I SA/Łd 1250/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant: Sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2016 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2014 r. oraz dokonania zabezpieczenia na wszelkich składnikach majątkowych spółki kwoty wynikającej z zaniżenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2014 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] w sprawie określenia A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2014 roku oraz dokonania zabezpieczenia na wszelkich składnikach majątkowych spółki kwoty wynikającej z zaniżenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2014 roku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Pismem z 5 lutego 2016 r. organ podatkowy poinformował, że decyzją z [...] października 2015 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Ł. określił A Sp. z o.o.: kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące luty-maj 2014 roku, zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień i maj 2014 roku oraz w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług kwotę do zapłaty z tytułu wystawionych faktur sprzedaży za luty-maj 2014 roku. Organ wskazał, że odwołanie od ww. decyzji jest obecnie rozpatrywane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Do pisma załączona została kserokopia decyzji z [...] października 2015 roku wraz z dowodem jej doręczenia stronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego, np. wskutek jej wygaśnięcia. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 1/11 (opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach na stronie internetowej www.orzecznictwo.nsa.gov.pl) podjął uchwałę o następującej treści – wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej "O.p.") powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie zaistniał identyczny stan faktyczny o jakim mowa w powołanej wyżej uchwale. W sytuacji, gdy nie ma już przedmiotu zaskarżenia, gdyż decyzja o zabezpieczeniu wygasła z mocy prawa ze względu na treść art. 33a § 1 pkt 2 i 3 Ordynacji podatkowej z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, czy też wysokości zwrotu, to organ odwoławczy lub też Sąd może jedynie umorzyć postępowanie odwoławcze. Wygaśnięcie decyzji powoduje, że postępowanie odwoławcze jest bezprzedmiotowe i należy je umorzyć, skoro nie ma przedmiotu zaskarżenia. Jednym ze skutków wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu jest niemożność rozpoznania odwołania od tej decyzji. Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu powoduje oczywistą bezprzedmiotowość dalszego procesowania (decyzji nie ma w obrocie prawnym). A zatem mając na względzie okoliczność, że do dnia orzekania w niniejszej sprawie, zaskarżony akt administracyjny mający za przedmiot orzeczenie o zabezpieczeniu przestał istnieć w obrocie prawnym wskutek jego wygaśnięcia poprzez wydanie decyzji określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe, postępowanie sądowe w sprawie oceny legalności zaskarżonego aktu należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jako bezprzedmiotowe. m.m.