I OZ 860/16

Dnia 5 sierpnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Mazowieckiego na postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 3552/15 zasądzające od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżących D.P. i M.P. kwotę 5134 (pięć tysięcy sto trzydzieści cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi D.P. i M.P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 marca 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 3552/15 – w punkcie pierwszym – uchylił zaskarżoną decyzję, zaś w punkcie drugim zasądził od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżących D.P. i M.P. kwotę 5134 (pięć tysięcy sto trzydzieści cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ww. ustawy. Zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie drugim wskazanego wyroku wniósł Wojewoda Mazowiecki. Podniósł naruszenie art. 200 p.p.s.a. przez nie wskazanie w uzasadnieniu konkretnych kwot, jakie składają się na zasądzone koszty. Uniemożliwia to zdaniem organu kontrolę instancyjną postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, gdyż doszło w sprawie do naruszenia art. 200 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił bowiem wysokości zasądzonego zwrotu kosztów postępowania sądowego, co uniemożliwia merytoryczną ocenę postanowienia. Jak stanowi art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W orzecznictwie wielokroć wskazywano, że strona w świetle orzeczenia sądu powinna mieć możliwość dokonania weryfikacji zasadności i wysokości zasądzonych kosztów (zob. np. postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., I OZ 743/14). W postanowieniu z dnia 14 stycznia 2014 r. (II OZ 1212/13) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd zobowiązany jest szczegółowo przedstawić zarówno podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania, a także wskazać konkretne kwoty, jakie składają się na zasądzone koszty. W postanowieniu z dnia 25 maja 2011 r. (II FZ 191/11) zaznaczył zaś, że jeżeli sąd pierwszej instancji w sposób niezwykle enigmatyczny odniósł się w uzasadnieniu wyroku do kwestii zasądzonych kosztów (ograniczono się do stwierdzenia, że wydano je na podstawie art. 200 p.p.s.a.), to niewątpliwie to uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 141 § 4 p.p.s.a. Strona ma prawo znać podstawy prawne i faktyczne nałożonego na nią zobowiązania finansowego. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku brak jest wyjaśnienia przez Sąd wysokości zasądzonych kosztów. Ograniczył się on bowiem jedynie do podania podstawy prawnej ich zasądzenia. Z powyższych względów Sąd pierwszej instancji, ponownie wydając orzeczenie o kosztach w niniejszej sprawie, szczegółowo wskaże kwoty wydatków, które uznał za niezbędne do celowego dochodzenia praw. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stosując art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku z dnia 21 marca 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 3552/15.