II GZ 838/16

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-09-07

Skład orzekający: Joanna Kabat-Rembelska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy okoliczności związane z błędną informacją udzieloną przez pracownika kancelarii prawnej lub brak wiedzy prawniczej mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Okoliczności związane z błędną informacją udzieloną przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem ani też brak wystarczającej wiedzy prawniczej strony nie stanowią podstawy do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania braku winy, co oznacza, że strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy największym wysiłku. Niedostateczna staranność lub nieznajomość prawa nie uzasadniają przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
Skarżący J. R. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną. Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) oddalił skargę i wydał wyrok 25 lutego 2016 r., o czym skarżący został zawiadomiony. Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku 1 lutego 2016 r., który został uznany za przedwczesny. Następnie, po uzyskaniu informacji o wydaniu wyroku, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie, twierdząc, że otrzymał błędne informacje od pracownika kancelarii prawnej. WSA odmówił przywrócenia terminu, uznając brak winy za nieuprawdopodobniony.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2016 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 maja 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1826/15 w zakresie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pismem z 11 stycznia 2016 r. zawiadomił skarżącego, że 25 lutego 2016 r. odbędzie się posiedzenie Sądu w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1826/15, ze skargi na decyzję z [...] maja 2015 r. W zawiadomieniu Sąd, powołując się na treść przepisów art. 140 § 2 i art. 141 § 2 p.p.s.a., pouczył szczegółowo skarżącego o sposobie uzyskania uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, ogłoszonego na rozprawie. J. R. pismem z 1 lutego 2016 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1826/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. wydał wyrok w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1826/15, oddalający skargę J. R. z [...] maja 2015 r. Skarżący pismem z 23 marca 2016 r., nadanym w dniu 25 marca 2016 r., złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 25 lutego 2016 r. i doręczenie orzeczenia. Jednocześnie, skarżący załączył do pisma procesowego wniosek z 23 marca 2016 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu oświadczył, że w związku z zawiadomieniem o terminie rozprawy doręczonym skarżącemu 14 stycznia 2016 r., w dniu 29 stycznia 2016 r. udał się do Kancelarii Prawno-Odszkodowawczej "P.", w której M. J. zalecił mu sporządzenie wniosku o uzasadnienie wyroku i przesłanie go do Sądu. Skarżący wyjaśnił, że 18 marca 2016 r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu uzyskał informację o tym, że wyrok został wydany 25 lutego 2016 r., zaś wniosek skarżącego z 1 lutego 2016 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jako przedwczesny nie mógł być uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 23 maja 2016 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz.1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). W ocenie WSA skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku. W ocenie Sądu, nie stanowią o braku winy podane przez skarżącego okoliczności, z których wynika, że został on rzekomo niedokładnie poinformowany przez pracownika Kancelarii Prawno-Odszkodowawczej "P." o sposobie zachowania terminu procesowego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd pierwszej instancji uznał, że sugestia strony, jakoby do uchybienia terminu dojść miało w rezultacie zaniedbania osoby, której powierzono wykonanie czynności, do której zobowiązany był sam skarżący, czy też argumenty odwołujące się do niewłaściwego zrozumienia wyczerpującego i jasnego pouczenia zawartego w treści zawiadomienia o rozprawie, jak również odwoływanie się do okoliczności związanych z brakiem odpowiedniej wiedzy prawniczej i przekonaniem o prawidłowości zachowania terminów procesowych, nie mogą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skarżący został w sposób jednoznaczny i jasny pouczony przez Sąd (w zawiadomieniu o rozprawie) o sposobie i trybie wniesienia stosownego środka zaskarżenia, a zatem nie wykazał należytej staranności przy dokonaniu czynności procesowej i w związku z tym jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku należało uznać za niezasadny. J. R. wniósł zażalenie na postanowienie z 23 maja 2016 r., zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez bezzasadne uznanie, ze nie dotrzymał terminu ze swojej winy. Wskazał między innymi, że M. J. z Kancelarii Prawno-Odszkodowawczej "P." zapewniał go o skuteczności podjętych przez niego działań. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które uprawdopodobnią zasadności tego wniosku. Z brakiem winy mamy do czynienia w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, które miały bezpośredni wpływ na przekroczenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z 8 lipca 2008 r. sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny – wymagając od strony staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99 publ. Biuletyn SN 2000/5/12). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności przedstawione przez skarżącego zarówno we wniosku, jak i w zażaleniu nie dają podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 25 lutego 2016 r. został prawidłowo pouczony przez Sąd pierwszej instancji o terminie złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Zawiadomienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu. Z treści pouczenia jednoznacznie wynika, ze skarżący został poinformowany, między innymi, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Skarżącego pouczono także o tym, że zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie terminu, jak również złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku, są czynnościami bezskutecznymi. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku we wskazanym powyżej terminie stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. Mając na uwadze jednoznaczną treść pouczenia, nie można podzielić argumentacji skarżącego, że okolicznością wyłączającą jego winę w uchybieniu terminu stanowił brak dostatecznej wiedzy o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę w związku z uzyskaniem błędnej informacji od M. J. z Kancelarii Prawno-Odszkodowawczej "P.". Okolicznością wyłączającą winę skarżącego nie jest także powierzenie prowadzenia sprawy osobie, która nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło