III SA/Kr 336/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Barbara Pasternak Protokolant st. sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2016 r. sprawy ze skargi R. A. Firmy Importowo-Handlowo-Usługowej R. A. w J na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego skargę oddala. Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania R. A. Firma Importowo-Handlowo-Usługowa R. A. w J utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2014 r., znak: [...] którą to organ określił kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 39.364 zł, powiadomił o jej retrospektywnym zaksięgowaniu i o obowiązku zapłaty odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 Prawa celnego. Ustalono następujący stan faktyczny i prawny w sprawie. W dniu [...] 2011 r. zgłoszeniem celnym SAD nr [...], R. A., prowadzący działalność pod nazwą Firma Importowo-Handlowo-Usługowa R. A., zadeklarował do procedury celnej dopuszczenia do obrotu towar opisany w zgłoszeniu jako : poz, 1 SAD -torebki damskie z tworzywa sztucznego, poz. 1 na fakturze — 500 sztuk, 425 opakowań; poz. 2 SAD- sukienki dziewczęce z bawełny, tkanina, pozycja 2 na fakturze, 4293 sztuk, 66 opakowań; poz. 3 SAD - spodnie chłopięce z bawełny, tkanina, pozycja 3 na fakturze, 19067 sztuk, 288 opakowań; poz.4 SA D- spodnie dziewczęce z bawełny, tkanina, pozycja 4 na fakturze, 8494 sztuk, 106 opakowań. Towar dostarczony w kontenerze [...], zgłoszony na podstawie faktury handlowej nr WEL 359-11 z dnia 2 marca 2011 roku, na kwotę 11110,23 USD. Faktura ta została wystawiona przez firmę W Limited z N (Cypr), będącą pośrednikiem w zakupie towaru od chińskiego sprzedawcy, tj. od firmy B Im-port-Export Trade Co. Ltd. Do zgłoszenia celnego dołączono fakturę (w/w chińskiego sprzedawcy) o nr [...] z 1 lutego 2011r., opiewająca na kwotę 9.836,81 USD, wystawioną na W Limited z N. Do zgłoszenia celnego zgłaszający dołączył ponadto świadectwo pochodzenia CN PL [...] z dnia 16.03.2011, świadectwo pochodzenia CN PL [...] z dnia 16.03.2011, świadectwo pochodzenia FORM A nr [...] z dnia 15.03.2011 roku, bili of lading (konosament) [...], deklarację wartości celnej, packing list, Sale Con-tract Nr [...] zawarty pomiędzy B Import-Expoert Trade Co. Ltd. a W Limited z N, CMR (dot. usługi transportu towaru na trasie H /DE/ - S /PL/), oświadczenie dotyczące płatności za fakturę [...] z 02.03.2011 oraz fakturę proforma nr [...] z dnia 17.03.2011 roku, kserokopię faktury VAT [...] z dnia 18.03.2011, kserokopię zamówienia [...] z dnia 14.03.2011 wystawionego przez E, kserokopię CMR z dnia 18.03.2011 na trasie S (PL)- B (HU), kserokopię zamówienia [...] z datą wystawienia 14.03.2011 roku. Towar został zwolniony do deklarowanej procedury w dniu 18 marca 2011 r. Rewizji celnej nie przeprowadzono, zgłoszenie celne przyjęto bez weryfikacji. W związku z kontrolą postimportową przeprowadzoną w Firmie Importowo-Handlowo-Usługowej R. A. zwrócono się do właściwych organów Chińskiej Republiki Ludowej z wnioskiem o weryfikację faktury o nr [...] z 01.02.2011, która to faktura stała się podstawą sprzedaży towaru dla FIHU R. A. Wniosek o weryfikację faktury przekazany został do Referatu Współpracy Międzynarodowej Izby Celnej we Wrocławiu (jako właściwej komórki w sprawach współpracy międzynarodowej). Podstawą złożenia wniosku było podejrzenie, że faktura jest fałszywa oraz wątpliwości dotyczące wartości towaru. W/w wniosek do władz chińskich został przekazany w ramach współpracy celnej przewidzianej w Umowie między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (Dz.Urz. UE L 375 z 23.12.2004). Główny Urząd Celny Chińskiej Republiki Ludowej przekazał polskim władzom celnym m.in. odpowiedź na w/w wniosek o weryfikację wskazanej faktury. W związku z otrzymanymi wynikami weryfikacji, Naczelnik Urzędu Celnego, po wszczęciu z urzędu postępowania celnego (postanowienie z dnia [...] 2014 znak: [...]). W sprawie wartości celnej towaru objętego zgłoszeniem celnym jw. i kwoty wynikającej z długu celnego, wydał w dniu [...] 2014 roku decyzję znak: [...], którą określił kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w kwocie 39.364zł, powiadomił o jej retrospektywnym zaksięgowaniu, poinformował o obowiązku zapłaty odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 Prawa celnego, określił jako dłużnika firmę R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Importowo-Handlowo-Usługowa R. A. z J. W analizowanej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego uznał, że wartość deklarowana przez Skarżącego jest nieprawdziwa z uwagi, przede wszystkim, na informacje uzyskane od chińskich władz celnych. Organ celny przyjął wyższą wartość towaru w łącznej wysokości 132.464 USD oraz ilość sztuk towaru określoną przez władze celne organu weryfikującego fakturę ( odpowiednio: torby poliestrowe- 42.500 USD, cena jednostkowa 5 USD/szt, za zadeklarowaną ilość 8500 sztuk; sukienki dziewczęce- 18144 USD, cena jednostkowa 2,80 USD za zadeklarowaną ilość 6480 sztuk: spodnie chłopięce -39.42 USD, cena jednostkowa 2.50 USD za zadeklarowaną ilość 15768 sztuk, spodnie dziewczęce -32.400 USD, cena jednostkowa 2,50 USD za zadeklarowaną ilość 12960 szt) potwierdzoną przez urząd celny eksportu, za cenę faktycznie należną, a zatem za wartość transakcyjną w rozumieniu art.29 ust, 1 WKC. Należy podkreślić, iż z pisma chińskiej administracji celnej wynika, iż prośba polskiego organu została wnikliwie zbadana a wynik przekazany w załączniku do pisma. Powyższe dane uzyskano właśnie z przedmiotowego załącznika. R. A. złożył odwołanie od w/w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2014r. Decyzji tej zarzucił naruszenie przepisów postępowania 1) art. 56 Prawa celnego w zw. z art. 22 1 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie przedmiotowej decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz całkowicie dowolnym, jak również gołosłownym przyjęciu wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania podatkowego, iż "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego w chwili popełnienia wszczęciu postępowania karnego", w sytuacji, w której skarżącemu nie zostały przedstawione zarzuty, organ nie dokonał nawet oceny realizacji przesłanek, realizacji znamion typu czynu zabronionego rzekomo popełnionego przez skarżącego jak również związku rzekomego przestępstwa z powstaniem i wysokością domniemanego przez organ długu celnego – 2) art. 121 §1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2011 roku (SAD [...]) przez organ I instancji w sposób niebudzący zaufania stron poprzez : a) oparcie ustaleń dotyczących rzekomej ceny transakcyjnej zadeklarowanych towarów na bliżej nieokreślonym "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", wystawionym przez bliżej nieokreślone organy Chińskiej Republiki Ludowej, bez ustalenia podmiotu, który dokonał ww. zgłoszenia, bez poczynienia jakichkolwiek ustaleń dotyczących procedury dotyczącej jego wystawienia czy też zasad zgłaszania towarów do ewidencji obowiązującej w Chińskiej Republice Ludowej b) ·ustalenie, iż ww. wywozu "wydruk z ewidencji administracji chińskiej", spełnia kryteria wskazane w Komentarzu 6 Komitetu Kodeksu Celnego, Sekcję Ustalania Wartości Celnej tj. autentyczność dokumentu nie jest kwestionowana a informacje zawarte w dokumencie są właściwe dla poparcia zadeklarowanych szczegółów danych natomiast a contrario dokumenty przedłożone przez skarżącego tj. faktura zakupu przedmiotowego towaru oraz świadectwo pochodzenia wystawione przez organy Chińskiej Republiki Ludowej nie spełniają ww. kryteriów 3. naruszenie art.122 Ordynacji podatkowej w zw. z art.73 ust.1 Prawa celnego poprzez zaniechanie przez organ I instancji przeprowadzenia wszelkich czynności niezbędnych dla wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a wartością wskazaną w bliżej nieokreślonym "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", w szczególności poprzez zaniechanie zwrócenia się do organów Chińskiej Republiki Ludowej o przedłożenie dokumentów źródłowych w postaci, np. faktur VAT będących podstawą zgłoszenia do ewidencji podatkowej, 4. naruszenie artykułu 123 §1 Ordynacji podatkowej w związku z art.73 ust. 1 Prawa celnego poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2011 roku ( SAD [...]), przez organ I instancji, bez udziału skarżącego po-legającym na całkowicie bezkrytycznym oparciu zaskarżonej decyzji na "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", wystawionym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej bez zapewnienia stronie możliwości jakiegokolwiek uprzedniego odniesienia się do treści przedmiotowego dokumentu, zweryfikowania jego po-prawności jak również wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", przedłożonym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej, 5. rażące naruszenie artykułu 86 ust. 1 Prawa celnego poprzez całkowicie wadliwe nadanie przez organy I instancji mocy dokumentu urzędowego " wydrukowi z ewidencji administracji chińskiej", otrzymanego od organów Chińskiej republiki Ludowej w zakresie ceny transakcyjnej towarów, podczas gdy wskazany dokument stanowić może jedynie dowód tego, jaką kwotę eksporter deklarował w swym rozliczeniu podatkowym, jak i tego, że organ celny Chińskiej Republiki Ludowej odebrał od eksportera oświadczenie treści wynikającej z ww. pisma, a w żadnym wypadku, iż wskazana kwota stanowi urzędowo stwierdzoną cenę transakcyjną oraz nienadania takiego waloru świadectwu pochodzenia wystawionego przez organy administracyjne Chińskiej Republiki Ludowej, które potwierdzało wartość transakcyjną towaru. Mając na uwadze powyższe odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Dyrektor Izby Celnej po rozpoznaniu odwołania, stwierdził, że przedmiot zarzutów koncentruje się głównie na wskazywanych przez Stronę nieprawidłowości odnośnie do ustalenia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności na błędnym przyjęciu przez organy celne innej niż deklarowana w zgłoszeniu celnym wartości celnej importowanych towarów. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż organ I instancji w niniejszej sprawie działał w zakresie obowiązujących przepisów prawa i określił retrospektywna kwotę wynikającą z długu celnego na podstawie obowiązujących przepisów. Organ ma pełną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania wyjaśniającego, mając jednak na względzie, że zebrany materiał ma doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. Organ celny I instancji, w toku prowadzonego postępowania, zebrał wystarczający materiał dowodowy, m.in. przekazany przez Główny Urząd Celny Chińskiej Republiki Ludowej (za pismem znak [...] z dnia 21 marca 2014 r.). Wynik weryfikacji wartości spornego towaru (dokonany przez chińskie władze celne) nie pozwala na przyjęcie jako wiarygodnych dokumentów (dla określenia wartości celnej zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC), faktur dołączonych do zgłoszenia celnego. Zakwestionował wiarygodność materialną weryfikowanej faktury nr [...] z dnia 01 lutego 2011r. co skutkowało obliczeniem kwoty wynikającej z długu celnego i podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 39.364zł. W tym zakresie organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień. W odwołaniu podważono wiarygodność informacji uzyskanych od chińskich władz celnych, jako dowodów, które, zdaniem pełnomocnika Skarżącego, nie pozwalają na odrzucenie wartości celnej towaru podanej w zgłoszeniu celnym a w konsekwencji - na ustalenie kwoty długu celnego w wyższej niż deklarowana wysokości. Zarzucono, iż organy celne oparły swoje ustalenia dotyczące ceny transakcyjnej towarów na bliżej nieokreślonym dokumencie wystawionym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej- "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", bez zbadania procedury wystawienia takiego dokumentu oraz zasad zgłaszania towarów do ewidencji władz chińskich. Odwołujący stwierdził, że nie miał możliwości odniesienia się do dokumentu chińskiego, zweryfikowania jego poprawności ani wyjaśnienia sprzeczności między zadeklarowaną wartością transakcyjną a wartością wynikającą z dokumentu chińskiego. Odwołujący stwierdza, iż organ wydający rozstrzygnięcie stosując daleko idące uproszczenia potraktował dokumentację przedłożoną przez organ chiński za dokumenty urzędowe w zakresie ustaleń dotyczących wartości transakcyjnej. W ocenie Odwołującego dokument ten stanowić może jedynie dowód tego, jaką kwotę eksporter a właściwie spedytor deklarował w swym rozliczeniu podatkowym, jak i tego, że chiński organ celny odebrał od eksportera oświadczenie treści wynikającej z ww. pisma. Nie można na podstawie przedmiotowego pisma uznać wskazanej w nim kwoty za urzędowo stwierdzoną cenę transakcyjną. Odwołujący zarzuca ponadto, iż organ celny nie nadał takiego samego waloru dokumentacji urzędowej przedłożonej przez odwołującego, w szczególności świadectwa pochodzenia ( dokument dotyczy bezpośrednio stron kontraktu a nie podmiotu trzeciego, jakim był spedytor), potwierdzającego zdaniem odwołującego wartość transakcyjną towaru wskazaną przez Odwołującego. Dyrektor Izby Celnej odnosząc się do tych zarzutów stwierdził, że procedura weryfikacji faktury [...] z 01 lutego 2011r., wystawionej przez chiński B Import-Export Trade Co. Ltd. dla cypryjskiego W Limited (z N) została wdrożona w wyniku kontroli postimportowej przeprowadzanej u Odwołującego. Wniosek o weryfikację faktury przekazany został do Referatu Współpracy Międzynarodowej Izby Celnej we Wrocławiu W piśmie skierowanym do chińskich władz celnych poinformowano m.in., że wartość towarów na fakturze dołączonej do wniosku jest niższa w porównaniu z towarem tego samego rodzaju, zgłaszanym w tym samym czasie przez inne podmioty. Wątpliwości organu potwierdziła analiza cen podobnych towarów oferowanych do sprzedaży na krajowych stronach internetowych. Ceny jednostkowe towarów, występujące na weryfikowanej fakturze, były wielokrotnie niższe od średnich wartości podobnego towaru importowanego na obszar celny Wspólnoty. Wniosek o weryfikację dotyczył autentyczności w/w faktury i konosamentu morskiego [...] oraz ustalenia prawdziwej wartości celnej towaru. Chińskie organy celne, weryfikujące przedmiotową fakturę, przekazały za pismem [...] z 21.03.2014 r. wydruk z ewidencji administracji chińskiej - nr chińskiej deklaracji [...], dotyczący towaru objętego konosamentem nr [...], z którego wynika, że łączna wartość transakcji dla towaru o wadze brutto 1 1867,00 kg, wywożonego z Chin w kontenerze [...], wynosi 132.464.00 USD. Należy podkreślić, iż rodzaj towaru, waga, nr kontenera i konosamentu są tożsame z danymi wynikającymi ze zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] 2011 roku oraz z załączonymi do tego zgłoszenia dokumentami. Powyższy dokument, jako autentyczny i przekazany przez chińską administrację celną został przyjęty przez Naczelnika Urzędu Celnego za dokument potwierdzający faktyczną wartość transakcyjną sprowadzonego towaru. W tym zakresie bezprzedmiotowe było np. porównywanie tej wartości z wartościami (cenami) takiego towaru na rynku chińskim, gdyż wartość wskazana w przekazanym przez władze chińskie dokumencie (łączna kwota 132.464,00 USD), to właśnie konkretna wartość tego towaru na chińskim rynku, a więc uwzględniająca różne czynniki wpływające na cenę. Nawiązanie do numeru konosamentu, podmiotu wysyłającego towar z Chin, daty eksportu, wagi brutto towaru, rodzaju towaru pozwoliło powiązać w sposób jednoznaczny dokument chiński z importem będącym przedmiotem niniejszej sprawy. Powyższe dane zgadzały się z informacjami, jakie podano w zgłoszeniu celnym przywozowym oraz w załączonych do niego dokumentach, o tyle wartość towaru wynikająca z chińskiej ewidencji wywozowej jest znacznie wyższa niż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym, inna okazała się też ilość sztuk w poszczególnym asortymencie importowanego towaru. Zarzut Odwołującego, jakoby organ chiński sformułował swoją odpowiedź na zapytanie polskich organów celnych, na podstawie oświadczenia spedytora, jest chybiony. Podmiot X & T CO., LTD, pojawił się wprawdzie w konosamencie z dnia 02.02.2011 r., nr [...] w rubryce przeznaczonej do podania informacji na temat spedytora; dane wskazanego przedsiębiorcy znajdują się również w dwóch polach wydruku z chińskiej ewidencji wywozowej. Okoliczności te jednak nie dają -wbrew stanowisku Strony jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że chiński organ celny przekazał dane na temat wartości towaru w oparciu o oświadczenie wspomnianego spedytora. Spedycja polega bowiem na organizowaniu transportu, co może wiązać się z przedstawieniem odpowiednim władzom stosownej dokumentacji związanej czy to z przewozem, czy też z ładunkiem. Dokumenty natomiast dotyczące transakcji nabycia towaru stanowiącego przewożony ładunek nie są sporządzane przez taki podmiot, nie uczestniczy on także w zdarzeniach odnoszących się do transakcji zakupu towaru. Dokumenty te, zwykle faktury, kontrakty itp., dostarczane są spedytorowi przez ten podmiot, który jest jedną ze stron transakcji sprzedaży towaru importowanego na teren Wspólnoty i który zleca zorganizowanie transportu. Na podstawie takich dokumentów, nie zaś na podstawie oświadczenia spedytora, wprowadzane są dane do ewidencji wywozowej. Z powyższych względów ocenie Dyrektora Izby Celnej organ celny I instancji, słusznie uznał, iż informacje uzyskane od chińskich władz celnych są autentyczne i stanowią wiarygodny urzędowo poświadczony dowód w sprawie. Potwierdza on, że deklarowana w zgłoszeniu celnym wartość celna została zaniżona (w porównaniu ze średnimi wartościami takich towarów importowanych na teren Wspólnoty), przy równoczesnym braku podstaw do odrzucenia faktu dokonania transakcji sprzedaży w celu wywozu konkretnego towaru na teren Unii Europejskiej. Przyjmując, zatem cenę (wartość) sprowadzonej odzieży w wysokości 132.464 USD, za cenę faktycznie należną, czyli za wartość transakcyjną, a więc określoną zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC, nie zastosowano trybu określonego w art. 181a RWKC, jako że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku odstąpienia od zasady ustalania wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną. Wartość celna, czyli wartość transakcyjna (potwierdzona w tym przypadku i przyjęta w wysokości 13 2464 USD na podstawie dokumentu chińskich władz celnych), zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC, stała się podstawą obliczenia przez organ celny I instancji w decyzji z dnia [...] 2014 roku znak: [...], kwoty długu celnego (w łącznej wysokości 39.364 zł), podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż w postępowaniu weryfikacyjnym biorą udział tylko organy celne państwa importującego (jako tylko i wyłącznie wnioskodawca) i organy celne państwa eksportującego (jako przeprowadzający weryfikację). Postępowanie weryfikacyjne nie kończy się wydaniem decyzji, jak w postępowaniu celnym, czy podatkowym. Postępowanie weryfikacyjne, które jest postępowaniem sprawdzającym kończy się przekazaniem organom celnym państwa importującego informacji, czy wynik weryfikacji jest pozytywny, czy negatywny. Zarzut strony o braku możliwości odniesienia się do pozyskanego w ramach umowy o współpracy dowodu od chińskich władz celnych jest chybiony. Odwołujący, w trakcie postępowania I instancyjnego był powiadamiany o możliwości zapoznania się z aktami sprawy (pismo: z dnia 07.08.2014r. — pismo doręczone w dniu 20.08.2014r.), w tym także z informacjami uzyskanymi od chińskich władz celnych. Odnosząc się do stwierdzeń Odwołującego, iż organ celny nie nadał takiego samego waloru dokumentacji urzędowej (jak dokumentowi otrzymanemu od chińskich organów celnych), dokumentom przedłożonym przez Odwołującego, w szczególności świadectwu pochodzenia, tym bardziej, iż przedstawione wraz ze zgłoszeniem celnym świadectwo pochodzenia dotyczy bezpośrednio stron kontraktu a nie podmiotu trzeciego jakim był spedytor i potwierdza zdaniem Odwołującego wartość transakcyjną towaru zgłoszoną w SAD, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż w świadectwie pochodzenia FORM A z dnia 15.03.2011 roku znak: [...], w polu 10 wpisano nr weryfikowanej faktury [...] z 01.02.2011 roku. Zapisy w świadectwie mają za zadanie identyfikację importowanego towaru, dla potrzeb udokumentowania pochodzenia towaru i taką rolę pełni załączony do zgłoszenia dokument Świadectwo nie jest dokumentem stanowiącym źródło informacji o wartości towaru. Wartość ta w analizowanym przypadku, podana została w oparciu o faktury transakcyjne. Innymi słowy, brak podania informacji na świadectwie pochodzenia o wartości towaru, co do zasady, nie pozbawia go wartości dowodowej w zakresie pochodzenia towaru. Dla ustalenia wartości celnej dokument ten nie ma jednak znaczenia, gdyż jak zaznaczono jego rolą jest udokumentowanie preferencyjnego pochodzenia towarów, a nie potwierdzenie wartości celnej. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej faktura VAT nr [...] z dnia 02.03.2011 roku, (dołączona do zgłoszenia celnego), jako dokument niewiarygodny, nie mogła stanowić podstawy określenia wartości celnej w rozumieniu art. 29 ust. 1WKC. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, iż tylko w przypadku ustalania wartości celnej z zastosowaniem metod określonych w art. 30 - 31 WKC organ celny zobowiązany jest do badania wpływu czynników kształtujących cenę towaru, uwzględniającą specyfikę rynku, specyfikę i poziom obrotu, jakość towaru, jego sezonowość itp. Postępowanie weryfikacyjne, Jako postępowanie sprawdzające, nie ma charakteru konstytutywnego, ale deklaratoryjny, potwierdza wyłącznie wartość towaru zadeklarowaną przez chińskiego eksportera w wywozie (na obszar celny Unii Europejskiej). Zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile to konieczne, na podstawie art. 32 i art. 33 WKC. W niniejszej sprawie organ I instancji słusznie przyjął za wartość celną - wartość towaru wykazaną w urzędowym postępowaniu weryfikacyjnym, tj. cenę należną za towar sprzedany w celu wywozu na obszar celny UE. Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Celnej, zarzut naruszenia art. 29 ust. 1 i art. 32 i art.33 WKC, uznał za bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu rażącego naruszenia artykułu 56 Prawa celnego w zw. z art.221 ust.3 oraz 4 WKC, poprzez wydanie przedmiotowej decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz na gołosłownym przyjęciu wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania podatkowego, iż "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego w chwili popełnienia wszczęciu postępowania karnego", organ odwoławczy nie podzielił stanowiska strony stwierdził, że przepisy prawa celnego nie definiują pojęcia czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego, jednakże problematyka ta była przedmiotem rozważań Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: ETS) np. w sprawie C-62/06 (Fazenda Publica - Director Geral das Alfandegas przeciwko ZF Zefeser - Impotacao e Exportacao de Produtos Alimentares Lda) z 18 grudnia 2007 r. W wyroku tym ETS dokonał interpretacji pojęcia "czynu podlegającego postępowaniu sądowemu w sprawach karnych" zawartego w art. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1697/79 z 24 lipca 1979 r. w sprawie odzyskiwania po dokonaniu odprawy celnej należności celnych przywozowych lub wywozowych, które nie były wymagane od osoby zobowiązanej do zapłaty za towary zgłoszone do procedury celnej przewidującej obowiązek uiszczenia takich należności (Dz. Urz. L 197, s. 1). ETS stwierdził, że "Kwalifikacja czynu jako "czynu podlegającego postępowaniu sadowemu w sprawach karnych" w rozumieniu art. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1697/79 w sprawie odzyskiwania po dokonaniu odprawy celnej należności celnych przywozowych lub wywozowych, które nie były wymagane od osoby zobowiązanej do zapłaty za towary zgłoszone do procedury celnej przewidującej obowiązek uiszczenia takich należności, leży w kompetencji organów celnych powołanych do określania dokładnej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych". Ponadto ETS wskazał, że odstępstwo od trzyletniego terminu przedawnienia ma zastosowanie, gdy "organy celne stwierdzą, że przyczyną braku możliwości określenia dokładnej kwoty prawnie należnych wobec danego towaru opłat celnych przywozowych lub opłat celnych wywozowych był czyn podlegający postępowaniu sądowemu w sprawach karnych". Stanowisko ETS podtrzymał już na tle art. 221 WKC w wyroku z 16 lipca 2009 r. w sprawach C-124/08 i C-125/08. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, zarówno stanowisko ETS przedstawione w powołanych wyżej wyrokach, jak również wykładnia językowa przepisu art. 221 ust. 4 WKC, wskazują, że do zastosowania tego przepisu nie jest konieczne: ani stwierdzenie prawomocnym wyrokiem popełnienie czynu zabronionego, ani nawet wszczęcie postępowania karnego, lecz stwierdzenie wystąpienia czynu, który zaledwie podlega wszczęciu postępowania karnego. Tak więc podkreślenia wymaga fakt, iż już stwierdzenie wystąpienia czynu, który zaledwie podlega wszczęciu postępowania karnego wywiera skutek, w postaci możliwości powiadomienia dłużnika o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych po upływie trzech lat od daty powstania długu celnego. Kwalifikacji danego czynu organy celne dokonują we własnym zakresie oceniając, czy miał miejsce czyn podlegający w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego. Dokonywana przez organy celne kwalifikacja danego czynu jako "czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego" jest realizowana wyłącznie na użytek postępowania celnego zmierzającego do ustalenia prawidłowej kwoty należności celnych przywozowych. Nie stanowi więc stwierdzenia, że rzeczywiście popełnione zostało przestępstwo. Dlatego też wystarczającą przesłanką do zastosowania przepisu art. 221 ust. 4 WKC jest wykazanie przez organ celny, że czyn, który spowodował powstanie długu celnego był w momencie popełnienia zagrożony przez obowiązujące przepisy sankcją W razie zaistnienia tej przesłanki organ celny może zawiadomić dłużnika o kwocie długu celnego, po upływie trzech lat, nie później jednak niż przed upływem lat pięciu (art. 221 ust. 4 WKC w związku z art. 56 Prawa celnego). Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, iż zgłoszenie celne zostało dokonane w dniu 18.03.2011r. W dniu 20.09.2012r.. Postanowieniem sygn. akt [...], prokurator Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej, po zapoznaniu się z materiałami w sprawie z zawiadomienia ABW, na podstawie art.151 a § 1 wz. z art.37 § 1 kks, postanowił wszcząć śledztwo w sprawie: wprowadzenia w okresie od 01.01.2010 roku do 30.01.2012 roku w K, funkcjonariuszy Izby Celnej w błąd, co do rzeczywistej wartości importowanej - za pośrednictwem m.in. spółki W Ltd. z Cypru — odzieży tekstylnej, skutkiem czego doszło do uszczuplenia należności celnych, to jest o przestępstwo z art. 87 par. 1 kks w zw. z art.37 par. 1 pkt 1 kks w zw. z art. 6 par. 2 kks oraz w sprawie narażenia w okresie od 01.01.2010 roku do 30.01.2012 roku, Skarbu Państw, na uszczuplenie podatku od towarów i usług (...) to jest o przestępstwo z art.56 par. 1 kks i art. 76 par.1 kks i art.55 par.1 kks w zw. z art. 7 par.1 kks i a art.6 par.2 kks. Ponadto w przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego, w dniu 30.07.2014 roku wszczął postępowanie karne skarbowe o przestępstwo skarbowe określone w art.56 par.1 kks oraz art.87 par. 3 kks, w związku z art.6 par.2 kks, pod pozycją [...], a która to sprawa postanowieniem Prokuratury Okręgowej sygn. [...] z dnia 08.08.2014 roku została połączona ze sprawą prowadzoną pod. Sygn. [...] przez Prokuraturę Okręgową Wydział Do Spraw Przestępczości Gospodarczej. Naczelnik Urzędu Celnego, korzystając z uprawnienia wynikającego z przepisu art. 221 ust. 4 WKC w związku z art.56 Prawa celnego, po stwierdzeniu, że przyczyną braku możliwości określenia dokładnej kwoty prawnie należnych opłat celnych przywozowych, był czyn, podlegający postępowaniu sądowemu w sprawach karnych, wydał w dniu [...] 2014r., decyzję celną nr [...], od której wniesiono odwołanie. Oznacza to, że w niniejszej sprawie decyzja określająca kwotę należności wynikających z długu celnego, podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu, została wydana po upływie trzech lat od powstania długu celnego, zgodnie z brzmieniem przepisów, o których mowa powyżej. Mając na uwadze fakt, iż już w 2012 roku prokurator Prokuratury Okręgowej dokonał kwalifikacji czynu, w jednoznaczny sposób wskazując, iż czyn, który spowodował powstanie długu celnego był w momencie popełnienia zagrożony przez obowiązujące przepisy sankcją karną ( w wyniku tego czynu Skarb Państwa został narażony na uszczuplenie należności celnych i podatkowych), należy stwierdzić, iż Naczelnik Urzędu Celnego, w prawidłowy sposób zastosował dłuższy, pięcioletni termin na powiadomienie dłużnika o kwocie należności celnych. Organ odwoławczy, przychylił się do stanowiska organu I instancji, iż w sprawie zachodzą przesłanki z art. 221 ust. 4 WKC, tj. w sprawie istnieje wyraźny związek pomiędzy powstaniem długu celnego, a czynem polegającym na wprowadzeniu w błąd organu celnego (poprzez podanie nieprawdziwych danych w zgłoszeniu celnym dotyczących wartości transakcyjnej przedmiotowego towaru) oraz czyn, który spowodował powstanie długu celnego był w momencie popełnienia zagrożony przez obowiązujące przepisy sankcją karną. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż nie dopatrzył się naruszenia przez organ I instancji ani przepisów proceduralnych, ani materialnych, zatem brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania tj. uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i z tych względów orzekł, jak w sentencji. R. A. na powyższą decyzje Dyrektora Izby Celnej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Skarżący zarzucił tej decyzji, podobnie jak w odwołaniu, I. Naruszenie przepisów postępowania 1) art. 56 Prawa celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie przedmiotowej decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz całkowicie dowolnym, jak również gołosłownym przyjęciu wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania podatkowego, iż "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego w chwili popełnienia wszczęciu postępowania karnego", bez jakiegokolwiek wskazania opisu rzekomego czynu zabronionego. 2) ·art. 121 §1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia 18 marca 2011 roku (SAD OGL [...]) przez organ I instancji w sposób niebudzący zaufania stron poprzez a) oparcie ustaleń dotyczących rzekomej ceny transakcyjnej zadeklarowanych towarów na bliżej nieokreślonym "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", wystawionym przez bliżej nieokreślone organy Chińskiej Republiki Ludowej, bez ustalenia podmiotu, który dokonał ww. zgłoszenia, bez poczynienia jakichkolwiek ustaleń dotyczących procedury dotyczącej jego wystawienia czy też zasad zgłaszania towarów do ewidencji obowiązującej w Chińskiej Republice Ludowej b) ·ustalenie, iż ww. wywozu "wydruk z ewidencji administracji chińskiej", spełnia kryteria wskazane w Komentarzu 6 Komitetu Kodeksu Celnego, Sekcję Ustalania Wartości Celnej tj. autentyczność dokumentu nie jest kwestionowana a informacje zawarte w dokumencie są właściwe dla poparcia zadeklarowanych szczegółów danych natomiast a contrario dokumenty przedłożone przez skarżącego tj. faktura zakupu przedmiotowego towaru oraz świadectwo pochodzenia wystawione przez organy Chińskiej Republiki Ludowej nie spełniają ww. kryteriów 3. naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art.73 ust.1 Prawa celnego poprzez zaniechanie przez organ I instancji przeprowadzenia wszelkich czynności niezbędnych dla wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a wartością wskazaną w bliżej nieokreślonym "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", w szczególności poprzez zaniechanie zwrócenia się do organów Chińskiej Republiki Ludowej o przedłożenie dokumentów źródłowych w postaci, np. faktur VAT będących podstawą zgłoszenia do ewidencji podatkowej, 4. naruszenie art. 123 §1 Ordynacji podatkowej w związku z art.73 ust. 1 Prawa celnego poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2011 roku ( SAD OGL [...]), przez organ I instancji, bez udziału skarżącego polegającym na całkowicie bezkrytycznym oparciu zaskarżonej decyzji na "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", wystawionym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej bez zapewnienia stronie możliwości jakiegokolwiek uprzedniego odniesienia się do treści przedmiotowego dokumentu, zweryfikowania jego po-prawności jak również wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a "wydruku z ewidencji administracji chińskiej", przedłożonym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej, 5. naruszenie art. 86 ust. 1 Prawa celnego poprzez całkowicie wadliwe nadanie przez organy I instancji mocy dokumentu urzędowego " wydrukowi z ewidencji administracji chińskiej", otrzymanego od organów Chińskiej republiki Ludowej w zakresie ceny transakcyjnej towarów, podczas gdy wskazany dokument stanowić może jedynie dowód tego, jaką kwotę eksporter deklarował w swym rozliczeniu podatkowym, jak i tego, że organ celny Chińskiej Republiki Ludowej odebrał od eksportera oświadczenie treści wynikającej z ww. pisma, a w żadnym wypadku, iż wskazana kwota stanowi urzędowo stwierdzoną cenę transakcyjną oraz nienadania takiego waloru świadectwu pochodzenia wystawionego przez organy administracyjne Chińskiej Republiki Ludowej, które potwierdzało wartość transakcyjną towaru. II Obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 29 ust. 13, art. 41 ust. 1, art. 146 a ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 29 ust. 1, art. 30 – 32 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. oraz art. 23 ust. 3 ustawy Prawo celne poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, prowadzące do przyjęcia, że należność z tytułu długu celnego importowanego przez skarżącego towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2011 r. (SAD nr [...]) wynosi 39,364 zł. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu II w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w płaszczyźnie jej zgodności z prawem Sąd nie stwierdził, aby organy administracji publicznej naruszyły prawo, jak również wydane przez te organy rozstrzygnięcia – wbrew zarzutom skargi – nie naruszają obowiązujących przepisów. W pierwszej kolejności należy podnieść, że organy celne, działając w ramach posiadanych uprawnień, które w sprawie nie są kwestionowane, uprawnione były do przeprowadzenia kontroli postimportowej. W ramach tej kontroli organy te stwierdziły, że już wstępna analiza danych zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] 2011r. wskazywała, iż wartość celna towarów objętych tym zgłoszeniem w sposób znaczący odbiegała od danych dostępnych polskiej administracji celnej oraz administracji celnej unijnej. Stwierdzenie tych okoliczności obligowało organ celny do wszczęcia procedury weryfikacyjnej. Z uwagi na import towaru z Chińskiej Republiki Ludowej, wszczęto procedurę weryfikacyjną faktury chińskiego sprzedawcy nr [...] z dnia 1 lutego 2011r. na kwotę 9.836,81 USD. Weryfikację przeprowadzono w oparciu o "Umowę między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych " z dnia 8 grudnia 2004r. Wynik weryfikacji potwierdził wątpliwości organu celnego, a ta okoliczność uzasadniała z kolei wszczęcie postepowania celnego w zakresie wartości celnej towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym. Postępowanie to zostało przeprowadzone zgodnie z procedurą określoną przepisami Działu IV Ordynacji podatkowej i wbrew zarzutom skargi, nie naruszono art.121, art.122, czy art.180 i art.187 tej ustawy. Przede wszystkim należy podkreślić, że polska administracja celna uzyskała od chińskiej administracji celnej dokument stwierdzający wartość towaru wywożonego z Chin za listem przewozowym objętego konosamentem nr [...], z którego jednoznacznie wynika, że łączna wartość transakcji dla tego towaru o wadze brutto 11867 kg, wywożonego z Chin w kontenerze [...], wynosi 132.464 USD. Chińskie organy celne, weryfikujące przedmiotową fakturę, przekazały za pismem [...] z 21.03.2014 r. wydruk z ewidencji administracji chińskiej - nr chińskiej deklaracji [...], dotyczący tego towaru. Wartość towaru zadeklarowanego chińskim władzom celnym (karta 116 -118) przedstawiała się następująco: – spodnie dziecięce 39420 USD – spodnie dziewczęce 32400 USD – sukienki dziewczęce 18144 USD – torby 42500 USD Należy podkreślić, iż rodzaj towaru, waga, nr kontenera i konosamentu są tożsame z danymi wynikającymi ze zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] 2011 roku oraz z załączonymi do tego zgłoszenia dokumentami. Dokument ten, stanowi dowód na okoliczność wartości transakcyjnej towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym. Organy pozyskały ten dowód w sposób legalny i zgodny z postanowieniami umowy, o której wyżej mowa. W tym miejscu należy stwierdzić, że wartość transakcyjna to cena faktycznie zapłacona lub należna za towar. Kwota 132.464 USD została zadeklarowana przez chińskiego sprzedawcę tego towaru organom administracji chińskiej i wprowadzona do chińskiej ewidencji urzędowej, o czym świadczy dowód z wydruku. z ewidencji administracji chińskiej - chińskiej deklaracji z dnia 31 stycznia 2011r [...], dotyczący tego towaru. W związku z powyższym polskie organy celne zasadnie przyjęły kwotę 132.464 USD, jako kwotę faktycznie należną za towar objęty dokumentem SAD nr [...] z dnia [...] 2011r. i wbrew zarzutom skargi, organy te nie miały obowiązku, ani potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność zawarcia przez skarżącego transakcji dotyczącej przedmiotowego towaru, w tym badania wpływu czynników kształtujących cenę towaru, uwzględniającą specyfikę rynku, specyfikę i poziom obrotu, jakość towaru, jego sezonowość, ani rozmiaru prowadzonej działalności z kontrahentem chińskim, formy płatności – jednorazowo, czy w ratach, czy też ustalać pośredników tej transakcji. Przesłane przez chińską administrację celną dokumenty uzasadniały przyjęcie kwoty kwotę132.464 USD za cenę transakcyjną, w związku z tym art.181a Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny – nie ma zastosowania. W niniejszym postępowaniu celnym wartość transakcyjna towarów została ustalona przez organ celny w wyniku postępowania weryfikacyjnego i nie budzi ona żadnych wątpliwości , wobec tego nie zachodziła konieczność ustalania tej wartości przy użyciu metod określonych w art.30 - 32 WKC. Zgodzić należy się zatem z Dyrektorem Izby Celnej, że argumentacja skargi dotycząca dwuetapowego postępowania w zakresie ustalania wartości celnej jest bezprzedmiotowa w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art.32 ust.1 lit.e) i) WKC, ustalając wartość celna towarów, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów, dlatego zasadnie organ celny w niniejszej sprawie dodał do wartości transakcyjnej koszty transportu w wysokości 1.350 USD. Skarżący w tym zakresie nie zakwestionował poprawności dokonanych obliczeń organu. Wbrew zarzutom skargi, organy zebrały materiał dowodowy w stopniu wystarczającym do wydania decyzji i materiał ten potwierdza zasadność tych rozstrzygnięć. Ocena tego materiału mieści się w granicach swobodnej oceny i nie jest oceną dowolną, jak zarzuca skarżący. Wszystkie dokumenty sporządzone w językach obcych, istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia, zostały przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego, a organ w toku postępowania wyjaśnił rozbieżności związane z ich tłumaczeniem. Odnośnie do zarzutu skargi, że zaskarżona decyzja określającą kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu wydana została po upływie trzyletniego terminu przedawnienia, a więc zakwestionowanie stanowisko organu odwoławczego, odnośnie interpretacji przepisu 56 ustawy Prawo celne w zw. z art. 221 ust. 4 WKC. Sąd stanowiska skarżącej nie aprobuje, podzielając w tym zakresie, w całości stanowisko organu odwoławczego. Zgodnie z art. 221 ust. 3 WKC powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na czas trwania procedury odwoławczej. Zgodnie z ust. 4 tego przepisu, jeżeli dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego, dłużnika można powiadomić o kwocie długu celnego na warunkach przewidzianych w obowiązujących przepisach, po upływie terminu trzech lat, określonych w ust. 3. W razie zastosowania przez organy celne przepisu art. 221 ust. 4 WKC, termin retrospektywnego zaksięgowania długu celnego określa art. 56 ustawy Prawo celne. Przepis ten z kolei stanowi, że w przypadku, o którym mowa w art. 221 ust. 4 WKC, powiadomienie dłużnika o kwocie należności nie może nastąpić po upływie 5 lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Art. 221 ust. 3 zdanie drugie WKC stosuje się odpowiednio. Zarzut naruszenia powyższych przepisów jest nieuzasadniony. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że już we wrześniu 2012 r. zostało wszczęte śledztwo przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej na podstawie art. 151a § 1 w zw. z art. 37 § 1 kks. Nadto 30 lipca 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postepowanie karne skarbowe o przestępstwo skarbowe określone w art. 56 § 1 kks oraz art. 87 § 3 kks, w związku z art. 6 § 2 kks, pod pozycją [...], a postanowieniem Prokuratury Okręgowej sygn. [...] z dnia 8 sierpnia 2014 r. sprawa ta została połączona ze sprawą prowadzoną pod. Sygn. [...] przez Prokuraturę Okręgową Wydział Do Spraw Przestępczości Gospodarczej. Należy podkreślić, że przepis art. 221 ust. 4 WKC nie wymaga, aby istniało orzeczenie stwierdzające fakt popełnienia przestępstwa, ani nawet aby wszczęte było postępowanie karne. Organy celne we własnym zakresie decydują i oceniają, czy miał miejsce czyn podlegający w chwili popełnienia wszczęciu postępowania karnego. Kwalifikacja czynu, o którym mowa w art. 221 ust. 4 WKC leży w kompetencji organów celnych, powołanych do określania kwoty należności celnych wywozowych lub przywozowych. Z powyższych względów Sąd nie podzielił także zarzutu skarżącego, że skoro skarżący nie został powiadomiony o wszczęciu śledztwa w 2012 r., to nie ma wobec niego zastosowanie art. 221 ust. 4 WKC. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że już w 2012 r. prokurator, dokonując kwalifikacji czynu, jednoznacznie wskazał, że czyn, który spowodował powstanie długu celnego, w momencie jego popełnienia zagrożony był sankcją karną, co uzasadniało zastosowanie art. 221 ust. 4 WKC. Stanowisko to, jak słusznie wskazał organ odwoławczy wynika z wyroku ETS z dnia 18 grudnia 2007 r. (C-62/06, publ. LEX nr 354391). W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie organy zasadnie zastosowały wobec skarżącego dłuższy, pięcioletni termin powiadomienia wynikający z powołanych przepisów. Za nieuzasadnione uznał Sąd także zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy obu instancji działały na podstawie i zgodnie z przepisami prawa, stosownie do zasady wyrażonej w art. 120 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, nie doszło także do naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez oparcie rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach faktycznych. Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych nie oznacza, że rozstrzygnięcie sprawy będzie zgodne z wolą strony postępowania, a niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji, będzie uznane za naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów podatkowych. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania tj. art. 122, czy art. 123 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyjaśnienia przez organ wszystkich okoliczności niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, a nadto wyjaśnił i wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakie zebrane dowody i poczynione na ich podstawie ustalenia przesądziły o wydaniu zaskarżonej decyzji. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się uchybień procesowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a przyjętą przez organ ocenę dowodów nie należało uznać za pozbawioną znamion dowolności. Reasumując należy stwierdzić, że decyzja określająca kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym dokumentem SAD nr [...] z dnia [...] 2011r. obliczona od ustalonej przez organy celne wartości celnej tego towaru - jest zgodna z prawem. W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone decyzja zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, dlatego Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.