II OZ 498/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt IV SO/Wa 53/15 w przedmiocie odrzucenia wniosku R. K. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Generalnemu Lasów Państwowych za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] grudnia 2014 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek R. K. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Generalnemu Lasów Państwowych za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący dnia 3 lutego 2015 r. wniósł skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2014 r. Skarga wpłynęła do organu 6 lutego 2015 r. Organ przekazał tę skargę wraz z odpowiedzią na skargę i akta sprawy do Sądu dnia 31 marca 2015 r. Wyrokiem z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1114/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Skarżący w dniu 3 listopada 2015 r. wystąpił z wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wystąpienie z wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi, po wydaniu wyroku rozpoznającym tę skargę jest niedopuszczalne i wniosek taki podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.. Grzywna jest środkiem dyscyplinująco-represyjnym, wymierzanym aby skłonić organ do wykonania ustawowego obowiązku oraz zastosować wobec niego sankcję za jego niewykonanie w terminie. Zasadne może być wymierzenie sankcji, jeżeli organ nie przekazał skargi w terminie wtedy, gdy wniosek został wniesiony przed przekazaniem skargi przez organ. Złożenie wniosku o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi nie jest możliwe po jej przekazaniu. W zażaleniu na postanowienie z dnia 21 marca 2016 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 55 § 1, art. 54 § 2, art. 58 § 1 pkt 6 i art. 64 § 3 P.p.s.a. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Skarżący podniósł, że wadliwe jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że niedopuszczalne jest złożenie wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, w przypadku gdy skarga ta zostanie już rozpoznana. Wniosek o wymierzenie grzywny nie jest tylko środkiem dyscyplinującym, ale także pełni funkcję restrykcyjną. Wniosek o wymierzenie grzywny, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., jest zawsze zasadny, gdy dochodzi do przekroczenia 30-dniowego terminu na wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Grzywna może być wymierzona także po przekazaniu skargi przez organ do Sądu. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. ma na celu przeciwdziałanie nieterminowemu przekazywaniu przez organ skarg w przyszłości. Wykonanie przez organ obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 P.p.s.a. nie powoduje samo w sobie niezasadności skargi, ani jej niedopuszczalności. Okoliczność złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., po przekazaniu skargi może mieć wpływ na wysokość grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a zarzuty podnoszone przez skarżącego naruszenia art. 55 § 1, art. 54 § 2, art. 58 § 1 pkt 6 i art. 64 § 3 P.p.s.a. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP są nieuzasadnione. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 P.p.s.a.). Przepis art. 55 P.p.s.a. stanowi gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i rozpoznania sprawy przez możliwość zastosowania wobec organu środków dyscyplinujących i kompensujących brak stosowanego działania organu administracji (przekazania skargi). Z akt sprawy wynika, że skarga na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] grudnia 2014 r. wpłynęła do organu dnia 6 lutego 2015 r. Organ przekazał tę skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Sądu dnia 31 marca 2015 r. Wyrokiem z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1114/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Skarżący wystąpił z wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w dniu 3 listopada 2015 r. Biorąc pod uwagę, że organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, Sąd rozpoznał tę skargę wyrokiem z dnia 22 lipca 2015 r., a wniosek o wymierzenie organowi grzywny został wniesiony już po wyroku (w dniu 3 listopada 2015 r.), to należy uznać, że słusznie Sąd I instancji odrzucił wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Wniosek o wymierzenie grzywny stanowi środek dyscyplinujący działanie organu, który ma przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez organy administracji i uniemożliwianiu rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie nie można podzielić stanowiska skarżącego, że zostało naruszone jego prawo do rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, ponieważ organ przekazał wniesioną przez niego skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2014 r., a Sąd tę skargę oddalił wyrokiem z dnia 22 lipca 2015 r. Tym samym postępowanie przed Sądem pierwszej instancji w sprawie ze skargi na postanowienie z dnia [...] grudnia 2014 r. zostało zakończone. W konsekwencji wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi, złożony już po wyroku z dnia 22 lipca 2015 r., jest niedopuszczalny, albowiem jego celem nie jest nadanie sprawie biegu i doprowadzenie do rozpoznania skargi. Składając wniosek o wymierzenie grzywny skarżący, abstrahuje od istoty art. 55 P.p.s.a. Przepis ten jest związany ściśle z wniesieniem skargi i określa sekwencję działań, które mogą być podjęte w celu doprowadzenia do rozpoznania sprawy, a więc wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest dopuszczalny, jeżeli skarga została wniesiona do organu i nie została rozpoznana przez sąd administracyjny. Występowanie z wnioskiem o ukaranie grzywną nie może mieć na celu jedynie funkcji represyjnej. Mając powyższe względy na uwadze należy uznać za prawidłowe stanowisko Sądu pierwszej instancji, że wniosek o wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, złożony po wydaniu wyroku jest niedopuszczalny. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia