II SA/Wa 1365/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA – Iwona Maciejuk (sprawozdawca) Sędzia WSA – Anna Mierzejewska Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o. o. Oddział w [...] na decyzję PKP Polskie Linie Kolejowe S. A. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]; 2. zasądza od PKP Polskie Linie Kolejowe S. A. na rzecz M. Sp. z o. o. Oddział w [...] kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. PKP Polskie Linie Kolejowe SA decyzją z dnia [...] maja 2015 r. [...], na podstawie art. 17 ust 1 oraz art. 16 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji po rozpatrzeniu wniosku spółki pod firmą M. Sp. z o.o. Oddział w [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] września 2014 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie: 1. umowy zawartej przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z J. Sp. z o.o. w wyniku przetargu nieograniczonego ramach projektu [...], 2. dokumentacji związanej z zawarciem i wykonaniem Umowy obejmującej: a) załączniki do Umowy; b) aneksy do Umowy; c) porozumienia dodatkowe związane z Umową; d) zapytanie ofertowe zamawiającego i ofertę wykonawcy; e) zlecenia dokonania szerszego bądź węższego zakresu prac; f) dokumentację wykonawczą do Umowy; g) harmonogram prac wskazujący zakres prac przewidzianych w Umowie aktualny na dzień udzielania informacji publicznej; h) dokumentację dotyczącą realizacji Umowy, w szczególności protokoły odbioru poszczególnych etapów prac sporządzone do dnia udzielenia informacji publicznej; i) korespondencję towarzyszącą lub związaną z wykonaniem Umowy prowadzoną pomiędzy zamawiającym a wykonawcą. odmówiły udzielenia informacji publicznej w zakresie wymienionym w pkt. 2c) – i). W uzasadnieniu PKP PLK SA podały, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 965/14 zobowiązał Spółkę do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Sąd uznał żądane informacje za informację publiczną. PKP PLK SA wskazały, że wnioskodawcy udostępniono treść umowy, w tym załączników i aneksów do niej (pkt 1 oraz 2 lit a i b wniosku). PKP PLK SA w decyzji podniosły, że zgodnie z art. 5 ust. 2 zd. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zakres pojęcia tajemnicy przedsiębiorcy, wywodzi się z pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa, zdefiniowanej w art. 11 ust. 4 u.o.z.n.k. PKP PLK SA wskazały, że żądane przez wnioskodawcę informacje takie jak harmonogram wykonanych prac, dokumentacja wykonawcza do umowy, zlecenia wykonania szerszego zakresu prac, dotyczące ściśle sposobu wykonania zamówienia stanowią element materialny tajemnicy przedsiębiorcy. Jeśli chodzi zaś o element formalny, Spółka wskazała na następujące okoliczności dotyczące Spółki J. Sp. z o.o. (omyłkowo wskazano "[...]") i Spółki. PKP PLK SA podały, że analiza charakteru żądanych informacji przemawia za uznaniem, iż dokumenty zawierające te informacje stanowią również tajemnicę przedsiębiorcy Spółki. PKP PLK SA podały, że dokonały również niezbędnych działań, mających na celu zachowanie poufności tych informacji. Zdaniem PKP PLK SA żądane dane stanową tajemnicę przedsiębiorcy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. zgodnie z Załącznikiem nr 1 "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." do pozycji [...] pt.: "[...]", jako know-how i inne informacje organizacyjne posiadające wartość gospodarczą dla Spółki. Wskazano, że sporządzając wspomniany wykaz Spółka wypełniła dyspozycję ww. przepisu art. 11 ust. 4 u.o.z.n.k. w zakresie podjęcia niezbędnych działań w celu zachowania poufności informacji mających wartość gospodarczą dla PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. podejmując działania niezbędne w celu zachowania ich w poufności. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej w sytuacji, gdy ograniczenia określone w art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze u.d.i.p. nie występują w sprawie; naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez jego nieprawidłową wykładnię skutkującą przyjęciem, że termin "tajemnica przedsiębiorcy" oznacza każdą informację oznaczoną przez podmiot, którego ona dotyczy, jako tajemnica, oraz że podmiot, na którym ciąży obowiązek udzielenia informacji publicznej jest zwolniony z obowiązku badania merytorycznej zasadności zastrzeżenia określonych informacji jako tajemnicy przedsiębiorcy. PKP Polskie Linie Kolejowe SA decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] utrzymały w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2015 r. W uzasadnieniu PKP PLK SA wskazały że podtrzymują w całości swoje dotychczasowe stanowisko. W szczególności potwierdzają wszystkie wskazane w decyzji wyjaśnienia w przedmiocie przyjętego przez Spółkę rozumienia pojęcia tajemnicy przedsiębiorcy, a także elementów materialnego i formalnego składających się na tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 2 zd. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W przedmiotowej sprawie Spółka stanęła na stanowisku, że żądane przez wnioskodawcę dane stanowią tajemnicę przedsiębiorcy Spółki. Ponadto brak zgody na udostępnienie tych informacji ze strony J.Sp. z o.o. uzasadnia dodatkowo wnioskowanie, że informacje te stanowić mogą również tajemnicę przedsiębiorcy spółki J. Sp. z o.o. PKP PLK SA przywołały pojęcie tajemnicy przedsiębiorcy zdefiniowane w art. 11 ust. 4 u.o.z.n.k. Wskazały, że kwestionowana pierwsza decyzja w tej sprawie wskazuje na okoliczności, które uzasadniają w przedmiotowej sprawie przyjęcie, że wnioskowane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy - Spółki i tym samym nie mogły zostać ujawnione. Przede wszystkim oczywiste jest zdaniem PKP PLK SA, że żądane informacje są informacjami posiadającymi szeroko pojętą wartość gospodarczą dla Spółki, ponadto, co zostało w decyzji wyjaśnione Spółka podjęła niezbędne działania w calu zachowania ich poufności. W ocenie PKP PLK SA nie jest zasadne twierdzenie, że dokumenty związane z postępowaniem przetargowym i dotyczące realizacji zamówienia są bezwzględnie jawne i podlegają udostępnieniu na takich samych zasadach jak umowy w sprawie zamówień publicznych. Podniesiono, że odmowa udostępnienia przez Spółkę wnioskowanych informacji nie jest oparta wyłącznie o brak zgody J. Sp. z o.o. (omyłkowo wskazano [...]) na ich udostępnienie. PKP PLK SA podały, że przed wydaniem decyzji, dokonały konfrontacji żądanych informacji z Załącznikiem nr 1 "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." do pozycji [...] pt.: "[...]", jako know-how i inne informacje organizacyjne posiadające wartość gospodarczą dla Spółki, pod kątem stanowienia przez nie tajemnicy przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Podano, że wnioskowane informacje mieszczą się w zakresie rodzajów informacji, które co do zasady stanowią tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w szczególności zaś zaliczyć je należy do szeroko pojętego know-how Spółki, tj. m.in. wiedzy technicznej i pozatechnicznej związanej z kolejnictwem. Fakt sporządzenia przez Spółkę dokumentu, jakim jest wspomniana "[...]", oraz objęcie nim pracowników Spółki, należy bezwzględnie uznać za podjęcie przez Spółkę działań, mających na celu zachowanie w poufności informacji, których rodzaje zostały w tym dokumencie wymienione, stosownie do treści zgodnie z art. 11 ust. 4 u.o.z.n.k. Podkreślono nadto, że dokument ten, stanowiący element wewnętrznej procedury Spółki w zakresie obrotu informacjami, sporządzony został przez Spółkę w roku 2007 tj. jeszcze na długo przed zawarciem Umowy, z którą związane są inne wnioskowane informacje. Fakt, że "Ramowy wykaz (...)" stanowi Załącznik 1 do pozycji [...] pt.: "[...]", czyli obowiązującej pracowników Spółki wewnętrznej procedury w zakresie bezpieczeństwa informacji, potwierdza jedynie, że Spółka przejawia wolę zachowania takich informacji jako niepoznawalnych dla osób trzecich. Raz jeszcze wskazano, że żądane informacje posiadają dla Spółki wartość gospodarczą i stanowią informacje, co do których Spółka podjęła kroki w celu zachowania ich w poufności. Decyzja PKP Polskie Linie Kolejowe SA z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] stała się przedmiotem skargi M. Sp. z o.o. Oddział w [...], reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, pełnomocnik zarzucił: - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 107 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie wadliwego i niewystarczającego uzasadnienia skarżonej decyzji, tj. bez podania oraz szczegółowego wyjaśnienia w odniesieniu do poszczególnych rodzajów żądanych dokumentów przyczyn, które przemawiały zdaniem PKP PLK SA za uznaniem, że informacje w nich zawarte stanowią tajemnicę przedsiębiorcy i skutkowały odmową udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez ograniczenie prawa skarżącego do dostępu do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy i odmowę udzielenia informacji publicznej w sytuacji, w której podstawy ograniczenia prawa dostępu do informacji określone w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie znajdowały zastosowania; 2) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez jego nieprawidłową wykładnię i przyjęcie, iż pojęcie "tajemnica przedsiębiorcy" oznacza każdą informację publiczną oznaczoną przez podmiot, którego ona dotyczy, jako tajemnicę oraz, iż podmiot, na którym ciąży obowiązek udzielenia informacji publicznej jest zwolniony z obowiązku badania merytorycznej zasadności zastrzeżenia określonych informacji jako tajemnicy przedsiębiorcy. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., uzasadnienie zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy podstaw odmowy udostępnienia informacji publicznej nie odpowiada wymogom określonym w art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. oraz w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. PKP PLK SA w uzasadnieniu nie wskazały bowiem spełnienia przesłanek uniemożliwiających udostępnienie informacji publicznej oraz nie uzasadniły, które z dokumentów objętych wnioskiem i z jakich przyczyn nie mogą być udostępnione. PKP PLK SA wyjaśniając przyczyny uznania informacji za objęte tajemnicą przedsiębiorcy przedstawiły bardzo ogólny tok rozumowania. W ocenie skarżącego z uzasadnienia decyzji nie wynika, czy przytoczona przez PKP PLK argumentacja uzasadniająca zastosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., będącego wyjątkiem od zasady udostępniania informacji publicznej odnosi się do wszystkich dokumentów objętych wnioskiem. Decyzja nie zawiera wyjaśnienia i pogłębionej analizy zasadności ograniczeniu prawa skarżącego na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz nie wskazuje nawet rodzaju informacji, który uzasadniałby objęcie ochroną przed udostępnieniem. PKP PLK nie wskazały także z jakich względów informacje objęte wnioskiem spełniają przesłankę materialną uznania ich za tajemnicę przedsiębiorcy. Zdaniem skarżącego wymaga szerszego uzasadnienia, dlaczego zawartość danej informacji wymusza jej ochronę i w jaki sposób jej ujawnienie mogłoby zagrozić słusznym interesom przedsiębiorcy. Pełnomocnik skarżącej wskazał nadto, że nawet gdyby uznać, z czym skarżący się nie zgadza, że żądane przez niego informacje mogłyby stanowić tajemnicę przedsiębiorcy, to można twierdzić, że z dużym prawdopodobieństwem nie stanowią one tajemnicy przedsiębiorcy w całości. Do tej kwestii, poruszonej przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, PKP PLK w ogóle nie odniosły się w decyzji. W dalszej części uzasadnienia skargi pełnomocnik podniósł argumentację uzasadniającą zarzut naruszenia prawa materialnego wskazując m.in. że dokumenty, do których dostępu PKP PLK odmówiły decyzja, są ściśle związane z postępowaniem przetargowym i wykonywaniem umowy o zamówienie publiczne. Wskutek powyższego co do zasady nie stanowią tajemnicy przedsiębiorcy i jako takie mogą być udostępnione. Informacje te zostały zawarte w dokumentacji i korespondencji powstałej w ramach realizacji umowy zawartej w trybie przetargu publicznego zgodnie z przepisami p.z.p., dotyczącej inwestycji finansowanej ze środków publicznych przez podmiot publiczny, jakim jest PKP PLK. W odpowiedzi na skargę PKP PLK SA wniosły o jej oddalenie w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca ją decyzja PKP PLK SA wydane zostały z naruszeniem prawa procesowego, tj. przepisu art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., które to uchybienie, w związku z zastosowaniem art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782) zwanej dalej u.d.i.p., mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja PKP PLK z dnia [...] maja 2015 r. w istocie nie poddają się kontroli sądu administracyjnego w zakresie oceny, czy prawidłowe było przyjęcie przez PKP PLK SA, że żądane informacje publiczne stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Uzasadnienia obu decyzji nie odpowiadają wymogom przepisu art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który ustanawia ograniczenie dostępu do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy i nie pozwalają stwierdzić, jakie fakty przemawiały w ocenie organu za zakwalifikowaniem żądanych danych jako tajemnicy przedsiębiorcy. Trzeba pamiętać, że w świetle przepisu art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej zasadą jest udostępnianie informacji, a odmowa jej udostępnienia wyjątkiem od tej zasady. Oznacza to, że ciężar wykazania przesłanek obligujących podmiot zobowiązany na gruncie u.d.i.p. (obligujących w jego ocenie) do wydania decyzji odmownej spoczywa właśnie na tym podmiocie. Wykazanie zaistnienia przesłanki ograniczającej dostęp do informacji publicznej nie może być jednak rozumiane jako ogólne wskazanie przez organ, że dana informacja stanowi właśnie np. tajemnicę przedsiębiorcy, albowiem podmiot ten przejawił wolę objęcia jej ochroną. Nie chodzi bowiem w uzasadnieniu decyzji o powołanie lakonicznych zwrotów, czy stwierdzeń, jak miało to miejsce w wydanych w niniejszej sprawie decyzjach, iż dana informacja "stanowi tajemnicę przedsiębiorcy Spółki", "oczywiste jest, że żądane informacje są informacjami posiadającymi szeroko pojętą wartość gospodarczą dla Spółki". W uzasadnieniach decyzji brak jest wyjaśnienia dlaczego żądane informacje (i czy każda z nich, i czy w pełnym zakresie) posiadają dla PKP PLK SA bądź spółki J. Sp. z o.o. wartość gospodarczą. Spółka J. Sp. z o.o. nie twierdziła nadto w niniejszej sprawie, że te informacje mają dla niej wartość gospodarczą. PKP PLK SA w decyzji ogólnie stwierdziły, że żądane dokumenty należy zaliczyć do szeroko pojętego know-how Spółki, tj. m.in. wiedzy technicznej i pozatechnicznej związanej z kolejnictwem. Organ nie poczynił jednakże żadnych wskazań i wyjaśnień w tym zakresie w odniesieniu do którejkolwiek z żądanych informacji z punktu 2 lit. c-i wniosku. PKP PLK SA nie stwierdziły nawet, że ujawnienie którejkolwiek z żądanych informacji mogłoby wywołać szkodę w jej działalności, bądź w działalności J. Sp. z o.o. i nie wykazały na czym ta ewentualna szkoda miałaby polegać. Z zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w żaden sposób nie wynika, co w istocie przemawiało za uznaniem informacji żądanych w punkcie 2 lit. c-i wniosku M. Sp. z o.o. Oddział w [...] za tajemnicę przedsiębiorcy. Dodatkowo jedynie Sąd wskazuje, że pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy", o której jest mowa w u.d.i.p. i "tajemnica przedsiębiorstwa", o której mowa w art. 11 ust. 4 u.z.n.k., nie są tożsame. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ww. ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Tajemnicę przedsiębiorcy, którą wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane są z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji, jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi rzeczywistą wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. Wskazania jednocześnie wymaga, że zarówno na podstawie zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji nie da się – wbrew jednoznacznym twierdzeniom PKP PLK SA zawartym w tym zakresie w decyzjach – stwierdzić, że organ istotnie podjął działania niezbędne w celu zachowania wszystkich informacji żądanych w punkcie 2 lit. c-i wniosku w poufności. Nie przesądza o tym samo twierdzenie podmiotu zobowiązanego, iż dokonał konfrontacji żądanych informacji z Załącznikiem nr 1 "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." do pozycji [...] pt.: "[...]" i na tej podstawie wywiódł, że żądane informacje mieszczą się w zakresie rodzajów informacji, które "co do zasady stanowią tajemnicę przedsiębiorcy PKP PLK SA", a powołanym dokumentem objął pracowników Spółki. Powyższe nie oznacza, że istotnie w odniesieniu do każdej z żądanych w punkcie 2 lit. c-i wniosku informacji podjęte zostały działania mające na celu zachowanie ich poufności, tym bardziej, że dokument, o którym mowa, jak sam podmiot zobowiązany wskazał, sporządzony został przez Spółkę w 2007 r., tj. jeszcze na długo przed zawarciem Umowy, z którą związane są wnioskowane w niniejszej sprawie informacje publiczne. Nie jest zatem – wbrew twierdzeniu Spółki – oczywiste, że podjęła ona działania zmierzające do zachowania informacji wnioskowanych w punkcie 2 lit. c-i wniosku w poufności. PKP PLK SA nie wskazała nadto w decyzji, aby w jakimkolwiek dokumencie zawierającym żądane informacje zawarła zastrzeżenie, że informacje te winny być zachowane przez strony postępowania przetargowego w poufności. Istnienie Załącznika nr 1 "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A." nie oznacza, że Spółka nie ma obowiązku każdoczesnego, szczegółowego badania, czy daną informację publiczną i dlaczego uznaje za tajemnicę przedsiębiorcy. Wskazanie, bez pełnego odniesienia się do istoty żądanej informacji publicznej, że stanowi ona tajemnicę, bo mieści się w zakresie informacji wskazanych w Załączniku nr 1, nie może być uznane za należyte wykazanie, iż przesłanka ograniczająca dostęp do żądanych informacji publicznych została spełniona. Wobec uchylenia obu decyzji z uwagi na naruszenie przepisu prawa procesowego, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd nie dokonywał oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego. Ocena w tym zakresie, wobec stanu sprawy, byłaby przedwczesna. Ponownie rozpoznając sprawę PKP PLK SA uwzględni wskazania Sądu, co do konieczności wszechstronnego rozważenia charakteru każdej żądanej we wniosku w punkcie 2 lit. c- i informacji i należytego, wyczerpującego uzasadnienia decyzji pozwalającego na kontrolę zgodności z prawem jej podjęcia, ewentualnie udostępni żądane informacje publiczne w przypadku zmiany stanowiska, co do ich charakteru. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy.