II SA/Ke 1067/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2016r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] po rozpatrzeniu odwołania Z.K. , od decyzji Starosty z [...] orzekającej o skierowaniu na badanie lekarskie w zakresie wszystkich posiadanych kategorii prawa jazdy (B), w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Sąd Rejonowy wyrokiem z [...], uznał Z.K. za winnego kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości i orzekł m.in. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych objętych kategorią B prawa jazdy na okres 1 roku. Wyrok ten uprawomocnił się 6 maja 2015 r. Mając powyższe na uwadze, organ I instancji, po otrzymaniu odpisu tego wyroku, wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skierowania na badania lekarskie i psychologiczne, a następnie wydał zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podkreślił, że w myśl art. 182 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 z późn. zmian.), w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. Następnie cytując art. 135a, art. 75 ust. 1 pkt. 4 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o kierujących pojazdami, Kolegium podkreśliło, że organ administracji w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w tym ostatnim przepisie, ma obowiązek skierować kierowcę skazanego za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, na badania lekarskie. W niniejszej zaś sprawie bezspornym jest, iż Z.K. prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy będąc w stanie nietrzeźwości. Nadto organ administracji związany jest rozstrzygnięciem podjętym przez sąd. Odnosząc się do zarzutu konieczności zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia wniosku strony wniesionego do Rzecznika Praw Obywatelskich lub jego umorzenia organ odwoławczy uznał, że jest on bezzasadny. Starosta bazuje bowiem na obowiązku wynikającym z art. 182 kkw powstałym w wyniku wydania prawomocnego wyroku i dopóki wyrok ten pozostaje w obrocie prawnym, skierowanie na badanie lekarskie jest w pełni zasadne. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję Z.K. zarzucił naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w całości. W uzasadnieniu podał, że przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich toczy się postępowanie zmierzające do oceny czy istnieją podstawy kasacyjnego uchylenia wyroku będącego podstawą wydania decyzji Starosty i organu odwoławczego. W tej sytuacji niewątpliwym jest, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od rozstrzygnięć zapadłych w tym postępowaniu, a to zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa, który obliguje organ do zawieszenia postępowania. Stanowisko to znajduje, zdaniem skarżącego, pełne uzasadnienie w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok WSA w Krakowie z 28.06.2010 r. sygn. II SA/Kr 497/10). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. W niniejszej sprawie wobec skarżącego skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Starachowicach z 13 czerwca 2014 r. sygn. akt. II K 285/14 za kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, orzeczono m.in. środek kamy w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych objętych kategorią B prawa jazdy na okres 1 roku. Zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r., poz. 155 ze zm.), badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, z zastrzeżeniem ust. 4: kierujący pojazdem silnikowym, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości. Z kolei art. 135a ustawy o kierujących pojazdami ,do dnia 31 grudnia 2016 r. przewidywał skierowanie na badanie lekarskie i badanie psychologiczne w przypadku kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy. W związku z powyższymi regulacjami Starosta, po przesłaniu mu wyroku z [...], miał obowiązek postąpić zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. ustawy tj. wydać decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie z powodu kierowania przez niego pojazdem w stanie nietrzeźwości. Skarżący uważa, że powyższa decyzja jest nieprawidłowa, gdyż w zaistniałym w sprawie przypadku, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, organ powinien zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Zdaniem skarżącego takim zagadnieniem wstępnym w niniejszej sprawie jest toczące się przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich postępowanie zmierzające do ustalenia, czy uzasadnione będzie wniesienie kasacji od wyroku będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Z takim poglądem skarżącego nie można się zgodzić. Wskazać należy, że dla organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie w sprawie administracyjnej, kwestią wstępną jest takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do ustalenia okoliczności faktycznych, których ustalenie w świetle przepisów prawa będących podstawą subsumpcji warunkuje załatwienie sprawy. Natomiast to, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji, nie przesądza o istnieniu zagadnienia wstępnego (wyrok WSA w Krakowie z 7 marca 2014 r., II SA/Kr 1541/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ administracji jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony, zakończenie postępowania administracyjnego (wyrok NSA z 20 grudnia 2012 r., II OSK 1570/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższy sposób rozumienia art. 97 § 1 pkt 4 kpa należy stwierdzić, że toczące się przed RPO postępowanie mające na celu wstępną ocenę wniosku skarżącego o wniesienie kasacji, nie stanowi zagadnienia wstępnego warunkującego zawieszenie postępowania prowadzonego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Istotną kwestią dla rozstrzygnięcia tej sprawy było uprawomocnienie się wyroku karnego orzekającego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych objętych kategorią B prawa jazdy na okres 1 roku, w związku z uznaniem skarżącego winnym kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości i przesłanie tego wyroku stosownemu organowi. Zaistniały zatem wszelkie przesłanki do wydania zaskarżonej decyzji. Nie ma więc żadnej bezpośredniej zależności pomiędzy postępowaniem toczącym się przed RPO, a rozpatrywaną sprawą. Podkreślić należy, że gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego (wyrok WSA w Poznaniu z 5 czerwca 2013 r., II SA/Po 359/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również wypada, że w czasie rozstrzygania przez organ sprawny ma on obowiązek uwzględniania sytuacji prawnej strony ukształtowanej na skutek wydania prawomocnego wyroku sądu karnego. Sama możliwość uchylenia tego prawomocnego wyroku w przyszłości, w wyniku nadzwyczajnego środka zaskarżenia, nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4, niezależnie od tego, na jakim etapie znajduje się to postępowanie ponieważ złożenie skarg kasacyjnych od orzeczeń wydanych przez sądy powszechne nie odbiera tym orzeczeniom atrybutu prawomocności. Rację ma więc organ odwoławczy, że wyrok karny z 13 czerwca 2014 r. jest dla niego wiążący i dopóki znajduje się on w obrocie prawnym, jego konsekwencje nie mogą być ignorowane. Wbrew twierdzeniom skarżącego, podane w skardze orzeczenie nie potwierdza słuszności sformułowanego przez niego zarzutu skargi. W sprawie o podanej przez Z.K. sygnaturze, Sąd bowiem przyznał rację stronie skarżącej, że skoro wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 97 par. 1 pkt 4 Kodeksu Postępowania Administracyjnego do czasu zakończenia toczącego się przed Sądem postępowania w sprawie zniesienia współwłasności, to obowiązkiem organu I instancji było rozpatrzenie zgłoszonego wniosku o zawieszenie postępowania zgodnie z żądaniem strony - uczestnika postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, a nie na podstawie art. 98 § 1 kpa. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270).