II OZ 464/16

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. P. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 1033/15 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. O. i W. O. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie W. O. oraz W. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła m.in. że rozbiórka będzie wiązać się ze znacznymi kosztami związanymi nie tylko z rozbiórka ale również ze zniszczeniem materiałów, które znajdują się pod wiatą w stosunku do której orzeczono nakaz rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 9 lutego 2016 r., na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący wykazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozbiórka przedmiotowego obiektu niewątpliwie może prowadzić do sytuacji, w której przywrócenie stanu poprzedniego obiektu w razie wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego - to jest jego odbudowanie - będzie się wiązało z poniesieniem znacznych nakładów (finansowych, organizacyjnych). Pismem z dnia 15 lutego 2016 r. E. P. i K. P. wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 9 lutego 2016 r. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia wskazali, że przedmiotowa wiata została bezpośrednio przyklejona do budynku uczestników postępowania, a dwa okna ich sypialni otwierają się do wnętrza wiaty. Podnieśli również, że sąd oparł się jedynie na gołosłownych twierdzeniach skarżącego. W odpowiedzi na zażalenie W. O. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł, że przedmiotowa wiata została wzniesiona za zgodą współwłaścicieli nieruchomości których następcami prawnymi są składający zażalenie. Podniósł również, że pod wiatą znajdują się szafy wystawowe o wadze ok. 300 kg, które są własnością producentów płytek a wartość każdej z nich to koszt ok. 6-10 tys. zł. Wyzbycie się szaf wiązać się będzie z zerwaniem przez producentów kontraktów handlowych, co wiązałoby się ze szkodą dla skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie zgodzić się należy z Sądem I instancji, że skarżący wykazali we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Tym bardziej, że w odpowiedzi na zażalenie wskazali konkretne okoliczności które uprawdopodobniają możliwość wyrządzenia znacznej szkody skarżącym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności podniesione w zażaleniu nie dają podstawy do odmowy wstrzymania wykonania decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. Stwierdzić zatem należy, że skarżący wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić im znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, a więc zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.