I SA/Wr 82/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 3 grudnia 2014 r., I SA/Wr 1597/14, w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2009 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Wyrokiem z 3 grudnia 2014 r., I SA/Wr 1597/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A.i W. (dalej: skarżąca, strona) na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję organu podatkowego. Pismem z 26 stycznia 2016 r. (data nadania: 27 stycznia 2016 r.) pełnomocnik skarżącego zażądał wznowienia postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Jako podstawę wznowienia wskazał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 29 lipca 2014 r., P 49/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W tym przypadku skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu (zob. art. 272 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, skarżąca oparła swoją o skargę o wznowienie postępowania sądowego na wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 29 lipca 2014 r. (P 49/13; Dz. U. z 2014 r., poz. 1052). W powołanym wyroku Trybunał orzekł m.in., że: "I. Art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 888, 1036, 1287, 1304, 1387 i 1717 oraz z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598 i 915), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. II. Przepis wymieniony w części I traci moc obowiązującą z upływem 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej". Rzeczony wyrok Trybunału został opublikowany 6 sierpnia 2014 r., zatem termin określony w pkt II sentencji wyroku z 29 lipca 2014 r. upłynął dopiero 6 lutego 2016 r. W ocenie Sądu, od tego momentu zaczął biec termin do wniesienia przez stronę skargi o wznowienie postępowania sądowego. W przedmiotowej zaś sprawie skarga została nadana przez pełnomocnika skarżącej w dniu 27 stycznia 2016 r., czyli niewątpliwie przed 6 lutym 2016 r. W konsekwencji, wniesiona przez stronę skarga o wznowienie postępowania sądowego była przedwczesna. Sąd stoi bowiem na stanowisku, że wejście w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa w art. 272 § 2 p.p.s.a., następuje z chwilą upływu terminu określonego w pkt II sentencji wyroku z 29 lipca 2014 r. W tym stanie rzeczy, Sąd – na podstawie art. 280 w zw. z art. 272 § 1 i § 2 p.p.s.a. – orzekł jak na wstępie.