II SA/Go 138/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi W.Z. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody z dnia [...] grudnia 2015 roku, którym to postanowieniem na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) po rozpoznaniu zażalenia W.Z. utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] października 2015 roku w przedmiocie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji z dnia [...] września 2013 roku w sprawie pozwolenia wydanego dla W.Z., na rozbudowę budynku mieszkalnego o klatkę schodową, zamurowanie drzwi w piwnicy oraz wykucie drzwi i wykonanie schodów na parterze w pomieszczeniu gospodarczym na działce nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia. Przed Sądem Rejonowym toczy się sprawa z wniosku L.Z. przy uczestnictwie W.Z. o zniesienie współwłasności nieruchomości położonej w [...] zapisanej w Księdze Wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy KW nr [...] stanowiącej współwłasność w/w. Prawomocnym postanowieniem wstępnym z dnia [...] czerwca 2012 roku Sąd uznał co do zasady za usprawiedliwione żądanie zniesienia współwłasności nieruchomości przez ustanowienie w budynku mieszkalnym i gospodarczym zlokalizowanych pod jednym dachem odrębnej własności dwóch lokali mieszkalnych, które zostały opisane w punkcie I sentencji tego postanowienia. W punkcie II sentencji postanowienia Sąd (przy uwzględnieniu orzeczenia - postanowienia Sądu Okręgowego z dnia [...] grudnia 2012 roku) zobowiązał uczestników postępowania do dokonania tymczasowo na własny koszt prac budowlanych i robót adaptacyjnych niezbędnych do wyodrębnienia lokali opisanych w punkcie I postanowienia. Wnoszący skargę W.Z. odnośnie lokalu oznaczonego w postanowieniu numerem 2 został zobowiązany do wykonania prac budowlanych takich jak: – dobudowa klatki schodowej, ze schodami na strych i do piwnicy na zewnątrz budynku za przybudówką na ścianie szczytowej przy uwzględnieniu dokumentacji budowlanej, – zamurowanie drzwi znajdujących się między piwnicą o powierzchni 5,91m2 a piwnicą o powierzchni 8,59m2, – wykonanie drzwi wejściowych do pomieszczenia gospodarczego o powierzchni 30,82m2, położonego od strony wejścia do części mieszkalnej użytkowanej przez niego, zgodnie z treścią opinii uzupełniającej biegłego sądowego J.R. z dnia [...] marca 2010 roku. Nadto w punkcie II c sentencji postanowienia zobowiązano L.Z. i W.Z. do wspólnego wykonania schodów z pomieszczeń gospodarczych na parterze do pomieszczeń strychowych nad tymi pomieszczeniami gospodarczymi, zgodnie z treścią opinii uzupełniającej biegłego sądowego J.R. z dnia [...] marca 2010 roku, zasilania budynku przy wykorzystaniu istniejącego przyłącza napowietrznego ze słupa [...] i przy wyniesieniu istniejących liczników energii elektrycznej na zewnątrz budynku dla każdego odbiorcy na użytkowane części nieruchomości oraz zasilania ich z istniejącego przyłącza napowietrznego. Natomiast zakres prac budowlanych i robót adaptacyjnych, jakie tymczasowo miał wykonać na swój koszt L.Z. zostały określone w punkcie II ppkt a i były to roboty polegające na zamurowaniu drzwi znajdujących się pomiędzy pokojem o powierzchni 17,68m2 a korytarzem o powierzchni 7,42 m2 oraz między pokojem o powierzchni 18,04m2 a korytarzem o powierzchni 7,42m2, postawienie ściany działowej na parterze pomieszczenia gospodarczego oraz na strychu tego pomieszczenia, zgodnie z treścią opinii uzupełniającej biegłego sądowego J.R. z dnia [...] marca 2010 roku, zamurowanie drzwi znajdujących się między klatką schodową prowadzącą na strych a strychem, oraz wykonanie ściany działowej między częścią strychu położoną nad pokojami o powierzchni 15,22 m2 i 14,88 m2 a częścią strychu położoną nad pokojem o powierzchni 18,04 m2. W punkcie III i IV sentencji postanowienia Sąd zakazał zarówno L.Z. jak i W.Z. podejmowania działań uniemożliwiających wykonanie przeciwnej stronie prac budowlanych i robót adaptacyjnych wymienionych w punkcie II sentencji postanowienia oraz nakazał im wzajemne udostępnienie zajmowanych przez siebie pomieszczeń celem wykonania wskazanych prac budowlanych i robót adaptacyjnych. W dniu 16 lipca 2013 roku W.Z. złożył w Starostwie Powiatowym wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Do wniosku dołączył oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Wójta Gminy o warunkach zabudowy oraz projekt budowlany. Ostateczną decyzją z dnia [...] września 2013 roku Starosta zatwierdził przedłożony projekt budowlany oraz udzielił W.Z. pozwolenia na budowę tj. rozbudowę budynku mieszkalnego o klatkę schodową, zamurowanie drzwi w piwnicy oraz wykucie drzwi i wykonanie schodów na parterze w pomieszczeni gospodarczym na działce nr [...]. Po wydaniu dziennika budowy W.Z. przystąpił do wykonania prac budowlanych wyszczególnionych w zatwierdzony projekcie budowlanym, który przewidywał m.in. wykucie okna w jednym z pomieszczeń piwnicznych.. W dniu 22 października 2015 roku L.Z. złożył w Starostwie Powiatu pismo, w którym wnosił o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] września 213 roku w przedmiocie udzielenia W.Z. pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że inwestor wykonuje roboty budowlane nie objęte postanowieniem wstępnym Sądu Rejonowego z dnia [...] września 2012 roku tj. wykuwa otwór okienny w jednym z pomieszczeń piwnicznych. Do wniosku dołączył sentencję tego postanowienia jak i postanowienie Sądu Okręgowego. Postanowieniem z dnia [...] października 2015 roku Starosta powołując się na art. 145 § 1 pkt 5, art. 147, art. 148 i art. 149 § 1 oraz art. 150 § 1 k.p.a. wznowił postępowanie w sprawie wydania W.Z. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego o klatkę schodową, zamurowanie drzwi w piwnicy oraz wykucie drzwi i wykonanie schodów na parterze w pomieszczeniu gospodarczym zakończonym decyzją ostateczną Starosty z dnia [...] września 2013 roku. Z uzasadnienia decyzji wynika, że postawą wznowienia postępowania było rozpoczęcie wykuwania przez inwestora otworu okiennego w pomieszczeniu piwnicznym, na wykonanie którego nie posiadał zgody drugiego z współwłaścicieli oraz na wykonanie tych prac nie został upoważniony przez Sąd Rejonowy w postanowieniu wstępnym. Następnie postanowieniem z dnia [...] października 2015 roku Starosta powołując się na art. 152 § 1 k.p.a. wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji z dnia [...] września 2013 roku w sprawie pozwolenia wydanego W.Z. na rozbudowę budynku mieszkalnego. Na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego W.Z. wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 roku, Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] października 2015 roku w przedmiocie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji z dnia [...] września 2013 roku w sprawie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia organ powołał się na art. 152 § 1 k.p.a. zgodnie, z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z treści tego przepisu wynika, że organ zobligowany jest do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji wówczas, jeżeli na podstawie analizy materiału sprawy oceni stopień prawdopodobieństwa wskazujący na uchylenie decyzji i dojdzie do wstępnego przekonania, że jest ono prawdopodobne. Z akt niniejszej sprawy wynika, że inwestor w oświadczeniu o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazał, że jego prawo wynika ze współwłasności, wskazując numer księgi wieczystej, postanowienie wstępne Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2012 roku oraz postanowienie Sądu Okręgowego z dnia [...] grudnia 2012 roku. We wniosku o wznowienie postępowania L.Z. poddał w wątpliwość zgodność z prawem oświadczenia inwestora do dysponowania nieruchomością do celów budowlanych. Analizując treść w/w postanowień sądowych dołączonych do wniosku o wznowienie postępowania organ uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające przyjęcie braku po stronie inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie wskazanym w złożonym oświadczeniu. Fakt ten wskazuje na prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji Starosty z dnia [...] września 2013 roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego. W złożonej na powyższe postanowienie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W.Z. wnosił o jego uchylenie oraz poprzedzającego go postanowienia Starosty z dnia [...] grudnia 2015 roku. W złożonej skardze podniósł zarzuty: – naruszenia przepisów postępowania tj. art. 124 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji, która nie zawierała uzasadnienia prawnego, jak również naruszenie ogólnych zasad postępowania administracyjnego, a mianowicie zasady obowiązku udzielania informacji faktycznej i prawnej wynikającej z art. 9 k.p.a. i zasady przekonywania określonej w art. 11 k.p.a., – błąd w ustaleniach faktycznych będący podstawą wydania zaskarżonego postanowienia poprzez przyjęcie, iż istnieją przesłanki uprawdopodabniające przyczynę wznowienia, jak również prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o wydaniu pozwolenia na budowę oraz nie rozpoznanie istoty sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu administracji publicznej. W oparciu o art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje Sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu właściwych środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów i czynności administracyjnych związanych z przedmiotem danej sprawy. Złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że postanowienie to oraz postanowienie organu pierwszej instancji odpowiada przepisom prawa. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia W.Z. utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] października 2015 roku, którym to postanowieniem organ pierwszej instancji w oparciu o art. 152 § 1 k.p.a. wstrzymał wykonanie decyzji z dnia [...] września 2013 roku w przedmiocie udzielenia skarżącemu zezwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego położonego w [...]. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z treści powyższego przepisu wynika, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego, ponieważ należy to do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie. Natomiast wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. właściwy organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne. Jest to przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją oraz materiał zgromadzony w postępowaniu wszczętego w oparciu o wniosek o wznowienie postępowania i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona (wyrok NSA z 23 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2353/10, LEX nr 1138150 oraz wyrok NSA z 7 stycznia 2009 sygn. akt I OSK 863/08, LEX nr 484864). Dlatego też trzeba podkreślić, że wystąpienie przesłanki prawdopodobieństwa uchylenia decyzji dotychczasowej, o której mowa w powołanym przepisie powoduje, iż powyższa kwestia nie podlega udowodnieniu, tylko konieczne jest uzyskanie przez właściwy organ orzekający w tym zakresie przekonania, że ewentualnie dojdzie do wydania decyzji uchylającej. Oznacza to, że do zastosowania art. 152 § 1 k.p.a. wystarczy wskazanie na wystąpienie przesłanki prawdopodobieństwa bez względu na jego stopień. Ponadto już samo określenie tego prawdopodobieństwa powinno polegać na podaniu tej przesłanki wznowieniowej, która w ocenie organu może mieć zastosowanie w danej sprawie, a więc także z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a następnie jej uzasadnieniu, oczywiście po przeanalizowaniu całego zebranego dotychczas w tej sprawie materiału dowodowego. Jak już wskazano przesłanką wznowienia w niniejszej sprawie postępowania była przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. czyli ujawnienie istotnych do sprawy nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Tą przesłanką było ujawnienie postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2012 roku, zmienionego częściowo postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia [...] grudnia 2012 roku, w którym to postanowieniu Sąd uznając żądanie zniesienia współwłasności nieruchomości położonej w [...] co do zasady za zasadne, wskazując na sposób wyodrębnienia w budynku mieszkalnym dwóch odrębnych samodzielnych lokali mieszkalnych upoważnił poszczególnych współwłaścicieli, w tym skarżącego do wykonania ściśle określonych prac budowlanych i robót adaptacyjnych w budynku stanowiącym nadal przedmiot współwłasności. Zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor winien między innymi dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W myśl definicji legalnej zawartej w art. 3 pkt 11 powołanej ustawy przez prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienie do wykonywania robót budowlanych. W przypadku współwłasności nieruchomości na wykonanie określonych robót budowlanych jej dotyczących, wymagana jest zgoda współwłaścicieli. Inwestycja budowlana na nieruchomości, co do zasady stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną, zatem znajduje zastosowanie art. 199 kodeksu cywilnego uzależniający skuteczność tej czynności od zgody wszystkich współwłaścicieli. Z kolei do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda większości współwłaścicieli (art. 201 k.c.). Inwestor składający oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością do celów budowlanych, zobowiązany jest posiadać zgodę współwłaścicieli obejmującą konkretną inwestycję budowlaną. Brak wymaganej zgody niektórych współwłaścicieli w zależności od rodzaju czynności oraz stosunku będących "za" lub "przeciw" może być usunięty w drodze rozstrzygnięcia sądu powszechnego, zawierającego upoważnienie do dokonania konkretnej czynności. Takie rozstrzygnięcie stanowi prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane. Wskazać również należy, że złożone przez inwestora oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę korzysta z domniemania prawdziwości, jeżeli nie jest sprzeczne z innymi dowodami lub okolicznościami i faktami znanymi organowi z urzędu. Organ więc w przypadku powzięcia wątpliwości co do zgodności złożonego oświadczenia o prawie dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane ze stanem rzeczywistym może przeprowadzić postępowanie mające na celu tą kwestię wyjaśnić np. poprzez wezwanie inwestora do wskazania dokumentów, z których będzie wynikało jego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Złożenie przez inwestora fałszywego – nie odpowiadającego stanowi rzeczywistemu oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane może też stanowić podstawę wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę (art. 145 k.p.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że składając w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane skarżący powołał się na posiadany udział w prawie własności nieruchomości jako współwłaściciel, wskazał jednocześnie na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku oraz postanowienie wstępne Sądu Rejonowego oraz postanowienie Sądu Okręgowego dołączając jedynie odpis tego ostatniego orzeczenia. Organ administracji publicznej nie widząc podstaw do zakwestionowania zgodności złożonego oświadczenia ze stanem prawnym nieruchomości wydał decyzję zatwierdzającą przedłożony projekt budowlany i pozwolenie na budowę dla skarżącego. Z analizy akt sprawy administracyjnej, a przede wszystkim z dołączonego do wniosku o pozwolenie na budowę projektu budowlanego wynika, że przewidywał on wykucie okna w pomieszczeniu piwnicznym w ścianie zewnętrznej budynku, które w następstwie ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych miało przynależeć do jednego z tych lokali. Natomiast analiza treści postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2012 roku oraz Sądu Okręgowego prowadzi do wniosku, że strona skarżąca nie została upoważniona do wykonania takiego otworu okiennego w ramach prac, które była zobowiązana wykonać zgodnie z treścią pkt II b sentencji postanowienia Sądu. Zdaniem Sądu mając na uwadze treść postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego, prace wykonywane w oparciu o to orzeczenie zmierzające do ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych stanowią czynności, które należy zakwalifikować do czynności przekraczających zwykły zarząd, a więc zgodnie z art. 199 kodeksu cywilnego wymagające zgody wszystkich współwłaścicieli. Wykonanie przez skarżącego robót budowlanych związanych z wybiciem spornego otworu okiennego w pomieszczeniu piwnicznym należy rozpatrywać w kontekście wszystkich wykonywanych robót i ich celu, co pozwala na właściwą kwalifikację wykonywanych prac w rozumieniu art. 199 k.c. Nie może budzić wątpliwości, że wykonanie robót budowlanych, w zakresie określonym w wyżej wymienionych orzeczeniach sądowych zmierzających do ustanowienia odrębnej własności dwóch lokali mieszkalnych należy zakwalifikować do czynności przekraczających zwykły zarząd nieruchomością. Nie są to bowiem czynności związane ze zwykłym korzystaniem rzeczą wspólną. Zmierzają one do zmiany, przekształcenia w przyszłości statusu prawnego poszczególnych jej części – w niniejszej sprawie ustanowienie odrębnej własności lokali mieszkalnych. Treść postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego z uwzględnieniem zmian wynikających z postanowienia Sądu Okręgowego stanowi tytuł prawny do dysponowania nieruchomością dla celów budowlanych, ale tylko w zakresie robót budowlanych wyraźnie w nim wymienionych. Do innych robót budowlanych nie wymienionych w treści wskazanych orzeczeń sądowych mają zastosowanie zasady określone w kodeksie cywilnym w przepisach dotyczących zasad sprawowania zarządu rzeczą wspólną, czyli w niniejszej sprawie określone w art. 199 i następne k.c. Skoro z treści orzeczeń wydanych przez sądy powszechne wynika, że skarżący nie został upoważniony do wykonania otworu okiennego w pomieszczeniu piwnicznym w ścianie wchodzącej w skład części wspólnych, czyli stanowiącej przedmiot współwłasności również w przypadku ostatecznego ustanowienia własności samodzielnych lokali mieszkalnych, a skarżący nie wykazał, aby posiadał zgodę drugiego współwłaściciela na ich wykonanie, należy przyjąć, że w tym zakresie nie posiadał ona prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w następstwie wznowienia postępowania w przedmiocie wydania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i wydania pozwolenia na budowę zachodzi w rozumieniu art. 152 § 1 k.p.a. prawdopodobieństwo uchylenia tejże decyzji. Wskazać należy, iż w sytuacjach określonych w art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej uchyla decyzję dotychczasową i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji w oparciu o art. 152 k.p.a. organ bada jedynie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej, a nie rozstrzyga ostatecznie o jej uchyleniu, co nastąpi dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie wznowieniowe. Organ odwoławczy rozpatrując zażalenie skarżącego złożone na postanowienie Starosty z dnia [...] października 2015 roku dostrzegł brak uzasadnienia prawnego w uzasadnieniu orzeczenia I instancji, co stanowiło naruszenie art. 124 § 1 i 2 k.p.a. jednak, które to stanowisko Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, pozostawało to bez wpływu na jego zasadność. Zdaniem Sądu nie miało to wpływu na realizację przez skarżącego przysługujących mu w toku postępowania administracyjnego uprawnień. Wskazuje na to między innymi tożsamość zarzutów zawartych w zażaleniu złożonym od postanowienia organu I instancji, a następnie w skardze do sądu. Skarżący podnosząc powyższy zarzut nie wskazał konkretnie w jaki sposób naruszyło to jego uprawnienia w toku postępowania, w szczególności jakich nie mógł dokonać czynności mających wpływ na rozstrzygnięcie stanowiące przedmiot skargi w niniejszej sprawie. Orzeczenie organu odwoławczego takie uzasadnienie już zawiera. Należy więc przyjąć, że organ odwoławczy wydając rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji stanowiącej przedmiot wznowionego postępowania po rozpatrzeniu zażalenia nie naruszył przepisów prawa materialnego ani też postępowania, które to naruszenie w oparciu o art.145 § 1 p.p.s.a. winno skutkować uchyleniem objętego skargą postanowienia. Wobec powyższego uznając skargę za nieuzasadnioną, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd uznał, że podlega ona oddaleniu.