III SA/Gl 124/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. k. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 5.617 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z 26 listopada 2015 r., sygn. akt I GSK 890//14 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę kasacyjną "A" w Z. uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 25 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1270/13, którym oddalono skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia długu celnego. Przypomnieć należy, że decyzją z [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. określił niezaksięgowaną kwotę długu celnego w kwocie 177 952,00 zł. Decyzja zapadła w konsekwencji ustaleń kontroli przeprowadzonej w spółce "A" w związku ze zgłoszeniem do procedury dopuszczenia do obrotu towaru o nazwie LED ALV – ODX8 LED MODULE SYSTEM (DIA-PO8XWP) – szt. 1, który skarżąca zaklasyfikowała do kodu TARIC 8531 20 20 20 90. Ustalono, iż wartość wskazana na fakturze nr [...] z dnia 14 lipca 2011 r. wystawionej przez eksportera, tj. [...] z Holandii na kwotę 58 000,00 EUR, zaksięgowaną na koncie 429-05 - "Usługi transportowe, kurierskie" w dniu 14 lipca 2011 r. pod pozycją nr 149, dotyczącą kosztów związanych z importem towaru, nie została doliczona do wartości celnej tego i drugiego zgłoszenia celnego takiego samego towaru dokonanego we W. . Ponadto kontrolujący uznali, że przedmiotem importu nie były tablice sygnalizacyjne a ekrany wizyjne umożliwiające odbiór sygnałów video oraz wyświetlanie obrazów ruchomych. W związku z czym za wątpliwą uznano zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym klasyfikację taryfową do kodu TARIC 8531 20 20 90, sugerując, iż właściwym dla przedmiotowego towaru jest kod CN 8528 59 80 (obejmujący "pozostałe" monitory). Dodatkowo, kontrolujący wskazali na 2 procesory XDC 8528 59 80, które nie zostały objęte procedurą celną, a zostały sprowadzone razem z towarem objętym zgłoszeniem. Decyzja powyższa została zaskarżona wniesieniem odwołania. Organ odwoławczy nie uwzględnił podniesionych zarzutów i utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż w wyniku kontroli ujawniono fakturę dot. dwóch dostaw tego samego rodzaju i wartości, a wyliczone w niej koszty (58 000,00 EURO) zostały rozliczone w równiej części, tj. po 29 000 EUR do SAD nr [...] z dnia15 lipca 2011 oraz do SAD nr [...] z dnia 11 lipca 2011 r. uznał, że przedmiotem importu były: - moduły wyświetlające LED w ilości 20 szt. zawierające panele zbudowane na bazie diod LED wraz z wbudowanymi w moduły kartami kontrolnymi stanowiącymi elektroniczne układy sterujące (Control Card XUCDU-01), a także elementy dla zmontowania powyższych modułów LED w jedną całość - tworzące urządzenie o symbolu AVL-ODX8 stanowiące wieloczłonowy i wielkogabarytowy wyświetlacz LED o wymiarach 7,68m x 12,8m umożliwiający wyświetlanie określonych informacji przesyłanych za pośrednictwem sygnału video HD-SDI (wg dokumentu o nazwie "SYSTEM BLOCK DIAGRAMD.") odbieranego przez urządzenie XDC-6000 a następnie przekazywanego we właściwej formie do ekranu LED, - XDC-6000 - procesor (cyfrowy sterownik), urządzenie elektryczne, posiadające zdolność przyjmowania wejściowego sygnału źródłowego formatu HD-SDI i utworzenia odpowiedniego sygnału, jako sygnału na wyjściu z XDC- 6000, kierowanego bezpośrednio do AVL-ODX8 i i zrozumiałego dla całości układu AVL-ODX8 dla potrzeb wyświetlania źródłowego sygnału wideo w formie obrazu, - panel zasilający stanowiący układ zasilania dla importowanego urządzenia. Urządzenia te były przeznaczone do wykonania i zainstalowania na Stadionie Miejskim we W. wielkoformatowego ekranu LED - telebimu o powierzchni 98m² dla potrzeb imprezy EURO 2012. Organ odwoławczy uznał, że sprowadzony towar posłużył do zmontowania wieloczłonowego ekranu wielkogabarytowego, nazywanego telebimem, wyświetlającym obrazy wideo, który ze względu na funkcję i właściwości, odpowiadającego opisowi pozycji CN 8528 59 90. Jest to monitor kolorowy, inny niż monitor z lampą elektronopromieniową i inny niż monitory wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471. Wskazał, iż Noty wyjaśniające do Nomenklatury celnej wskazują, że monitory ujęte w tej pozycji składają się zasadniczo z urządzeń, mogących wygenerować obraz video. Dalej, uznał, że z importowanych towarów można zmontować produkt spełniający cechy monitorów ujętych w pozycji CN 8528, gdyż posiada on zasadnicze elementy składowe, umożliwiające uzyskanie obrazu wideo. Klasyfikacja ta jest zgodna z regułą 2(a) ORINS, umożliwiającą potraktowanie wyrobu nie zmontowanego i nie kompletnego, tak jak wyrobu, w którym niczego nie brakuje, pod warunkiem, że powstały po zmontowaniu wyrób będzie posiadał zasadnicze cechy i charakter wyrobu gotowego. Wskazał również na uwagę 4 do sekcji XVI która stanowi, że jeżeli maszyna (włączając kombinację maszyn) składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy klasyfikować do pozycji odpowiedniej dla tej funkcji. Organ przyjął, że klasyfikacja omawianych towarów jest zgodna z regułami 1, 2 (a) i 6 ORINS oraz uwagą 4 do sekcji XVI Taryfy celnej. Ostatecznie stwierdził, że klasyfikacja omawianych towarów zgodna jest z regułami 1, 2(a) i 6 ORINS oraz uwagą 4 do sekcji XVI Wspólnej Taryfy Celnej. Nie stwierdzając tym samym uchybienia przepisom prawa materialnego poprzez zastosowanie niewłaściwego kodu CN. Organ odwoławczy zaakcentował, że klasyfikacja spornego towaru do pozycji 8531 jest niemożliwa, bowiem wyłączone zostały z niej wyświetlacze ciekłokrystaliczne, które spełniają kryteria dla monitora (pozycja 8471), monitora wideo (pozycja 8528) lub odbiornika telewizyjnego (pozycja 8528). Natomiast stwierdził, iż system wieloczłonowego ekranu LED (tzw. telebim) - jako utworzony z połączenia wyświetlacza LED o symbolu AVL-ODX8 skonfigurowanego z 20 szt. modułów LED i urządzenia o symbolu XDC-6000 oraz układu zasilającego - umożliwia odtworzenie na wyświetlaczu LED źródłowego sygnału formatu HD-SDI doprowadzonego na wejściowe złącze urządzenia XDC-6000 w formie jego synchronicznego wyświetlenia w postaci obrazu video. Wskazał również, ze dla kodu CN 8528 59 90 (kod TARIC 8528 59 90 90) obowiązująca w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Wspólna Taryfa Celna przewidywała stawkę celną konwencyjną w wysokości 14 %. Podstawą do naliczenia kwoty należnego cła była wartość celna importowanego towaru ustalona na podstawie art. 29 ust. 1 w związku z art. art. 32 ust.1 lit. e) Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC) w kwocie, tj. 1 271 087 zł (wartość towaru 290 000 EUR + koszt transportu do granicy Wspólnoty 29 000 EUR wynikający z ujawnionej faktury, po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia kursu walut, 1EUR= 3,9846 PLN). Jak wynika z danych zawartych w zgłoszeniu celnym, dla importowanego towaru została zadeklarowana kwota długu celnego w wysokości 0 zł. Niezaksięgowana kwota należności wynikająca z długu celnego wynosi zatem 177 952 zł. Wskazana kwota została zaksięgowana retrospektywnie w trybie art. 220 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Organ celny również zauważył, iż większość dokumentów WIT wskazanych przez stronę zostało uchylonych, a ponadto nie były one dla strony wiążące, jako że nie były wydane na jej wniosek i nie dotyczyły tego konkretnego towaru objętego zgłoszeniem celnym. Dodatkowo wskazał na rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz.Urz L 36 z 09.02.2012r.) zgodnie z którym modułowy panel ekranu (tzw. ściany LED) zaklasyfikowany został do kodu CN 8528 59 80, przy czym zaznaczył, że wskazane rozporządzenie nie miało zastosowania w tej sprawie. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. rozporządzenie potwierdza tylko prawidłowość ustaleń dokonanych przez organy celne w zakresie klasyfikacji taryfowej tego typu urządzeń, chociaż nie było ono podstawą rozstrzygnięcia. Konsekwencją zmiany klasyfikacji towarowej oraz wartości celnej importowanego towaru była zmiana wysokości należności celnych. Organ odwoławczy nie dostrzegł naruszenia art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 197 § 1 i art. 198 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: O.p.). Rozpoznając skargę na powyższe rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał ją za bezzasadną i oddalił. W uzasadnieniu wskazał, iż za podstawę wyrokowania przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej w K. W ocenie Sądu I instancji organ prawidłowo zastosował dla deklarowanego towaru kod CN 8528. Przyjęty kod ("Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu – Pozostałe monitory – – Pozostałe – – ") odpowiada opisowi towaru. Taryfikacja znajduje więc oparcie w Regule 1 ORINS, według której do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami. Wskazać należy, że z budowy i możliwości technicznych przedmiotowego towaru wynika, że jego funkcjonowanie wykracza poza proste wyświetlanie punktów – sygnalizację. W odniesieniu do złożonych przez skarżącą spółkę WIT Sąd wskazał, iż w myśl art. 12 ust. 2 i 4 WKC, wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie wobec osoby oraz towaru, na które została wystawiona oraz wyłącznie w ciągu 6 lat i w zakresie formalności celnych dokonanych po dniu, w którym informacja została przez te organy wydana. Skarżąca jako importer spornych towarów chcąc uniknąć negatywnych konsekwencji ewentualnego, nieprawidłowego klasyfikowania powinna była uzyskując dla siebie WIT, czego jednak nie uczyniła. Spółka "A" wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okazała się zasadna. Wyrokiem z 26 listopada 2015 r. NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że przedmiotem importu był towar składający się z: modułu wyświetlającego LED w ilości 20 szt., zawierającego panele zbudowane na bazie diod LED wraz z wbudowanymi w moduły kartami kontrolnymi oraz innymi elementami, procesor XDC-6000 oraz panel zasilający. W związku z czym organ przyjął (bez zasięgnięcia wypowiedzi specjalisty), że importowany towar był przeznaczony do wspólnego działania i połączenia w celu utworzenia produktu końcowego jako jednostki funkcjonującej w postaci wieloczłonowego i wielkogabarytowego ekranu LED, tzw. telebimu o powierzchni 98 m2, umożliwiającego odtworzenie obrazu wideo (a nie tylko jak przyjął importer obrazów statycznych, sygnalizacyjnych), co odpowiada opisowi pozycji CN 8528 59 90 (a nie jak wskazała strona CN 8531 20 20). Określając ramy prawne sprawy wskazał, że klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie Taryfy celnej, Not wyjaśniających do Taryfy celnej oraz przy uwzględnieniu ORINS. W stanie sprawy organ przyjął, że dla klasyfikacji taryfowej importowanego towaru istotne znaczenie miała reguła 1., 2a. i 6. ORINS oraz uwaga 4 do sekcji XVI WTC. Przypomniał, że według reguły 1. ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami. Według reguły 6. ORINS klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Natomiast według reguły 2a. ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Z przywołanej regulacji wynika, że organ dokonując klasyfikacji importowanego towaru, w oparciu o wskazane przez siebie reguły, powinien był przede wszystkim wykazać, czy przedmiotem importu był towar w stanie rozmontowanym, ale kompletny, czy też niekompletny, lecz mający zasadnicze cechy wyrobu gotowego. Pierwsza część reguły 2a. ORINS poszerza bowiem zakres brzmienia każdej pozycji w ten sposób, że odnosi się ona nie tylko do wyrobu gotowego, lecz także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że ma on wyraźny charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Z kolei druga część reguły 2a. ORINS przesądza o tym, że wyroby kompletne lub gotowe, znajdujące się w stanie niezmontowanym, powinny być klasyfikowane do tej samej pozycji, co wyroby zmontowane. Podkreślił, że uznanie przez organ i Sąd I instancji, że importowany towar (w stanie niekompletnym czy też rozmontowanym) umożliwiał zmontowanie wieloczłonowego ekranu wielkogabarytowego i w związku z tym powinien zostać zaklasyfikowany do tej samej pozycji co towar gotowy, wymagało zatem wykazania w sposób przekonywujący, że importowany towar posiadał zasadniczy charakter wyrobu gotowego, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Ustalenie, czy stan techniczny, w jakim znajdował się importowany towar pozwalał na zaklasyfikowanie go do pozycji CN 8528 59 80 wymagało od organu nie tylko dokonania opisu elementów składowych i tworzonej jednostki funkcjonalnej dla wyświetlania określonych sygnałów elektrycznych, ale także wykazania realizowanych funkcji przez poszczególne elementy w/w jednostki funkcjonalnej, co jednak nakazywało zasięgnięcia opinii specjalisty z tej dziedziny. Stosownie z art. 197 § 1 O.p., w przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Dyspozycyjność tego przepisu powinna być oceniana w kontekście pozostałych zasad regulujących postępowanie, a zwłaszcza naczelnej zasady postępowania, tj. zasada prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 122 O.p. oraz stanowiących jej uzupełnienie zasady wyrażonej w art. 187 § 1 O.p. W myśl art. 122 O.p. w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Natomiast według art. 187 § 1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Nałożony na organ celny obowiązek zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i wszechstronnego rozpoznania sprawy wprawdzie nie oznacza prowadzenia postępowania w sposób nieograniczony, niemniej jednak postępowanie to powinno być przeprowadzone w sposób umożliwiający dokonanie swobodnej oceny zgromadzonego materiału i podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Przeprowadzone przez organ postępowanie wyjaśniające naruszyło wskazane zasady w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czego nie zauważył Sąd I instancji. Organ nie wyjaśnił bowiem w sposób przekonywujący kwestii spornej, a mianowicie szczególnego znaczenia dla funkcjonowania całego urządzenia procesora XDC, zwłaszcza, że zdaniem strony taką funkcję spełnia mikser wizyjny NEWTEK Tym bardziej, że według wnoszącej skargę kasacyjną urządzenia będące przedmiotem importu nie były tożsame z przedmiotem zlecenia zarówno pod względem wartościowym (stanowiły około 77 %), jak i funkcjonalnym. Jak podniósł autor skargi kasacyjnej pozostałe elementy konieczne do zainstalowania i uruchomienia urządzeń (2 telebimów) zostały zakupione w Polsce lub w innym kraju UE. Innymi słowy organ celny nie wykazał, czy importowany towar, mimo braku takich urządzeń, jak wspomniany mikser wizyjny, nie był pozbawiony, jego zasadniczego charakteru, czy kompletności w znaczeniu taryfowym. Podsumowując swoje rozważania NSA uznał za zasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania, a co za tym idzie za przedwczesne uznał rozpoznanie zarzutu naruszenia prawa materialnego, które może się odbywać jedynie na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, co nie zachodziło w kontrolowanej sprawie. Na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2016 r. skarżąca podtrzymała zarzuty skargi i wniosła o uchylenia zaskarżonego wyroku zgodnie z zaleceniami NSA. Podkreśliła, że tożsame postępowanie, dotyczące drugiego zgłoszenia celnego obejmującego pozostałe elementy telebimów toczyło się przed organami celnymi we Wrocławiu. Sprawa zakończyła się uchyleniem ostatecznej decyzji organu celnego przez WSA we Wrocławiu, który wykonał zalecenia NSA wynikające z wyroku z 11 sierpnia 2015 r. sygn. akt I GSK 97/14. Wskazała również, że rozstrzygniecie organu jest wynikiem błędnego uznania, że importowane panele służą do wyświetlania obrazu video a nie technologią. Pełnomocnik organu nie zgodził się z twierdzeniem, że zgłoszeniem została objęta część wyrobu, gdyż przedmiotem zamówienia były dwa ekrany LED, objęte dwoma zgłoszeniami celnymi i oba zostały zamontowane na stadionie we Wrocławiu. Podkreślił również, że WIT producenta wygasł z mocy prawa w 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, chociaż, jak wynika z wyroku wydanego w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny 25 listopada 2015 r., sygn. akt I GSK 890/14, nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługiwały na uwzględnienie. Jak wskazano wyżej, przy ponownym rozpoznawaniu skargi, Sąd I instancji obowiązany jest uwzględnić regulację z art. 190 p.p.s.a., stanowiącą iż sąd, któremu sprawę przekazano, związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. Użyte w tym przepisie pojęcie "wykładni prawa" powinno być rozumiane w sposób ścisły, jako wyjaśnienie treści przepisów w granicach określonych podstawami kasacyjnymi. Należy przypomnieć, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik strony zarzucił decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...] r w przedmiocie określenia długu celnego będącego konsekwencją deklarowania w zgłoszeniu celnym zakupionego towaru do kodu TARIC 8531 20 20 90 ze stawką celną 0 zł zamiast do kodu CN 8528 59 80 ze stawka celna konwencyjną 14% naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1) art. 20 oraz art. 220 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny w związku z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 256), zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 861/2010 r. z 5 października 2010 r. zmieniającym załącznik nr I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 284), poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji CN 8528 (CN 8528 59 80 90) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie należności celnych; 2) art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. nr 68, poz. 682, ze zm.), przez określenie w decyzji wymogu zapłaty odsetek od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą określoną w decyzji a kwotą pobraną na podstawie zgłoszenia celnego, w sytuacji gdy dłużnik udowodnił, że dane podane w zgłoszeniu celnym nie wynikały z jego zaniedbania lub świadomego działania; oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 197 § 1 i art. 198 § 1 O.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru mających znaczenie dla dokonania klasyfikacji oraz zaklasyfikowanie importowanego towaru w oparciu o Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) nr 103/2012 z 7 lutego 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, które określa klasyfikację dla potrzeb celnych towaru opisanego jako "modułowy panel ekranu (tzw. "ściana LED")" do pozycji CN 8528 (CN 8528 59 80 90) w sytuacji, gdy rozporządzenie weszło w życie po dokonaniu zgłoszenia celnego, a wcześniejsza praktyka klasyfikowała importowany towar do pozycji CN 8531 (CN 8531 2020 90). Powyższe zarzuty WSA w Gliwicach uznał za niezasadne i skargę oddalił wyrokiem z 25 listopada 2013 r. Po rozpatrzeniu zarzutów skargi kasacyjnej NSA uchylił powyższy wyrok jako wydany z naruszeniem prawa procesowego, a w szczególności za nieprzekonujące uznał przez o ustalenie przez organ i Sąd I instancji, że zaimportowany towar (w stanie niekompletnym czy też rozmontowanym) umożliwiał zmontowanie wieloczłonowego ekranu wielkogabarytowego i w związku z tym powinien on zostać zaklasyfikowany do tej samej pozycji co towar gotowy. Ustalenie to wymagało wykazania w sposób przekonywujący, że importowany towar posiadał zasadniczy charakter wyrobu gotowego, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Ustalenie, czy stan techniczny, w jakim znajdował się importowany towar pozwalał na zaklasyfikowanie go do pozycji CN 8528 59 80 wymagało od organu nie tylko dokonania opisu elementów składowych i tworzonej jednostki funkcjonalnej dla wyświetlania określonych sygnałów elektrycznych, ale także wykazania realizowanych funkcji przez poszczególne elementy w/w jednostki funkcjonalnej, co jednak nakazywało zasięgnięcia opinii specjalisty z tej dziedziny. W szczególności należy wyjaśnić znaczenie jakie miały 2 procesory XDC 8528 59 80, które nie zostały objęte procedurą celną. Należy też wskazać, że w aktach sprawy znajduje się pismo producenta [...] z 15 lipca 2011 r. dotyczące wyjaśnienia funkcjonowania zakupionego towaru – tablica informacyjna stadionowa zawierająca diody LED AVL-ODXS LED MODULE SYSTEM (DIA-PO8XWP) realizowanego na indywidualne zamówienie. Tablica umożliwia wyświetlanie określonych wyników meczu piłkarskiego i nie ma możliwości bezpośredniego podłączenia źródeł sygnału video, sygnałów telewizyjnych ze względu na niezgodność wtyczek i gniazd oraz sygnałów, które za ich pomocą mogą być transmitowane. Urządzenie przeznaczone jest do wyświetlania graficznych znaków i statycznych obrazów, nie ma możliwości odtwarzania video. Jednocześnie producent zwrócił uwagę, że dla niniejszego produktu została wydana WIT o nr GB117066389, która w sposób bezpośredni odpowiada charakterystyce urządzeń AVL-ODX8 LED MODULE SYSTEM (DIA-PO8XWP). Kod ten to 8531 2010 90 i taki winien być stosowany. Do pisma załączono kserokopię wskazanego WIT z 13 lipca 2011 r. Dodatkowo strona wskazała na inne WIT wydane przez polskie organy celne dla tożsamych urządzeń, które potwierdzały deklarowana klasyfikacje celną, np. [...] z 3 stycznia 2012 r., nr [...] z 23 stycznia 2008 r. Nie bez znaczenia pozostaje, że skarżąca zakupiła dwie tablice informacyjne u jednego producenta, który posiadał WIT dla sprzedawanego towaru. Nie było też wątpliwości, że zgłoszenie celne zostało złożone 15 lipca 2011 r. wraz z fakturą zakupu z 14 lipca 2011 r. Urządzenie było jednak przedmiotem realizacji indywidualnego zamówienia z kwietnia 2011 r. Bezsporne jest również wydanie w dniu 7 lutego 2012 r. rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 103/2012 dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, wydanego w celu jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej (pkt 1 preambuły), należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie klasyfikacji towarów w NS, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 WKC (pkt 6 preambuły). W treści rozporządzenia czytamy, że do kodu CN 8528 59 30 klasyfikowane są niezmontowane modułowe panele ekranu o wymiarach 38x38x9 cm (...) panel przedstawiany jest razem z układem przetwarzającym zawierającym procesor video przyjmujący różne sygnały i pozwalający na skalowanie obrazu video do rozmiaru panelu ekranu, procesor sygnału pozwalający na mapowanie pikseli sygnału wyjściowego do panelu ekranu (...). Nie ma zatem wątpliwości, że od 9 lutego 2012 r. klasyfikacja do kodu CN ekranów ledowych jest łatwiejsza, ale w przypadku wątpliwości co do jej prawidłowości w zestawieniu z WIT producenta niezbędne było zasięgniecie wiedzy specjalistycznej. Nadto wydaje się dopełnienie przez importera należytej staranności poprzez posiadanie WIT wydanego co prawda dla producenta ale dla spornego ekranu LED. Wystąpienie o własny WIT, jak wynikało z relacji prezesa zarządu było niemożliwe czasowo. Dodatkowo według wydanych WIT przez polskie organy celne klasyfikacja producenta nie budziła wątpliwości. Tym samym zdaniem Sądu orzekającego kwestionowanie prawidłowości klasyfikacji taryfowej zakupionego przez skarżącą towaru, po wejściu w życie wskazanego rozporządzenia i przed upływem ważności WIT będącej w posiadaniu producenta stanowi działanie nie budzące zaufania do działania organów państwa. Skoro do lutego 2012 r. same organy celne przyjmowały błędna klasyfikację ceną ekranów LED i wydawały w tym zakresie WIT, to trudno przypisywać w tym zakresie celowe działanie importera w lipcu 2011 r. Organ wskazały, że przedstawione WIT nie zostały wydane na wniosek skarżącej, ale też nie wykazały, że wygasły one z mocy prawa czy zostały zmienione na wniosek ich dotychczasowych posiadaczy w tym producenta firmę [...] . Tym samym ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę powyższe rozważania NSA oraz Sądu I instancji. Mając na względzie powyższe, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.