III SA/Kr 78/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w P o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w P na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 9 listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2015r. nr [...] o nałożeniu na stronę skarżącą obowiązku zapewnienia całodobowego bieżącego monitorowania temperatury w urządzeniu chłodniczym służącym do przechowywaniu szczepionek celem zachowania "łańcucha chłodniczego". Pismem z dnia 14 marca 2016r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem strony skarżącej, zakup urządzenia, które nie tylko mierzy temperaturę i jej odchylenia, ale również dokonuje zapisów całodobowego pomiaru temperatury z wysłaniem zawiadomienia o odchyleniach, spowoduje po jej stronie dodatkowe wydatki, a w obecnej jej sytuacji finansowej każdy dodatkowy zakup spowoduje konieczność redukcji wydatków związanych z ratowaniem życia i zdrowia pacjentów. Strona skarżąca wyjaśniła, że strata SPZOZ w P na dzień 31 grudnia 2014r. wynosi 1005412,09 zł. Obecnie miesięczne przychody strony skarżącej, które uzyskuje od Narodowego Funduszu Zdrowia w ramach zawartej z nim umowy o wykonywanie różnego rodzaju świadczeń zdrowotnych oraz Pogotowia ratunkowego wynoszą ok. 2800000 zł, a koszty utrzymania tj. wynagrodzenie pracowników, media, leki, rata kredytu, sprzęt medyczny itp. kształtuje się miesięcznie na poziomie ok. 3300000 zł. Ponadto zobowiązania wymagalne strony skarżącej na dzień wniesienia wniosku wynoszą ok. 15000000 zł, a wierzytelności zaledwie 4000000 zł. W związku z powyższym strona skarżąca uważa, że wydatkowanie przez nią kolejnych środków pieniężnych na urządzenia, które nie są wymagane przez przepisy prawa, mogą przyczynić się do powstania utrudnień w realizacji zamówień na leki i inne środki konieczne do prawidłowego funkcjonowania SPZOZ w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14). Obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt l FSK 182/12). W ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Należy bowiem zwrócić uwagę, że wykonanie nałożonego obowiązku wiązać się będzie z wydatkami, które będzie musiała ponieść strona skarżąca. Wydatki te będą stosunkowo duże, gdyż z informacji zawartych w internecie wynika, że najtańsza chłodziarka farmaceutyczna kosztuje ponad 7000 zł. Należy również wziąć pod uwagę sytuację finansową strony skarżącej, której strata na dzień 31 grudnia 2014r. wynosi 1005412,09 zł, przychody, które strona uzyskuje wynoszą ok. 2800000 zł, a koszty utrzymania ok. 3300000 zł. Z kolei zobowiązania wymagalne strony skarżącej na dzień wniesienia wniosku wynoszą ok. 15000000 zł, a wierzytelności zaledwie 4000000 zł. Związane więc z wykonaniem nałożonego obowiązku koszty spowodują pogorszenie i tak już trudnej sytuacji strony skarżącej. Poza tym pojawia się problem ewentualnego zwrotu poniesionych przez stronę skarżącą kosztów, gdyby upadła podstawa nałożonego obowiązku, co miałoby miejsce w razie uchylenia zaskarżonej decyzji. O ile w przypadku nałożenia obowiązków o charakterze pieniężnym istnieją zasadniczo procedury zwrotu wyegzekwowanych świadczeń, o tyle w przypadku kosztów wykonania czynności, o jakich mowa w badanej sprawie, nie ma żadnych ogólnych podstaw ich zwrotu. Oznacza to, że w razie upadku podstawy obowiązku (uchylenia decyzji), strona skarżąca będzie musiał dochodzić zwrotu kosztów wykonania obowiązku i przywrócenia do stanu poprzedniego na zasadach ogólnych, a więc – w razie odmowy dobrowolnego zwrotu kosztów przez organ, w drodze powództwa cywilnego. W ocenie sądu, w okolicznościach badanej sprawy, można mówić o trudnych do odwrócenia skutkach, bowiem skala działań potrzebnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji pozostaje w istotnej dysproporcji z wysokością kosztów. Innymi słowy: działania niezbędne do zwrotu kosztów wymagać będą starań nieproporcjonalnych do poniesionych kosztów w celu wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.