VI SA/Wa 2002/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego W. G. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego W. G. rzecznika patentowego. Skarżący W. G. w załączonym do skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego. W uzasadnieniu wniosku podał, że obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej (jest zawieszona), lecz utrzymuje się z prac dorywczych takich jak: pisanie tekstów literackich, artykułów czy okazjonalne prowadzenie wydarzeń kulturalnych; nie otrzymuje zatem stałego wynagrodzenia. Z informacji podanych w formularzu wniosku oraz nadesłanych na żądanie Sądu dokumentów wynika, iż skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, przy czym opiekuje się ciężko chorą żoną (małżonkowie mają rozdzielność majątkową). Źródłem dochodów skarżącego jest wynagrodzenie z tytułu umów zlecenia i umów o dzieło, z którego dochód netto w skali miesiąca skarżący oszacował na kwotę 1.500 zł. W roku 2014 r. skarżący osiągnął dochód w wysokości 16.880 zł z tytułu działalności wykonywanej osobiście oraz z tytułu praw autorskich (zeznanie podatkowe [...] za 2014 rok w aktach sądowych sprawy). Skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą "P.", jednak działalność ta została (powtórnie już) zawieszona w dniu [...] sierpnia 2015 r. (wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w aktach sądowych sprawy). Ponadto skarżący pełni funkcję prezesa zarządu [...] Fundacji [...], przy czym – jak oświadczył w piśmie z [...] grudnia 2015 r. – nie pobiera z tego tytułu wynagrodzenia. Skarżący nie posiada również żadnego majątku. Jest właścicielem trzech rachunków bankowych – dwa z nich są prowadzone w [...] Banku [...] S.A. Jak wynika z zaświadczenia z [...] grudnia 2015 r. z ww. banku, stan na tych rachunkach na dzień [...] grudnia 2015 r. wynosił odpowiednio: 1,34 zł i 0 zł. Ponadto skarżący posiada konto osobiste w [...] Banku, jednak z uwagi na utrzymujący się od miesięcy brak środków na przedmiotowym rachunku, nie mógł wygenerować z niego wyciągu. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r., sygn. akt II OZ 822/09, udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W świetle przedstawionych na wstępie okoliczności faktycznych uznać należy, iż skarżący spełnia kryteria przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący nie dysponuje żadnym majątkiem, a jego dochody są aktualnie nieregularne i niskie (oscylują wokół kwoty 1.500 zł miesięcznie), a zatem nie ma możliwości pozyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W konsekwencji zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają wyłącznie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.