II SA/Wa 1615/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Anna Mierzejewska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2016 r. sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia oddala skargę Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...],[...]w sprawie odmowy wydania zaświadczeń o podstawie wymiaru uposażenia zasadniczego, ustalenia wysokości dodatków o charakterze stałym, grupie zaszeregowania ze stanowiska Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w J., ustalenia wysokości 1/12 nagrody rocznej oraz ustalenia wysokości zryczałtowanego równoważnika pieniężnego w zamian za niewykorzystany raz w roku przejazd koleją za okres od 1 stycznia 1995 r. do chwili obecnej. W uzasadnieniu Komendant Główny Policji wskazał, że w dniu [...] lutego 2015 r. do Komendy Głównej Policji wpłynął wniosek R.L. o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...],[...]o odmowie wydania zaświadczeń. Wnioskodawca podał, iż rezygnuje z przysługującego mu prawa do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie i wnosi o stwierdzenie jego nieważności. We wniosku nie powołano żadnej z przesłanek nieważnościowych wymienionych w art. 156 k.p.a. Zaskarżone postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] zostało doręczone w dniu [...]lutego 2015 r. W dniu [...] lutego 2015 r. do Komendy Głównej Policji wpłynęło także wniesione przez R.L. zażalenie na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...],[...]o odmowie wydania zaświadczeń. Organ pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. wezwał R.L. do sprecyzowania, w trybie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 2 k.p.a, żądania skierowanego do Komendanta Głównego Policji. W odpowiedzi R.L. pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. potwierdził żądanie zastosowania trybu nadzwyczajnego – tzn. stwierdzenia nieważności postanowienia (Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]). KGP wskazał, że postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], którego stwierdzenia nieważności domaga się R.L., zostało wydane na podstawie art. 219 § 1 k.p.a. Z tego względu nie jest możliwe prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia wydanego w sprawie odmowy wystawienia zaświadczenia. Powyższe zgodne jest z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 772/14. W judykaturze wyklucza się również dopuszczalność stwierdzenia nieważności zaświadczenia na podstawie art. 156 k.p.a. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym i odformalizowanym. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia zamyka tok czynności procesowych postępowania administracyjnego, a nie rozstrzyga o interesie prawnym czy obowiązku. Dlatego do postanowień wydanych w ramach postępowania w sprawie wydawania zaświadczeń nie stosuje się przepisów normujących tryb weryfikacji w formie stwierdzenia nieważności postanowienia. KGP stwierdził, że w przedmiotowej sprawie prowadzenie postępowania, w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, nie jest dopuszczalne i ma zastosowanie art. 61a § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W przedmiotowej sprawie zachodzi inna uzasadniona przyczyna, uniemożliwiająca wszczęcie i prowadzenie postępowania – brak przymiotu sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a, a w konsekwencji brak jest podstaw prawnych do orzekania przez organ administracji. Organ podał, że R.L. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie sprecyzował zarzutów. Twierdzenia, iż nie zgadza się ze stanem faktycznym i stanem prawnym zawartym w postanowieniu, i że rozpatrzenie sprawy jest obarczone "wadliwością organu Policji" nie są w ocenie organu zasadne. Postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi R.L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uwzględnienie skargi, skarżący zarzucił, iż organ nie wziął pod uwagę stanu faktycznego i prawnego oraz naruszył zasady postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżone i poprzedzające je postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. odpowiadają prawu. W sprawie jest bezsporne, że R.L. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...],[...]w sprawie odmowy wydania zaświadczeń. Komendant Główny Policji dokonał prawidłowej oceny w zakresie niedopuszczalności wszczęcia postępowania nieważnościowego w sprawie postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...],[...]w sprawie odmowy wydania zaświadczeń o podstawie wymiaru uposażenia zasadniczego, ustalenia wysokości dodatków o charakterze stałym, grupie zaszeregowania ze stanowiska Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w [...], ustalenia wysokości 1/12 nagrody rocznej oraz ustalenia wysokości zryczałtowanego równoważnika pieniężnego w zamian za niewykorzystany raz w roku przejazd koleją za okres od 1 stycznia 1995 r. do chwili obecnej. Zgodnie z art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. wydane zostało na podstawie art. 219 § 1 k.p.a. W sprawie tej, Komendant Główny Policji będący organem właściwym w niniejszym postępowaniu, zasadnie zastosował zatem przepis art. 61a § 1 k.p.a. i odmówił wszczęcia postępowania nieważnościowego. Postanowienie oparte na przepisie art. 219 k.p.a. jest bowiem wydawane poza ramami ogólnego postępowania administracyjnego i nie obejmuje go tryb weryfikacji w postępowaniu nadzwyczajnym na podstawie art. 156 k.p.a. (v. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 850/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że z przyczyn przedmiotowych postanowienie o odmowie wydania zaświadczeń nie mogło być poddane weryfikacji w trybie nieważnościowym, co zasadnie zostało stwierdzone w postanowieniu Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.