V SA/Wa 2909/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko- Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska- Urbaniak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz M. K. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi M. K. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes Agencji", "Prezes ARiMR" lub "organ odwoławczy") z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], stwierdzające, że odwołanie Skarżącego od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P.(dalej: "Dyrektor Oddziału ARiMR" lub "organ I instancji") z dnia [...] marca 2015 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012, zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia przewidzianego w art. 129 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Kierownik Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. przyznał Skarżącemu płatność na rok 2012 w wysokości 56.661,44 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej. W uzasadnieniu decyzji powołano się na wniosek Strony o przyznanie płatności, a ponadto dokonano wyliczenia ww. sumy. Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. stwierdził nieważność ww. decyzji Kierownika Powiatowego Biura ARiMR. Dyrektor wskazał, iż przedmiotowa decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ jednolita płatność obszarowa może być przyznana producentom rolnym tylko w takich sytuacjach, w jakich została ona konkretnie określona przez powszechnie obowiązujące przepisy prawa. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ I instancji powołał się na przepisy prawa Unii Europejskiej i prawa polskiego, które czynią w opinii organu złożony przez Skarżącego wniosek o przyznanie płatności niemożliwym do pozytywnego rozpatrzenia. Przesądza to według organu o konieczności stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Powiatowego Biura ARiMR. Decyzja Dyrektora Oddziału wyposażona została w pouczenie, w myśl którego przysługuje od niej środek zaskarżenia w postaci odwołania, które wnieść należy do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa za pośrednictwem Dyrektora Oddziału w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Decyzja Dyrektora Oddziału doręczona została pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 30 marca 2015 r. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., a także z treścią pouczenia, termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji upływał z dniem 13 kwietnia 2015 r. (poniedziałek). W dniu 16 kwietnia 2015 r. (czwartek) do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P. wpłynęło odwołanie Skarżącego, reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, od ww. decyzji Dyrektora Oddziału z dnia [...] marca 2015 r., datowane na dzień 17 marca 2015 r., skierowane do Prezesa ARiMR, co dokumentuje pieczęć urzędowa na odwołaniu. Jednakże na kopercie zawierającej odwołanie widnieje nieczytelny stempel, uniemożlwiający odczytanie daty nadania przesyłki listowej. W związku z powyższym, wezwaniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Skarżący został wezwany do złożenia wyjaśnień odnośnie daty nadania w polskiej placówce operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. 2012 poz. 1529) przesyłki, zawierającej odwołanie od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P., poprzez doręczenie oryginału (lub kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem) dowodu nadania (potwierdzenia nadania) tej przesyłki, wydanego przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego, ponieważ na kopercie zawierającej ww. odwołanie widnieje nieczytelna pieczęć. Odpowiadając na powyższe wezwanie pismem z dnia [...] maja 2015 r., pełnomocnik Skarżącego wskazał, iż organ domaga się dostarczenia czegoś czego nie ma, albowiem przesyłka została nadana w terminie zwykłym listem, zaś zachowanie terminu winno być odczytane z koperty na której znajduje się stempel pocztowy. Pełnomocnik podkreślił, iż potwierdzenie nadania otrzymuje przesyłka R polecona, na kopercie której znajduje się stosowny nr nadania (co stanowi jego zdaniem elementarną wiedzę urzędniczą), zaś niniejsza przesyłka takiego oznaczenia nie posiadała, ponieważ nadana została w trybie zwykłym. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził, że odwołanie Skarżącego od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2015 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012, zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia przewidzianego w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, co kończy postępowanie w administracyjnym toku instancji w niniejszej sprawie. Organ II instancji wskazał, iż z materiału dowodowego zebranego w sprawie, dotyczącego ustalenia daty nadana odwołania Skarżącego wynika, że nie można ustalić daty jego nadania, ponieważ stempel pocztowy jest nieczytelny, a przesyłka nie była nadana jako przesyłka rejestrowana (polecona). W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, iż datą nadania przesyłki zawierającej odwołanie od ww. decyzji Dyrektora Oddziału ARiMR jest data wpływu odwołania do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P., tj. dzień 16 kwietnia 2015 r. Organ odwoławczy zauważył, iż decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P. z dnia [...] marca 2015 r. została doręczona za potwierdzeniem odbioru w dniu 30 marca 2015 r. Natomiast złożenie w dniu 16 kwietnia 2015 r. odwołania od tej decyzji, datowanego na dzień 17 marca 2015 r., wskazuje, że wynikający z art. 129 § 2 k.p.a., 14-dniowy termin do jego wniesienia, nie został przez Stronę zachowany. Podkreślił, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia. Zdaniem Prezesa Agencji termin 14 dni do złożenia odwołania, wynikający z przepisu art. 129 § 2 k.p.a., jest terminem zawitym, co oznacza, że czynność dokonana po upływie tego terminu jest nieważna i nie wywołuje skutków prawnych. Na poparcie tej tezy organ powołał wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 1999 r., sygn. akt III SA 2305/98. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania powoduje, że odwołanie nie może być merytorycznie rozpoznane Organ wskazał, iż w niniejszej sprawie Skarżący złożył odwołanie po upływie terminu 14 dni, określonego w art. 129 § 2 k.p.a., i w odwołaniu nie podał przyczyny uchybienia terminowi, jak również nie złożył w trybie art. 58 § 2 k.p.a. prośby o przywrócenie terminu. W myśl przepisu art. 58 § 1 i 2 k.p.a., w razie uchybienia terminu do wniesienia odwołania winien on być stronie przywrócony na jej prośbę, jeżeli uprawdopodobni ona, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, zaś prośbę o przywrócenie terminu wnieść należy w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Przywrócenie terminu nie może nastąpić z urzędu, jest do tego bezwzględnie potrzebny wniosek strony. Brak takiego wniosku w niniejszej sprawie uniemożliwił organowi przywrócenie terminu ex officio. Zdaniem organu, skoro Skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu procesowego do złożenia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P. z dnia [...] marca 2015 r. to skutkuje to tym, iż w niniejszej sprawie zachodzą prawne przesłanki do wydania przez Prezesa ARiMR postanowienia przewidzianego w art. 134 k.p.a., zgodnie z którym, organ odwoławczy stwierdza niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. zaskarżyła ww. postanowienie Prezesa ARiMR do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. błędne ustalenia co do czytelności stempla pocztowego na kopercie, w której przesłano odwołanie; 2. niezebranie i nieprzeprowadzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego; 3. naruszenie art. 129 § 2 w związku z art. 57 § 5 k.p.a. poprzez uznanie, że odwołanie nie zostało nadane w terminie. W zwięzłym uzasadnieniu skargi wskazano, iż w ocenie Strony adnotacja na kopercie w postaci stempla pocztowego jest w pełni czytelna i pozwala stwierdzić, iż przesyłkę nadano w dniu 13 kwietnia 2015 r. W związku z tym Skarżący wniósł do sądu o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nakazanie organowi merytorycznego rozpatrzenia odwołania, alternatywnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 powoływanej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji (postanowienia), a sąd rozpatrując skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonemu postanowieniu można postawić zarzut naruszenia przepisów prawa postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2015 r., którym stwierdzono, iż odwołanie od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2015 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 wniesione zostało z uchybieniem terminu zakreślonego przez art. 129 § 2 k.p.a. W sprawie nie budzą wątpliwości podstawowe fakty. Zaskarżona spornym odwołaniem decyzja Dyrektora Oddziału ARiMR doręczona została pełnomocnikowi Strony skarżącej w dniu 30 marca 2015 r. i organ (jak i autor skargi) słuszne wskazuje, iż termin do jej zaskarżenia upływał z dniem 13 kwietnia 2015 r. 14-dniowy termin do wniesienia odwołania wynika wprost z Kodeksu postępowania administracyjnego, który ustanawia go powszechnym w prawie polskim terminem do wnoszenia środków odwoławczych od decyzji administracyjnych wydanych w I instancji (art. 129 § 2 k.p.a.). Termin ten biegnie od daty doręczenia lub ogłoszenia decyzji. Ustawy szczególne mogą ustanawiać dłuższe lub krótsze terminy do skarżenia, co nie ma jednak miejsca na kanwie rozpatrywanej sprawy. Drugim podstawowym faktem o istotnym znaczeniu dla sprawy jest to, iż odwołanie wpłynęło [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P. w dniu 16 kwietnia 2015 r. (czwartek), co potwierdza odpowiednia pieczęć urzędowa. W sprawie mamy zatem do czynienia z dwoma problemami natury procesowej, tj.: 1. zagadnieniem możliwości odczytania stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której nadano odwołanie (k. 212 akt administracyjnych), 2. ewentualnych skutków niemożliwości odczytania daty ww. stempla pocztowego. Co do zagadnienia pierwszego, zaznaczyć należy, iż sprowadza się ono do faktycznej możliwości odczytania daty stempla pocztowego, co stanowi potwierdzenie nadania listu w danym dniu w placówce operatora pocztowego. Zauważyć bowiem należy, iż z art. 57 § 5 k.p.a. wynika, iż termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru; 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe; 3) złożone w polskim urzędzie konsularnym; 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej; 5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku; 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. Tak więc, zgodnie z twierdzeniami autora skargi, jeśli odwołanie nadane zostało w placówce operatora pocztowego w dniu 13 kwietnia 2015 r., to zgodnie z dyspozycją art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin do jego złożenia został zachowany. Ujmując rzecz syntetycznie, odpowiednia data jaką zawiera stempel pocztowy rozstrzyga o dopuszczalności wniesienia środka zaskarżenia. Sąd nie podziela w tym miejscu zdania autora skargi, iż stempel pocztowy jest czytelny. Znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy (k. 212) koperta, w której nadano odwołanie jest - zdaniem Sądu - nieczytelna w zakresie daty jaką zawiera stempel pocztowy. W związku z tym, Sąd przejdzie teraz do drugiego zasygnalizowanego powyżej problemu, to jest do skutków jakie niesie ze sobą niemożność prawidłowego odczytania stempla pocztowego na kopercie. W zaskarżonym postanowieniu organ celnie wskazał, iż operatorem wyznaczonym w myśl art. 57 k.p.a. jest operator pocztowy obowiązany do świadczenia usług powszechnych — art. 3 pkt 13 Prawa pocztowego. Decydująca w takim wypadku jest data nadania przesyłki. Ustawodawca nie wprowadził jednak w art. 57 k.p.a. wymogu nadania pisma przesyłką rejestrowaną (poleconą). Dopuścił on możliwość przesłania go przesyłką listową nierejestrowaną (czyli tzw. "listem zwykłym), co miało miejsce w niniejszej sprawie. Potwierdzeniem nadania pisma jest w takim wypadku stempel pocztowy na kopercie przesyłki zawierającej pismo. Można w tym miejscu uczynić dygresję na temat znacznie bezpieczniejszego i pewniejszego dla strony sposobu korespondowania z organami w formie przesyłek poleconych. W niniejszej sprawie – gdyby odwołanie zostało nadane listem poleconym – pełnomocnik Skarżącego mógłby z łatwością wykazać datę nadania posługując się potwierdzeniem nadania pisma. Ma to znaczenie szczególnie w przypadku pism, których przesłanie sankcjonowane jest skutkami procesowymi i zakreślone nieprzekraczalnymi terminami. Jednakże Sąd z całym naciskiem powtarza, iż nie ma obowiązku przesłania odwołania listem poleconym. Jego wykorzystanie każdorazowo ułatwia stronie przeprowadzenie odpowiednich czynności dowodowych, nie mniej nie ma znaczenia rozstrzygającego. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 17 Prawa pocztowego, potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego. W przypadku zaś nadania pisma przesyłką listową nierejestrowaną brak jest urzędowego dowodu dokonania czynności bądź dowodu czasu jej dokonania. Może to implikować konkretne problemy procesowe, co ma miejsce w rozstrzyganej sprawie. Najistotniejszym dla sprawy zagadnieniem jest nieprawidłowe postępowanie organu odwoławczego w zakresie przyjęcia za datę nadania odwołania daty jego wpływu do organu. Przedmiotowy pogląd – radykalnie ograniczający prawa procesowe strony – nie może zyskać akceptacji Sądu. Orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie potwierdza, iż nadanie przesyłki w polskiej placówce operatora publicznego w ostatnim dniu terminu do dokonania określonej czynności czyni zadość obowiązkowi zachowania terminu (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 256/14, a także wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 624/15, wszystkie orzeczenia dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W szczególności trudno zaakceptować rozstrzygnięcie tak niekorzystne dla strony, w sytuacji w której za uznaniem za datę nadania daty wpływu pisma do organu nie przemawiają w zasadzie żadne argumenty merytoryczne. Zauważyć należy, iż gdyby postępowanie organu w niniejszej sprawie stało się regułą, to faktycznym dysponentem praw procesowych obywateli stałaby się paradoksalnie Poczta Polska, bowiem to od szybkości dostarczanych przez nią przesyłek zależałoby "zmieszczenie się" w terminie. Taka sytuacja nie może mieć miejsca w państwie prawa. Za negatywną oceną postępowania organu odwoławczego w niniejszej sprawie przesądzają ponadto argument o charakterze faktycznym. Wskazać należy bowiem, iż w niniejszej sprawie odwołanie zostało nadane przez kancelarię adwokacką w K.. Adresatem pisma był Dyrektor [...] Oddziału Agencji mający swoją siedzibę w P., za pośrednictwem, którego składa się odwołania do Prezesa ARiMR. Doświadczenie życiowe podpowiada, iż nadanie pisma w poniedziałek 13 kwietnia w formie listu zwykłego czyni prawdopodobnym jego doręczenie Dyrektorowi Oddziału po trzech dniach, tj. 16 kwietnia. Sąd zwraca uwagę, iż powyższy argument jedynie uprawdopodabnia zadośćuczynienie obowiązkowi przez Stronę, nie mniej powinien on zostać wzięty pod uwagę przez organ. W przedstawionym stanie faktycznym należy więc przyjąć, iż zaprezentowane powyżej wątpliwości nie mogą skutkować nałożeniem na Stronę negatywnych konsekwencji procesowych związanych z uchybieniem terminowi. Sąd stwierdza, iż nieuprawionym jest stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem terminu. Podsumowując wskazać należy, iż wykładnia art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. zaprezentowana przez organ w niniejszej sprawie w sposób niedopuszczalny ingeruje w gwarancje procesowe zapewnione przez ustawodawcę stronom postępowania administracyjnego. Chodzi w tym miejscu przede wszystkim o zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 k.p.a.). Zdaniem Sądu, obarczenie Skarżącego negatywnymi konsekwencjami faktu, iż stempel pocztowy na kopercie, w której nadano odwołanie jest nieczytelny, rażąco narusza prawo. W konkluzji Sąd stwierdza, że Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dopuścił się naruszenia art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy uwzględni stanowisko Sądu w zakresie zachowania przez Stronę terminu do wniesienia odwołania i rozpatrzy zawarte w nim zarzuty. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.