepis art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. z przyczyn uzasadnionych w zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, przy wydaniu zaskarżonych decyzji Organ uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Organ ocenił zebrany materiał dowodowy ( art.7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), ustosunkował się do wszystkich twierdzeń uczestników postępowania, a także uzasadnił wyczerpująco swoje rozstrzygnięcie zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 oraz art. 8 k.p.a. W konsekwencji, prawidłowo ustalając stan faktyczny, oceniając wszechstronnie zebrany materiał dowodowy oraz argumenty i zarzuty Skarżącej prawidłowo zastosował właściwą normę prawa materialnego zawartą w art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.