III SA/Lu 1049/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 lutego 2016 r. sprawy ze skargi [...] Szpitala Wojskowego z Przychodnią Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] na decyzję [...] [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza na rzecz skarżącego [...] Szpitala Wojskowego z Przychodnią Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] od [...] [...]Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. Nr [...] wydano w sprawie, której realia przedstawiały się następująco: - w dniu [...] r. ogłoszono postępowanie konkursowe nr nr [...][...] w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju rehabilitacja lecznicza, w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna na obszarze powiatu [...]; - w ogłoszeniu z dnia [...] r. o rozstrzygnięciu konkursu ofert wybrano dwóch oferentów, którzy uzyskali najwyższą liczbę punktów (55 i 53,33 pkt); - odwołanie od ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania wniósł 6. [...] w D. (zwany dalej jako Szpital), którego oferta uzyskała 45 pkt.; - decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Inne oddalono odwołanie; - we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Szpital zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, ponownie podniósł zarzut nieuwzględnienia faktu, że wybrany świadczeniodawca (SP ZOZ w D.) nie posiadał niezbędnego wyposażenia (brak wanny do masażu) i nie zapewniał odpowiedniego dojścia dla osób niepełnosprawnych; - decyzją z dnia [...] r. Inne utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. w uzasadnieniu argumentując między innymi, że niezasadny jest zarzut o braku odpowiedniego dostępu do obiektu dla osób niepełnosprawnych, że ankieta zawarta w formularzu ofertowym SPZOZ w D. wskazywała na spełnianie przez tę placówkę wspomnianego warunku, że odpowiedzi oferenta w tym zakresie nie wpływały ani na ocenę punktową oferty, ani na pozycję w rankingu końcowym oraz na rozstrzygnięcie postępowania, gdyż był to warunek wymagany do zawarcia umowy, a nie dodatkowo oceniany; - prawomocnym wyrokiem WSA w Lublinie z dnia [...] r. sygn. akt III SA/Lu 939/14 uchylono powyższą decyzję z uwagi na stwierdzone naruszenie przepisów procesowych (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.) oraz przepisów prawa materialnego (art. 5 pkt 2a, art. 134 ust. 1 oraz art. 148 pkt 1 ustawy z 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych; Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Inne utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia [...] r. organ argumentował między innymi, że w przedmiotowym postępowaniu konkursowym warunkiem wymaganym do zawarcia umowy było zapewnienie dostępu dla osób niepełnosprawnych ruchowo, w tym poruszających się na wózkach inwalidzkich. Warunki te były monitorowane od początku świadczenia przez SPZOZ w D. usług w ramach zawartych z NFZ umów w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej. Wówczas nie stwierdzono nieprawidłowości i uchybień w tym zakresie. Miejsce udzielania świadczeń, wskazane w składanych ofertach i zawartych umowach z NFZ od początku udzielania świadczeń rehabilitacji nie ulegało zmianom i znajduje się nadal pod adresem: ul. [...], 08-530 D.. Wobec powyższego Komisja nie miała podstaw do przypuszczeń, że SP ZOZ w D. nie spełnia warunku wymaganego w zakresie zapewnienia dostępu dla osób niepełnosprawnych ruchowo. W skardze na decyzję z dnia [...] r. Szpital zarzucił, że organ nie zastosował się do oceny prawnej oraz wskazań co dalszego postępowania wyrażonych przez WSA w Lublinie w wyroku z dnia [...] r. Skarżący zarzucił naruszenie między innymi naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 5 pkt 2a, art. 134 ust. 1, art. 132 ust. 2, art. 154 ust. 6 oraz art. 148 ustawy z dnia [...] r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (dalej – ustawa o świadczeniach). Skarżący Szpital wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Inne wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa. Skarżone rozstrzygnięcie narusza przepis art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dalej - p.p.s.a.) określający, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu są wiążące dla organu. Do takiego wniosku prowadzi analiza akt postępowania konkursowego, zaprezentowanej przez organ oceny oferty SP ZOZ w D. oraz motywów i przesłanek, które przy przyjętym stanie sprawy i w powiązaniu z obowiązującymi przepisami, zdecydowały o wyborze powyższej konkurencyjnej dla Szpitala, oferty. Stosownie do art. 132 ust. 1 ustawy o świadczeniach, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. W sprawie - umowę taką zawarto ze świadczeniodawcami, wybranymi do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach, po przeprowadzeniu postępowania konkursowego, w którym dokonano oceny i porównania każdej z ofert nadesłanych przez podmioty. Wybór świadczeniodawcy, SP ZOZ w D., który uzyskał 53,33 punktów budzi nadal wątpliwości. Sąd rozpatrujący sprawę po raz pierwszy zauważył, że zarówno w dacie upływu terminu składania ofert (4 marca 2014 r.), jak i w dacie rozstrzygnięcia konkursu (16 maja 2014 r.) wybrany oferent – SP ZOZ w D. nie spełniał jednego z warunków określonych w formularzu ofertowym, a jego oświadczenie w tym zakresie ("Spełniam warunek w dniu złożenia oferty...") było niezgodne z prawdą. Kwestia ta kluczowa dla sprawy w aspekcie unormowania art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach określającego, że oferta zawierająca nieprawdziwe informacje podlega odrzuceniu, nie została wbrew wytycznym Sądu co dalszego postępowania jednoznacznie wyjaśniona. Rozpoznając ponownie sprawę organ ustalił, że w budynku oferenta, na dzień składania oferty podmiot ten zapewniał dostęp do miejsca udzielania świadczeń dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową. Podkreślić należy, że sama odpowiedź SPZOZ w D. "Spełniam warunek w dniu złożenia oferty i będę go spełniał od początku obowiązywania umowy" na pytanie "Czy w przypadku lokalizacji miejsca udzielania świadczeń w budynku wielokondygnacyjnym oferent zapewnia: dźwig lub inne urządzenie techniczne (z wyjątkiem schodołazów), umożliwiające wjazd osobom z niepełnosprawnością ruchową, w tym poruszającym się na wózkach inwalidzkich?", nie może przesądzać o automatycznym spełnieniu tej przesłanki przez oferenta. Ponadto jak sam organ zauważa kontrola przeprowadzona 8 i [...] r. w SPZOZ w D. nie była przeprowadzona na etapie wyboru oferty. Koniecznym stało się więc ustalenie, czy, a jeśli tak to w jaki sposób oferent SPZOZ w D. spełniał warunek zawarty w formularzu ofertowym, w rozdziale 6.3, zatytułowanym: "Warunki wymagane – warunki lokalizacyjne". Odpowiedź na to pytanie ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ pomimo jednoznacznych wytycznych Sądu, nie przeprowadził w tym zakresie postępowania wyjaśniającego, co stanowi naruszenie art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach, jak i art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 153 p.p.s.a. Monitorowanie warunków udzielania świadczeń przez SP ZOZ w D. oraz samo zapewnienie przy wejściu do obiektu dojazdu oraz dojścia dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową jest niewystarczającym ustaleniem. Skarżona decyzja nie precyzuje bliżej miejsca udzielania świadczeń. Organ ogólnie stwierdza, że miejsce to znajduje się na "niskim parterze" (str. 41 decyzji). Organ wyjaśnia, że niepełnosprawni mają dostęp "od frontu budynku do rejestracji, która znajduje się na wysokim parterze" oraz że istnieje podjazd "z prawej strony budynku w bezpośrednim sąsiedztwie zamontowanej windy". Nie wyjaśnił natomiast bliżej kwestii "niskiego parteru" jako miejsca świadczeń oraz sprawy poruszania się niepełnosprawnych wewnątrz budynku. W tych okolicznościach i w tym zakresie zarzuty i wnioski skargi są usprawiedliwione. Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni powyższe wskazania. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Ubocznie należy podnieść, ze w pozostałej części zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Nie potwierdził się - w świetle szczegółowej argumentacji organu (str. 42 decyzji) - w szczególności zarzut o braku przez SP ZOZ w D. niezbędnego wyposażenia do rehabilitacji.