I FZ 254/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 118/16, w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 8 grudnia 2015 r., nr PT-1/4213-43/15, w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do października 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. A. L. (dalej: Strona lub Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 8 grudnia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia 26 sierpnia 2015 r. Tą ostatnio wymienioną decyzją (jak wynika z jej rozstrzygnięcia) określono Spółce zobowiązania w podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) za miesiące czerwiec (14.129 zł) i sierpień (17.014 zł), październik (24.178 zł) 2013 r. oraz kwoty do przeniesienia na następny miesiąc za lipiec i wrzesień 2013 r. W skardze wartość przedmiotu zaskarżenia Strona określiła na kwotę 55.321 zł. 2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IS określił wartość przedmiotu zaskarżenia na 188.591,63 zł. Podał, że kwota ta stanowi sumę zakwestionowanego przez organ podatku naliczonego z faktur wystawionych na rzecz Skarżącej. 3. W wykonaniu zarządzenia z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 118/16, Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wezwano Stronę do wyjaśnienia sposobu wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia. 4. W odpowiedzi na ww. wezwanie, Skarżąca wskazała, że jako wartość przedmiotu zaskarżenia przyjęła sumę kwot zobowiązań podatkowych określonych decyzją. 5. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 118/16, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na 188.591,63 zł. W uzasadnieniu podał, że: - Skarżąca za wszystkie miesiące deklarowała podatek do przeniesienia na kolejny miesiąc; - organ (poza wrześniem) wyliczył brak kwot podatku do przeniesienia obliczając podatek do wpłaty co było efektem zakwestionowania podatku naliczonego z faktur wystawionych na rzecz Skarżącej na sumę 188.591,63 zł; - wartość przedmiotu zaskarżenia określona zatem została "jako różnica pomiędzy rozliczeniem dokonanym przez Skarżącą a zobowiązaniem ustalonym przez organy podatkowe". 6. Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł 7. W piśmie z dnia 7 lipca 2016 r. Strona stwierdziła, że wnosi zażalenie na zarządzenie z dnia 22 czerwca 2016 r. W piśmie tym zarzuciła naruszenie art. 215, art. 216 i art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: P.p.s.a.) przez przyjęcie, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 188.591,63 zł zamiast 55.321 zł. W motywach podała, że: - to osoba wszczynająca spór z organem najlepiej orientuje się w przedmiocie tego sporu i potrafi określić jego właściwe granice przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia; - w tej sprawie jest nią kwota dochodzona przez organ i stanowi kwotę sporną, która została zakwestionowana; - wartość przedmiotu zaskarżenia ustalano więc z naruszeniem uchwały NSA z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07. 8. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy potraktował pismo Strony z dnia 7 lipca 2016 r. jako zażalenie na zarządzenie z dnia 24 czerwca 2016 r. o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego. 9. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 9.1. Pismo Strony z dnia 7 lipca 2016 r., należało w istocie potraktować jako zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 czerwca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Z treści pisma wynikało bowiem, że Skarżąca dąży do zakwestionowania określonego w sprawie wpisu od skargi, który ustalono w oparciu o jej zdaniem nieprawidłową podstawę. Zdaniem Skarżącej wpis powinien być obliczony nie od 188.591,63 zł, a od kwoty 55.321 zł stanowiącej sumę określonych w decyzji zobowiązań podatkowych. 9.2. W przedstawionej kwestii spornej nie można było podzielić stanowiska Strony. Z decyzji organu pierwszej instancji wynika, że: Skarżąca w miesiącach objętych decyzją (czerwiec-październik 2013 r.) zadeklarowała do odliczenia podatek naliczony z faktur wystawionych przez: P. L. (firma C.); Spółkę z o.o. V.; P. K. (firma I.) i R. L. (firma M.) na łączną kwotę 188.591,63 zł (por. decyzja organu pierwszej instancji - karta 731-732 akt administracyjnych). Organ pierwszej instancji zakwestionował Stronie cały wykazany w tych fakturach podatek naliczony. W konsekwencji prowadziło to do odmiennego od zadeklarowanego przez Skarżącą rozliczenia podatku VAT za wskazane w decyzji miesiące (por. karta 709 akt administracyjnych). Z przedstawionych informacji jednoznacznie wynika, że organ nie uwzględnił Stronie wykazanego podatku naliczonego opiewającego na 188.591,63 zł. To ta kwota stanowi w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia, albowiem bezpośrednie jej wyłączenie z rozliczenia wpłynęło na stosowne do tego zmiany w wyniku rozliczenia poszczególnych miesięcy od czerwca do października 2013 r. Rozliczenia te wprost zależały od pomniejszenia podatku naliczonego prowadząc do określenia zobowiązań podatkowych lub kwot do przeniesienia w innej wysokości. W tego rodzaju sprawach jak niniejsza, co do zasady, wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiada więc sumie podatku VAT naliczonego zakwestionowanego przez organy (por. postanowienia NSA z dnia: 9 czerwca 2016 r., sygn. akt I FZ 101/16; 12 września 2016 r., sygn. akt I FZ 241/16). Tak ustalona w sprawie wartość nie jest przy tym oderwana od żądań Skarżącej. W skardze bowiem wniesiono o uchylenie decyzji organów podatkowych w całości, zaś treść tej skargi wskazuje, że Strona podważa ustalenia w zakresie pozbawienia jej prawa do obniżenia podatku należnego o naliczony z faktur wystawionych przez ww. podmioty. 9.3. Wbrew oczekiwaniom Skarżącej nie można było zatem przyjąć, że wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie stanowi wyłącznie suma określonych zobowiązań podatkowych. Po pierwsze, kwoty te - jak już wyjaśniono - stanowiły jedynie wypadkową nieuwzględnionego przez organy podatku naliczonego. Po drugie, nie były jedynymi rozstrzygnięciami objętymi zaskarżoną decyzją, gdyż ta obejmowała również podatek do przeniesienia. Po trzecie, te rozstrzygnięcia zmieniały proces samoobliczenia podatku przez Stronę, co ta skargą kwestionuje. Zauważyć także należało, że w powołanej przez Stronę uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano, iż wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Ze skargi Strony nie wynika jednak aby przedmiotem zaskarżenia uczyniła tylko część decyzji, lub że podważa tylko w częściowym zakresie ustalenia organów. Działaniem swoim Strona dąży bowiem bezpośrednio do wyeliminowania nałożonych na nią zobowiązań podatkowych, ale głównie poprzez uwzględnienie podatku naliczonego, który zadeklarowała. W takim stanie faktycznym wartość przedmiotu zaskarżenia należało zatem określić z uwzględnieniem zakresu zaistniałego w sprawie sporu, a ten sprowadzał się do oceny słuszności odmowy obniżenia podatku należnego o podatek naliczony na łączną kwotę 188.591,63 zł. Ta zaś kwota w okolicznościach rozpoznanej sprawy, w której nie występowała proporcja odliczenia, wprost mogła zostać przyjęta za wartość przedmiotu zaskarżenia. 9.4. Zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie) wpis stosunkowy w sprawach w których wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi ponad 100.000,00 zł ustala się w wysokości 1% tej wartości, nie mniej jednak niż 2.000 zł. Ze względu na powyższe wpis stosunkowy od skargi w rozpoznawanej sprawie wynosi 2.000 zł, co też prawidłowo wskazano w zaskarżonym zarządzeniu. 9.5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny ocenił, że zaskarżone zażaleniem zarządzenie odpowiada prawu, w związku z tym na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 i art. 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.