II FZ 513/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 37/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 37/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie A. S. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie WSA z dnia 28 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez WSA wynika, że postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 37/16 WSA odrzucił skargę kasacyjną Skarżącej od wyroku WSA z dnia 24 marca 2016 r. oddalającego skargę Skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W dniu 11 maja 2016 r. Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie pismo sporządzone i podpisane przez siebie, opatrzone tytułem odwołanie – zażalenie. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia WSA wskazał, że pismo z dnia 11 maja 2016 r. nie zostało sporządzone przez radcę prawnego albo adwokata albo jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Skarżąca sporządziła je osobiście pomimo prawidłowego pouczenia (k. 62 akt sądowych). Zażalenie sporządzone przez samą Skarżącą, wbrew wymogowi określonemu w art. 194 § 4 p.p.s.a., obarczone jest brakiem nieusuwalnym skutkującym jego odrzuceniem. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2012 r., I OZ 169/12, publ. CBOSA). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Skarżąca zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządziła osobiście oraz, że nie należy ona do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 175 § 1-3 p.p.s.a. do samodzielnego sporządzenia takiego zażalenia. Podkreślić przy tym należy, że Skarżąca została pouczona przez WSA o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie. Tym samym prawidłowo ocenił WSA, że wniesiony środek odwoławczy nie spełnia wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a., a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma bowiem charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.