II GZ 1104/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dariusza P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4734/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Dariusza P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach wspólnej polityki rolnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. (sygn. akt V SA/Wa 4734/15) odrzucił zażalenie Dariusza P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 7 kwietnia 2016 r. w przedmiocie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis postanowienia z dnia 17 maja 2016 r., którego dotyczyło zażalenie będące przedmiotem niniejszego postępowania, doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia, w dniu 3 czerwca 2016 r. (k. 50 akt sądowych). Pismem nadanym 6 czerwca 2016 r., bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie, jako wniesione niezgodnie z właściwością, zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 czerwca 2016 r. (k. 60 akt sądowych) Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. WSA w Warszawie odrzucił zażalenie, jako wniesione po upływnie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, przyjmując jako datę wniesienia zażalenia, termin przyjęcia przez Biuro Podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przesyłki zawierającej zażalenie wraz z pismem przewodnim od NSA, tj. 13 czerwca 2016 r. Pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie z obowiązującą wykładnią przepisu art. 177 p.p.s.a. nie można uznać za datę miarodajną dla ustalenia terminu wniesienia zażalenia daty nadania przesyłki na adres sądu, który nie jest dla tej czynności procesowej właściwy. Skarżący błędnie wniósł zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stąd termin wniesienia zażalenia liczony być powinien z uwzględnieniem daty przekazania akt przez Naczelny Sąd Administracyjny sądowi właściwemu tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako daty wniesienia zażalenia. W takim przypadku należy uznać, że zażalenie zostało wniesione w dniu, w którym przesyłkę tę sąd niewłaściwy przekazał właściwemu sądowi (por. post. NSA z dn. 20.12.2006 r., II FSK 1718/06). W związku z powyższym zażalenie skierowane bezpośrednio do NSA wywoła skutki prawne wtedy, gdy NSA przekaże je właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu przed upływem siedmiodniowego terminu, przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. (zob. A. Wiktorowska, komentarz do art. 177 p.p.s.a. [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 694). W rozpoznawanej sprawie, przesyłkę zawierającą odpis zaskarżonego zażaleniem postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 3 czerwca 2016 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie, stosownie do art. 194 § 2 w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a., upływał zatem w dniu 10 czerwca 2016 r. (piątek). Skarżący wniósł przedmiotowe zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 6 czerwca 2016 r., natomiast Naczelny Sąd Administracyjny przekazał przedmiotowe zażalenie, zgodnie z właściwością, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 czerwca 2016 r. W związku powyższym za datę wniesienia zażalenia należało uznać, wskazaną wyżej, datę przekazania pisma przez Naczelny Sąd Administracyjny (tj. 10 czerwca 2016 r.), nie zaś, jak błędnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny, datę odebrania pisma przez sąd właściwy (13 czerwca 2016 r.). Podkreślić należy, że skoro termin do wniesienia zażalenia upływał w niniejszej sprawie w dniu 10 czerwca 2016 r., zaś zgodnie z wykładnią art. 177 p.p.s.a. i utrwalonym orzecznictwem termin do wniesienia zażalenia zostanie zachowany w przypadku, gdy Naczelny Sąd Administracyjny prześle zażalenie do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jego wniesienia (por. postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2011 r. o sygn. akt I OZ 118/11), to zażalenie przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 10 czerwca 2016 r. jest zażaleniem wniesionym w terminie i nie podlega odrzuceniu. Tym samym zawarta w przedmiotowym postanowieniu ocena terminowości wniesienia zażalenia, oparta na dacie wpływu pisma do WSA, dokonana została błędnie. Na marginesie podkreślić należy, że w równolegle toczącym się postępowaniu ze skargi Dariusza P. (sygn. akt V SA/Wa 4733/15), w którym wniesione zostało tożsame przedmiotowo zażalenie, zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 2 czerwca 2016 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 9 czerwca 2016 r. Pismo przekazane zostało do właściwego sądu w dniu 10 czerwca 2016 r., dlatego też mimo jednobrzmiącego zażalenia w sprawie II GZ 1103/16 nie można było uwzględnić zażalenia strony. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.