VII SA/Wa 1456/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015r., nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 134 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), w związku z odwołaniem [...] w [...] od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego wraz z zagospodarowaniem terenu i garażem podziemnym na działce nr ew. [...] , [...] z obr. [...] przy ul. [...] w - stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że odwołanie od ww. decyzji Prezydenta [...] wniosła, z zachowaniem ustawowego terminu, [...] w [...]. Na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. , Wojewoda [...] pismem z dnia 15 stycznia 2014 r., znak: [...] wezwał [...] w [...] do uzupełnienia wniosku z dnia 10 grudnia 2013 r., poprzez przedłożenie oryginalnego bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem, zgodnie z art. 76a § 2 k.p.a. , dokumentu upoważniającego osoby podpisane przy odwołaniu z dnia [...] grudnia 2013 r. do występowania w imieniu [...] w [...] w przedmiotowej sprawie. Przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowe wezwanie nie została podjęta przez [...] i została zwrócona do organu wojewódzkiego z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" oraz "[...] " z datą [...] lutego 2014 r. Z adnotacji doręczyciela wynikało, że pierwsza próba doręczenia przedmiotowego wezwania miała miejsce 20 stycznia 2014 r. Organ uznał, że przedmiotowe wezwanie nie zostało odebrane w terminie 14 dni od dnia, w którym miała miejsce próba doręczenia pisma, tj. w terminie do 3 lutego 2014 r. Wobec czego termin na zastosowanie się do wezwania upłynął z dniem 10 lutego 2014 r. W związku z tym w dniu [...] lutego 2014 r. Wojewoda [...] wydał postanowienie Nr [...] , stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. [...] wniosła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Po jej rozpoznaniu Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. W wyroku z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 790/14 sąd uznał, że "nie zostały spełnione konieczne wymogi dla zaistnienia materialno-prawnego skutku doręczenia w trybie art. 44 kpa pisma wzywającego do uzupełnienia braków odwołania. W rezultacie (...) nieuzasadnione było wydanie zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania". Wojewoda [...] podkreślił, że ponownie rozpoznając sprawę wziął również pod uwagę, że przed wniesieniem skargi na postanowienie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., [...] dostarczyła do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniu 19 lutego 2014 r. pismo, stanowiące odpowiedź na wezwanie organu z dnia [...] stycznia 2014 r., do którego dołączyła poświadczone przez radcę prawnego K K sprawozdanie z zebrania właścicieli lokali [...] w [...] z dnia [...] lipca 2009 r., które to sprawozdanie zawiera uchwałę nr [...] w sprawie wyboru Zarządu [...] . Z akt sprawy nie wynika jednak, że na dzień złożenia odwołania od decyzji i jego uzupełnienia radca prawny K K był ustanowiony pełnomocnikiem [...] w sprawie odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Stosownie zaś do art. 76a § 2 k.p.a., zamiast oryginału strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Przyjmuje się, że poświadczony przez występującego w sprawie pełnomocnika strony - adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub doradcę podatkowego odpis musi zawierać podpis prawnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, a na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Tymczasem poświadczony za zgodność z oryginałem odpis ww. sprawozdania nie zawiera daty jego sporządzenia. Dołączone do akt organu wojewódzkiego pełnomocnictwo dla r.pr. K K do reprezentowania właścicieli lokali [...] zostało sporządzone 12 marca 2014 r. Wojewoda [...] stwierdził, że w związku z brakiem oryginału dokumentu lub odpisu dokumentu, poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 76a § 2 k.p.a., upoważniającego osoby podpisane przy odwołaniu z dnia 18 grudnia 2013 r. do występowania w imieniu [...] w przedmiotowej sprawie, uznać należy, że odwołanie [...] od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. dotknięte jest brakiem formalnym, który pomimo wezwania wystosowanego w trybie art. 64 § 2 k.p.a., nie został usunięty. Niedopuszczalne jest rozpatrzenie odwołania, gdy strona nie usunęła braków odwołania, pomimo wezwania wystosowanego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Organ odwoławczy powinien zatem w tych przypadkach wydać postanowienie o niedopuszczalności odwołania, co lepiej zabezpiecza stronie możność ochrony jej praw w postępowaniu odwoławczym niż instytucja pozostawienia podania bez rozpoznania (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1499/07). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosła [...] w [...] reprezentowana przez r. pr. K K Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 76a § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie przez organ odwoławczy, że naruszony przepis zawiera dyspozycję co do sposobu - stricte technicznego wykonania - sporządzania odpisów przedkładanych w postępowaniu dokumentów, gdy w istocie żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie reguluje wprost i precyzyjnie jakie elementy poświadczenia za zgodność kserokopia dokumentu powinna zawierać, co w ocenie skarżącego jest nadinterpretacją ww. artykułu i miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy; rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 76a § 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na braku wezwania strony skarżącej do przedłożenia stosownego oryginału dokumentu, gdy bez wątpienia w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zażądanie od strony przedstawienia tegoż oryginału, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy; rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 134 k.p.a. w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. ew. w zw. z art. 50 § 1 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia, bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków formalnych ew. wezwania do złożenia wyjaśnień przez stronę, co skutkowało wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta [...] Nr [...]z dnia [...] listopada 2013 r., co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy; naruszenie przepisów postępowania art. 7, 8, 10, 11 77 § 1 i 80 k.p.a. przez ich niezastosowanie polegające na pominięciu całości zgromadzonego materiału w sprawie dokumentów dostarczonych przez stronę postępowania w dniu 19 lutego 2014 r., niezapewnieniu stronie faktycznego udziału w prowadzonym postępowaniu, nie odniesienie się do złożonych przez stronę dokumentów, nieuwzględnienie słusznego interesu obywateli w oparciu o posiadaną dokumentację, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Skarżąca [...] wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia (decyzji bądź postanowienia) następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy Skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Sad kontrolował postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Podstawową przesłanką podjęcia tego rozstrzygnięcia było ustalenie, że przedłożony na wezwanie organu dokument nie spełnia formalnych wymogów, niezbędnych do pozytywnej oceny, iż potwierdza uprawnienie osób podpisanych pod odwołaniem do reprezentowania odwołującej się Wspólnoty. Już wcześniej na tle rozpoznania odwołania strony zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 790/14 uchylający postanowienie Wojewody [...] Nr [...]z dnia [...] lutego 2014r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. (znak: [...] ). Tu Sąd zakwestionował ocenę organu co do prawidłowości doręczenia stronie przesyłki z wezwaniem do uzupełnienia odwołania. Następnie Wspólnota dostarczyła do organu w dniu 19 lutego 2014r., sprawozdanie z zebrania właścicieli lokali tworzących wspólnotę z dnia 28 lipca 2008r., wraz z uchwałą nr [...] w sprawie wyboru zarządu wspólnoty. Kopia była poświadczona za zgodność przez radcę prawnego K K. Zaskarżonym postanowieniem po raz kolejny stwierdzono niedopuszczalność odwołania. Tym razem organ zakwestionował ww. dokument podnosząc, że radca prawny poświadczający kopię za zgodność z oryginałem nie legitymował się pełnomocnictwem do reprezentowania wspólnoty. Organ wskazał na konieczne wymogi przewidziane w art. 78a § 2 k.p.a. ocenił, że nadal braki formalne odwołania nie zostały usunięte. Sąd stwierdza, że to ustalenie organu było nie uzasadnione w okolicznościach niniejszej sprawy. Z przedłożonych przez stronę dokumentów, przede wszystkich dostarczonych do organu odwoławczego w ramach wykonania zobowiązania do uzupełnienia braków formalnych co najmniej zdaje się wynikać, że odwołanie z 10 grudnia 2013 r. zostało podpisane przez uprawnione do tego osoby - członków Zarządu [...] w [...] : [...] i [...] (wówczas jako członka zarządu bez wskazania, że jest radcą prawnym). Powoływany przez organ przepis art. 76a § 2 k.p.a. stanowi, że: "Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym". Wydając zaskarżone postanowienie Wojewoda [...] bezsprzecznie został poinformowany o udzieleniu pełnomocnictwa dla radcy prawnego K K przez [...]. Dla oceny poświadczenia dokumentów wspólnoty nie miało zatem znaczenia, czy nastąpiło to przed udzieleniem pełnomocnictwa czy też po jego udzieleniu. Strona może działając już przez pełnomocnika, a na tym etapie pełnomocnik był już ustanowiony, posługiwać się dokumentami, które ten wcześniej poświadczył za zgodność z oryginałem. Organ nie miał podstaw do negatywnej oceny faktu uzupełnienia odwołania, a jeżeli nawet powziąłby w tym zakresie wątpliwości to miał możliwość wezwania do przedłożenia oryginału dokumentu (art. 74a § 4 k.p.a.). Sąd stwierdza, że w toku rozpoznania niniejszego odwołania organ działa z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego opisanych w art. 7, 8. 9 k.p.a. Organ miał obowiązek podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Obowiązany był do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Kolejne postanowienie o niedopuszczalności wniesienia środka odwoławczego powinno zostać podjęte przez organ administracji publicznej w zupełnej ostateczności, a taka w okolicznościach sprawy nie zaistniała. Ponadto Sąd stwierdza, że organ naruszył dyspozycję art. 10 k.p.a. - nie umożliwił skarżącemu dostępu do dokumentów i innych materiałów dowodowych sprawy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, a to również mogłoby służyć właściwemu wyjaśnieniu wątpliwości organu. W związku bowiem z zasadą opisana w art. 11 k.p.a.: organ miał obowiązek wyjaśniać stronie zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu nie dał wyrazu komentowanej zasadzie. Organ naruszył też wymogi postepowania administracyjnego przewidziane w art. 77 § 1 k.p.a. – był obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W niniejszej sprawie organ poprzestał na zebraniu materiału dowodowego, lecz mimo wzmianki w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o tym, że jest świdrom posiadania w pozyskanych materiałach dokumentów dostarczonych przez stronę w dniu 19 lutego 2014 r. nie poddał ich właściwej ocenie. Tymczasem z treści przedstawionego sprawozdania z zebrania właścicieli lokali Wspólnoty z dnia 28 lipca 2009r. (a dokładniej ze znajdującej się w nim uchwały Nr [...] o wyborze Zarządu Wspólnoty) wprost wynika, kto działa w imieniu skarżącego. Wśród wymienionych znajduje się właśnie [...] - nie tylko właściciel jednego z lokali mieszkalnych położonych przy ul. [...] w [...], ale także radca prawny obecnie występujący w sprawie jako pełnomocnik procesowy wspólnoty. Następnie doszło też do oczywistego naruszenia art. 80 k.p.a., który nakłada na organ administracji publicznej obowiązek oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) , art. 200 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.