II OSK 1365/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.) Sędzia del. WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Fundacji [...]" w U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1490/15 w sprawie ze skargi Fundacji [...]" w U. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2015 r. nr [...]; znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1490/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Fundacji "[...]" w U., dalej Fundacja, na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) nakazał Fundacji "[...]" - właścicielowi muru oporowego zlokalizowanego na działce nr [...] wzdłuż działki nr [...] w m. P. (od strony drogi krajowej) - w terminie 360 dni licząc od daty uostatecznienia się decyzji wykonać szereg robót naprawczych obejmujących ww. mur długości 43,5 m. Przesyłka pocztowa zawierająca w/w decyzję, przeznaczoną dla Fundacji, skierowana została do wyznaczonego w sprawie pełnomocnika Fundacji, K. S. i została odebrana w dniu 8 lipca 2015 r. Następnie za pismem z dnia 11 lipca 2015 r. K. S. zwrócił przedmiotową decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. do PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego wskazując, że od przeszło 3 lat nie jest już pełnomocnikiem, ani też pracownikiem Fundacji "[...]". W dniu 15 lipca 2015 r. PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego w rozmowie telefonicznej poinformował dyrektora Fundacji o w/w fakcie, a następnie za pismem z dnia 27 lipca 2015 r. przesłał decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. bezpośrednio na adres Fundacji "[...]", która została doręczona w dniu 3 sierpnia 2015 r. (k. 209). Pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. (13 sierpnia 2015 r. data nadania przesyłki) odwołanie od decyzji PINB dla Powiatu Nowosądeckiego z dnia [...] lipca 2015 r., wniosła Fundacja "[...]". Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził, że w/w odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 k.p.a. Postanowienie to zostało doręczone Fundacji w dniu 11 września 2015 r. Następnie pismem z dnia 18 września 2015 r. Fundacja "[...]" wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego z dnia 3 lipca 2015 r. nr [...] podnosząc, że błędnie doręczono w/w decyzję K. S., gdyż nie jest on już pełnomocnikiem Fundacji. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu przesłano odwołanie od powyższej decyzji. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...], na podstawie art.58 § 1, art. 59 § 2, art. 123 w zw. z art. 144 k.p.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego z dnia [...] lipca 2015 r. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na ostateczne postanowienie z dnia [...] września 2015 r. stwierdzające uchybienie do wniesienia odwołania brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego z dnia[...] lipca 2015 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał również, że niezależnie od powyższego, nawet przy przyjęciu hipotetycznego założenia, że brak jest przeszkody, o której mowa powyżej, do przywrócenia wnioskowanego przez Fundację "[...]" terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego z dnia [...] lipca 2015 r. określony w art. 58 § 2 k.p.a. siedmiodniowy termin do złożenia przez w/w stronę wniosku o przywrócenie uchybionego przedmiotowego terminu nie został przez stronę dochowany. Organ odwoławczy podkreślił, że Fundacja, w dniu 24 czerwca 2009 r. udzieliła pełnomocnictwa dla K. S. do jej reprezentowania we wszystkich sprawach związanych z nieruchomością położoną w P. przy ul. [...]. W ramach w/w pełnomocnictwa K. S. uprawniony został do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej, w szczególności: Strażą Pożarną, Inspekcja Budowlaną, Sanepidem (...). Dlatego też, za prawidłowe uznał organ skierowanie przez PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] do ustanowionego pełnomocnika - K. S. Organ podkreślił, iż w dniu 8 lipca 2015 r. nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiej dnia [...] lipca 2015 r. co jednocześnie oznacza, iż od dnia następnego tj. 9 lipca 2015 r. rozpoczął swój bieg termin do wniesienia odwołania przez w/w stronę od przedmiotowej decyzji organu I instancji. Na bieg terminu do wniesienia odwołania nie może wpływać przekazana przez stronę skarżącą informacja, iż K. S. od jakiegoś czasu nie jest pełnomocnikiem Fundacji [...]. Zauważyć bowiem należy, że przedmiotowa informacja została przekazana organowi I instancji już po wydaniu przedmiotowej decyzji. Strona nie dopełniła zatem obowiązku poinformowania organu I instancji w trakcie prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie o wygaśnięciu pełnomocnictwa dla K. S. Ponadto o fakcie wygaśnięcia pełnomocnictwa nie informował organu I instancji również sam pełnomocnik, mimo iż przed wydaniem w/w decyzji skierowane zostało do niego zawiadomienie o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego w sprawie i możliwości zapoznania się z całością zebranych dowodów - zawiadomienie z dnia 10 grudnia 2014 r. Małopolski WINB podkreślił, iż na podstawie treści notatki służbowej znajdującej się w aktach organu I instancji (k. 208) można przyjąć, że już w dniu 15 lipca 2015 r. pracownik PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego telefonicznie poinformował o wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. oraz o zwrocie jej do PINB przez K. S., dyrektora Fundacji "[...]" J. S. Z pewnością natomiast informacje w przedmiotowym zakresie Fundacja "[...]" otrzymała w dniu 3 sierpnia 2015 r., kiedy to odebrała skierowane do niej pismo organu I instancji z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...], za którym to pismem PINB dodatkowo przesłał także w/w stronie zwróconą przez K. S. decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. Dlatego też organ stwierdził, że w dniu 3 sierpnia 2015 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania przez Fundację "[...]" od decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2015 r. Zdaniem Małopolskiego WINB wniosek z dnia 18 września 2015 r. został złożony z przekroczeniem siedmiodniowego termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu i nie ma w tym przypadku znaczenia, czy pozostałe przesłanki konieczne do przywrócenia uchybionego terminu, zostały przez stronę spełnione. Skargę na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] września 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła Fundacja "[...]" w U. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1490/15 na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w dniu 9 lipca 2015 r. rozpoczął bieg terminu do wniesienia odwołania przez stronę od decyzji organu I instancji. Bez znaczenia dla tej kwestii pozostaje, zdaniem Sądu fakt ponownego doręczenia przez organ I instancji za pismem z dnia 27 lipca 2015 r. decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. bezpośrednio stronie skarżącej. Skarżąca Fundacja już w postanowieniu z dnia 4 września 2015 r. została prawidłowo poinformowana, że na bieg terminu do wniesienia odwołania, nie może wpływać przekazana w piśmie z dnia 27 lipca 2015 r. przez Fundację "[...]" informacja, iż "Pan K. S. od jakiegoś czasu nie jest pełnomocnikiem Fundacji [...]". W ocenie Sądu informacja ta została przekazana organowi I instancji już po wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. Strona nie dopełniła zatem obowiązku poinformowania organu I instancji w trakcie prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie o wygaśnięciu pełnomocnictwa dla Pana K. S. Ponadto o tym fakcie nie informował organu I instancji również sam pełnomocnik, przed wydaniem decyzji z [...] lipca 2015 r. Sąd podkreślił, iż na podstawie treści notatki służbowej z dnia 15 lipca 2015 r. przyjąć można, że już w dniu 15 lipca 2015 r. kiedy pracownik PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego telefonicznie skontaktował się z dyrektorem Fundacji "[...]", strona skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. Ponadto ww. decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 3 sierpnia 2015 r. Nawet gdyby przyjąć korzystną dla strony skarżącej interpretację, iż dowiedziała się ona o wydaniu decyzji dopiero w dniu 3 sierpnia 2015 r. to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania upływałby w dniu 10 sierpnia 2015 r., podczas gdy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nadany został w dniu 18 września 2015 r. Sąd podzielił w całości stanowisko organu, iż strona skarżąca nie dopełniła obowiązku poinformowania organu I instancji w trakcie prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie o wygaśnięciu pełnomocnictwa dla K. S. Ponadto o fakcie tym nie informował organu I instancji również sam pełnomocnik. Podkreślono też, że organ administracji, który pomija pełnomocnika w toku czynności postępowania administracyjnego niweczy skutki staranności strony w dążeniu do ochrony jej praw i interesów oraz otrzymania takiej ochrony, jaką powinna uzyskać w państwie prawa. Doręczenie decyzji stronie zamiast ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi ma – w stosunku do tej strony – wymiar wyłącznie informacyjny. Czynność ta wywołuje jedynie ten skutek, że strona zostaje poinformowana o treści pisma (orzeczenia). Natomiast skutki prawne związane z doręczeniem rozpoczynają się dopiero z datą skutecznego doręczenia pisma (orzeczenia) ustanowionemu przez stronę pełnomocnikowi. Doręczenie decyzji stronie, jeżeli działa ona przez ustanowionego pełnomocnika jest bezskuteczne Zdaniem Sądu Fundacja nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a ponadto złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z przekroczeniem terminu do jego wniesienia. Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego wyroku WSA w Krakowie z dnia 12 lutego 2016 r. wniosła Fundacja "[...]" zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a., art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77, 80 k.p.a. przez wadliwe wykonanie przez Sąd funkcji kontrolnej wobec zaskarżonego orzeczenia, polegające na nieuwzględnieniu skargi, pomimo, że organy administracyjne obu instancji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, co doprowadziło do niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; 2. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 40 § 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, iż doręczenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu z dnia [...] lipca 2015 r. osobie która zgodnie z rzeczywistym stanem faktycznym nie była uprawniona do odbioru pism jest skuteczne; 3. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu z dnia [...] lipca 2015 r. w związku z czym skarżąca pozbawiona została możliwości skutecznego zaskarżenia powyższego postanowienia; 4. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji uznanie, iż bieg terminu do wniesienia odwołania biegnie od dnia telefonicznego poinformowania strony o wydaniu postanowienia, mimo tego, że na mocy art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem. Skarżąca kasacyjnie Fundacja wniosła zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie postanowienia Małopolskiego WINB z dnia [...] września 2015 r., a także poprzedzającego go postanowienia z [...] września 2015 r. stwierdzającego naruszenie terminu do wniesienia odwołania przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. oraz zasadzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstawy. Na wstępie należy wskazać, iż kluczowe znaczenie dla przedmiotowej sprawy ma rozstrzygnięcie kwestii, czy skarżąca Fundacja składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zachowała siedmiodniowy termin do jego złożenia. Istota sporu sprowadza się więc do ustalenia terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, że przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż termin siedmiodniowy jest terminem, który nie podlega przywróceniu (art. 58 § 3 k.p.a.). Z art. 58 § 2 k.p.a. wynika, że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania wiadomości o tym. Rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest zatem wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu. Z przedstawionych akt sprawy wynika, że o fakcie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2015 r., jej doręczeniu pełnomocnikowi Fundacji K. S., oraz zwrocie decyzji do organu jako, że w/w nie jest już pełnomocnikiem Fundacji, dyrektor Fundacji J. S. dowiedziała się w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 15 lipca 2015 r. (patrz notatka służbowa k. 208). Z okoliczności kontrolowanej sprawy wynika, że skarżąca Fundacja w dniu 3 sierpnia 2015 r. otrzymała pismo organu I instancji z dnia [...] lipca 2015 r. który przesłał decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. wraz z informacją, że K. S. zwrócił przedmiotową decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. do PINB w Nowym Sączu dla Powiatu Nowosądeckiego w dniu 14 lipca 2015 r. oraz podkreślając, iż w aktach sprawy brak jest wypowiedzenia pełnomocnictwa K. S. Pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. (13.08.2015 data wysłania k. 7) odwołania od decyzji PINB dla Powiatu Nowosądeckiego z dnia [...] lipca 2015 r., wniosła Fundacja "[...]". Następnie Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 18 września 2015 r. skarżąca Fundacja złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Mając na uwadze treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz przedstawioną powyżej kolejność zdarzeń stwierdzić należy, że organ odwoławczy zasadnie ustalił kiedy w istocie skarżąca Fundacja dowiedziała się o okolicznościach skutecznego doręczenia decyzji pełnomocnikowi, dla którego pełnomocnictwo jest w aktach sprawy i w związku z tym, że termin do wniesieniu odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi Fundacji. Wszystkie te informacje (wraz z załączoną decyzją z dnia [...] lipca 2015 r.) wynikały z pisma PINB z dnia [...] lipca 2015 r. doręczonego Fundacji w dniu 3 sierpnia 2015 r. (k.209). W świetle analizy akt sprawy można więc przyjąć, że o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania skarżąca Fundacja dowiedziała się najpóźniej w dniu 3 sierpnia 2015 r., w dacie odbioru pisma z dnia 27 lipca 2015 r. Z tego też względu, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut skargi kasacyjnej wskazany w pkt 3 nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do podniesionych w skardze kasacyjnej (pkt 1) zarzutów postępowania, sprowadzających się do naruszenia przez Sąd I instancji art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a., art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77, 80 k.p.a. należy uznać je za nieusprawiedliwione. Skarżąca kasacyjnie Fundacja nie wskazuje, jakie dowody zostały przez organy obu instancji pominięte, co miałby wadliwie akceptować Sąd pierwszej instancji. Sąd pierwszej instancji, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, zasadnie uznał, że organy ustaliły wszystkie istotne do załatwienia sprawy okoliczności faktyczne, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ma walor kompletności, zaś jego ocena nie nosi znamion dowolności. Rozstrzygając sprawę uwzględniono zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes obywateli. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor też nie wyjaśnienia konkretnie, :co doprowadziło do niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy" i w jakim zakresie miało to miejsce. Również zarzut skargi kasacyjnej wskazany w pkt 2 nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, a wobec tego również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi, a nie stronie (art. 40 § 2 k.p.a.). Przepis art. 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracji prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie (postanowienie SN z 9 września 1993 r., III ARN 45/93, OSNCP 1994, nr 5, poz. 112). Zasadnie Sąd I instancji uznał, że wobec tego, iż w aktach sprawy administracyjnej znajduje się pełnomocnictwo udzielone w dniu 24 czerwca 2009 r. przez skarżącą Fundację, zawierające umocowanie dla K. S. do prowadzenia wszelkich spraw administracyjnych związanych z nieruchomością położona w P. przy ul. [...], do występowania przed wszelkimi organami, był on również umocowany do odbioru przedmiotowej decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na wypowiedzenie tego pełnomocnictwa przez skarżącą Fundację, czy przez pełnomocnika. Wypowiedzenie pełnomocnictwa odnosi skutek od dnia zawiadomienia o tym organu, co nastąpiło dopiero w rozmowie telefonicznej z dnia 15 lipca 2015 r. a następnie w piśmie Fundacji z dnia 27 lipca 2015 r. Strona może działać w postępowaniu administracyjnym przez pełnomocnika, jednak pełnomocnictwo musi być udzielone w określonej formie i znajdować się w aktach sprawy (art. 33 § 2 k.p.a.), a do obowiązków strony i pełnomocnika należy informowanie organów o wszystkich zmianach w tym zakresie, podobnie jak obowiązki wynikające z art. 41 § 1 k.p.a. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że Fundacja, ani pełnomocnik K.S. nie zawiadomili organu o cofnięciu pełnomocnictwa. W tej sytuacji doręczenie decyzji pełnomocnikowi było prawnie skuteczne i od tej daty rozpoczął się bieg terminu do wniesienia odwołania. Przesłanie decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. na adres Fundacji wraz z informacją o wcześniejszym doręczeniu decyzji pełnomocnikowi, nie mogło otwierać terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a., gdyż w dacie tej (3 sierpnia 2015 r.) na skutek upływu terminu do wniesienia odwołania, decyzja z dnia [...] lipca 2015 r. była już ostateczna. Jednak doręczenie przesyłki PINB wraz z decyzją Fundacji w dniu [...] sierpnia 2015 r. należy uznać za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu w rozumieniu art. 58 § 2 k.p.a., tak jak przyjął organ i Sąd I instancji. W pkt 3 skargi kasacyjnej zarzuca się naruszenie przepisów postępowania w związku z błędną wykładnią art. 58 § 1 k.p.a. Jednak w istocie w tej sprawie przepis ten właściwie nie miał w praktyce zastosowania, bowiem o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zdecydowało nie dochowanie terminu, o którym mowa w § 2 art. 58 k.p.a., którego przywrócenie jest niedopuszczalne. W okolicznościach tej sprawy trudno by było jednak przyjąć, iż Fundacja uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy, skoro nie dołożyła należytej staranności aby w aktach sprawy było aktualne pełnomocnictwo dla osoby, która rzeczywiście pełni tę funkcję procesową. Przerzucanie winy na pełnomocnika K.S., jak czyni się to w skardze kasacyjnej jest wręcz niepoważne, tym bardziej jak pisze to adwokat - profesjonalny pełnomocnik w rozumieniu art. 175 p.p.s.a. Ostatecznie za wybór pełnomocnika odpowiada strona postępowania administracyjnego. Pełnomocnik działa w imieniu strony nie mając własnego interesu prawnego w postępowaniu. To w interesie strony leży informowanie organu o zmianie pełnomocnika, niezależnie od tego co w takiej sytuacji powinien czynić pełnomocnik. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 33 § 1 k.p.a. pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują takich wymagań jak art. 175 p.p.s.a. dla osób sporządzających skargi kasacyjne. Autor skargi kasacyjnej wskazując na winę pełnomocnika K.S., nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony – Fundacji "[...]", tym bardziej, że jest to okoliczność bez większego znaczenia w tym przypadku, skoro prośba o przywrócenie terminu nie została wniesiona w terminie, o którym mowa w § 2 art. 58 k.p.a. Z uwagi na fakt, iż jak wyżej wskazano doręczenie decyzji z dnia 3 lipca 2015 r. było zgodne z prawem, zarzut skargi kasacyjnej (pkt 4) naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg od dnia 9 lipca 2015 r., a więc od następnego dnia od daty skutecznego doręczenia decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. ówczesnemu pełnomocnikowi Fundacji. Nie jest też prawdą, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania liczono od dnia telefonicznego poinformowania strony o wydaniu decyzji, jak twierdzi się w skardze kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie już w trakcie rozmowy telefonicznej z przedstawicielem PINB w dniu 15 lipca 2015 r. strona przyznała, że nie powiadomiła organu o wygaśnięciu pełnomocnictwa K.S., któremu doręczono decyzję w dniu 8 lipca 2015 r. Następnie okoliczność tą potwierdziła w piśmie z dnia 27 lipca 2015 r. Fundacja. Ponieważ żaden z zarzutów skargi kasacyjnej nie miał uzasadnionych podstaw i nie zasługiwał na uwzględnienie, zaskarżony wyrok nie naruszył też art. 151 p.p.s.a. oddalając skargę. W okolicznościach tej sprawy, pogląd przyjęty przez organ odwoławczy i przez Sąd I instancji, że strona dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania w dniu 3 sierpnia 2015 r., należy uznać za odpowiadający prawu, gdyż w oparciu o wcześniej przekazane informacje w rozmowie telefonicznej, a następnie przekazane z pismem PINB z dnia 27 lipca 2015 r. należy przyjąć, że strona na ich podstawie miała co najmniej obiektywną możliwość pozyskania wiedzy o tym fakcie. Nie w każdym więc przypadku należy przyjąć, że strona dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania dopiero w dniu doręczenia postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a. Jednocześnie należy zauważyć, iż nieuzasadnione jest twierdzenie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż już sam fakt pozostawania w obrocie prawnym postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania stanowi przesłankę negatywną rozpoznania wniosku Fundacji o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.